Zukertort Amstelveen Nieuws
A3 eindigt sterk als derde (24-5-2019)

Opgeheven hoofd (door Nico Louter)

Adrie heeft het seizoen 18-19 met opgeheven hoofd beëindigd. Tegenstander was De Amstel, zo ongeveer het team dat twee jaar geleden verrassend maar ook verdiend promoveerde naar de KNSB. Datzelfde team degradeerde nu uit de hoofdklasse. Zo zie je maar hoe de verhoudingen zijn veranderd in de hoofdklasse nieuwe stijl: open voor iedereen.

We kijken terug op een mooi seizoen, met enkele nieuwe en leuke spelers (Vaclav en David). Met enkele spelers uit de KNSB die regelmatig meespeelden (Joël, Gijs, Paul Peter). Met een vaste SGA-romp (Henk, Eric, Henri, Marcel en Nico). En met vele invallers van ieder niveau (Sander, Bram, Sybolt, Renzo, Laurens, Hugo, Michiel, Harold, Jan).

De hoofdklasse valt te beschouwen als het kampioenschap van Amsterdam, nu iedereen mee mag spelen. Met een derde plek als eindstand hebben we ons goed laten zien. De kampioen werd verslagen, tegen de nummers twee en drie kregen we een flink pak slaag, maar verder waren we goed bezig. Als we tegen twee degradanten meer bij de les waren gebleven was een tweede plaats ook nog mogelijk geweest.

Voor de spelers uit het eerste en tweede hoop ik dat dit seizoen heeft laten zien dat er nog goede mogelijkheden zijn om ook door de weeks uitdaging te krijgen. Desnoods als alternatief voor de interne competitie die dit jaar (hopelijk tijdelijk) wat minder uitdagend was. Je hoeft niet altijd mee te spelen, er zijn voldoende spelers om een beroep op te doen. Om een indruk te geven. Er hebben 1 grootmeester, 2 meesters, vele spelers met ratings boven de 2100, 2200 en 2300 meegedaan.

De gedeeld derde plek (met de Raadsheer, een team met o.a. Hing Ting, Tobias en Martijn Woudsma) werd in de slotronde binnengehaald met een daverende 6-2 overwinning. Op papier waren de teams aan elkaar gewaagd. Maar uiteindelijk was de overwinning verdiend. Marcel had vooraf een solide ruilremise binnengehaald tegen Joran Donkers. In de echte wedstrijd viel veel de goede kant op. Joël was een zet of 30 bereid een remise-aanbod aan te nemen. Toen dat niet volgde, de torens werden geruild en wit wat onhandig manoeuvreerde kwam er het zoveelste punt. Joël heeft een fantastisch seizoen achter de rug (8 uit 9, een TPR van dik 2400).

Op drie de volgende puntenpakker. PP richtte al zijn stukken op de koning van reuzendoder Theo Hendriks (versloeg Hans Ree in een eerdere ronde). Hij deed het rustiger dan ik het zou doen, maar zijn boa constrictorachtige aanpak leverde een welverdiend punt op.

Op vier speelde Michiel een puike partij tegen Willem Hensbergen. Volgens Willem stond hij de hele partij met de rug tegen de muur en verloren. En zo geschiedde, prima pot van Michiel.

Op vijf speelde Jeroen Schoonackers. Als ik het me goed herinner ging het lange tijd gelijk op, maar in de tijdnoodfase overspeelde hij zijn tegenstander met fraai spel. Koel in tijdnood!

Op zes had Henri Krop een ongelukkige pot. Er was weinig uit de opening gekomen en opeens schoot hij een nare bok, een loper die zo maar geslagen kon worden. Jammer, remise was meer op zijn plek geweest.

Op zeven speelde ikzelf een bijzondere pot. Mijn tegenstander offerde een kwal voor twee vrijpionnen op de vijfde rij. Vervolgens zette ik druk op zijn centrum, waar mijn tegenstander op reageerde door dit te gaan keepen, in plaats van zijn pionnen in beweging te brengen. Toen ging het goed mis en haalde ik het punt lekker binnen.

Op acht was invaller van het laatste moment Harold nog niet helemaal fris van werk en jeugdtraining, desondanks haalde hij een prima half puntje.

Tot volgend seizoen!

Zukertort Amstelveen op het NK snelschaken voor clubteams (18-5-2019)

Kanonnenvoer weert zich kranig (door Florian Jacobs)

Sacrificial mutton, checking in. Aldus achtvoudig Russisch kampioen Peter Svidler alvorens hij bij een online match tegen Magnus Carlsen aantrad. Een soortgelijke stemming had men van de afgevaardigden van Zukertort Amstelveen kunnen verwachten toen zij op zaterdag 18 mei in de vroege morgen het gezellige - en mooi gebouwde - denksportcentrum te Bunschoten binnenstapten. Het team, dat bestond uit Sybolt Strating, Fitzgerald Krudde, Florian Jacobs, Gijs IJzermans en Paul-Peter Theulings, wist immers dat zij net geen laatste geplaatst waren in het iedereen-speelt-tegen-iedereen-snelschaaktoernooi waarin de gemiddelde rating zo tegen de 2400 lag. Ja, een fors deel van de crème de la crème van het vaderlandse schaak wilde deze zaterdag ook wel een gooi doen naar een Nederlands kampioenschap. Geef ze eens ongelijk.

Maar ja, dan zit je als brave niet-titelhouder wel op je vrije zaterdag in ronde één zomaar tegen een blik toppers te schaken. Laat ons zo vrij zijn om de line-up hier integraal te publiceren.

FM Strating, Sybolt2244-GML'Ami, Erwin2669
FM Krudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas2490
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435

Goedemorgen! Dat gold niet voor onze tegenstanders, want tien minuten later:

FMStrating, Sybolt 2244-GML'Ami, Erwin 2669 1 - 0
FMKrudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas 2490 1 - 0
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469 1 - 0
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435 0 - 1

Wablief? Ja, het wonder van Bunschoten was geschied. God had tot Abraham gesproken en een ander slachtlam naar de polder gebracht. Konden we deze grootmeesterlijke hoogte handhaven en misschien zelfs een gooi doen naar het podium?

Helaas: wonderen duren nooit lang: de heren toppers gunden ons in de volgende drie potjes welgeteld twee halfjes. Orde hersteld, terug naar de slachtbank. In ronde twee troffen we de latere winnaars - het schrikbarend talentvolle Apeldoorn 1 - waarin het patroon van de dag zich zou aftekenen: her en der haalden we een scalp binnen, over het geheel genomen gingen we vooral genadeloos kopje onder. Alleen de tweekamp met de nummer-laatst-op-rating, een team dat met drie spelers kwam aanzetten, wisten we ternauwernood te winnen, waarmee we de een-na-laatste plaats veilig stelden. Zo eindigde een vrolijk toernooi in rap tempo, waarbij de informele sfeer en de onorthodoxe indeling-met-stoelendans het spelplezier verhoogden. Onze individuele scores waren stuk voor stuk fors in de min, waarbij de speelsterkte van de tegenstanders er wel toe leidde dat vier van ons vijven zowaar in de ratingplus eindigden. Laat ons dit verslag dan ook eindigen met een kleine samenvatting per speler. We waren gladiatoren in de leeuwenkuil, die er een paar om zeep wisten te helpen alvorens te worden verscheurd.

  • Bord 1 - Sybolt Strating: 7½ uit 23 (-8). Solide op het topbord, betrouwbaar in zijn structuren. Liet zich soms overdonderen en mag wat aan zijn versnelling doen. Versloeg Erwin l'Ami en Stefan Kuipers.

  • Bord 2 - Fitzgerald Krudde: 9 uit 23 (-5). Was bang voor roestigheid, maar beleefde een tweede jeugd. Onverschrokken vechter, gepokt en gemazeld. Versloeg Lucas van Foreest, Stefan Kuipers, Max Warmerdam en Tobias Kabos. MVP.

  • Bord 3 - Florian Jacobs: 5 uit 19 (-9). Wisselde aardig schaak af met onvergeeflijke traagheid. Mag wat minder weggeven. Versloeg Friso Nijboer en Sipke Ernst.

  • Bord 4 - Gijs IJzermans: 1½ uit 23 (-20). Vocht als een leeuw in een gladiatorenkuil, maar was niet gelukkig. Versloeg Arthur van de Oudeweetering.

  • Bord 5 - Paul-Peter Theulings: 4 uit 20 (-12). Begon moeizaam, knokte zich terug. Wist enkele goede schakers stevig te vloeren. Eindigde bijvoorbeeld met een vechtwinst op Hugo ten Hertog.

Onno Elgersma wint Simoniscup(17-5-2019)

Onno Elgersma wint Simoniscup (door Wouter Simonis)

Onno Elgersma Op vrijdag 17 mei werd de tweede en laatste ronde van de Rapidcompetitie gespeeld. Van degenen die de eerste ronde goed hadden gescoord waren alleen Nico Louter (3 punten) en Eric Roosendaal (2½ punt) aanwezig. Daarnaast nog vier spelers die 2 punten hadden verzameld, waaronder Onno Elgersma.

Onno versloeg achtereenvolgens Harold de Boer, John Spinhoven en Henk Boot. In de laatste ronde moest hij een halfje afstaan aan Olav Lucas. Daarmee werd zijn totaal 5½ punt, evenveel als Eric Roosendaal. In dat geval beslist het beste resultaat op de laatste speelavond, dat dus in het voordeel van Onno was.

Na het clubkampioenschap nu dus ook de Rapidcompetitie. Om in voetbaltermen te spreken: de dubbel. Ook extern levert Onno een waardevolle bijdrage aan onze club: hij speelde dit seizoen alle wedstrijden van het eerste mee en scoorde 5 uit 9.

De volledige eindstand vindt u hier.

A1 sluit af met ruime zege (11-5-2019)

A1 duwt Philidor Leiden kopje onder

A1 was vrijwel compleet - op het laatste moment bleek Christopher niet te kunnen. Daarvoor werd een invaller gevonden, die op het laatste moment nog uitgeruild werd met Eric Roosendaal (zie verslag van A2 hieronder).

Philidor stond achtste, en kon de punten best gebruiken, maar daar zijn ze niet bij in de buurt geweest. Veel borden stonden halverwege al goed voor A1, en dat leverde een boel punten op. Sander bijvoorbeeld zag tot zijn genoegen dat wit niet goed ontwikkelde en zijn dame liet verdwalen op g7. Sander greep het initiatief en won vlotjes. Sybolt had ook voortdurend initiatief. Zwart werd teruggedrongen, en zoals zo vaak bij slechte stellingen lokte een en ander een blunder uit. Daniel had het al snel te kwaad met de klok, en verloor twee stukken voor een toren. Dat bleek wit echter compleet verkeerd te hebben ingeschat. De witte stukken waren hulpeloos tegen een zwarte vrije a-pion, zodat Daniel ook al won. Bij Onno waren de lichte stukken al snel verdwenen, maar een en ander had zwart wel wat zwaktes in de pionnenstructuur gekost. Onno maakte daar goed gebruik van - toen hij er twee voor was geloofde zwart het wel.

A2 domineerde natuurlijk niet overal. De eerste uitslag was een vrij kalme remise bij Gijs. En Philidor boekte ook een succesje. Jelmer verloor een kwaliteit, kreeg een enorme koningsaanval over zich heen en moest capituleren. Verder had Tjark het lastig. Er kwam een dubbel toreneindspel op het bord waarin zwart een pluspion had en bovendien twee torens op de tweede rij. Vermoedelijk verloren, zo was de inschatting, maar Tjark zag een pattruc en wandelde opgelucht weg met een half punt. Fitz had een loperpaar als ruime compensatie voor een minuspion - dat werd ook remise. Eric had lang een vrijwel gelijke stand, maar na een foutje wist wit toch groot voordeel te krijgen. Pion winnen of op mat spelen? - dat was de vraag voor wit. Het mat leek ondekbaar, maar Eric had scherp gezien dat hij net op tijd was om een zetherhaling af te dwingen, waarmee hij zijn debuut in A1 opfleurde met een halfje. De laatste zetten van dit curieuze eindspel ziet u hiernaast. Stan was als laatste bezig, maar met een pluspion en een eindspel van sterk paard tegen slechte loper was het slechts een kwestie van tijd.

Een ruime 7-3 overwinning dus, en als Philidor daardoor al niet in slechte stemming was, dan zal dat later die avond nog wel gekomen zijn. Concurrent Vianen/DVP won namelijk onverwacht bij het gedeeld aan kop staande Oud Zuylen Utrecht, waardoor Philidor 2½ bordpunt te kort kwam om zich te handhaven. Kampioen in deze klasse werd Caissa, dat met 9-1 uithaalde tegen het puntloze Rotterdam en op bordpunten naar de Meesterklasse promoveerde. A1 eindigde als vierde, met 12 punten uit 9 duels. Topscorer werd Sander, met een daverende 7½ uit 9. Christopher scoorde ook sterk, 5 uit 6, en Stan haalde 5 uit 7. Onno scoorde 5 uit 9, Gijs zat met 3½ uit 6 ook nog in de plus. Tjark, die constant aan een hoog bord zat, handhaafde zich daar uitstekend met 4 uit 8.

(11-5-2019)

A2 uiteindelijk ruim gehandhaafd

Het was een nerveus A2 dat afreisde naar Oegstgeest. Het doemscenario was dat A2 zou verliezen, en dat concurrent Delft zou winnen bij Santpoort, waarna A2 met zeven punten er toch nog uit zou gaan. Moeilijke situaties vragen om drastische maatregelen. A1 had Jonathan Tan als invaller, en die zou ook bij A2 mogen invallen. Aangezien A1 en A2 in hetzelfde gebouw speelden was de omwisseling zonder logistieke problemen te realiseren. Jonathan Tan viel dus in bij A2. Ter compensatie moest er dan iemand van A2 naar A1 - aangezien teamleider Eric Roosendaal niet in grootse vorm steekt besloot hij om zichzelf "weg te promoveren" naar A1.

Oegstgeest is een team met grote krachtsverschillen: een zeer sterke top, een veel minder sterke staart. Helaas was het eerste resultaat negatief voor ons aan een lager bord. Michiel Harmsen, die toch maar weer eens inviel (dank!), kreeg na 1. b3 een wat onevenwichtige stand, waarin een en ander aan de zwarte kant niet goed samenwerkte. Dat liep verkeerd af, een droomstart voor Oegstgeest. Vanaf dat moment echter liep er veel goed voor A2. Jan Helsloot maakte een plusremise aan een middenbord. Bram ter Schegget hield het sterke tweede bord op remise. "Ik heb het toreneindspel slecht gespeeld" zo meldde hij. Anders had er zelfs nog meer ingezeten. En Jeroen Schoonackers profiteerde van een zwakke dag van de tegenstander. Hij kreeg alle ruimte om een enorm initiatief te ontplooien en won zonder grote problemen. Gelijk, 2-2.

Intussen begon men bij Oegstgeest behoorlijk zorgelijk te kijken. Wim Moene had met zwart een gambiet gespeeld. Wit nam de pion, raakte zwaar achter in ontwikkeling, verloor een pion, zag twee zwarte torens op zijn tweede rij verschijnen en zal toen wel geweten hebben hoe laat het was. Wim won en bracht de stand op 3-2. Hoe stonden de andere drie borden er voor toen de tijdnoodfase voorbij was?

Esther de Kleuver kwam redelijk uit de opening, maar in de tijdnoodfase ging er wat mis. Kwaliteit kwijt, en een slechte stelling, met een loperpaar als kleine compensatie. Paul-Peter Theulings stond wel goed, beter stukkenspel, pluspion, dat bood zeker kansen. Jonathan dan, aan het zware kopbord, waar Oegstgeest een 2300-speler (Nikolic) had opgesteld. Jonathan had lang een solide stand, en het leek zelfs op een burcht. Moest hij gaan passen, of zou hij dan toch langzaam worden weggedrukt? De zwartspeler zei na afloop dat hij dacht dat remise onvermijdelijk geweest zou zijn als wit was blijven staan. Jonathan koos toch voor enige activiteit, en verloor daarbij een pion. Daarmee was het waarschijnlijk wel mis.

Oegstgeest had inmiddels een lijntje uitgezet naar Santpoort, en dat leverde interessant nieuws op: Delft ging zeker niet winnen (het werd inderdaad tenslotte 5-3 voor Santpoort, waarmee Delft dus degradeert). Dat betekende dat Oegstgeest zo ongeveer veilig was en A2 zeker veilig was. De motivatie om verder te zwoegen was daarmee laag geworden. Jonathan gaf zijn verloren stand op. Esther kreeg in slechtere stand remise aangeboden, PP gaf ook remise en daarmee was het 4-4.

A2 dus gehandhaafd, met zelfs 8 punten uit 9 wedstrijden. Grappig genoeg werd LSG 2 kampioen. Van dat team had A2 in de eerste ronde nog gewonnen. LSG 2 verloor in de derde ronde nogmaals, maar won de laatste zes ronden allemaal, vaak met overmacht. A2 had een beetje geluk dat het LSG 2 ontmoette op een voor hen slechte dag.

