Zukertort Amstelveen Nieuws
NK Lightning (15-6-2019)

NK Lightning 2019 (door Fitzgerald Krudde)

Zaterdag 15 juni werd alweer voor de vijfde keer het NK Lightning georganiseerd. Publiekstrekker dit jaar was de deelname van Anish Giri. Een unieke kans om te snelschaken tegen Anish! Voor de mensen die het format 'Lightning' niet kennen: dit is supersnelschaken: allebei twee minuten voor de hele partij, zonder increment. Dit levert regelmatig spektakel op. Klein voorbeeld: Anish Giri die met paard en loper probeerde tegenstander Miguoel Admiraal mat te zetten. Normaal gesproken natuurlijk een peuleschil maar beiden hadden ongeveer 5 seconden. Op een gegeven moment stond er geen enkel stuk rechtop op het bord en viel de vlag van Miguoel Admiraal terwijl Anish zijn stukken had moeten rechtzetten voordat hij de klok indrukte. Kortom: onmogelijk te arbitreren en gelukkig was Anish zo sportief om remise te laten noteren. Een zeer vermakelijk filmpje hiervan staat hier.

Vanuit Zukertort was de afvaardiging minimaal: Onno Elgersma en Fitzgerald Krudde. Het toernooi was opgezet met vier maal een voorrondegroep (8 man) en daarna finalegroepen (16 man). Ofwel in totaal 43 partijen!

Onno had wisselend succes in de voorronden. Hoogtepunt was een overwinning op GM Robin Swinkels. Totaal scoorde Onno in de voorronden 14 (uit 28). Hiermee kwam hij in finalegroep E en dat was wellicht (veel) te laag want groep E won hij zeer overtuigend met de mooie score van 12 uit 15!

Zelf snelschaak ik regelmatig op Internet (ICC/chess.com) maar snelschaken op een fysiek bord is erg lang geleden. Regelmatig lag er dan ook een stuk omver dat in de eigen tijd rechtgezet moest worden. Ik scoorde 18½ in de voorronden en kwam daarmee net in finalegroep A. Daarmee ging ik in ieder geval tegen Anish Giri snelschaken! Verder was finalegroep A mega-zwaar bezet: 2 GM's, 8 IM's, WGM/Nederlands dameskampioen Anne Haast en 3 FM's (waaronder ik). Kortom: dat zou zwaar worden! Ik begon goed met een overwinning op Anne Haast en in ronde 5 won ik met zwart van Liam Vrolijk. Met een score van 2 uit 5 was ik zeer tevreden. Daarna liep ik echter (volgens de verwachting) tegen veel nederlagen aan. Nadenken is niet echt aan te raden. In 1 partij had ik ergens na de opening 1 minuut meer gebruikt dan mijn tegenstander. Dat komt niet meer goed in een 2-minuten vluggertje... Tegen Anish Giri pakte ik na de opening een pion wat zeer gevaarlijk was en in een 2-minuten vluggertje volstrekt onverantwoord. Ondanks taai verdedigen ging het punt soepel naar Anish. Uiteindelijk scoorde ik 4½ uit 15. Klinkt gek, maar dat was geheel conform de verwachting gezien mijn rating. Ik heb bij het NK snelschaken voor clubteams in Apeldoorn (18 mei) voor het eerst een FIDE snelschaakrating gekregen van 2305. Mijn TPR was 2299 dus dat scheelt niets.

Winnaar werd wederom oud-Zukertorter Hing Ting Lai, die na een spannende strijd met de geweldige score van 13½ uit 15 Anish Giri net voorbleef met een half punt! Alle gedetailleerde uitslagen staan op de NK Lightning site.

Kortom, een geweldig leuk toernooi. Hopelijk is volgend jaar de afvaardiging vanuit Amstelveen groter!

A3 eindigt sterk als derde (24-5-2019)

Opgeheven hoofd (door Nico Louter)

Adrie heeft het seizoen 18-19 met opgeheven hoofd beëindigd. Tegenstander was De Amstel, zo ongeveer het team dat twee jaar geleden verrassend maar ook verdiend promoveerde naar de KNSB. Datzelfde team degradeerde nu uit de hoofdklasse. Zo zie je maar hoe de verhoudingen zijn veranderd in de hoofdklasse nieuwe stijl: open voor iedereen.