Met 5½ uit 9 bracht Esther de meeste punten binnen. Jeroen zat daar met 5 uit 9 een halfje achter. Ook de 4 uit 8 van Bram met een TPR van 2230 mocht er zijn. Renzo scoorde 2½ uit 4, maar wel met een TPR van 2349. Wim zat met 3 uit 5 trouwens ook nog in de plus, en hij scoorde zijn punten net op de momenten dat het matchpunten opleverde - ook niet onbelangrijk.

A4 redt zich ternauwernood (1-5-2019)

Zukertort 4 handhaaft zich met blauw oog in 1e klasse SGA (door Michiel Harmsen)

Zukertort 4 speelde zijn laatste wedstrijd voor de SGA-competitie uit tegen Boven IJ - Nieuwendam 2. Er stond voor beide teams veel op het spel. Boven IJ - Nieuwendam zou bij winst promoveren, wij zouden bij winst degradatie zeker ontlopen. Teamleider Harold de Boer had dan ook een zo sterk mogelijk team samengesteld. Omdat hij zelf verhinderd was had hij een invaller met rating van meer dan 2100 gezocht. Die werd natuurlijk op bord 1 geplaatst om de 100% scorende en kersverse veteranenkampioen van de SGA Eric Tetteroo af te stoppen. Dat ging niet goed. Onze - laten we hem gewoon Joker noemen - kwam helaas niet opdagen. Vlak daarna had Rugved Adavatkar verloren. Dat ging zo snel dat niemand kon navertellen wat er op het bord gebeurd was. Rugved sloot dit seizoen daarmee af met een TPR die precies gelijk is aan zijn rating.

Gelukkig bracht Wilco Dado de stand snel op 2-1. Hij had het geluk dat zijn tegenstander een verkeerd stuk beet pakte en daardoor zijn dame verloor. Hugo Luirink speelde weer een Wolga-gambiet. Hij kon in het eindspel remise forceren door eeuwig schaak. Die kans liet hij zich op bord 2 niet ontglippen. Michel Hoetmer stond inmiddels een pion voor maar had wel ongelijke lopers. Het zou dus nog wel eens spannend kunnen worden. Helaas had ikzelf de opening wat verknoeid en slechts geringe compensatie van een loperpaar voor een pion achterstand. Olav Lucas won op degelijke wijze een dame en dus de partij. Michel won uiteindelijk zijn partij mede doordat zijn tegenstander een tactische wending overzag.

Dat bracht de stand op 2½-3½ in ons voordeel. Nog één punt en we waren veilig. Helaas bracht mijn tegenstander een correct kwaliteitsoffer dat uiteindelijk won. De laatste hoop was dus gevestigd op John Spinhoven, die een dubbel toreneindspel met pion minder aan het verdedigen was. Hij gaf teleurgesteld op toen een vrijpion doorbrak. Met dit 4½-3½ verlies waren wij afhankelijk van de wedstrijd Chaturanga De Amstel 3, die door Chaturanga gewonnen moest worden om De Amstel 3 onder ons te houden. Gelukkig won Chaturanga twee dagen later met 5½-2½, en dus ontsnapten wij met een blauw oog aan degradatie! Niet alleen de vaste teamleden maar ook onze Joker kunnen weer iets rustiger slapen.

Zukertort 4 heeft een grillig seizoen achter de rug. Tot de winter stonden we bovenaan, maar vervolgens verloren we vier wedstrijden op rij, waarvan drie met slechts 3½-4½. Ik hoop dat we volgend seizoen met een wat evenwichtiger team weer meer naar boven kijken.

A3 lijdt zware nederlaag (25-4-2019)

Ook versterkt A3 kansloos bij VAS 5

Teamleider Nico Louter had vermetele plannen. A3 had immers toch nog een kleine kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe-stijl te worden. Dan moest de concurrentie meewerken, maar eerst en vooral moest de komende wedstrijd tegen VAS 5 gewonnen worden. Nu klinkt dat eenvoudiger dan het is. VAS 5 is in feite bijna VAS 1, want sinds de scheiding van SGA en KNSB kan dat gewoon. Dat kunnen wij dan ook dacht Nico. En dus trommelde hij een aantal sterke spelers op. Vaste krachten Gijs IJzermans, Joël de Vries, Renzo Finkenflugel en Paul-Peter Theulings schoven op naar de lagere borden, en bovenin werden Sander Los, Florian Jacobs en Bram ter Schegget 'ingevlogen'. Met Laurens Schilstra aan het laatste bord was dit naar alle waarschijnlijkheid de sterkste opstelling die A3 ooit gehad heeft.

Het begin was niet naar wens. Laurens raakte al snel in de problemen en verloor. Zoiets kan gebeuren en is geen reden tot paniek. Alle overige borden stonden lang gelijk. Soms een plusje, soms een minnetje, soms gewoon remise-achtig. Zoals bij Renzo, waar de remise al uren in de lucht hing voordat de halve punten uiteindelijk genoteerd konden worden.

Maar aan veel borden gebeurde wat vaak voorkomt, namelijk dat de iets sterkere speler zich iets sterker toont. Dat uit zich dan in een spannende parij. De iets sterkere speler kan best verliezen, maar zal vaker winnen. Als het een team nu een keer meezit dan vallen er net een paar van die dingen meer de goede kant dan de slechte kant op. Helaas, dit was niet een van die dagen. Of eigenlijk wel, maar dan voor VAS. Alles, maar dan ook alles viel goed voor de gastheren.

Florian bijvoorbeeld had een erg ingewikkelde stelling, die gunstig leek, maar dat misschien toch niet was. Een zwarte pionnenwals was vervolgens niet tegen te houden. Joël had een enorm tactische partij. Dat ligt hem meestal wel, maar deze keer had zwart het kennelijk beter gezien. Gijs had ook een stelling die best aardig leek. Een paard verdwaalde een beetje, wit had ineens een soort doorbraak in het centrum, en het bleek plotseling allemaal niet meer bij elkaar te houden. Bram wilde wat initiatief pakken, en na een reeks logische zetten stond zwart ineens zoveel beter dat de witte pionnen er links en rechts af vlogen.

Daarmee had VAS al vijf winstpunten en A3 nog maar een enkel halfje. De overige twee spelers zouden de score draaglijk maken, zo leek het. PP had het loperpaar in een eindspel, won een pion, en nu moest hij het nog uitschuiven. Zwart moest zijn paard geven voor een vrijpion, en ineens bleek dat PP zijn loper zodanig had geparkeerd dat die niet meer op tijd was om hetzelfde te doen bij een zwarte vrijpion. Zo werd een beter eindspel zelfs nog verloren. Maar Sander zou dan toch wel winnen. Hij had een betere stelling, en stuurde met vaste hand een vrije a-pion naar promotie. In tijdnood realiseerde hij zich niet dat je in de SGA met minder dan vijf minuten geen notatieplicht meer hebt. Wellicht dat hij hierdoor een eenvoudige stukwinst overzag. Wit ontglipte zodoende zowaar nog met een remise. Zeiden we al niet dat alles meezat voor de thuisploeg? Sander scoorde het tweede halfje, en dat was alles wat er inzat voor A3 op deze kille avond. De kampioenskansen zijn daarmee meteen compleet verdwenen, en A3 kan de laatste ronde ontspannen spelen - er valt niets meer te winnen of te verliezen.

A2 boekt fraaie zege (13-4-2019)

A2 wint via een boel remises

A2 heeft het lastig dit jaar. Na de redelijk kansloze nederlaag tegen Santpoort en het fiasco tegen DD was er toch het gevoel dat er bij Schaakmat Westland 'iets te halen viel'. Dat zou dan wel zonder Wim en Renzo moeten gebeuren - die waren verhinderd. Laurens Schilstra en Michiel Harmsen waren hun zeer capabele vervangers.

Westland probeerde een klein trucje. Ze dachten, zo bleek achteraf, dat Amstelveen misschien een zwakke invaller zou opofferen aan bord 1. Niet iets waar wij om bekend staan, dacht ik, maar Westland zette voor de zekerheid hun achtste bord aan bord 1. Die truc keerde zich als een boemerang tegen hen. Bram ter Schegget wist wel raad met het mindere spel van zijn tegenstander en stond al snel twee pionnen voor. Na afloop mopperde hij nog wat - het scheen dat hij nog veel sneller had moeten winnen. Nu werd het een dame-eindspel dat ruim na de tijdcontrole pas tot een definitief einde gebracht kon worden. Maar de goede afloop leek al die tijd niet echt in gevaar.

Die partij had flink wat invloed op het strijdverloop. Paul-Peter Theulings kreeg al snel een remisestand op het bord. Alle lopers en paarden er af, maar beiderzijds nog wel acht pionnen. PP bood dus remise aan, maar wit weigerde, mede met het oog op de ruïne bij bord 1. Anderen hadden daar minder moeite mee. Laurens Schilstra kreeg remise aangeboden en nam het aan. Jan Helsloot had een onduidelijke stand en accepteerde ook remise. Eric Roosendaal was met zwart prima uit de opening gekomen en bood remise aan. Wit dacht een kwartier na, wilde het eigenlijk aannemen, maar kreeg geen toestemming van de teamleider en speelde dus door. Michiel Harmsen bood remise aan en dat werd dan weer wel aangenomen. Bij PP werden uiteindelijk de dames en flink wat pionnen geruild, maar het bleef remise en het werd tenslotte ook remise. Daarmee was het 2-2.

Toen kwam de tijdnoodfase. Jeroen Schoonackers had al tijden lang een plusje dankzij een witte isolani, maar meer dan een plusje was het niet. Eric stond nog steeds goed, maar de stelling werd onoverzichtelijk - en ineens stond alles verkeerd en stortte de stelling in. Esther de Kleuver was na een zeer langdurige openingsfase (ruim 2 uur voor de eerste 12 zetten) steeds beter komen te staan. Loperpaar tegen twee steeds gepende paarden. Esther manoeuvreerde vakkundig naar een winststelling toe. Na zet 40 nam ze even rustig de tijd - ze kon gewoon een stuk winnen. Dat deed ze niet - maar in plaats daarvan speelde ze een andere krachtzet die even later ook elegant won. Toen Bram zijn dame-eindspel won stond A2 op 4-3. Kon Jeroen de remise veiligstellen. Hij stond eigenlijk iets beter in een paardeindspel - maar wit moest natuurlijk doorspelen. Jeroen vond een soort eeuwige aanval en wit moest ofwel zetherhaling accepteren ofwel een pion verliezen. Hij koos dan maar voor het eerste en daarmee won A2 dus met 4½-3½.

Is A2 nu veilig? Met 7 punten ben je dat vaak wel, maar in deze poule niet. Axel is gedegradeerd, maar de nummer 9, DSC/Delft, won van Axel en dus hebben ze nu 5 punten, net als Oegstgeest. A2 speelt tegen Oegstgeest. Voor ons is 4-4 voldoende, Oegstgeest moet winnen. Maar als dat gebeurt, en DSC/Delft wint ook (tegen Santpoort - geen uitgemaakte zaak) dan vliegt A2 er op bordpunten alsnog uit. Nee, A2 is nog niet veilig, maar we hebben wel alles in eigen hand.

A4 komt net te kort (12-4-2019)

A4 verliest van Amsterdam West 6

A4 had dringend matchpunten nodig - en er lagen zeker kansen tegen Amsterdam West 6, een solide team van ongeveer gelijke sterkte. De tegenstander wilde graag een partij vooruit spelen. Daarom speelde Olav Lucas een week eerder. Zwart gaf een stuk weg, maar het leek een tijd lang op een offer want zwart kreeg flinke aanval. Olav hield de rug recht, het hoofd koel, en zette A4 alvast op voorsprong.

Die voorsprong verdampte de week erna vrij snel. Zowel Wilco Dado als bij Rugved Adavatkar ging er al spoedig iets mis. John Spinhoven stond prima, maar voelde zich niet erg lekker - en dat resulteerde in een vlaag van achaakblindheid - dame weg, partij weg. Michel Hoetmer was ook al niet fit. Hij kreeg een paardeindspel met minuspion. De stelling was geheel remise - maar Michel offerde nodeloos zijn paard voor de voorlaatste pion en werd toen door zwarts laatste pion geveld.

De overige drie borden haalden alles uit de kast om er nog een 4-4 uit te slepen. Hugo Luirink had urenlang een volkomen gelijke stand. Er rolde een pionneneindspel uit waarin wit het verkeerd aanpakte - Hugo gaf wit nog een kans op remise, maar die zag het niet - en dus won Hugo alsnog. U vindt dit fragment hiernaast.

Michiel Harmsen moest hard werken om overeind te blijven, maar kreeg tenslotte een gunstig eindspel dat vlot won. Alleen captain Harold de Boer speelde tenslotte nog. Wit had een pluspion maar deed er niets mee. Harold pielde en zwoegde, ging zetherhaling uit de weg, maar zag uiteindelijk geen winstkansen en gaf met een pion minder tenslotte maar remise.

Alweer een minimale nederlaag. Het zit A4 niet mee. Als de laatste wedstrijd niet gewonnen wordt zal A4 waarschijnljk degraderen - dat was niet bepaald gepland.

A3 speelt gelijk (5-4-2019)

A3 afgestopt door ENPS 2

Als A3 zou winnen, en als de concurrentie wat foutjes zou maken, dan, ja dan had A3 nog best kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe stijl te worden. Aldus had captain Nico Louter becijferd. Dan zou er liefst wel van ENPS 2 gewonnen moeten worden, en dat zou moeten kunnen. ENPS 2 immers stond onderaan, zonder een enkel matchpunt. De vorige ronde was er slechts een enkel halfje hun kant op gevallen. Enig optimisme leek gerechtvaardigd. Per bord had A3 gemiddeld zo'n 100 ratingpuntjes in de plus. Nee, dat zegt nog niks, maar toch...

ENPS 2 is echter bepaald geen zwak team. Een sterke kopman (Daan Zult, 2320), dan vrijwel allemaal spelers van hoog in de 1800. Lastig te verslaan als ze zich solide opstellen. En dnt bleek al snel. Aan de lagere borden, waar A3 een vuist zou moeten kunnen maken, waren het eerder de bezoekers die achter de betere stellingen zaten. Marcel kwam in een vrijwel gelijk eindspel terecht. Henk had een stelling met veel open lijnen waar wit een grote winstkans miste. Eric kon het goede plan niet vinden, verbruikte veel tijd en stond hooguit gelijk. Henri stond wat minder in een gesloten stelling. En Nico kreeg aan het laatste bord te maken met de ons bekende Boudewijn van Beckhoven, een speler die hem 'niet ligt'. Aan het hoogste bord had Gijs het zeer lastig, PP had een mini-voordeeltje in een eindspel, en alleen Joël, die in grote vorm verkeert, stond al snel goed.

Na een paar uur kwamen de uitslagen vlot binnen. Nico kwam niet in zijn spel en verloor - de achterstand werd uitgewist door Joël, die een toreneindspel met pluspion koeltjes uitschoof. Eric kreeg een remise-aanbod, en met het oog op 40 minuten minder plus matige vorm nam hij het maar aan. Marcel bereikte niet veel met een loperpaar - ook remise. Henk kwam goed weg en mocht zijn handen dichtknijpen met remise. Toen Gijs zijn stelling niet kon houden doordat de witspeler in het eindspel een elegant matnet dichtknoopte leek verlies aanstaande. PP had een eindspelletje van loper en twee pionnnen tegen paard en één pion. Complicatie was dat hij een randpion had met loper van de verkeerde kleur. Als wit zijn paard voor die andere pion zou kunnen geven was het op slag remise. Was dat nog te winnen? Velen dachten van niet. PP manoeuvreerde echter behendig en wist toch het volle punt te scoren. De tablebase zei na afloop dat het bij perfect spel altijd gewonnen geweest was.

Bleef alleen Henri nog over. Daar was een zeldzaam eindspel met vier lopers onstaan. Vanwege de vele pionnen waren eigenlijk alle lopers slecht. Henri zocht verwoed naar kansen, ruilde een stel lopers af, maar er bleek weinig muziek in de stelling te zitten. Remise, en daarmee 4-4.

De kampioenskansen zijn daarmee nog niet weg maar hebben wel een deukje opgelopen. Caissa 6 moet volgende week nog spelen en kan twee punten uitlopen. In de volgende ronde speelt A3 tegen het sterke VAS 5, dat momenteel mede op kop staat. Alleen bij winst in die wedstrijd mag A3 nog hopen op het hoogste treetje.

Sander en de gevaarlijke gek (19-3-2019)

De gevaarlijke gek slaat toe! (door Sander Los)

Ken je hem? John van der Wiel zat naast mij tijdens de analyse, en stelde deze vraag aan mijn jonge tegenstander. Hij wees daarbij naar mij en in zijn ogen verscheen de voor hem karakteristieke twinkeling. Mijn tegenstander wist duidelijk niet wat hij met deze vraag aan moest, en zijn gezicht verried een mengeling van "moet ik dat weten dan?" en "welke kant gaat dit op?". "Nou," ging John verder, "dat is een gevaarlijke gek! Als je gewone zetten doet, dan win je wel van hem, maar zodra het een beetje uit de hand loopt, wordt-ie een compleet gevaarlijke gek!" Dat had mijn tegenstander waarschijnlijk eerder willen weten.....
A4 verslaat koploper (19-3-2019)

Dood of de gladiolen (door Nico Louter)

Uit. Caissa 6. Koploper. Wij 3. Winnen dus. Kan het? Ja! Gaan we het doen? Misschien.

Vooraf tegenvaller. David kan niet. Sybolt wel! Verrassing. Wil niet tegen Bezemer. Geen verrassing. PP kijkt zorgelijk. Arno speelt tegen PP. Begin spanning. Wat gaat er gebeuren met La5?

Joël speelt tegen jong figuur. Russisch. Offert op e1 voor verwikkelingen. Tegenstander hapt. Joël overziet Lxh2. Tegenstander ook. Joël speelt geen Dh3 + Le3. Speelt ook geen Dh3xh7. Ik snap het niet. Joël wel?

Eric niet helemaal lekker. Herhaalt zin. Niet van Sander gewonnen. Zakt 1 bord. Henri zag gemiddelde Elo. Gewoon spelen joh! Vaclav knokt! Sybolt komt met late trein. Marcel op tijd.

Stelling Sybolt complex. Fijn. Marcel met ruimte. Fijn. PP gebruikt veel tijd. Jammer.

Ridens wedstrijdleider. Potverdorie! Nog meer deserteurs. Boudewijn. Arno. Eelke. Martin. Dennis. Potverdorie!

Vaclav centrum kapot. Pion kwijt. Potverdorie!

Uur verder. Gijs wat moeilijker, maar onduidelijk. Sybolt leek lekker maar zit ook wel vast. Wel vage pluspion. Joël rommelt wat, maar wordt er niet beter van. Mag geen remise nemen. Onjuist advies? PP heeft pion ingeleverd. Marcel heel scherpe stelling. Henri staat. Eric ook, lichte positieve druk. Vaclav wordt steeds moeilijker. Komt niet tot tegenspel.

Sybolt komt helemaal los. En dan gaat het hard. 0-1! Dat is alvast beter dan A2 afgelopen zaterdag. Joël lijkt ook pionnetje te pakken...

Marcel doet sneaky zetje.Tegenstander denkt na van 24 minuten tot 3 minuten... Ziet er goed uit. Vaclav begint te rommelen. PP knokt. Gijs kan nog alle kanten op.

Weer een uur verder. Ik vreet mijn schoenen op. Henri doet onhandig, denkt mat te gaan en overziet dat het een pionnetje is met veel mindere stelling en geeft op. Goed geknokt. Bij Joël begint wederom de glorie. Pionnetje wordt pionnenwals op de koningsvleugel. Wint! Gijs lijkt stuk te winnen, maar toch niet. Gaat eraf. Balen!

PP offert een stuk in de hoop op eeuwig schaak. Helaas. Vaclav knokt zich grandioos terug, haalt pionnetjes op en mag dan remise aanbieden. Aangenomen. Want... Eric verbetert zijn stelling. Wordt steeds meer een toreneindspel. En dan heb je als teamleider terecht vertrouwen. Blijft Marcel over. Stand 3½-3½. Staat huizenhoog gewonnen. Doet het niet helemaal handig (understatement), maar is gewonnen. Weinig tijd. moeilijk, moeilijker, moeilijkst. En dan applaus! 4½-3½

A1 lelijk onderuit (16-3-2019)

A1 verliest van Voorschoten

Goed, A1 was verzwakt, Stan, Christopher en Gijs waren om uiteenlopende verhinderd. En toch, daaraan lag het niet dat A1 een wat onverwachte nederlaag leed. Onverwacht, want Voorschoten is best een goed team, maar zo erg hoog stonden ze nou ook weer niet. En de drie invallers deden wat ze moesten doen: standhouden. Laurens Schilstra stond lange tijd iets beter, maar toen hij iets te voortvarend te werk ging raakte een paard ingesloten en was het voorbij. Die tegenvaller werd keurig goedgemaakt door Renzo Finkenflugel. Een vrij bizarre opening leidde al snel tot een lege zwarte koningsvleugel - Renzo had twee stukken voor een toren en twee pionnen. Renzo maakte dankbaar gebruik van al die open lijnen en vloog wit naar de keel via h5-h4-h3, zijn koning onverschrokken in het midden latend. Wit hield lang stand, wikkelde af naar een eindspel, maar verloor toen een pion, waarna Renzo het rustig uitschoof. Michiel Harmsen was invaller nummer drie - een paar ruiltjes en een keurige remise was geboekt. Daarmee scoorde het invallerstrio een nuttige 1½ uit 3 - niets mis mee.

De middenmoot had het lastiger. Daniel Kutchoukov moest lijdzaam toezien hoe zijn stelling stukje bij beetje minder werd. Dat bleek niet te houden. Jelmer Sminia was al snel een pion achter. Er werd geruild en geruild, maar wit hield de pluspion vast tot in een winnend dame-eindspel. Sander Los had wit, iets wat hem vroeger zorgen baarde, maar tegenwoordig tot mooie scores leidt. Zwart begon rustig, besloot toen de partij bijzonder scherp te maken en kreeg daar spijt van - in de wirwar van verwikkelingen voelde Sander zich als een vis in het water en combineerde hij zich naar de winst. Onno Elgersma speelde een degelijke partij met als strijdverloop pionwinst, pionwinst en punt. De vier middenborden scoorden zo 2 uit 4. Wellicht was op meer gehoopt, maar 50% is niet verkeerd.

De topborden dan - daar zou de winst gepakt kunnen worden. Helaas bleken die deze middag behekst in het voordeel van de gasten. Tjark Vos had al snel een verkeerd plan en verloor daarna snel. Sybolt Strating stond uitstekend - betere stelling, en bovendien ruim een half uur waar wit nog maar een minuutje had. Toen begonnen de Voorschotense betoveringen te werken en kwam er geen goede zet meer uit - met ook nog stukverlies als droevig dieptepunt. Bij Fitzgerald Krudde was het verhaal niet veel mooier. Hier zat de treurnis in de eerste uren. Fitz besteedde veel tijd aan de openingsopzet (na een zet of 15 was hij een uur achter op de klok) die desalniettemin niet uit de verf kwam. Ik ging pas fatsoenlijke zetten spelen toen ik al twee pionnen achter stond was het melancholieke commentaar achteraf. Hoewel deze partij het langst duurde stond de uitslag effectief gezien al veel eerder vast.

En dus kan A1 het seizoen zonder veel verdere zorgen uitspelen. Na deze 3½-6½ nederlaag staat A1 vierde, met 8 uit 7. Vier punten achter de twee koplopers, vijf punten boven de nummer 9. Niets te halen, niets meer te verliezen, behalve de elo-puntjes en de eer. Die laatste zal buitenshuis verdedigd moeten worden, want de resterende twee wedstrijden zijn allebei uitwedstrijden.

A2 kansloos tegen DD (16-3-2019)

A2 kan slechts schamel halfje scoren

Goed, A2 was enigszins verzwakt (Renzo viel in bij A1, Wim Moene was afwezig) maar ook een compleet A2 zou het niet gered hebben tegen DD. Twee grootmeesters aan de kopborden, een gemiddelde van bijna 2200, dat is gewoon veel meer dan A2 kan opbrengen.

Bram ter Schegget had desalniettemin kansen tegen GM John van der Wiel - uiteindelijk liep het niet goed af, maar de heren analyseerden de complicaties na een Dragondorf nog urenlang en John vond Brams openingsopzet interessant genoeg om dat zelf toch ook misschien eens te proberen. Paul-Peter Theulings zat tegenover het kanon Fedorchuk (2635) die het ratingverschil binnen 30 zetten hard aantoonde. Tja...

Jan Helsloot kwam wat moeizaam uit de opening en werd vrij rechtlijnig weggedrukt. Jeroen Schoonackers had al na een uurtje een eindspel van loper+paard tegen loperpaar met een pion minder. Misschien nog net te houden - maar de praktijk bleek anders. Eric Roosendaal speelde een zeer tactische partij, stond goed, overzag een finesse en toen was het mis. Esther de Kleuver haalde de tijdcontrole zonder al te grote schade maar verloor daarna alsnog. En invaller Hugo Luirink hield het het langst vol van allemaal maar bezweek tenslotte toch aan een een langzame maar onweerstaanbare zwarte aanval.

En wie was dan de 'held' van de dag? Dat was invaller Michel Hoetmer. Ik sta al de hele partij slecht was zijn verzuchting na een paar uur spelen. Twee dubbelpionnen, slechte loper - het zag er niet al te best uit. Michel speelde stug door en dwong wit tot een afwikkeling naar een remise-eindspel. Pas veel later bleek dat dus het enige halfje dat A2 mocht bijschrijven.

Het bordpuntensaldo van A2 gaat er ook niet op vooruit natuurlijk, maar gelukkig verloren alle overige teams in de staart eveneens, waardoor A2 nog steeds (net) boven de streep staat.

A4 speelt (niet) gelijk (7-3-2019)

A4 moet punt voor punt afgeven (door Michiel Harmsen)

Op bezoek bij Espion hadden we de taak om onze tweede plek in de 1e klasse SGA te behouden. Een hele opgave want Harold, Hugo en Rugved waren verhinderd. Gelukkig hadden we met Hanneke en Laurens goede invallers. Laurens overspeelde zijn tegenstander op bord 1 volledig in een koningsaanval. Na enige tijd werden echter veel stukken geruild en ontstond een eindspel met een pluspion, dat uiteindelijk in remise verzandde.

Dinabandhu stond na de opening twee pionnetjes achter, dat was licht zorgwekkend. Wilco stond slechts één pionnetje achter: een Morra-gambiet en dus geen zorgen. Ze waren ook de volgenden die klaar waren en verloren (Dinabandhu) en wonnen (Wilco) inderdaad.

Hanneke speelde lang een gelijkwaardige partij en was zeker niet kansloos, maar verloor uiteindelijk toch. Zo'n teamwedstrijd gaf toch wat extra spanning. Gelukkig had Michel zijn tegenstander in de opening volledig overspeeld en inmiddels een gezonde kwaliteit gewonnen. Ik telde dat punt eigenlijk al een beetje. Ook John stond duidelijk beter met actievere stukken en een gevaarlijke vrijpion. Mijn stelling was wat onduidelijker. Mijn tegenstander offerde vrolijk vele stukken en helaas was dat vaak goed. Het was een vermakelijke partij die u hiernaast kunt naspelen. Ik heb zeker kansen gemist. Maar ik mag ook blij zijn dat ik niet mat werd gezet! Mijn tegenstander moest uiteindelijk remise door eeuwig schaak forceren omdat hij me niet mat kon zetten en teveel materiaal achterstond.

Michel had inmiddels volkomen terecht een remise-aanbod afgeslagen. John kreeg later een remise-aanbod, dat hij - eveneens terecht - wel aannam. Het was dus aan Michel om de gelijkmaker te scoren zodat Olav's partij de match zou beslissen. Helaas, Michel moest teleurgesteld een tweede remise-aanbod wel aannemen omdat zijn koning inmiddels de vele schaakjes maar moeilijk kon ontlopen. Olav had inmiddels ook al een remise-aanbod gekregen. Hij informeerde nog bij mij, als plaatsvervangend teamleider, of dat mocht, "of dat ik soms nog een klokkie wou verdienen voor de club?". Ja, dat klokkie wil ik zeker verdienen (door kampioen te worden) en gelukkig Olav ook. Hij overspeelde zijn tegenstander op het eind volledig! Die fase kunt u hiernaast ook naspelen.

Daarmee bereikten we een 4-4 gelijkspel. De opgave om dat klokkie te winnen door kampioen te worden is daarmee nog niet verkeken, want we staan nu op plek 3 en moeten nog tegen de nummers 1 en 2. Gewoon de volgende twee wedstrijden winnen dus!

Naschrift: zoals we wekelijks ervaren - je denkt dat je gescoord hebt, maar dan komt de VAR, en die.... In dit geval was het de CL van de SGA die ons terugfloot. Laurens, immers, had al een maand of wat geleden gespeeld als invaller voor A3. Daarmee word je als niet-opgestelde speler automatisch lid van dat team. Tja, en dan mag je niet meer 'omlaag' invallen. Het halfje van Laurens telt dus niet meer mee voor de uitslag en A4 verliest dus met 4½-3½. Dat 'klokkie' gaat er niet meer inzitten, helaas.

A3 wint met grote cijfers (22-2-2019)

A3 veel te sterk voor Amsterdam-West 4

Eerder dit seizoen won A3 met pijn en moeite van Amsterdam-West 3. Nu moest er tegen dezelfde vereniging, maar dan team 4 gespeeld worden. Dat zou dus opnieuw spannend hebben kunnen worden - maar dat werd het bepaald niet. Voor A3 zat vrijwel alles mee, voor AW-4 zat er veel tegen. Het begon er al mee dat hun tweede bord niet verscheen. Kort na negen uur mocht Gijs dus na 1.Pf3 het punt al laten noteren.

Maar de avond werd het beste geïllustreerd door wat er bij Eric gebeurde. Na een kortsluitinkje in Erics opening kwam wit met vlot combinatiespel huizenhoog gewonnen te staan. Toen de rook optrok was het +7. Toen moest de technische klus nog even geklaard worden. Wit aarzelde en gaf het initiatief op voor een extra pionnetje. Drie zetten later was het nog maar +2, weer drie zetten later +0,5, en een paar zetten later zelfs -0,5. U voelt het al aankomen, zelfs een remise zat er niet meer in voor de ongelukkige witspeler, zodat Eric tot zijn eigen verbazing zowaar nog won. U kunt dit fragment hiernaast bekijken.

Als dingen op die manier mee zitten dan volgt de overwinnning bijna vanzelf. David kreeg een iets beter eindspel van loperpaar tegen loper+paard. Iets beter werd veel beter, en een vrije a-pion bleek voldoende voor de winst. Jeroen had een interessant potje met wisselende kansen, zoals dat zo fraai heet. Toen zwart echter een overbelasting overzag won Jeroen gewoon een toren. PP speelde, zoals hij zelf zei, niet erg handig. De stelling was heel scherp, maar toen gaf wit ineens een stuk weg en was de rest niet moeilijk meer.

In de overige potjes kon Amsterdam-West de eer redden. Bij Henri hadden beide partijen een sterk stuk in het centrum - en niet voldoende aanval om daar wat aan te doen. Dat liep dus remise. Michiel stond zeer goed, maar ja, waar hij had moeten doorpakken ging hij over naar winterslaapstand. Zwart reorganiseerde de zaak en kwam nog juist weg met remise, zoals u hiernaast kunt vaststellen. Marcel stond een tikje minder, toen een tikje beter, en toen zelfs een pion voor, maar het resulterende toreneindspel was totaal remise.

Vijf zeges, drie remises, 6½-1½. A3 gaat best lekker.

A1 wint in Spijkenisse (9-2-2019)

A1 boekt goede zege in Spijkenisse (door Tjark Vos)

Afgelopen zaterdag moest A1 tegen concurrent Spijkenisse. Tijdens het schrijven van dit verslag kom ik er achter dat het niet Spijkernisse is, maar Spijkenisse.

Nu we het over spelling gehad hebben kunnen we over schaken praten. Voorafgaand aan de wedstrijd stond Spijkenisse vierde en wij vijfde. Qua rating staan we iets boven ze maar zij hadden het thuisvoordeel (als dat in het schaken bestaat). Het beloofde dus een spannende en interessante wedstrijd te worden.

We begonnen met een teleurstelling doordat Tjark in een ongeveer gelijke stelling een pion en daarmee minder opvallend ook een dame wegblunderde. Niet snel daarna was Daniel klaar, die zijn meest solide partij van het seizoen tot nu toe speelde. Er werden wat stukken ontwikkeld en geruild en het werd remise. Gijs trok de stand vervolgens gelijk. Hij had een vrijpion die wat probleempjes veroorzaakte en hij won opeens een paard.