We kijken terug op een mooi seizoen, met enkele nieuwe en leuke spelers (Vaclav en David). Met enkele spelers uit de KNSB die regelmatig meespeelden (Joël, Gijs, Paul Peter). Met een vaste SGA-romp (Henk, Eric, Henri, Marcel en Nico). En met vele invallers van ieder niveau (Sander, Bram, Sybolt, Renzo, Laurens, Hugo, Michiel, Harold, Jan).

De hoofdklasse valt te beschouwen als het kampioenschap van Amsterdam, nu iedereen mee mag spelen. Met een derde plek als eindstand hebben we ons goed laten zien. De kampioen werd verslagen, tegen de nummers twee en drie kregen we een flink pak slaag, maar verder waren we goed bezig. Als we tegen twee degradanten meer bij de les waren gebleven was een tweede plaats ook nog mogelijk geweest.

Voor de spelers uit het eerste en tweede hoop ik dat dit seizoen heeft laten zien dat er nog goede mogelijkheden zijn om ook door de weeks uitdaging te krijgen. Desnoods als alternatief voor de interne competitie die dit jaar (hopelijk tijdelijk) wat minder uitdagend was. Je hoeft niet altijd mee te spelen, er zijn voldoende spelers om een beroep op te doen. Om een indruk te geven. Er hebben 1 grootmeester, 2 meesters, vele spelers met ratings boven de 2100, 2200 en 2300 meegedaan.

De gedeeld derde plek (met de Raadsheer, een team met o.a. Hing Ting, Tobias en Martijn Woudsma) werd in de slotronde binnengehaald met een daverende 6-2 overwinning. Op papier waren de teams aan elkaar gewaagd. Maar uiteindelijk was de overwinning verdiend. Marcel had vooraf een solide ruilremise binnengehaald tegen Joran Donkers. In de echte wedstrijd viel veel de goede kant op. Joël was een zet of 30 bereid een remise-aanbod aan te nemen. Toen dat niet volgde, de torens werden geruild en wit wat onhandig manoeuvreerde kwam er het zoveelste punt. Joël heeft een fantastisch seizoen achter de rug (8 uit 9, een TPR van dik 2400).

Op drie de volgende puntenpakker. PP richtte al zijn stukken op de koning van reuzendoder Theo Hendriks (versloeg Hans Ree in een eerdere ronde). Hij deed het rustiger dan ik het zou doen, maar zijn boa constrictorachtige aanpak leverde een welverdiend punt op.

Op vier speelde Michiel een puike partij tegen Willem Hensbergen. Volgens Willem stond hij de hele partij met de rug tegen de muur en verloren. En zo geschiedde, prima pot van Michiel.

Op vijf speelde Jeroen Schoonackers. Als ik het me goed herinner ging het lange tijd gelijk op, maar in de tijdnoodfase overspeelde hij zijn tegenstander met fraai spel. Koel in tijdnood!

Op zes had Henri Krop een ongelukkige pot. Er was weinig uit de opening gekomen en opeens schoot hij een nare bok, een loper die zo maar geslagen kon worden. Jammer, remise was meer op zijn plek geweest.

Op zeven speelde ikzelf een bijzondere pot. Mijn tegenstander offerde een kwal voor twee vrijpionnen op de vijfde rij. Vervolgens zette ik druk op zijn centrum, waar mijn tegenstander op reageerde door dit te gaan keepen, in plaats van zijn pionnen in beweging te brengen. Toen ging het goed mis en haalde ik het punt lekker binnen.

Op acht was invaller van het laatste moment Harold nog niet helemaal fris van werk en jeugdtraining, desondanks haalde hij een prima half puntje.

Tot volgend seizoen!