Christopher, Sander, Stan en Fitzgerald waren kort na elkaar klaar. Christopher had zijn voorbereiding op het bord, kreeg een stelling die hij erg fijn vond, pakte strategisch voordeel, later een vrijpion en rekende in tijdnood zijn tegenstander er prima uit. Volgens mij is hij er dit seizoen weer achter gekomen hoe hij goed moet schaken. Sander speelde met wit en won in het middenspel een stuk. In het toreneindspel hoefde hij er alleen voor te zorgen dat hij minstens 1 pion overhield en hij speelde het eindspel keurig uit. Stan kreeg een gelijke stelling op het bord waarin hij veilig zijn stelling bleef verbeteren terwijl zijn tegenstander weinig leek te doen. Stan won met een leuk trucje een paard en zo ook de partij. Fitzgerald had een aantrekkelijke partij waar de (waarschijnlijk correcte) offers elkaar opvolgden van beide kanten. Het ging op en neer. Een paar zetten voor het einde koos hij ervoor om remise uit de weg te gaan maar het pakte verkeerd uit. Fitzgerald stond materiaal achter en de koning van zijn tegenstander liep het gevaar uit. Tot mijn verbazing ging hij door zijn tijd (in verloren stelling). "Ik zag dat ik nog 5 seconden had dus ik deed een zet, maar blijkbaar was ik door mijn tijd. Ik kan mij niet voorstellen dat ik zo traag ben".

Op dit moment waren we op zet 40 en was het duidelijk dat we gingen winnen. Sybolt had een kwaliteit en een pion verloren en het loperpaar was duidelijk niet genoeg compensatie om te overleven. Zijn tegenstander bleef keurig uit de problemen. Jelmer kon kiezen uit dameruil met pionwinst en dameruil met stukwinst. Het klinkt gek maar ik was blij dat hij voor pionwinst koos. Zo maakte hij de vrijpion van de tegenstander onschadelijk. Nadat Jelmer de klok weer naar anderhalf uur p.p had geslagen en de tijd ongeveer werd hersteld bleef een eindspel over waarin hij een pion meer had. Het lukte niet om te winnen maar de matchpunten waren op dat moment al binnen. Onno won vlak na zet 40 doordat zijn aanval op de koningsvleugel doorsloeg. Zijn tegenstander had een extra pion en activiteit op de damevleugel maar Onno had het onder controle.

A2 verliest van Santpoort (9-2-2019)

A2 niet opgewassen tegen sterk Santpoort

Je hebt nederlagen en nederlagen. Sommige waren achteraf niet nodig geweest, andere waren vrijwel onvermijdelijk. A2 leed een nederlaag van de tweede soort tegen Santpoort. Sterke tegenstanders, een wat verzwakt team doordat Wim Moene op de dag voor de wedstrijd ziek werd, (gelukkig kon Hugo Luirink op het allerlaatste moment nog invallen - dank Hugo!). A2 kwam aan slechts twee borden niet geheel verloren te staan. Dat Santpoort niet alle kansen pakte hield de nederlaag binnen de perken, maar in de buurt van 4-4 was het achteraf nooit.

Eerst het positieve nieuws dan maar. Jan Helsloot stond solide, deed sterke zetten, drukte zwart naar achteren, dwong een kwaliteitsoffer af, en liep tenslotte triomfantelijk naar voren met twee verbonden vrijpionnen. Toen zwart ook nog een stuk verloor was het einde oefening. Bij Eric Roosendaal kwam een gesloten stand op het bord. Toen werden er wat pionnen geruild, en kwamen er eerst twee, later zelfs vier lijnen open. Het werd erg tactisch, en Eric miste ergens een kans (te onwaarschijnlijke zet om te zien - ook in de analyse), maar afgezien van dat ene momentje werd de remisemarge nooit overschreden.

Op diverse andere borden ging het dus mis. Hugo kreeg 1. e4 c5 2. a3?! tegenover zich. Met zwart kun je na zo'n slap zetje het initiatief pakken, maar Hugo is meer van het afwachtende type. Wit kreeg nu een centrum om u tegen te zeggen (c4-d4-e5) en daarna was het geen wonder dat de vrijuit dartelende witte stukken hun opgesloten zwarte tegenstanders eruit manoeuvreerden. Renzo Finkenflugel had de eer om het op te mogen nemen tegen GM Harmen Jonkman. Renzo had een vervelende zwakte, en zoals zo vaak begreep de GM dat allemaal net wat eerder en beter. Een omsingeling volgde, en zwart won niet heel snel maar achteraf gezien toch wel vrij rechtlijnig.

Jeroen Schoonackers en Paul-Peter Theulings speelden allebei tegen een van de tweelingbroers Haver. Curieus genoeg leken beiden nog net wel remise te gaan maken, maar bleek dat niet te kloppen. Jeroen had een zwakke pion, die hij opgaf voor een hyperactief loperpaar tegen een ongerokeerde koning. Voldoende compensatie? Net niet, zo bleek. Toen het initiatief verwaterde offerde Jeroen nog maar een pion, maar wit kon met de koning nog net een sluiproute vinden en toen was het over. PP was 'geplugd', binnen een half uurtje stond er al een eindspel op het bord. Meestal is dat remise, aldus PP. Het kleine minnetje mondde rond zet 40 toch uit in pionverlies en het liep uit op een paardeindspel dat net niet binnen de remisemarge bleef.

In zowel de eerste als de laatste partij die afliep had A2 niet te klagen. Bram ter Schegget liep met een klap tegen pionverlies op, pal na de opening. Zwart stond gewonnen maar moest kiezen: rechtlijnig een tweede pion winnen of wit inkapselen. Het eerste zou waarschijnlijk vrij eenvoudig gewonnen hebben. Zwart koos het tweede, zag Bram loskomen en gaf toen ook nog een pion weg. Daarmee was de muziek er meteen uit en werd het vlot remise. Esther had urenlang een bord met 32 stukken erop. Tijdnood was aanstaande, er ging een pion af, en nog een, en na zet 40 had Esther vrijwel geen compensatie voor twee pionnen. Maar Esther streed door, en met nog enkele seconden op de klok bracht ze een kwaliteitsoffer. Ondanks de grote materiële voorsprong konden de zware zwarte stukken op de damevleugel niet verhinderen dat de partij op de koningsvleugel eindigde met eeuwig schaak.

Een ruime nederlaag (5½-2½) waar weinig op af te dingen valt. Santpoort is nu een van de vier koplopers, die allevier 8 uit 6 hebben. Het prettige nieuws is dat A2 tegen al deze vier koplopers al gespeeld heeft. Met 5 uit 6 is het team tenslotte allerminst veilig.

A4 lijdt eerste nederlaag (8-2-2019)

A4 verliest van Caissa

A4 was goed gestart in de competitie, en stond na drie ronden zelfs bovenaan. In ronde 4 werd er aangetreden tegen een team van Caissa - en dat liep helaas niet goed af. Er werden een paar remises weggegeven en een paar goede standen vergooid. Tja, en als de tegenstander dan minder cadeautjes uitdeelt dan is het mis.

Het begon kort maar krachtig. Dinabandhu speelde een korte maar intense remise, zoals u hiernaast (met kort commentaar van Michiel) kunt lezen. Rugved was ook vrij snel klaar, maar dat was helaas het gevolg van een ernstige ontsporing. De andere borden hadden allemaal bijna de maximale tijd nodig. Michel bracht een mooi punt binnen door zijn stukken goed neer te zetten en een matdreiging te combineren met een curieuze paardvork - twee witte torens op b2 en d2 waren machteloos tegen een paard op c4, vanwege hun eigen hinderlijke pion op c2 die elke vorm van onderlinge dekking verhinderde. Bij Wilco liep het na een veelbelovende opening mis in een dame-eindspel. Belangrijk in een dame-eindspel is meestal initiatief: de eigen koning veiligstellen en hollen met een vrijpion. Wilco liet zijn tegenstander echter een vrijpion en zette zijn eigen koning op de tocht. Zwart profiteerde van de gelegenheid en pakte het volle punt.

Aan de bovenste vier borden had Amstelveen het zwaar. Kopman Michiel speelde tegen oude bekende Ridens Bolhuis. Altijd lastig, met zwart tegen zo'n sluipsysteempje. Michiel kreeg zijn stukken niet uit de knoop, verloor wat pionnetjes en kreeg een kansloos eindspel, dat de oude vos koeltjes uitschoof. Hugo stond ook al in de verdrukking. Witte pionnen op a5 en b6 stonden te trappelen om voort te schrijden naar dame. Hugo stopte het ene lek met het andere en wist op wonderbaarlijke wijze het hoofd boven water te houden. Wit zocht naar winsten, vond ze niet, raakte in tijdnood en vluchtte naar eeuwig schaak, zodat Hugo een benauwd halfje mocht noteren.

John stond al snel zeer goed, en het zag er naar uit dat hij de scalp van de nieuwe voorzitter van de SGA zou gaan veroveren. Toen ontglipte hem een heel slechte en was de situatie al direct kritiek. Zwart pakte pion na pion en laveerde behendig om de klippen die John nog wist op te werpen. Toen John al zijn pionnen kwijt was raakte zijn koning ook nog eens in een matnet. Harold daarentegen zorgde voor een mooi slotakkoord. In een middenspel zonder dames won hij terrein op de damevleugel en sloot een loper op achter een pion op de koningsvleugel. Zwart zette zijn koning in om een paar dreigende vrijpionnen af te stoppen. Dat lukte, maar ver van huis, haard en medestanders werd de zwarte vorst verder en verder naar voren gedreven. Met twee paarden en een toren vlocht Harold een sluitend matnet - de zwarte koning ging tenslotte mat op veld a1 - geen alledaags gezicht. Ook deze partij kunt u hiernaast naspelen.

Maar Caissa ging er dus wel met de matchpunten vandoor. A4 verloor met 5-3 en is daarmee koploper af, maar wel nog steeds een solide middenmoter.

A3 speelt gelijk in heroisch duel met Fischer Z 2 (28-1-2019)

Zieke markies De Sade in Batavia-Stad (door Nico Louter)

28 januari, de (zoveelste) historische ontmoeting tussen een team van deserteurs (Fischer Z) en A3. Ontmoetingsplaats, een diepverborgen kelder in café Batavia, plek waar ooit arme sloebers dronken werden gevoerd, om uren later wakker te worden aan boord van een VOC-schip, zeilend voorbij het Marsdiep.

Bij het binnenschuiven (de deuren slaan niet open, maar schuiven open), tref ik al een groot deel van mijn team. Zo op het oog heeft Václav twee borden vol patat en ketchup naar binnen gewerkt. Hij denkt ook: als ik dan aan boord beland, dan in ieder geval met een gevulde maag. Aan de bar staat Joël stoer te praten met een leuk uitziende dame, waarop Vaclav af en toe ook een oog werpt. Ook dat is een bekende ronseltruc. David is nog onderweg. Die heeft een bus gemist. Dat is weer eens een variatie op de boot missen. Hopelijk gaat hij niet de slag missen. Tegen achten lopen de eerste spelers naar de speelzaal achterin het gebouw. Een ontvangstcomité bevindt zich achter de deur, PeeWee voorop. Ha, meneer Louter! Lichte schok bij de Fischerzetters als blijkt dat ik slechts teamcaptain ben, hebben ze die Louter niet nodig?

Eric Roosendaal komt als laatste binnen, opvallend voor ons meest betrouwbare clublid. Zijn tegenstander kent hem niet. Dat zullen er niet veel zijn in de SGA. Hij vraagt nog, is Eric met een K? En Roosendaal?

Marcel loopt naar zijn bord. Hij krijgt een tevreden uitdrukking als hij merkt dat hij tegen Kees de Kruif moet. De immer opgewekte ex-postbode vindt het allemaal best. Al snel neemt hij zijn karakteristieke pose aan, waarbij hij beurtelings met twee handen zijn hoofd vasthoudt, of licht voorovergebogen met zijn rechterhand wijd uitgespreid in de restanten van zijn haardos op zijn voorhoofd grijpt, daarbij soms knikkend alsof hij de stelling steeds beter begrijpt. Grappig hoe je iemands houding door de jaren herkent.

Thomas Hauptmann is meer van het kleine gebaar in zijn denken. Zijn verschijning is met de jaren niet wezenlijk gewijzigd. Iets meer buik, iets grijzer, iets wijkende bovenmat. Hij denkt met zijn hand om zijn mond, de onderlip bedekkend. Af en toe beweegt hij licht met zijn wijsvinger, verder zit hij vrijwel roerloos stil.

Eric Roosendaal heeft ook een karakteristieke pose. Hij hangt iets naar voren en wisselt twee houdingen af. Soms houdt hij zijn beide handen op zijn oren. Als hij er dan echt voor gaat zitten drukt hij nog iets meer naar voren, en maakt van zijn bril een soort verrekijker door zijn handen eromheen te hullen. Als hij klaar is hangt hij juist wat achterover, tevreden? Afwachtend? Hoopvol?

David is een nieuwe aanwinst in het team. Hij speelt altijd erg geconcentreerd, zo lijkt het. De pet gaat niet af, geen afleiding van boven. Zijn vingers duwt hij omhoog langs zijn slapen, de duimen hangen recht onder zijn oren.

Wat doen spelers tussendoor? Henk komt af en toe een anecdote vertellen, een grapje maken. Joël loopt rond, bekijkt de partijen op de onderste borden. PP gluurt van opzij, leunend tegen een pilaar naar de andere borden.

Na een uur ontdek ik een andere wedstrijd, namelijk tussen Vaclav en Joël. Beiden komen met een mooi biertje binnen, en dat is niet de eerste. Wordt het denken wat vrijer van, zullen we maar hopen. Henk gaat ondertussen voor zijn tweede koffie. Henk kan altijd goede maalgeluiden maken van zijn koekje. Moet ook, veel energie eruit halen, als je terugdenkt aan zijn beklimming en afdaling van de Stelvio. Kees de Kruif verrast me. Hij lust nog wel een kopje koffie. Zie je maar, mensen kunnen veranderen.

Ik verlaat de speelzaal voor de kroeg. Een stuk gezelliger. Slecht nieuws voor Joël (en Václav). De roodharige babbelt met enkele andere heren en trekt haar jas aan.

Eric wint een weddenschap. Dirk komt binnenschuifelen ruim voor 10 uur. Leest dit stukje en vraagt meteen of hij er ook in voorkomt. Nooit gedacht dat Dirk zo'n ijdeltuit was. Maar goed, bij deze, Dirk! Tevreden nipt hij aan zijn schuimsnor en loopt richting Prins Hendrikkade. Vreemd eigenlijk, na een half uur is alleen Eric bij de bar geweest, en zojuist ook PW, die als braafste jongetje van de klas de lege kopjes en flesjes op de bar plaatst. Leo Littel passeert me ook, een peuk draaiend onderweg naar buiten. Ha, daar is Joël. Even contact, hij knikt tevreden.

Eric komt vaak langs. Partij langs de lijnen van Andersson-Miles. Tja, dat krijg je in zo'n battle of the grey. Toch fijn, zo'n goed geheugen. Ik moet het altijd achter het bord bedenken.

Nog meer toeschouwers. Om kwart over tien komt good-old Michael Abspoel langs. Ziek of niet, zo'n wedstrijd, daar wil hij bij zijn. Sterk spel!

Half één 's nachts. Terug thuis. Na 10:15 uur geen aantekeningen meer gemaakt. Het leven van een teamleider is zwaar. De wedstrijd is na felle strijd geëindigd in 4-4, waarmee we goed zijn weggekomen, na een achterstand van 3½-½. De punten werden gepakt door Joël (alles gewonnen), PP (na veel gepeuter), Eric (na aanvankelijk een grote schrik), remises bij Gijs en Marcel. De rest verloor helaas. Is spelen lichter dan teamleideren?

Tjark Vos snelschaakkampioen (11-1-2019)

Tjark Vos wint de Verlaancup - en de naamgever ontvangt de KNSB-erespeld

De eerste speeldag van 2019 was gereserveerd voor het interne snelschaakkampioenschap. De winnaar daarvan ontvangt de Verlaancup, genoemd naar ons inmiddels aardig op leeftijd gerakende erelid Gerard Verlaan, die deze avond zelf ook bij hoge uitzondering aanwezig was.

En daar was geen toeval. Gerard Verlaan is al zo lang lid van de vereniging dat niemand meer precies weet hoe lang dat al is. 'Tenminste sinds de jaren zestig', werd al snel geroepen, maar daar ging iemand overheen die wist te melden dat het minimaal sinds 1963 is. Daarna werden zelfs de jaren vijftig genoemd - met als mogelijke begindatum zelfs 1953. Dat zou betekenen dat Gerard al 65 jaar lid is. In elk geval is het zeker tenminste 60 jaar, dat was iedereen het wel over eens. En ook de KNSB gaat ervan uit dat het lidmaatschap al ten minste 50 jaar duurt. En dus ontving Gerard Verlaan voor aanvang van 'zijn' toernooi de KNSB-erespeld voor 50 jaar lidmaatschap, uit handen van voorzitter Michiel Harmsen. Van harte gefeliciteerd, Gerard!

Tjark Vos met de Verlaancup

Op het toernooi zelf waren 17 leden afgekomen, al haalde niet iedereen de eindstreep. Tjark Vos en Jan Helsloot waren al snel koplopers, maar toen Tjark in de zesde ronde Jan versloeg werd er eigenlijk al een beslissend gaatje geslagen. Tjark bleef namelijk winnen en Jan kon niet dichterbij komen. Toen Jan nog een remise (tegen Olav Lucas) afstond en verloor van Michiel Harmsen werd het duidelijk dat Tjark niet meer in te halen zou zijn. Tjark haalde zelf toch ook niet ongeschonden de eindstreep - hij speelde uiteindelijk nog remise tegen Michiel en na een nul tegel Nico Louter leek het toch nog even spannend te worden. Tjark won echter zijn laatste paar partijen zonder probleem en finishte met een overtuigende score van 14½ uit 16, en een punt voorsprong op Jan. Nico en Eric Roosendaal, die het toernooi tezamen in goede banen leidden, werden respectievelijk derde en vierde.

De complete eindstand staat hier.

Wouter ontvangt erespeld van de KNSB (januari 2019)

Wouter Simonis 50 jaar KNSB-lid

Het was januari 1969 toen Wouter Simonis lid werd van de schaakvereniging Zukertort, toen nog een aparte vereniging, en dus nog zonder de toevoeging 'Amstelveen'. Wouter werd al vrij snel actief binnen de vereniging. Ook werd hij arbiter, later zelfs internationaal arbiter.

Zijn grootste verdienste was wellicht dat hij een cruciale rol speelde bij de fusie tussen Zukertort en de vereniging ASVU, in feite de schaakafdeling van de Vrije Universiteit. Na afronding van die fusie ontstond in enkele fasen de huidige vereniging Zukertort Amstelveen. Naar aanleiding van alle verdiensten die hij voor de club had werd Wouter tot erelid benoemd.

Wouter heeft talloze bestuursfuncties bekleed. Ook is hij nog een aantal jaren voorzitter van de SGA geweest. Verder heeft hij frequent financiële steun verleend aan het eerste team van Zukertort Amstelveen. Zijn verdiensten zijn kortom groot.

En nu is Wouter dus ook al 50 jaar lid van de KNSB. Voor deze langdurige trouw krijgen leden dan de KNSB-erespeld. Voorzitter Michiel Harmsen, alert als hij is op dergelijke zaken, had dit feit natuurlijk al lang ven tevoren zien aankomen. Hij mocht de speld al enkele weken ontvangen voordat de 50 jaar strikt genomen waren volgemaakt, zodat hij deze op de feestelijke maaltijd na afloop van de vijfde KNSB-ronde kon uitreiken.

Wouter ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen
Zeer verdiend! Wouter Simonis, erelid van Zukertort Amstelveen, en voormalig voorzitter van Amstelveen en de SGA, ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen. Links Henk Boot, ook al ex-voorzitter, van zowel Amstelveen als de SGA.

Wouter, van harte gefeliciteerd!!

A3 wint voor vierde maal op rij (21-12-2018)

A3 wint met wat gelukjes (door Henk Boot)

In het verre verleden, het seizoen 2010-2011, speelden we met het toenmalige vierde team ook vlak voor de Kerstdagen tegen het sterke Tal-DCG 1, dat in dat seizoen overtuigend kampioen werd in de promotieklasse en sindsdien in de KNSB speelt. De omstandigheden waren toen wel een beetje anders, nu somber regenachtig, druilerig weer, maar die avond hebben een aantal onzer hun leven gewaagd om door een bijna metershoge sneeuwmassa ons clublokaal te bereiken. We hadden zelfs een man tekort in tegenstelling tot Tal-DCG, die toen duidelijk te sterk voor ons waren en met 6-2 winst het Go-centrum verlieten.

Vanavond was het natuurlijk allemaal anders, zeker nu spelers aan zowel de KNSB- als de SGA-competitie kunnen meedoen. Captain Nico Louter had weer een aardig team op kunnen stellen. De ouverture was nogal vreedzaam. Henk Boot wist met een nogal slaperig hoofd niet veel meer te bedenken dan zetherhaling, een nogal bloedeloze remise na 18 zetten. Op bord 1 stond David Slagter een klein beetje minder, maar leek de remisemarge niet verbroken. Ook hier dus een remise. Op bord 2 bereikte Gijs IJzermans met wit ook niet veel, zwart had wat meer ruimte en op winst spelen zou weleens faliekant verkeerd kunnen aflopen. Ook hier werd de vrede dus getekend. Overigens, een opvallende overeenkomst tussen de eerste drie borden was dat er stellingen op het bord stonden met aan beide zijdes nog een dame, twee torens, twee lichte stukken en veel pionnen.

Op de andere borden leken er wel een aantal beslissingen te zullen gaan vallen, maar erg ver van de 4-4 zou het waarschijnlijk niet worden, zo leek het rond 22:30 uur. Toch ontwikkelde het scenario zich voor A3 wel gunstig. Renzo had tegen ons oud-lid Tobi Kooiman op de koningsvleugel een zwarte loper kunnen insluiten en daarna verorberen. Hoewel het er even op leek dat zwart de op h5 wat verdwaalde witte dame zou kunnen vangen, bleek Renzo voldoende resources te hebben. Hij kon torenruil afdwingen en zo het volle punt binnenhalen. Ook bij Joël begon het er opeens zonnig uit te zien. In eerste instantie stond hij wat gedrukt, maar hij kon zijn stukken zo manoeuvreren dat er door een penning stukwinst voor hem leek aan te komen. Wit besloot toen tot een wanhoopsoffer met Lxf7+, maar Joël hield met weinig tijd op de klok het hoofd koel. Toen wit niet optimaal voortzette, viel ook hier het kwartje de goede kant op. Stand 3½-1½ voor A3.

We hadden dus nog één bordpunt nodig. Bij Marcel Laarhoven stond wit duidelijk beter maar er was goede hoop dat Marcel dat wel zou kunnen keepen. Nico Louter had een paard laten verdwalen op a2. "Misschien verlies ik dat paard wel, maar dan krijg ik een heel gevaarlijke aanval", zo was zijn gedachte. Het paard ging er af maar de aanval viel nogal tegen, zodat de donkere wolken van de afgelopen dagen ruimschoots over zijn stelling neerdaalden. Bij Henri Krop was er een zeer interessante stelling ontstaan, waarin Henri met wit een pionnetje meer had. Hij dwong loperruil af met een potentieel voor zwart erg lastige pion op e6, zodat hij vervolgens een mooi paard op d5 kon posteren. Voor de langslopende passanten zag het er allemaal erg rooskleurig voor wit uit, zeker toen er nog een tweede pionnetje op b6 kon worden meegenomen. Maar hierna plofte er opeens een zwarte toren op a2 en bleek de zwarte aanval tegen de witte koning op g1 van orkaankracht te zijn. Zwart deed veel sterke zetten, maar miste op het cruciale moment een geforceerd mat in vier. Henri kon zijn dame geven voor twee torens waarna de partij nog lang niet gespeeld was. Toen zwart ook nog zijn dame cadeau gaf was het alsnog ineens uit en kwam het zo gewenste punt binnen. Oef, daar kwamen we achteraf wel heel goed weg.

Nico stond inmiddels gewoon een stuk achter, en hoewel de tegenstander nog maar erg weinig tijd had schoof deze het eindspel toch vrij eenvoudig uit. Als laatste was Marcel nog bezig. Na het ruilen van een flink aantal stukken was duidelijk dat remise hier ruimschoots haalbaar was. In een toreneindspel met elk nog drie pionnen was de pionnenstructuur van Marcel zelfs duidelijk beter, maar voldoende voor winst leek het nooit. Zodat Marcel remise aanbood, iets wat wit met minder tijd en wat mindere stelling natuurlijk moeilijk kon afslaan.

Uiteindelijk dus een zwaar bevochten 5-3 overwinning, die op Henri's bord toch wel aan een zijden draadje heeft gehangen.

A1 wint ruim van degradatiekandidaat (15-12-2018)

A1 veel te sterk voor Rotterdam

Sponsors kunnen een gunstig effect hebben op een schaakvereniging. Omgekeerd, als de sponsor vertrekt kan dat een zeer negatief effect hebben. Rotterdam, al decennia lang een vaste klant in de Meesterklaase, degradeerde vorig jaar. Nu is de sponsor weg en resteert een team dat het ook in de eerste klasse niet zal gaan redden. De eerste vier wedstrijden werden alle ruim verloren. A1 was aan zijn stand verplicht om minimaal te winnen - al wordt, zoals Gijs vooraf droogjes opmerkte, een wedstrijd niet op papier gespeeld, maar op houten borden.

Het begin was kalmpjes. Daniel kreeg al na 12 zetten remise aangeboden, vertrouwde zijn stelling niet erg en nam het aan. Fitzgerald zat tegenover de enige echt sterke Rotterdamse speler, IM Rini Kuijf. Fitz kreeg een gambiet tegen zich, wilde liever niet tegen een brok huisvlijt opboksen en koos een zijvariantje dat weinig beloofde. Na een zet of 15 was de stelling gelijk en had Fitz bijna een uur minder op de klok. Toen zwart remise aanbood was er dus weinig reden om dat af te slaan.

Sander en Marc zorgden voor twee punten

Kort daarna kwam A1 op voorsprong - kapitein Jelmer gaf het goede voorbeeld door beslissend op te rukken met zijn pionnen toen wit zijn stukken in de knoop liet raken en daardoor stukverlies niet meer kon vermijden. Christopher won een dame voor toren en stuk - maar de coördinatie in de zwarte stelling was dermate matig dat er al snel nog meer materiaal sneuvelde en het punt binnen was. Ook bij Sander bezweek de overkant aan de druk die de zwarte stukken uitoefenden. Tjark kreeg een tactische stelling en wist alle witte stukken op de zwarte koning te richten. Zwart moest vol in het defensief, nam ondanks dat een pion, waardoor er nog meer lijnen opengingen. Waarna Tjark de zaak met een elegante combinatie besliste. Dankzij die vier winstpunten waren de matchpunten al voor de tijdcontrole min of meer verzekerd.

Sybolt stond zeer goed maar had toen een hersenschim en dacht een stuk te winnen. Dat bleek niet te kloppen en prompt stond wit vrijwel gewonnen. Gelukkig was wit nogal onder de indruk van Sybolts rating en bood remise aan, wat Sybolt maar al te graag accepteerde. Gijs had lange tijd een mini-voordeeltje - dat tijdens vier uur trekken en duwen beetje bij beetje toenam, tot het tenslotte beslissend werd en een punt opleverde. Bij Onno liep het minder goed af. Een redelijke stand ontspoorde ergens en toen wit een stuk won was de partij in feite voorbij, al probeerde Onno nog lang om 'de meubelen te redden', zoals men dat in Vlaanderen zo beeldend uitdrukt.

Toen iedereen al bijna aan de maaltijd zat (een zeer geslaagd initiatief van Michiel!) was Marc nog ruimschoots bezig met een loopgravengevecht. De lopers waren eraf evenals twee pionnen maar de overige stukken stonden er nog op, vooral aan de zwarte bordhelft. Ter illustratie: ruim na zet 40 was er een moment waarop alle negen velden van het vierkantje b5-b7-d7-d5 bezet waren. Een curieus geval. Marc had dus duidelijk meer ruimte, maar zwart had zich grondig ingegraven en wist de zaak lang droog te houden, ook al moest dat onder andere door een paard op a8 te posteren. Marc won uiteindelijk een kwaliteit en daarmee was een belangrijke bres in de zwarte linies geslagen. Een pionoffer gevolgd door een doorbraak was vervolgens beslissend.

Een ruime overwinning, 7½-2½. A1 gaat 2019 in met zes matchpunten uit vijf wedstrijden. Daarmee bezet het een solide positie in de middenmoot.

A2 verliest van favoriet (15-12-2018)

A2 verliest met ere van De Wijker Toren

Dat A2 het moeilijk zou krijgen was op voorhand duidelijk: Wijker Toren is vorig jaar gedegradeerd, en heeft, vastbesloten het verloren terrein terug te winnen, Hing Ting Lai gerecruteerd om vol voor de promotie te kunnen gaan. A2 miste Wim Moene en Renzo Finkenflugel, maar had in David Slagter en Václav Ocelik twee uitstekende vervangers: beiden draaien prima in A3.
Paul-Peter was als enige dicht bij een zege

Een echte wedstrijd werd het desalniettemin nooit. Gemiddeld per bord bijna 200 ratingpunten in de min zijn niet zomaar weg te poetsen. Tjark Vos constateerde met enig leedvermaak dat A1 gemiddeld gezien een veel zwakkere tegenstander had dan A2. Bij controle bleek dat Wijker Toren zelfs een hoger ratingemiddelde had dan A1. Jan Helsloot en Eric Roosendaal speelden vrij korte en correcte remises. Bram ter Schegget zat aan het eerste bord en verloor doordat Hing Ting aan de overkant zat. Václav had een erg spannende partij waarin zwart een paar tactische dingen net even wat scherper zag en met het punt vertrok. David kreeg een gedrongen stelling die uiteindelijk uitmondde in een minuspion. Wit wikkelde langzaam af, en naarmate er meer geruild werd ging de pion zwaarder wegen. Toen er een paardeindspel op het bord kwam waarin wit een vrije a-pion extra had werd duidelijk dat het niet meer te houden was.

De overige drie partijen mondden uit in zeer verdienstelijke remises. Jeroen Schoonackers wist af te wikkelen naar een dame-eindspel met veel pionnen waarin zwart weliswaar beter stond maar waarin elke poging op roof uit te gaan uit zou lopen op eeuwig schaak. Esther de Kleuver stond na een zet of 15 bijzonder gedrukt en het leek een kwestie van tijd of wit zou de zwarte muur omver gaan duwen. Esther bleef echter gedegen keepen, en wist zelfs een witte pluspion onschadelijk te maken - na een zet of 60 berustte wit in remise. Paul-Peter tenslotte stond een poosje minder in een eindspel met zware stukken, maar toen zwart te ver ging hield hij een dame-eindspel met twee pionnen extra over. Kansrijk, zo vond PP, en hij ging een aantal malen remise uit de weg. Zwart had echter wel een vrijpion, en natuurlijk moest ook nog eeuwig schaak vermeden worden. Wellicht zat er een winst in, maar PP moest uiteindelijk genoegen nemen met een plusremise.

Daarmee heeft A2 vijf punten uit vijf wedstrijden. Alleszins redelijk, temeer daar de twee nederlagen geleden werden tegen de twee koplopers. Als A2 nog een paar puntjes kan sprokkelen is een plaats in de middenmoot gegarandeerd.

A4 wint opnieuw (7-12-2018)

A4 wint ruim van Oosten-Toren 2 (door Harold de Boer)

Het vierde draait goed bovenin mee in de 1e klasse SGA. Gisteravond stond de derde wedstrijd op het programma, een thuiswedstrijd tegen Oosten Toren 2.

Hugo had een week eerder al aan bord 4 vooruitgespeeld en het eerste halfje op het scorebord gezet. Op bord 1 kreeg Michiel al snel een winnende aanval. Koning in het midden, hulptroepen in geen velden of wegen te bekennen, dan weet u het wel.

Aan bord 2 had Olav het beduidend moeilijker. Zijn tegenstander speelde met zwart vol op de aanval, wat mij veel te optimistisch leek. Het werd toch best lastig, zwart kreeg zelfs een pion op h2. Toch besliste een centrumdoorbraak de strijd in Olav's voordeel. Ikzelf had aan bord 3 een vlak potje waar ik geen letter teveel over wil opschrijven. Draw.

Michel vond in het middenspel een leuke truc, als ik het goed zag door twee pionnen te ruilen gevolgd door een penning die een vol stuk opleverde - stap 4, denk ik - zoals Michel dat ook in zijn lessen aan onze jeugd leert. Johns tegenstander opende nog redelijk maar daarna verdwaalden de zwarte stukken nogal. Stukwinst en punt voor de Spin.

Wilco had ook een prettige avond. Ik snapte weinig van de stelling, vooral de witte stukken leken vrij random op het bord te staan. Opeens was het uit, Wilco kon de dame slaan maar koos toch voor het mat in één. Rugved, met wit, stond lang erg prettig, maar toen ik even niet oplette stond er ineens 0-1 op bord. Blunder?

Al met al een prima 6-2 overwinning, waarmee we 'Herbstmeister' zijn in onze klasse. We spelen pas in Februari de volgende ronde.

KNSB-Bekerteam uitgeschakeld (7-12-2018)

Spijkenisse te sterk voor Amstelveens viertal

Een ietwat provisorisch viertal (Eric was er toch eigenlijk ook voor het vervoer...) ging door de duisternis van December naar Spijkenisse. Vlak voor de bestemming bereikt werd moest er een klein kwartiertje gewacht worden: de brug over de Oude Maas was open. Het was alsof het lot al wilde aangeven dat er voor de inzittenden deze avond vele hinderpalen op de weg zouden zijn.