Zukertort Amstelveen op het NK snelschaken voor clubteams (18-5-2019)

Kanonnenvoer weert zich kranig (door Florian Jacobs)

Sacrificial mutton, checking in. Aldus achtvoudig Russisch kampioen Peter Svidler alvorens hij bij een online match tegen Magnus Carlsen aantrad. Een soortgelijke stemming had men van de afgevaardigden van Zukertort Amstelveen kunnen verwachten toen zij op zaterdag 18 mei in de vroege morgen het gezellige - en mooi gebouwde - denksportcentrum te Bunschoten binnenstapten. Het team, dat bestond uit Sybolt Strating, Fitzgerald Krudde, Florian Jacobs, Gijs IJzermans en Paul-Peter Theulings, wist immers dat zij net geen laatste geplaatst waren in het iedereen-speelt-tegen-iedereen-snelschaaktoernooi waarin de gemiddelde rating zo tegen de 2400 lag. Ja, een fors deel van de crème de la crème van het vaderlandse schaak wilde deze zaterdag ook wel een gooi doen naar een Nederlands kampioenschap. Geef ze eens ongelijk.

Maar ja, dan zit je als brave niet-titelhouder wel op je vrije zaterdag in ronde één zomaar tegen een blik toppers te schaken. Laat ons zo vrij zijn om de line-up hier integraal te publiceren.

FM Strating, Sybolt2244-GML'Ami, Erwin2669
FM Krudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas2490
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435

Goedemorgen! Dat gold niet voor onze tegenstanders, want tien minuten later:

FMStrating, Sybolt 2244-GML'Ami, Erwin 2669 1 - 0
FMKrudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas 2490 1 - 0
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469 1 - 0
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435 0 - 1

Wablief? Ja, het wonder van Bunschoten was geschied. God had tot Abraham gesproken en een ander slachtlam naar de polder gebracht. Konden we deze grootmeesterlijke hoogte handhaven en misschien zelfs een gooi doen naar het podium?

Helaas: wonderen duren nooit lang: de heren toppers gunden ons in de volgende drie potjes welgeteld twee halfjes. Orde hersteld, terug naar de slachtbank. In ronde twee troffen we de latere winnaars - het schrikbarend talentvolle Apeldoorn 1 - waarin het patroon van de dag zich zou aftekenen: her en der haalden we een scalp binnen, over het geheel genomen gingen we vooral genadeloos kopje onder. Alleen de tweekamp met de nummer-laatst-op-rating, een team dat met drie spelers kwam aanzetten, wisten we ternauwernood te winnen, waarmee we de een-na-laatste plaats veilig stelden. Zo eindigde een vrolijk toernooi in rap tempo, waarbij de informele sfeer en de onorthodoxe indeling-met-stoelendans het spelplezier verhoogden. Onze individuele scores waren stuk voor stuk fors in de min, waarbij de speelsterkte van de tegenstanders er wel toe leidde dat vier van ons vijven zowaar in de ratingplus eindigden. Laat ons dit verslag dan ook eindigen met een kleine samenvatting per speler. We waren gladiatoren in de leeuwenkuil, die er een paar om zeep wisten te helpen alvorens te worden verscheurd.

  • Bord 1 - Sybolt Strating: 7½ uit 23 (-8). Solide op het topbord, betrouwbaar in zijn structuren. Liet zich soms overdonderen en mag wat aan zijn versnelling doen. Versloeg Erwin l'Ami en Stefan Kuipers.

  • Bord 2 - Fitzgerald Krudde: 9 uit 23 (-5). Was bang voor roestigheid, maar beleefde een tweede jeugd. Onverschrokken vechter, gepokt en gemazeld. Versloeg Lucas van Foreest, Stefan Kuipers, Max Warmerdam en Tobias Kabos. MVP.

  • Bord 3 - Florian Jacobs: 5 uit 19 (-9). Wisselde aardig schaak af met onvergeeflijke traagheid. Mag wat minder weggeven. Versloeg Friso Nijboer en Sipke Ernst.

  • Bord 4 - Gijs IJzermans: 1½ uit 23 (-20). Vocht als een leeuw in een gladiatorenkuil, maar was niet gelukkig. Versloeg Arthur van de Oudeweetering.

  • Bord 5 - Paul-Peter Theulings: 4 uit 20 (-12). Begon moeizaam, knokte zich terug. Wist enkele goede schakers stevig te vloeren. Eindigde bijvoorbeeld met een vechtwinst op Hugo ten Hertog.