Maar goed, de drie inzittenden (Sybolt was op eigen gelegenheid gegaan) arriveerden nog keurig op tijd, en dus kon de strijd losbarsten. Een klein rekensommetje leerde dat Spijkenisse qua rating ruim favoriet zou zijn. Na een paar uur waren er in feite al twee uitslagen. Eric kwam minder uit de opening en kreeg een mataanval te verduren. Toen deed wit het fout - een gewonnen stelling werd een vrijwel gelijke stelling. Jawel, maar dan moest Eric wel die laatste strohalm grijpen. Immers: Je krijgt vrijwel altijd nog een kans. Helaas werd de kans gemist en toen was het even later voorbij. Anderzijds had Sybolt een vreemde opening, waarin zwart heel actief speelde en in feite een gezonde pion cadeau deed. Sybolt incasseerde het kleinood met grote tevredenheid, zette zijn stukken goed neer, en toen zwart ook nog een paar keer ongelukkig afruilde was de stand weer gelijk.

Daarmee was het woord aan de jeugd - en Onno stond best aardig - maar een verkeerde afruil liet de zaak uit de hand lopen - helaas was dat niet meer te houden. Daniel dan - die stond zeer actief. 'Ik zal wel ergens verloren gestaan hebben' meende de zwartspeler na afloop. Daniel kon het voordeel niet verzilveren, en toen een paard op h8 verdwaalde en ingesloten werd was het eindspel meteen afgelopen. Zo eiste de geopende brug een derde slachtoffer en keerde Amstelveen enigszins mismoedig huiswaarts. Op de A4 mocht vervolgens nog ervaren worden dat rond half twee 's nachts de nodige werkzaamheden worden verricht. Er waren maar liefst vijf banen tegelijk afgesloten, zodat de weg nog slechts voortsukkelend kon worden afgelegd en de reis nog maar eens een half uurtje vertraagd werd. Dat kon er ook nog wel bij....

Spijkenisse2192Zukertort Amstelveen20783-1
Ricardo Klepke2234Sybolt Strating (w)23070-1
Daniel Zevenhuizen2135Onno Elgersma21811-0
Erik Both2184Daniel Kutchoukov18371-0
Maurits van der Linde2214Eric Roosendaal19871-0
A3 wint opnieuw (27-11-2018)

A3 wint van Caïssa 7

De vierde ronde, dat zou zwaar worden, aldus captain Nico Louter, die maar al te goed wist dat Caïssa 7 vrijwel geheel bestaat uit KNSB-spelers die ook op clubavonden willen spelen. Een team bovendien dat twee van de eerste drie wedstrijden gewonnen had, zodat er voor A3 mogelijk niet veel te halen zou zijn.

In de eerste uren bleek daar niets van. Vaclav had een vrij rustige partij, die in remise eindigde toen de zaak vrijwel dichtgeschoven was. Die remise kon Vaclav ook veilig aannemen, want Renzo kondigde aan dat hij gewonnen stond. Met zijn koning op een vol bord vrijwel in het centrum leek het allemaal nogal link, maar Renzo won eerst een stuk, toen een kwaliteit, sloeg de laatste restanten aanval af en incasseerde kalmpjes een punt. Zijn buurman PP deed het heel anders: goed uit de opening komen, pion winnen en dan een toreneindspel nauwkeurig uitschuiven. Met zoveel luxe kon Nico zelf ook remise geven - een stelling met vrijwel alle pionnen op het bord en verder alleen de zware stukken bood weinig kans meer op strijd.

Toen zat het twee maal mee en twee maal tegen, maar doordat het eerst meezat werd de match voortijdig beslist. Joël had het lastig. Wit won een pion, had ontwikkelingsvoorsprong, en Joël moest op zoek naar compensatie. De stelling werd zeer tactisch, en zo scherp dat een pion meer of minder en weinig toe deed. Toen deed Joël het kennelijk net iets handiger en viel het punt zijn kant op. Een soortgelijk verhaal was er bij Eric. Wit kwam wat beter uit de opening, had wat druk en wat ruimteoverwicht. Eric bleef rustig en zorgde voor een curiositeit door rond kwart voor elf nog maar eens te rokeren. Wit maakte toen één foutje, en prompt ging er een kwaliteit de mist in en was de stelling niet meer te redden. Daarmee was het 5-1 en leek een monsterscore in de maak.

David had al een poosje een eindspel van loper tegen paard. Zijn koning stond veel beter en bovendien had hij nog een kwartier en zwart nog slechts seconden (plus increment, dat wel). David kon de winst niet vinden, verbruikte meer en meer tijd, verslikte zich toen in een motief met een paardvork en moest vluchten in een dame-eindspel met een paard minder. Dat bleek tenslotte niet te houden, zodat er een onverwachte nul op het scorebord verscheen. Die nul kreeg helaas nog een broertje, toen Michiel een eindspel met gelijke lopers eerst leek te gaan verliezen, toen weer leek te gaan winnen, en tenslotte een remise-variant overzag waarna het halfje ook niet meer te redden viel. Ondanks die twee wat jammerlijke nederlagen een zeer knappe 5-3 winst, waarmee A3 zich in de subtop nestelt.

A1 verliest van Caïssa (24-11-2018)

A1 verliest SGA-derby (door Tjark Vos)

De A1 speelde uit tegen Caïssa. Altijd fijn om een wedstrijd te kunnen spelen die zo dichtbij huis is. Als Caïssa compleet is dan is het op papier het sterkste team van de competitie. Het is een breed team met ook drie grootmeesters. Volgens mij hadden ze net als wij maar één invaller. Bij ons viel onze vaste elfde man, Florian, in voor Gijs.

De wedstrijd begon goed. Christopher had een fantastisch plan achter het bord gevonden, namelijk: sla zoveel mogelijk ongedekte stukken totdat je tegenstander opgeeft, en hij heeft zich consequent aan dat plan gehouden. Stan had een sterk centrum met een extra h-pion en zijn tegenstander leek weinig tot geen compensatie te hebben. Fitzgerald kon veilig aanvallen want zijn stelling was bijna niet te verliezen. Er stond wel tegenover dat Tjark en Florian erg passief stonden en hun ontwikkeling niet af konden maken.

De 1-1 werd gescoord op het bord van Florian, die vakkundig van het bord werd geofferd. Bij Sybolt was inmiddels een hoop gebeurd. Hij had een kwaliteit geofferd voor twee pionnen, won de kwaliteit terug, gaf het voordeel weer weg en berustte in remise. De tegenstander van Stan had inmiddels al zijn stukken geactiveerd, een vrijpion gecreëerd, de aanval van Stan onschadelijk gemaakt en stond op het punt om te promoveren, 2½- 1½. Intussen had Onno een pion meer maar ook een stelling die minder ontwikkeld was dan die van zijn tegenstander. Tjark had een pion verloren, Daniel had er twee gewonnen en Jelmer stond onder druk op de koninsvleugel. Bij Sander ging het lang ongeveer gelijk op maar toen er twee actieve paarden, een actieve toren en een vrijpion op hem af kwamen was het niet meer te houden. Onno had zijn pion verloren en een eindspel op het bord waar hij geen vooruitgang kon vinden. Dan maar remise, niet verkeerd voor een 14-jarige, om remise te spelen tegen een grootmeester. Toen de tijdcontrole was gehaald stonden we 4-2 achter en er was weinig hoop. Daniël stond fantastisch, Fitzgerald stond iets beter, Jelmer iets minder en Tjark stond dramatisch en zou ook snel opgeven. 5-2

Het ging eerst mis bij Daniël. Eerst ontstond er chaos, maar Daniël had het goed genoeg uitgerekend om af te wikkelen naar een gewonnen dame-eindspel. Eerst werd een geforceerde winstvariant gemist waardoor de opgave om het te winnen een stuk moeilijker werd. Aangezien hij geen winstplan kon vinden bood hij maar remise aan. Jelmer die al een tijd aan het verdedigen was werd er daarna ook uitgerekend en verloor dus ook. Fitzgerald had inmiddels een toren+paard tegen toren-eindspel op het bord, maar na 142 (denk ik) zetten was het om half 8 toch tijd om er remise van te maken.

A2 reist ver en wint (24-11-2018)

A2 scoort twee belangrijke punten

Voor A2 de wedstrijd in ronde vier kon beginnen moesten er wel wat logistieke problemen opgelost worden. Gelukkig niet qua opstelling: alle acht leden waren beschikbaar. Een gelukkige omstandigheid, want welke invaller wil nou helemaal afreizen naar Axel? Jawel, Axel. Voor wie even niet bij de les was in groep zes, dat ligt in Zeeuws-Vlaanderen. Bij dit soort wedstrijden is het prettig dat acht spelers in twee auto's passen. Helaas bleek Wim Moene geblesseerd aan zijn knie, waardoor autorijden voor hem ineens geen optie meer was. Daarom reisden drie man naar Leiden, om daar in te stappen bij Esther de Kleuver. De andere vier kwamen met de auto van Eric Roosendaal.

Axel is een zeer dikke twee uur rijden, en je kunt ofwel een heel eind omrijden om Antwerpen heen, of een toltunnel nemen. Esther nam de Belgische tunnel, Eric nam de Westerscheldetunnel - en daar bleek het stom toevallig nou net een van de zeer weinige dagen per jaar te zijn dat de tunnel tolvrij is. Een goed teken, zo meenden de inzittenden: als de Zeeuwen ons geld niet hoeven te hebben gunnen ze ons vast ook wel de matchpunten. Die logica was volgens Jan filosofisch niet erg verantwoord. Het lot strafte hem prompt, zoals u zult vernemen.

Keurig op tijd waren wij dus allen - tien minuten voor aanvang waren alle Zukertorters ter plekke. Dat lukt ons meestal bij een thuiswedstrijd niet eens. Het was een aardig schooltje - overal hingen Sinterklaasattributen. Langs een muur hing een rek met zeer aanschouwelijke lesposters. Blinde kaarten van Nederland en diverse andere delen van de wereld, het menselijk lichaam en een kaart met zaken als decameters, kubieke centimeters, hectoliters en dergelijke. Wim wilde de kaart zo meenemen, want, zo stelde hij, zelfs op het VWO beheersen ze die stof amper. Voor wie zichzelf wil testen: hoeveel liter gaan er in een kubieke hectometer? Mocht u er niet direct uitkomen, het juiste antwoord is 1 miljard.

Goed, de wedstrijd dan. Paul-Peter Theulings kwam erg lekker uit de opening, won een pion, en nadat er wat geruild was kreeg hij een bijzonder gunstig toreneindspel. De score werd echter geopend door Jeroen Schoonackers - zijn tegenstander probeerde mee te gaan in het soort halmaschaak waar Jeroen verzot op is - maar bleek dat spel onvoldoende te beheersen en verloor kansloos. Esther had een paar bijzonder actieve paarden (hoewel ze de avond ervoor toch niet bij de training van Jan Werle over het juist neerzetten van je paarden was geweest) en overliep de zwarte damevleugel toen daar eenmaal wat zwaktes waren ontstaan. Bram ter Schegget was bijzonder kritisch over zichzelf na afloop en ventileerde geen @#$#!$ van gebakken of teksten van dergelijke strekking. Tja. Jan stond lange tijd best ok, maar toen, nou ja, u begrijpt, dat liep niet goed af. PP bracht ons weer op voorsprong door dat toreneindspel tot een goed einde te brengen.

Renzo Finkenflugel had een eindspel met een paar zakke pionnen. Keepen dus, zo leek het. Maar wat later had Renzo ineens paard en loper tegen een toren. Nog helemaal net zo makkelijk, maar Renzo speelde dit vrijwel zonder nadenken vlotjes uit, rende met wat vrijpionnen naar voren, gunde wit de verovering van zowel paard als loper en haalde ter compensatie gewoon dame. Murw gespeeld gaf wit het toen maar op. 4-2.

Nog twee te gaan, en beide potjes stonden dubieus. Eric had ergens een kwaliteit moeten geven maar had ampel compensatie - maar toen overzag hij een overbelasting, en wikkelde verkeerd af. Ter ondersteuning van Wim speelde hij nog even door met wat verbonden vrijpionnen, maar dat was meer voor de vorm. Ook Wim had ooit een kwaliteit ingeleverd, maar het eindspel van dame/paard tegen dame/toren was verre van duidelijk, aangezien de witte stukken vlak bij de zwarte koning verpoosden en zwart bij de stand 2-4 natuurlijk eeuwig schaak wilde vermijden. Dat deed hij tenslotte wel, maar op zo'n onhandige manier dat hij via een paardvork een dame verloor. Remise vermeden, dat wel, maar op de verkeerde manier.

En dus 5-3 voor Amstelveen, twee fijne matchpunten, die A2 nog best hard nodig kan hebben in deze sterke poule. Voor vier man was het Zeeuwse avontuur nog niet afgelopen - Eric, Jan, Wim en PP besloten ergens te gaan eten. In Axel bleek de spoeling nogal dun, maar met het welvarende uiterlijk van Dirk als uitgangspunt bleek een tweede poging in Goes een stuk geslaagder. In het centrum van Goes hadden we de eetcafees en restaurants voor het uitkiezen. Ter plekke constateerden we dat Carlsen en Caruana diezelfde dag al voor de elfde keer gelukt was wat A2 op acht borden niet voor elkaar gekregen had, namelijk remise spelen. Bij het uitrijden van de garage bleek overigens dat de Zeeuwen zich de kapitalistische cultuur nog steeds niet voldoende eigen gemaakt hebben, aangezien ze voor een avondje parkeren slechts € 1.90 vragen in plaats van de duizelingwekkende en veel potentiële klanten wegjagende bedragen die mensen uit de Randstad tegenwoordig helaas maar al te goed kennen. Het humoristische slotakkoord werd gezet door de Zeeuwse politie die pal na de garage een fuik had opgezet, waar Eric volkomen te goeder trouw linea recta inreed. Alcoholcontrole dus - want volgens de lokale autoriteiten beweren notoire drinkers ook altijd dat ze nooit een druppel nemen. Toen de meters echter weigerden het in 1977 per ongeluk genomen slokje wijn te registreren mocht Eric doorrijden...

A4 wint tweede wedstrijd (14-11-2018)

A4 wint in Uithoorn (door Harold de Boer en Dirk Goes)

A4 ging voor de tweede ronde naar Uithoorn, met acht spelers en een meegereisde free-lance verslaggever, maar zonder al te heldere afspraken over de verslaglegging. En zo kon het gebeuren dat er twee verslagen gemaakt werden over de match. De teksten komen grotendeels maa toch ook weer niet geheel overeen. Maar oordeelt u zelf. Hier volgt eerst de versie van Harold:

A4 ging voor de tweede ronde naar Uithoorn. Hugo Luirink was verhinderd, maar doordat wij een achttal van negen mensen zijn hoefden we geen invaller te regelen. Wilco Dado speelde beheerst en won door de witte koningsaanval, met stukoffer en al, netjes te pareren. Aan bord 7 waren de rollen juist omgedraaid. Dinabandhu staat na slechts enkele interne en externe potjes te hebben gespeeld nu al bekend als een puur aanvalsbeest. Helaas sloeg de witte aanval net niet door en waren zijn scheepjes daarna verbrand. Rugved speelde met zwart de scherpe Draak van het Siciliaans. De bekende storm - wit op de koningsvleugel, zwart op de damevleugel, viel deze keer in wits voordeel uit. Michel Hoetmer kreeg een voor hem wat onbekende opening op het bord, koos een (te?) veilige weg waarna remise een logische uitslag was. John Spinhoven's zwarte koning werd serieus belaagd op e8, na een knap kwaliteitsoffer leek wit de overwinning binnen te slepen. Ergens ging er echter iets vreselijk mis en John pakte zelfs nog een vol punt mee.

Ikzelf speelde een degelijke opening met wit waarbij de zwarte stukken weinig ruimte hadden. U vindt de partij hiernaast. Olav speelde tegen een witspeler die vanaf zet 1 op remise uit leek te zijn. Veel zetherhalingen en zo. Olav wist toch mooi voordeel te bereiken maar toen de vis bijna op het droge was, toverde wit een offer en eeuwig schaak uit de hoge hoed. Michiel (met wit) kreeg aan bord 1 weer eens een Wolga-gambiet op het bord. Michiel heeft een prima systeem hiertegen en ook nu weer bereikte zwart te weinig tegenspel voor de geofferde pion.

Al met al een knappe 3-5 uit-overwinning van A4, dat daarmee klimt naar plek 2 op de ranglijst.

En dan is hier de zienswijze van Dirk Goes

In een spannende wedstrijd heeft Zukertort 4 met 5-3 weten te winnen van De Amstel 3. Lange tijd hing het om 4-4, zoals zo vaak, maar in het laatste uur viel het plotseling onze kant op.

Het was Wilco Dado die de eerste klap uitdeelde. Zijn tegenstander probeerde hem mat te beuken, maar miste twee tussenzetjes op rij. Bij Michel Hoetmer werden de dames geruild en zat er weinig muziek meer in de stelling, remise dus. Dinabandhu Behera offerde zo'n beetje alles wat los en vast zat, maar compensatie was er in onvoldoende mate, stand daarmee 1½-1½.