Onno Elgersma wint Simoniscup(17-5-2019)

Onno Elgersma wint Simoniscup (door Wouter Simonis)

Onno Elgersma Op vrijdag 17 mei werd de tweede en laatste ronde van de Rapidcompetitie gespeeld. Van degenen die de eerste ronde goed hadden gescoord waren alleen Nico Louter (3 punten) en Eric Roosendaal (2½ punt) aanwezig. Daarnaast nog vier spelers die 2 punten hadden verzameld, waaronder Onno Elgersma.

Onno versloeg achtereenvolgens Harold de Boer, John Spinhoven en Henk Boot. In de laatste ronde moest hij een halfje afstaan aan Olav Lucas. Daarmee werd zijn totaal 5½ punt, evenveel als Eric Roosendaal. In dat geval beslist het beste resultaat op de laatste speelavond, dat dus in het voordeel van Onno was.

Na het clubkampioenschap nu dus ook de Rapidcompetitie. Om in voetbaltermen te spreken: de dubbel. Ook extern levert Onno een waardevolle bijdrage aan onze club: hij speelde dit seizoen alle wedstrijden van het eerste mee en scoorde 5 uit 9.

De volledige eindstand vindt u hier.

A1 sluit af met ruime zege (11-5-2019)

A1 duwt Philidor Leiden kopje onder

A1 was vrijwel compleet - op het laatste moment bleek Christopher niet te kunnen. Daarvoor werd een invaller gevonden, die op het laatste moment nog uitgeruild werd met Eric Roosendaal (zie verslag van A2 hieronder).

Philidor stond achtste, en kon de punten best gebruiken, maar daar zijn ze niet bij in de buurt geweest. Veel borden stonden halverwege al goed voor A1, en dat leverde een boel punten op. Sander bijvoorbeeld zag tot zijn genoegen dat wit niet goed ontwikkelde en zijn dame liet verdwalen op g7. Sander greep het initiatief en won vlotjes. Sybolt had ook voortdurend initiatief. Zwart werd teruggedrongen, en zoals zo vaak bij slechte stellingen lokte een en ander een blunder uit. Daniel had het al snel te kwaad met de klok, en verloor twee stukken voor een toren. Dat bleek wit echter compleet verkeerd te hebben ingeschat. De witte stukken waren hulpeloos tegen een zwarte vrije a-pion, zodat Daniel ook al won. Bij Onno waren de lichte stukken al snel verdwenen, maar een en ander had zwart wel wat zwaktes in de pionnenstructuur gekost. Onno maakte daar goed gebruik van - toen hij er twee voor was geloofde zwart het wel.

A1 domineerde natuurlijk niet overal. De eerste uitslag was een vrij kalme remise bij Gijs. En Philidor boekte ook een succesje. Jelmer verloor een kwaliteit, kreeg een enorme koningsaanval over zich heen en moest capituleren. Verder had Tjark het lastig. Er kwam een dubbel toreneindspel op het bord waarin zwart een pluspion had en bovendien twee torens op de tweede rij. Vermoedelijk verloren, zo was de inschatting, maar Tjark zag een pattruc en wandelde opgelucht weg met een half punt. Fitz had een loperpaar als ruime compensatie voor een minuspion - dat werd ook remise. Eric had lang een vrijwel gelijke stand, maar na een foutje wist wit toch groot voordeel te krijgen. Pion winnen of op mat spelen? - dat was de vraag voor wit. Het mat leek ondekbaar, maar Eric had scherp gezien dat hij net op tijd was om een zetherhaling af te dwingen, waarmee hij zijn debuut in A1 opfleurde met een halfje. De laatste zetten van dit curieuze eindspel ziet u hiernaast. Stan was als laatste bezig, maar met een pluspion en een eindspel van sterk paard tegen slechte loper was het slechts een kwestie van tijd.

Een ruime 7-3 overwinning dus, en als Philidor daardoor al niet in slechte stemming was, dan zal dat later die avond nog wel gekomen zijn. Concurrent Vianen/DVP won namelijk onverwacht bij het gedeeld aan kop staande Oud Zuylen Utrecht, waardoor Philidor 2½ bordpunt te kort kwam om zich te handhaven. Kampioen in deze klasse werd Caissa, dat met 9-1 uithaalde tegen het puntloze Rotterdam en op bordpunten naar de Meesterklasse promoveerde. A1 eindigde als vierde, met 12 punten uit 9 duels. Topscorer werd Sander, met een daverende 7½ uit 9. Christopher scoorde ook sterk, 5 uit 6, en Stan haalde 5 uit 7. Onno scoorde 5 uit 9, Gijs zat met 3½ uit 6 ook nog in de plus. Tjark, die constant aan een hoog bord zat, handhaafde zich daar uitstekend met 4 uit 8.

A2 redt zich met gelijkspel (11-5-2019)

A2 uiteindelijk ruim gehandhaafd

Het was een nerveus A2 dat afreisde naar Oegstgeest. Het doemscenario was dat A2 zou verliezen, en dat concurrent Delft zou winnen bij Santpoort, waarna A2 met zeven punten er toch nog uit zou gaan. Moeilijke situaties vragen om drastische maatregelen. A1 had Jonathan Tan als invaller, en die zou ook bij A2 mogen invallen. Aangezien A1 en A2 in hetzelfde gebouw speelden was de omwisseling zonder logistieke problemen te realiseren. Jonathan Tan viel dus in bij A2. Ter compensatie moest er dan iemand van A2 naar A1 - aangezien teamleider Eric Roosendaal niet in grootse vorm steekt besloot hij om zichzelf "weg te promoveren" naar A1.

Oegstgeest is een team met grote krachtsverschillen: een zeer sterke top, een veel minder sterke staart. Helaas was het eerste resultaat negatief voor ons aan een lager bord. Michiel Harmsen, die toch maar weer eens inviel (dank!), kreeg na 1. b3 een wat onevenwichtige stand, waarin een en ander aan de zwarte kant niet goed samenwerkte. Dat liep verkeerd af, een droomstart voor Oegstgeest. Vanaf dat moment echter liep er veel goed voor A2. Jan Helsloot maakte een plusremise aan een middenbord. Bram ter Schegget hield het sterke tweede bord op remise. "Ik heb het toreneindspel slecht gespeeld" zo meldde hij. Anders had er zelfs nog meer ingezeten. En Jeroen Schoonackers profiteerde van een zwakke dag van de tegenstander. Hij kreeg alle ruimte om een enorm initiatief te ontplooien en won zonder grote problemen. Gelijk, 2-2.

Intussen begon men bij Oegstgeest behoorlijk zorgelijk te kijken. Wim Moene had met zwart een gambiet gespeeld. Wit nam de pion, raakte zwaar achter in ontwikkeling, verloor een pion, zag twee zwarte torens op zijn tweede rij verschijnen en zal toen wel geweten hebben hoe laat het was. Wim won en bracht de stand op 3-2. Hoe stonden de andere drie borden er voor toen de tijdnoodfase voorbij was?

Esther de Kleuver kwam redelijk uit de opening, maar in de tijdnoodfase ging er wat mis. Kwaliteit kwijt, en een slechte stelling, met een loperpaar als kleine compensatie. Paul-Peter Theulings stond wel goed, beter stukkenspel, pluspion, dat bood zeker kansen. Jonathan dan, aan het zware kopbord, waar Oegstgeest een 2300-speler (Nikolic) had opgesteld. Jonathan had lang een solide stand, en het leek zelfs op een burcht. Moest hij gaan passen, of zou hij dan toch langzaam worden weggedrukt? De zwartspeler zei na afloop dat hij dacht dat remise onvermijdelijk geweest zou zijn als wit was blijven staan. Jonathan koos toch voor enige activiteit, en verloor daarbij een pion. Daarmee was het waarschijnlijk wel mis.

Oegstgeest had inmiddels een lijntje uitgezet naar Santpoort, en dat leverde interessant nieuws op: Delft ging zeker niet winnen (het werd inderdaad tenslotte 5-3 voor Santpoort, waarmee Delft dus degradeert). Dat betekende dat Oegstgeest zo ongeveer veilig was en A2 zeker veilig was. De motivatie om verder te zwoegen was daarmee laag geworden. Jonathan gaf zijn verloren stand op. Esther kreeg in slechtere stand remise aangeboden, PP gaf ook remise en daarmee was het 4-4.