Rugved Adavatkar zat aan de zwarte kant van een Siciliaanse draak waarin zijn tegenstander hem met g4 en h4 naar de keel vloog. Rugved ving de aanval aanvankelijk koelbloedig op, maar hij kwam zelf niet meer aan aanvallen toe en werd uiteindelijk onder de voet gelopen. Olav Lucas kwam een pionnetje voor maar winst zat er niet in. Integendeel, in de slotfase van de partij moest hij behoedzaam manoeuvreren om vijandelijke activiteiten te neutraliseren, maar gelukkig stelde zijn tegenstander zich tevreden met remise door eeuwig schaak.

Stand daarmee 3-2 achter, wat zat er nog in het vat? Michiel Harmsen stond mooi, John Spinhoven ronduit beroerd, en Harold de Boer schatte ik in als iets beter. Hoe ging dit aflopen?

Michiel won, zoals verwacht, en toen kwam ineens John Spinhoven met een vol punt aangewandeld. Maar Dirk, zult u zeggen, je hebt ons net zitten vertellen dat John zo beroerd stond. Nou en of, maar toen zijn tegenstander minder secuur voortzette waren de bordjes als bij toverslag verhangen en kon John een zeer belangrijk punt op het scorebord laten noteren.

Dat was 4-3 voor ons, dus remise aan het bord van Harold de Boer was voldoende voor de overwinning, maar Harold deed veel meer dan dat: hij won.

Een combinatie voor alle tijden! (oktober 2018)

Sanders schitterende combinatie

Tegen Venlo, in de tweede ronde KNSB, mocht Sander het genoegen smaken een waarlijk fantastische combinatie op het bord te brengen. Kijkt u maar naar onderstaand diagram: wit speelt en wint!

A3 boekt knappe overwinning (9-11-2018)

Knappe overwinning A3 op sterk ENPS

In de Hoofdklasse lijkt een aantal teams zo sterk dat er geen beginnen aan is. Voor een paar andere teams lijkt een finish in de top zes (die blijven er in) vrijwel onhaalbaar. Voor de overige teams is het een gevecht om boven de streep te blijven. De onderlinge duels zijn in feite vierpuntenwedstrijden. A3 en ENPS hebben de afgelopen jaren al heel wat malen tegen elkaar gespeeld, waaronder ook nog een groot aantal keren in finales en halve finales van de SGA-cup. Vorig jaar won ENPS, maar werd A3 uiteindelijk kampioen. Ditmaal was A3 sterker dan meestal, vanwege het meespelen van een aantal KNSB-spelers. Ondanks dat bleek ENPS een iets hogere gemiddelde rating te hebben.

Maar ENPS kreeg al na een kwartier een zware tik te verwerken. Een van hun sterkste spelers greep in de opening akelig mis. Zozeer mis dat hij na negen (!!) zetten het al niet meer zag zitten en Joél feliciteerde. Dergelijke flits-overwinningen zie je niet vaak. Joël dacht niet dat hij ooit eerder een serieuze partij zo snel had gewonnen.

En het werd nog erger voor ENPS toen ook bord 1 ontspoorde. David kreeg in eerste instantie een vrij rustige opening op het bord, maar juist toen wit een solide plus kon krijgen besloot hij vol op de aanval te spelen. Dat was nog niet direct verkeerd, maar het vergde wel een nauwkeurig vervolg. In een bloedscherpe stand waren een paar kleine vingerfoutjes voldoende om zwart ineens aan het volle punt te helpen. U kunt de partij hiernaast naspelen.

En daarmee was de ellende voor ENPS nog niet voorbij. PP had een goede stelling, en zwart probeerde los te komen. Dat deed hij iets te voortvarend, en prompt was het uit. Václav had zich vrij passief opgsteld en zwart had meer ruimte en een duidelijke plus. Maar wit had geen zwaktes, zwart had geen plan en de zwarte pionnen waren ver opgerukt waardoor hun koning op de tocht kwam. Toen de stelling openging stonden alle witte stukken goed en die van zwart allemaal verkeerd, zodat zwart binnen een paar zetten weggeblazen werd. Ook die partij vindt u hiernaast.

Met al die zeges was de wedstrijd als match gelopen. Jan Helsloot noteerde een vrij regelmatige remise. Nico Louter had lange tijd wat voordeel, kwam toen in de problemen, maar kon nog juist op tijd een zetherhaling afdwingen. Henk Boot moet ergens gewonnen gestaan hebben. Toen beide spelers louter op increment speelden ontstond een curieus eindspel van loper, paard en drie pionnen tegen twee actieve zwarte torens. Gewonnen voor wit, meenden velen, maar de computer zegt koeltjes: 0.00. Zwart had dat kennelijk goed ingeschat en bood remise aan. Henk besloot niet langs het ravijn te gaan wandelen en nam genoegen met het halfje. Eén succesje was er nog voor de bezoekers: Jeroen had een eindspel van loper en drie pionnen tegen twee paarden en twee pionnen. Alle pionnen stonden op één vleugel, dus vermoedelijk was het remise. Jeroen puzzelde echter net even te lang over de weg naar remise en ging door zijn vlag.

Een opvallend ruime overwinnig, met 5½-2½, op een sterke tegenstander. A3 heeft nu 4 uit 3 en staat voorlopig keurig in de subtop.

A2 speelt knap gelijk (3-11-2018)

A2 sleept 4-4 uit de brand tegen DSC/Delft

Het zou lastig worden, zo veel was vooraf duidelijk. DSC/Delft 2 is gewoon een sterk team, op papier toch wel een stukje sterker dan A2. Anderzijds, A2 was redelijk compleet. Alleen Renzo ontbrak (toernooi in Duitsland), maar Marc Overeem was een sterke vervanger.

De nieuwe 'kapitein' Eric Roosendaal is natuurlijk niet geheel onbekend met de kneepjes van het teamleiderschap. Zoals de teamleider van A1 moet weten dat je Sander meestal zwart geeft, zo is het bij A2 usance Esther vaak wit te geven. Esther kreeg desalniettemin een wat benauwde stand - en tijdnood - maar dat hoort er allemaal bij in huize de Kleuver. Toen overzag zwart 'een dingetje' en werd hij prompt hard matgezet. Dat was alvast mooi meegenomen voor A2.

Esther won overigens ook al in de vorige ronde, maar toen bleek het de enige winstpartij te zijn geweest. Maar ja, in de vorige ronde was Bram ter Schegget er niet. Bram was er ditmaal wel, en hoe! Een Siciliaans kwaliteitsoffer op c3 leverde hem zeer actief stukkenspel op. De witte dame raakte op een dwaalspoor en had veel tijd nodig om weer veilig thuis te komen. De witte koning, die oorspronkelijk zijn heil had gezocht in een lange rokade, keerde op zijn schreden terug naar de koningsvleugel toen het op de damevleugel wat al te winters werd. Op de koningsvleugel bleek het klimaat amper aangenamer - toen er te veel wegwaaide gaf wit maar op. Een erg sterke pot van Bram - en 2-0 voor A2.

Natuurlijk deed Delft wel wat terug. Het begon met een paar halfjes. Twee gelijkwaardige remises bij Jan Helsloot en Jeroen Schoonackers. Daarna moest Marc zijn dame geven voor twee torens, die al snel akelig actief werden. Delft terug op 3-2, en na zet 40 zag het er zorgelijk uit voor A2. Een rondje langs de borden leerde dat PP na een rustige opening met dameruil ergens een serieuze steek had laten vallen. Dat kostte een pion en de stelling leek precair. Wim Moene stond al een paar uur onder druk maar wist zich er tot dan toe creatief uit te redden. Wit had er echter nog genoeg vertrouwen in om een remise-aanbod af te slaan. Eric Roosendaal had na een saaie opening een eindspel gekregen zonder zware stukken maar wel met acht lichte stukken. Dat stond iets beter, maar niet meer toen er ineens een pion vanaf ging. Of het loperpaar nog net genoeg compensatie bood was de vraag.

Een uurtje later had PP het inderdaad niet gered, maar had Wim inmiddels veilig de remisehaven bereikt. Dus ging het om Erics potje. Wit stond twee zetten lang op winst, koos dan een verkeerd plan en moest zijn loper offeren voor een opstomende h-pion. Daarna ontstond een curieus eindspel van twee lopers tegen paard en drie pionnen. Wit moest een pion prijsgeven maar wist zijn andere twee pionnen op b6 en c6 te krijgen. De achtste rij was daarmee dichtbij, maar toch ook weer zo veraf, want de zwarte lopers penden en blokkeerden, en wit kwam niet verder. Op zet 71 kon Eric tenslotte zijn twee lopers offeren voor de beide pionnen. Remise dus, en een terechte 4-4.

A4 speelt 4-4 in 1e ronde (19-10-2018)

A4 heeft eerste matchpunt binnen (door Michiel Harmsen)

Net als bij de eerste wedstrijd van A3, waar plotseling Hing Ting Lai en Tobias Kabos aan 'de verkeerde kant van het bord' plaatsnamen, zat bij de eerste wedstrijd van A4 ex-lid Waldemar Moes aan 'de verkeerde kant van het bord'. Hij speelt nu dichter bij huis, voor Chaturanga 1, waar ook veel oude vrienden van hem spelen. In dit team spelen ook vader en twee zoons van Nie, en ook Jasper Boonstra, die in een ver verleden allen bij Zukertort speelden.

De score werd geopend door een verlies van Dinabandhu Behera. Dinabandhu speelt voor het eerst externe competitie. Zijn stijl lijkt op die van de grote meesters uit de vorige eeuw, waarbij vanaf zet één de koningsaanval wordt gezocht zonder achterom te kijken. Het leidt vaak tot spectaculaire partijen. Het leek er deze partij op alsof Dinabandhu ergens een winst heeft gemist, maar uiteindelijk liep het niet mat en werd materiaalverlies hem fataal. John Spinhoven en Michel Hoetmer speelden redelijk snel remise. Rugved Adavatkar heeft dit seizoen tot doel om eens wat ratingpuntjes te pakken. Ik denk dat hij inderdaad beduidend sterker is dan zijn huidige rating. Rugved maakte een huizenhoog gewonnen stand ook mooi af met een dame-offer, zoals u hiernaast kunt zien. Het is eigenlijk jammer dat zwart al een loper voor staat, want ook zonder de toren op d3 zit het mat er in dat Rugved wist te vinden.

Daarmee was de score gelijkgetrokken. Op de topborden was het lang spannend. Michiel Harmsen stond al lange tijd een gezonde pion voor met goede winstkansen, maar de andere borden stonden veelal minder. Olav Lucas speelde al lang met steeds minder dan een minuut op de klok terwijl zijn tegenstander nog meer dan een kwartier had. Ook zijn stelling was lange tijd beroerd. Later kreeg hij echter een sterke gedekte vrijpion. Een remiseaanbod van zijn tegenstander moest hij gezien de stand van het team op aanraden van teamleider Harold de Boer echter afwijzen.

Ondertussen had Michiel nog twee pionnen gesnoept en stond hij klaar om nog een kwaliteit te verschalken. Zijn tegenstander gaf toen maar op. Hugo wist zijn remise van enkele weken geleden in A2 niet te evenaren. Hij was weer lange tijd aan het verdedigen maar toen zwart met twee pionnen op d3 en e2 verscheen verloor hij teveel materiaal. Olav wist te profiteren van een slechte zwarte loper door een paar pionnen te winnen. Hij kon er zodoende eentje terugofferen voor twee verbonden vrijpionnen op c6 en d7. Zwart moest met al zijn stukken verdedigen, waardoor Olav vrij spel kreeg op de rest van het bord. Na een zet of veertig (!) in tijdnood gezeten te hebben won hij dus uiteindelijk zeer overtuigend. Een duidelijk voordeel van spelen met increment!

Harold kreeg een aanval te verduren die hij met kunst en vliegwerk wist af te slaan. Hij leek kort daarop een kwaliteit te winnen, maar wit was alert en vond een tegentruc met grote afruil. Zo kwam er een eindspel met lichte stukken op het bord, waarin Harold een pion kwijtraakte. Wit gaf een foutief schaakje met een pion, waardoor de zwarte koning ineens naar voren kon. Harold was de draad echter kwijt en ging opzij. De witte koning kreeg daardoor vrij baan om een tweede pluspion te scoren en dat was dat. Daarmee werd de eindstand dus 4-4.

A3 herstelt zich met klinkende zege (11-10-2018)

A3 veel te sterk voor VAS 6

In de vreemde Hoofdklasse (de term Promotieklasse is om begrijpelijke redenen afgedankt) van de SGA spelen teams van wisselende sterkte. Niet alleen dat sommige teams duidelijk sterker zijn dan andere, soms zijn teams ook aanmerkelijk sterker of zwakker dan in de ronde ervoor.

A3 bijvoorbeeld. Van de wedstrijd in de vorige ronde waren alleen Gijs, PP, Marcel en Eric ook aanwezig in de tweede ronde. Teamleider Nico Louter zou ook nog komen kijken, maar werd ziek. Maar er kwamen dus vier nieuwe teamleden in het veld tegen VAS 6, het minder sterke team van VAS overigens, want ook VAS 5 speelt in deze klasse. Joël de Vries en Laurens Schilstra spelen natuurlijk al heel lang voor Amstelveen, maar David Slagter en Václav Ocelik maakten hun debuut. David is een speler die op liefst 2200 kan bogen - hij ging dan ook aan bord 1 zitten. Václav heeft een poos nauwelijks gespeeld en was bovendien die dag van een verstandskies verlost - logischerwijs werd voor hem bord 8 gereserveerd.

Aan veel borden was het lang zeer spannend. Maar niet aan bord 2. Gijs kreeg een zeldzame variant tegen zich. Maar ja, Gijs had dat 'ooit, ergens' bekeken en wist precies hoe een en ander in elkaar stak. Pion, Kwaliteit, Punt, zo simpel was dat. De andere borden werden allemaal ruim na elven pas beslist, waarbij de vier nieuwe teamleden geducht van zich deden spreken. David had een bijzonder scherpe partij - in tijdnood wist hij te winnen. Václav zette een aanval op die dood leek te lopen. Toch bleef hij een voordeeltje houden, en dat bleek voldoende voor winst. Joël stond al snel beter, maar winnen was nog niet zo eenvoudig. Toen ging zwart door zijn vlag en dat was dat. Laurens kwam prima uit de opening maar zwart verdedigde actief en inventief - en in een viertoreneindspel liep het mis.

Inmiddels was de winst veilig gesteld, want ook Marcel had een gunstige stand weten om te zetten in winst. PP speelde tegen 13-jarig talent Eline Roebers (haar vader Jan zat een bord lager tegen Laurens). PP kreeg precies het soort stelling waar hij gek op is - een eindspel met wat voordeel. Eline is echter een speelster die ook in moeilijke stelling heel rustig blijft. Ze zette haar stukken op gezonde velden, en wat PP ook probeerde - hij kwam er niet doorheen. Zodat het terecht remise werd.

Toen de zaal tenslotte vrijwel leeggelopen was moest Eric nog zweten voor een halfje. Wit had eerder een enorme aanval, die Eric met een kwaliteit wist af te kopen. Toen raakte wit de verkeerde toren aan en ging de kwaliteit in rook op. Wel hield wit nog een beter toreneindspel over. Eric gaf een pion voor activiteit, en na 60 zetten bleef een eindspel van toren plus twee pionnen tegen toren plus pion over. Met beide spelers louter op increment deed wit nog een zet of 50 lang winstpogingen. Eric wist nog een half uur lang te keepen en sleepte zodoende met pijn en moeite een halfje uit de brand.

Een klinkende 6-2 overwinning, die de 6-2 nederlaag uit ronde 1 weer uitwist. A3 staat daarmee precies op 50%. Het is overigens nog de vraag of een score van 50% in mei voldoende zal zijn voor handhaving. Er degraderen tenslotte zes van de twaalf teams.

A1 wint van Venlo (6-10-2018)

Zukertort wint in Venlo (door Jelmer Sminia)

De uitwedstrijd tegen Venlo begon al vroeg, met het aanvangstijdstip van 12:00 voelde het als vroeg opstaan. De treinreis ging langs de Arena, via het Philips stadion en eindigde in de Koel, het stadion van de plaatselijke VVV-Venlo.

De opstelling was redelijk verwacht, Sybolt mocht zijn borst natmaken tegen kopman Orlov. Onze talenten (Daniel en Onno) hadden ook beiden een hoog bord gekregen en konden ook aan de bak. Het eerste halve punt werd echter binnengehaald door Paul-Peter, na een gelijkwaardige opening onstond er een soort spiegelstelling waarin geen van beide partijen voordeel had. Geen slecht begin op het zesde bord.

Op de onderste borden begon het er ook florissant uit te zien. Christopher won een pion en kreeg er nog een cadeautje bij in de pionnenstructuur van de tegenstander. Niet veel later sleepte hij het punt binnen. Jelmer had op het oog ook een mooie stelling met initiatief, maar zwart kon alle troepen bij elkaar houden waardoor er berust werd in remise. Ons nieuwe lid Marc Overeem kwam gelijkwaardig uit de opening maar begon in het middenspel te bouwen aan zijn stelling. Met een goed (strategisch) plan en het creëren van de juiste zwaktes manoeuvreerde hij zich mooi door de witte stelling heen naar winst.