A2 dus gehandhaafd, met zelfs 8 punten uit 9 wedstrijden. Grappig genoeg werd LSG 2 kampioen. Van dat team had A2 in de eerste ronde nog gewonnen. LSG 2 verloor in de derde ronde nogmaals, maar won de laatste zes ronden allemaal, vaak met overmacht. A2 had een beetje geluk dat het LSG 2 ontmoette op een voor hen slechte dag.

Met 5½ uit 9 bracht Esther de meeste punten binnen. Jeroen zat daar met 5 uit 9 een halfje achter. Ook de 4 uit 8 van Bram met een TPR van 2230 mocht er zijn. Renzo scoorde 2½ uit 4, maar wel met een TPR van 2349. Wim zat met 3 uit 5 trouwens ook nog in de plus, en hij scoorde zijn punten net op de momenten dat het matchpunten opleverde - ook niet onbelangrijk.

A4 redt zich ternauwernood (1-5-2019)

Zukertort 4 handhaaft zich met blauw oog in 1e klasse SGA (door Michiel Harmsen)

Zukertort 4 speelde zijn laatste wedstrijd voor de SGA-competitie uit tegen Boven IJ - Nieuwendam 2. Er stond voor beide teams veel op het spel. Boven IJ - Nieuwendam zou bij winst promoveren, wij zouden bij winst degradatie zeker ontlopen. Teamleider Harold de Boer had dan ook een zo sterk mogelijk team samengesteld. Omdat hij zelf verhinderd was had hij een invaller met rating van meer dan 2100 gezocht. Die werd natuurlijk op bord 1 geplaatst om de 100% scorende en kersverse veteranenkampioen van de SGA Eric Tetteroo af te stoppen. Dat ging niet goed. Onze - laten we hem gewoon Joker noemen - kwam helaas niet opdagen. Vlak daarna had Rugved Adavatkar verloren. Dat ging zo snel dat niemand kon navertellen wat er op het bord gebeurd was. Rugved sloot dit seizoen daarmee af met een TPR die precies gelijk is aan zijn rating.

Gelukkig bracht Wilco Dado de stand snel op 2-1. Hij had het geluk dat zijn tegenstander een verkeerd stuk beet pakte en daardoor zijn dame verloor. Hugo Luirink speelde weer een Wolga-gambiet. Hij kon in het eindspel remise forceren door eeuwig schaak. Die kans liet hij zich op bord 2 niet ontglippen. Michel Hoetmer stond inmiddels een pion voor maar had wel ongelijke lopers. Het zou dus nog wel eens spannend kunnen worden. Helaas had ikzelf de opening wat verknoeid en slechts geringe compensatie van een loperpaar voor een pion achterstand. Olav Lucas won op degelijke wijze een dame en dus de partij. Michel won uiteindelijk zijn partij mede doordat zijn tegenstander een tactische wending overzag.

Dat bracht de stand op 2½-3½ in ons voordeel. Nog één punt en we waren veilig. Helaas bracht mijn tegenstander een correct kwaliteitsoffer dat uiteindelijk won. De laatste hoop was dus gevestigd op John Spinhoven, die een dubbel toreneindspel met pion minder aan het verdedigen was. Hij gaf teleurgesteld op toen een vrijpion doorbrak. Met dit 4½-3½ verlies waren wij afhankelijk van de wedstrijd Chaturanga - De Amstel 3, die door Chaturanga gewonnen moest worden om De Amstel 3 onder ons te houden. Gelukkig won Chaturanga twee dagen later met 5½-2½, en dus ontsnapten wij met een blauw oog aan degradatie! Niet alleen de vaste teamleden maar ook onze Joker kunnen weer iets rustiger slapen.

Zukertort 4 heeft een grillig seizoen achter de rug. Tot de winter stonden we bovenaan, maar vervolgens verloren we vier wedstrijden op rij, waarvan drie met slechts 3½-4½. Ik hoop dat we volgend seizoen met een wat evenwichtiger team weer meer naar boven kijken.

A3 lijdt zware nederlaag (25-4-2019)

Ook versterkt A3 kansloos bij VAS 5

Teamleider Nico Louter had vermetele plannen. A3 had immers toch nog een kleine kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe-stijl te worden. Dan moest de concurrentie meewerken, maar eerst en vooral moest de komende wedstrijd tegen VAS 5 gewonnen worden. Nu klinkt dat eenvoudiger dan het is. VAS 5 is in feite bijna VAS 1, want sinds de scheiding van SGA en KNSB kan dat gewoon. Dat kunnen wij dan ook dacht Nico. En dus trommelde hij een aantal sterke spelers op. Vaste krachten Gijs IJzermans, Joël de Vries, Renzo Finkenflugel en Paul-Peter Theulings schoven op naar de lagere borden, en bovenin werden Sander Los, Florian Jacobs en Bram ter Schegget 'ingevlogen'. Met Laurens Schilstra aan het laatste bord was dit naar alle waarschijnlijkheid de sterkste opstelling die A3 ooit gehad heeft.

Het begin was niet naar wens. Laurens raakte al snel in de problemen en verloor. Zoiets kan gebeuren en is geen reden tot paniek. Alle overige borden stonden lang gelijk. Soms een plusje, soms een minnetje, soms gewoon remise-achtig. Zoals bij Renzo, waar de remise al uren in de lucht hing voordat de halve punten uiteindelijk genoteerd konden worden.

Maar aan veel borden gebeurde wat vaak voorkomt, namelijk dat de iets sterkere speler zich iets sterker toont. Dat uit zich dan in een spannende parij. De iets sterkere speler kan best verliezen, maar zal vaker winnen. Als het een team nu een keer meezit dan vallen er net een paar van die dingen meer de goede kant dan de slechte kant op. Helaas, dit was niet een van die dagen. Of eigenlijk wel, maar dan voor VAS. Alles, maar dan ook alles viel goed voor de gastheren.

Florian bijvoorbeeld had een erg ingewikkelde stelling, die gunstig leek, maar dat misschien toch niet was. Een zwarte pionnenwals was vervolgens niet tegen te houden. Joël had een enorm tactische partij. Dat ligt hem meestal wel, maar deze keer had zwart het kennelijk beter gezien. Gijs had ook een stelling die best aardig leek. Een paard verdwaalde een beetje, wit had ineens een soort doorbraak in het centrum, en het bleek plotseling allemaal niet meer bij elkaar te houden. Bram wilde wat initiatief pakken, en na een reeks logische zetten stond zwart ineens zoveel beter dat de witte pionnen er links en rechts af vlogen.

Daarmee had VAS al vijf winstpunten en A3 nog maar een enkel halfje. De overige twee spelers zouden de score draaglijk maken, zo leek het. PP had het loperpaar in een eindspel, won een pion, en nu moest hij het nog uitschuiven. Zwart moest zijn paard geven voor een vrijpion, en ineens bleek dat PP zijn loper zodanig had geparkeerd dat die niet meer op tijd was om hetzelfde te doen bij een zwarte vrijpion. Zo werd een beter eindspel zelfs nog verloren. Maar Sander zou dan toch wel winnen. Hij had een betere stelling, en stuurde met vaste hand een vrije a-pion naar promotie. In tijdnood realiseerde hij zich niet dat je in de SGA met minder dan vijf minuten geen notatieplicht meer hebt. Wellicht dat hij hierdoor een eenvoudige stukwinst overzag. Wit ontglipte zodoende zowaar nog met een remise. Zeiden we al niet dat alles meezat voor de thuisploeg? Sander scoorde het tweede halfje, en dat was alles wat er inzat voor A3 op deze kille avond. De kampioenskansen zijn daarmee meteen compleet verdwenen, en A3 kan de laatste ronde ontspannen spelen - er valt niets meer te winnen of te verliezen.

A2 boekt fraaie zege (13-4-2019)

A2 wint via een boel remises

A2 heeft het lastig dit jaar. Na de redelijk kansloze nederlaag tegen Santpoort en het fiasco tegen DD was er toch het gevoel dat er bij Schaakmat Westland 'iets te halen viel'. Dat zou dan wel zonder Wim en Renzo moeten gebeuren - die waren verhinderd. Laurens Schilstra en Michiel Harmsen waren hun zeer capabele vervangers.