Helaas hadden zowel Daniel als Onno het lastig. Daniel had (gelijkwaardig aan zijn tegenstander) al veel tijd verbruikt in de opening. Hierdoor moest hij een drukkende stelling in tijdnood naar een goed einde leiden, helaas lukte dit niet. Onno had na de opening materiaalvoorsprong maar de stelling was redelijk kapot geslagen. De slechte pionnenstructuur, in combinatie met de zwarte velden werden hem fataal. Gelukkig wist Sander wel de winst (met wit!) binnen te halen waardoor we met een kleine voorsprong (4-3) de tijdnoodfase in gingen.

Sybolt, Stan en Fitzgerald waren nog bezig, op papier de hoogst gerate spelers van ons team. De stellingen waren overzichtelijk maar finesse ging de uitslag bepalen. Fitzgerald had een gelijkwaardig eindspel bereikt maar langzaamaan zijn stelling iets verbeterd. Omdat de overige partijen niet geheel duidelijk waren hield hij alle kansen open om op een kleine winstkans te kunnen spelen. Stan had een eindspel met extra pion maar twee open koningen. Met de dames erbij was dit rekenen geblazen. Hierin wist Stan op zeer subtiele wijze de zwarte koning in de hoek te drijven en genoeg materiaal te sprokkelen voor de winst!

Na een goede opening en actieve stelling was Sybolt helaas in een paard-tegen-loper eindspel beland waarin hij de loper had in een gesloten stelling. Ondanks enkele interessante afwikkelingen wist Orlov zich naar een zwakke pion op b3 te begeven en wit op te zadelen met verlies. Fitzgerald was iets te ver gegaan in zijn winstpoging maar zat nog wel binnen de remise-marge en bepaalde daarmee de eindstand op 4½-5½. De punten gingen mee naar Amstelveen!

A2 verliest in Gouda (6-10-2018)

A2 weet verlies te beperken

Het zou, zo was duidelijk, een lastige middag worden. Messemaker 1847 had in de eerste ronde verloren, maar dat was zeer verrassend geweest. De club uit Gouda speelde vorige jaar nog een klasse hoger. Daarbij was A2 niet op maximale sterkte. Bram zat in het buitenland en PP viel in bij A1. Dus werden Michiel Harmsen en Hugo Luirink opgetrommeld.

Onze onvolprezen praeses kwam per auto met twee anderen, maar deed onderweg iets niet helemaal handig. Daardoor kwam hij een minuutje of vijf te laat. Nou en? hoor ik u denken. We hebben in de KNSB geen last van die rare ultrastrenge regel dat je klokslag twaalf uur al achter je bord moet zitten (ja, we begonnen om twaalf uur, dat u niet denkt dat je ook nog eens een uur van tevoren aanwezig moet zijn). Allemaal waar. Maar Michiel had toch nog wat stress van de reis mee naar binnen genomen. Het werd uiteraard Frans, wit speelde een nevenvariantje. Michiel ging niet op z'n handen zitten en speelde vlot een paar logische zetten. Die misschien wel logisch leken maar direct tot een lastig stellingsprobleem leidden. De dame raakte op dwaalwegen en bleek een zet of tien later al reddeloos te zijn. Een slechte start. Ik had beter moeten weten en even tot mezelf moeten komen zo klaagde Michiel achteraf. Tja.

En het leek er niet op dat er veel goeds uit de overige borden ging komen. Jeroen Schoonackers was in de verdrukking, Hugo raakte een pion achter, Eric Roosendaal kwam minder uit de opening. Bij Wim Moene en Renzo Finkenflugel was het spannend, maar die zaten wel tegenover de sterke kopborden. En toch kwam er nog even een gelijkmaker op de borden. Esther de Kleuver had een prettige stand, misschien ook niet zo veel meer. Toen werd zwart even onoplettend, en boem! Paard maal f7! Als dat goed is wint het ook meestal meteen, en zo ook hier. Wit won alles met rente terug en zwart gaf dus terecht op.

Een mooi punt, maar het zou het enige winstpunt blijken. Bij Eric werd het enorm tactisch - met allerlei penningen en tussenzetjes. Twee penningen kon wit nog wel hebben, maar er bleek per ongeluk ook nog een derde penning in te zitten en die kostte een stuk. Wim Moene verraste menigeen door met een witte toren op de zevende rij te komen - en Txh7 te spelen. Pakken ging niet wegens mat. Had zwart dat even, gemist? Nee, zo bleek na afloop. Zwart had het allemaal ingecalculeerd. Maar hij had óók gezien dat Txh7 een zet eerder ook al gekund had, en dan zou het pas echt gevaarlijk geworden zijn. Dat had Wim helaas toen niet gezien. Nu kon zwart afwikkelen naar een gunstig eindspel, dat hij rechtlijnig uitschoof.

Bij 3-1 achter en wat slechte stellingen waren de matchpunten verdeeld. Een zware nederlaag leek in de maak, maar de vier die nog speelden gooiden de deur op slot. Jan Helsloot speelde solide en scoorde een gelijkwaardige remise. Jeroen stond al uren in de keepstand. Wit won een pion, begon toen spoken te zien en gaf Jeroen de kans tot een blokkade. Wit verloor zijn pluspion en raakte er zelfs eentje achter, maar winst voor Jeroen zat er nu ook weer niet in. Met remise was hij al best tevreden. Renzo speelde tegen de toch geduchte Peter Scheeren - een IM. Daartegen remise houden is knap. Wit stond een tijdlang wat beter maar kwam er niet doorheen. Hugo tenslotte wist de zware stukken af te ruilen zodat wit een eindspel met loper en paard moest gaan uitmelken om zijn pluspion te verzilveren. Wit drong zwart in het defensief, zodat Hugo eigenlijk alleen maar passief heen en weer kon spelen. Helaas voor wit is dat nu juist iets waar Hugo zich prima in kan vinden. Een uurtje of wat schuiven zonder dat de status quo verandert, geen probleem in huize Luirink. Wit ruilde dan maar zijn paard tegen een loper. Niet echt handig, want zo hield hij een matige loper tegen een al sterker wordend paard over. Hugo won zijn pion zelfs terug - en toen ging wit nog juist op tijd aan de noodrem hangen om het witte treintje op de rails te houden anders had Hugo zowaar nog gewonnen. Nu werd het dus remise - een uitslag waar Hugo doorgaans geen 'nee' tegen zegt.

Tja, een match tegen een sterk team, en met beide kopborden afwezig. Dan is een 5-3 nederlaag best te verdragen. Vooral als je de overige uitslagen ziet. LSG 2, dat team dat in ronde 1 de punten aan A2 moest laten, dat won nu met 7½-½ van een ander sterk team. Het geeft de winst uit de eerste ronde extra cachet.

A3 lijdt fors verlies (28-9-2018)

Versterkt De Raadsheer is A3 te machtig

A3 was behoorlijk omgegooid. Nu 'iedereen' mag meedoen in het hoogste team in de SGA kunnen dus ook KNSB-spelers meespelen. En dus trad A3 aan met Gijs IJzermans, Paul-Peter Theulings en Jeroen Schoonackers. Van vorig jaar speelden Henk Boot, Marcel Laarhoven, Eric Roosendaal en Nico Louter nog in A3, en Harold de Boer completeerde een zeer sterk A3. Een A3 dat De Raadsheer vrijwel zeker te machtig zou zijn.

Het team van De Raadsheer van vorig jaar, dat team waarschijnlijk wel ja. Maar dit jaar mag iedereen meespelen, zolang men maar lid is. Dat nu hadden een paar spelers van Almere ook bedacht - waaronder Tobias Kabos. Hij nam Hing Ting Lai ook maar meteen mee om wat gezellige potjes in de SGA te spelen. Met Hing Ting en Tobias op de kopborden schoven de anderen allemaal twee borden naar beneden. Waarmee De Raadsheer ineens een team had dat meer dan sterk genoeg was om in de KNSB te spelen. Toen sommige spelers van A3 ook nog eens niet echt op dreef bleken werf het duidelijk dat het een zware nederlaag zou worden.

Goed, bij Gijs werd het een aardig potje, maar wel eentje die precies het soort stijl had dat Hing Ting graag heeft. Eric en Harold speelden gewoon niet goed en verloren, en daarmee was het 0-3 en de westrijd al zo ongeveer beslist. Henk had in de opening geblunderd, maar had nog lang enig spel voordat het toch echt misging. Jeroen kreeg een stukoffer te verduren en de koningsaanval die wit kreeg sloeg door. Meegeteld? Dat zijn al vijf nullen.

Daar bleef het gelukkig bij. PP stond een pposje zelfs wat beter tegen Tobias, maar het verzandde in remise. Marcel speelde 'uiteraard' de Sveshnikov, en stond vlak voor het einde gewonnen. Marcel ging vol voor mat (dat er niet in bleek te zitten), maar met wat kalmte had hij gewoon een stuk gewonnen en een eindspel uitgeschoven. Nu werd het eeuwig schaak. De grappigste partij was die van Nico. Wit stond iets beter en bood remise aan. Nico liep een kwartiertje rond, zag dat de wedstrijd toch weg was, en besloot door te spelen omdat het toch niet meer uitmaakte. Hij sloeg een stuk en wit kon op twee manieren terugnemen. Wit dacht een paar minuten en koos prompt de manier die meteen een stuk weggaf. Nico had daarna nog enige last met de techniek - hij gaf zelf weer een stuk weg, maar hij had inmiddels wel een winnende vrijpion en die bezorgde hem alsnog het punt. 2-6 dus.

Geen goede start voor A3, vooral niet als je weet dat er dit jaar zes (!) van de twaalf teams degraderen. Het schijnt dat nog een handvol teams in de Hoofdklasse voornamelijk uit KNSB-spelers bestaan. In dat geval zal het een zwaar seizoen worden. Het zou dan kunnen dat volgend jaar de Hoofdklasse SGA vooral uit KNSB-achtige teams bestaat, terwijl de voormalige Promotieklasseteams allemaal naar de 1e klasse gaan. Een wat bizar effect van de nieuwe regeling, die waarschijnlijk door slechts weinigen voorzien is.

A1 begint met krappe winst (15-9-2018)

A1 begint met moeizame maar zeer welkome zege

A1 heeft de laatste jaren nogal eens een valse start van het seizoen - dus zou het fijn zijn als die traditie doorbroken kon worden. Dat zou dan moeten gebeuren tegen Vianen/DVP. Een solide team, zeker, maar beslist ook een team dat te pakken is.

Tjark Vos opende de score - met een halfje althans. Binnen 20 zetten was het niet veel meer. Tjark wist toen nog niet dat hij nog uren zou moeten wachten voor de match klaar was, want op veel borden werd hard en lang gevochten. Tot ruim na de tijdcontrole werd er nog aan maar liefst zeven borden gespeeld. Fitzgerald Krudde was wel klaar voor zet 40 - ook hier liep het vrij rustig naar remise. Daniel Kutchoukov was minder gelukkig. Rond zet 20 zat hij al in tijdnood - dat lokt foutjes uit en die kwamen prompt: 2-1 voor Viannen.

Maar op veel van de overige zeven borden zag het er positief uit voor A1. Betere stand voor Stan van Gisbergen. Prettige stand voor Sybolt Strating, waar wit een slechte pionstructuur had. Goede standen ook voor Florian Jacobs, Sander Los en Onno Elgersma. Paul-Peter Theulings had een stuk gewonnen voor wat pionnen - kon hij dat eindspel winnen? Gijs IJzermans had een goed paard tegen een opgesloten loper. Had wit een burcht of kon Gijs ergens binnenkomen?

Rond de tijdnood werd het allemaal wat rommelig. Er zat niet veel mee in deze fase. Stan had van niets iets weten te maken, maar de opponent was leep genoeg in tijdnood om er een gunstig toreneindspel uit te wringen. Florian won een kwaliteit, maar voor een sterke vrijpion. PP probeerde met een loper/pion tegen drie pionnen te voorkomen dat zijn laatste pion zou worden afgeruild. Gijs leek er niet door te komen, en Onno stond wel goed maar de stelling met torens, paarden, ongelijke lopers en veel open lijnen leek erg verraderlijk. De overwinning, die een uur geleden wel zeker leek, was ineens kang niet zo zeker meer.

PP zag ook zijn laatste pion eraf gaan en berustte in remise. Pas na afloop liet Fitz zien hoe hij waarschijnlijk toch had kunnen winnen. Bij Gijs was er geen doorkomen aan - ook remise. Stan deed een paar nauwkeurige keepzetjes en hield het toreneindspel remise. Toen werd de achterstand dan toch eindelijk ingelopen. Sander had een eindspel met vier torens en twee paarden en nog slechts enkele pionnen. De witte koning raakte op drift, belandde ver van zijn troepen in de uithoek van a8 en werd daar door Sander keurig uigeteld. Even later wist ook Sybolt te winnen, waardoor A1 eindelijk op voorsprong kwam.

Helaas zat er nog een enorme kink in de kabel. Florian probeerde zijn kwaliteit extra in een punt om te zetten - maar dat liep faliekant mis. Zwart zei achteraf zelf ook verbaasd te zijn dat hij 'ineens' enorme tegenkansen kreeg. Meer dan dat zelfs - dankzij ongelijke lopers kon de witte koning amper aan mat via dame en loper ontsnappen. Dat kostte wel een hele rits aan pionnen - en daarmee ook de partij.

Dus mocht Onno de uitslag bepalen. Dat ging hem prima af. Tijdnood - lastige stelling - het deerde hem niet. Zijn f-pion ging all-in - toen die met een winnend schaak op f7 arriveerde zette zwart de klok stil. Hoe staat het eigenlijk? wilde Onno weten. Hij had een uur lang in opperste concentratie aan het bord gezeten - in zalige onwetendheid dat zijn partij cruciaal vooe de match geworden was...

Goede start A2 (15-9-2018)

A2 begint seizoen met knappe zege

A2 heeft een heel ander uiterlijk gekregen in vergelijking met vorig seizoen. Aanstormende talenten Daniel Kutchoukov en Onno Elgersma zijn naar A1 gepromoveerd, Matthew Tan zit voor een paar jaar in Hong Kong en Joël de Vries heeft andere bezigheden. Zodoende komen Jan Helsloot, Wim Moene, Renzo Finkenflugel en Eric Roosendaal uit A3 over. Bram ter Schegget kwam uit A1. PP was nodig als invaller bij A1. Geen nood, Michel Hoetmer vulde de open plek in.

Tegenstander was LSG 2. Een sterk team, op papier toch zeker, maar in de praktijk had ook LSG wat te maken met invalproblemen, zodat ze in de praktijk wel wat sterker zouden moeten zijn dan A2, maar nou ook weer niet zo heel veel sterker. Er lagen dus kansen.

Het begon kalmpjes, met een vrij rustige remise van Eric. Michel verslikte zich in een eindspel met lichte stukken maar die nederlaag werd weggepoetst door Renzo, die aan bord 2 zo te zien een erg knappe partij afleverde. Wim veroverde een pion en mocht gaan proberen een eindspelletje te winnen. Esther de Kleuver had het zwaar, met een loperpaar als compensatie voor wat zwakke pionnen. Jan stond wel lekker, volgens hemzelf althans, maar wit leek daar gevaarlijk te komen opzetten. Jeroen Schoonackers speelde het soort loopgravenschaak waar hij zich prima in thuis voelt. En Bram had een rare partij, waarin hij zowel a4 als h4 speelde - tot ruim na drie uur stonden daar nog 32 stukken op het bord en was er weinig zinnigs van te zeggen.

De tijdnoodfase dan. Esther kreeg wat erg veel witte stukken op bezoek. Er zat achteraf nog een soort onwaarschijnlijke redding in, maar in tijdnood was dat niet te vinden. Jan raakte in de knel toen er twee torens op zijn tweede rij verschenen. Hij werd vakkundig ontdaan van een handvol pionnen - dat leek kansloos. Jeroen won een stuk en bracht de stand weer gelijk. Als Wim zou winnen en Jan zou verliezen hing alles van Bram af.

Bram had het zwaar. Zwart kwam opzetten en het leek allemaal erg gevaarlijk. Maar Bram overleefde - sterker nog - toen alles geruild was hield hij een gewonnen toreneindspel over. Dat soepel afgewikkeld werd naar een vol punt. Ging A2 zowaar nog winnen?

Dan zou Wim moeten winnen, en dat leek toch lastig. Maar alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon toen de tegenstander van Jan de goede afwikkeling niet wist te vinden. Jan ontsnapte met remise en daarmee was de zege veilig. Wim slaagde er uiteindelijk niet in om te winnen - wit had een geldige claim voor driemaal dezelfde stelling. Dat mocht de pret echter niet drukken. Twee matchpunten was meer dan we hadden durven hopen.