Westland probeerde een klein trucje. Ze dachten, zo bleek achteraf, dat Amstelveen misschien een zwakke invaller zou opofferen aan bord 1. Niet iets waar wij om bekend staan, dacht ik, maar Westland zette voor de zekerheid hun achtste bord aan bord 1. Die truc keerde zich als een boemerang tegen hen. Bram ter Schegget wist wel raad met het mindere spel van zijn tegenstander en stond al snel twee pionnen voor. Na afloop mopperde hij nog wat - het scheen dat hij nog veel sneller had moeten winnen. Nu werd het een dame-eindspel dat ruim na de tijdcontrole pas tot een definitief einde gebracht kon worden. Maar de goede afloop leek al die tijd niet echt in gevaar.

Die partij had flink wat invloed op het strijdverloop. Paul-Peter Theulings kreeg al snel een remisestand op het bord. Alle lopers en paarden er af, maar beiderzijds nog wel acht pionnen. PP bood dus remise aan, maar wit weigerde, mede met het oog op de ruïne bij bord 1. Anderen hadden daar minder moeite mee. Laurens Schilstra kreeg remise aangeboden en nam het aan. Jan Helsloot had een onduidelijke stand en accepteerde ook remise. Eric Roosendaal was met zwart prima uit de opening gekomen en bood remise aan. Wit dacht een kwartier na, wilde het eigenlijk aannemen, maar kreeg geen toestemming van de teamleider en speelde dus door. Michiel Harmsen bood remise aan en dat werd dan weer wel aangenomen. Bij PP werden uiteindelijk de dames en flink wat pionnen geruild, maar het bleef remise en het werd tenslotte ook remise. Daarmee was het 2-2.

Toen kwam de tijdnoodfase. Jeroen Schoonackers had al tijden lang een plusje dankzij een witte isolani, maar meer dan een plusje was het niet. Eric stond nog steeds goed, maar de stelling werd onoverzichtelijk - en ineens stond alles verkeerd en stortte de stelling in. Esther de Kleuver was na een zeer langdurige openingsfase (ruim 2 uur voor de eerste 12 zetten) steeds beter komen te staan. Loperpaar tegen twee steeds gepende paarden. Esther manoeuvreerde vakkundig naar een winststelling toe. Na zet 40 nam ze even rustig de tijd - ze kon gewoon een stuk winnen. Dat deed ze niet - maar in plaats daarvan speelde ze een andere krachtzet die even later ook elegant won. Toen Bram zijn dame-eindspel won stond A2 op 4-3. Kon Jeroen de remise veiligstellen. Hij stond eigenlijk iets beter in een paardeindspel - maar wit moest natuurlijk doorspelen. Jeroen vond een soort eeuwige aanval en wit moest ofwel zetherhaling accepteren ofwel een pion verliezen. Hij koos dan maar voor het eerste en daarmee won A2 dus met 4½-3½.

Is A2 nu veilig? Met 7 punten ben je dat vaak wel, maar in deze poule niet. Axel is gedegradeerd, maar de nummer 9, DSC/Delft, won van Axel en dus hebben ze nu 5 punten, net als Oegstgeest. A2 speelt tegen Oegstgeest. Voor ons is 4-4 voldoende, Oegstgeest moet winnen. Maar als dat gebeurt, en DSC/Delft wint ook (tegen Santpoort - geen uitgemaakte zaak) dan vliegt A2 er op bordpunten alsnog uit. Nee, A2 is nog niet veilig, maar we hebben wel alles in eigen hand.

A4 komt net te kort (12-4-2019)

A4 verliest van Amsterdam West 6

A4 had dringend matchpunten nodig - en er lagen zeker kansen tegen Amsterdam West 6, een solide team van ongeveer gelijke sterkte. De tegenstander wilde graag een partij vooruit spelen. Daarom speelde Olav Lucas een week eerder. Zwart gaf een stuk weg, maar het leek een tijd lang op een offer want zwart kreeg flinke aanval. Olav hield de rug recht, het hoofd koel, en zette A4 alvast op voorsprong.

Die voorsprong verdampte de week erna vrij snel. Zowel Wilco Dado als bij Rugved Adavatkar ging er al spoedig iets mis. John Spinhoven stond prima, maar voelde zich niet erg lekker - en dat resulteerde in een vlaag van achaakblindheid - dame weg, partij weg. Michel Hoetmer was ook al niet fit. Hij kreeg een paardeindspel met minuspion. De stelling was geheel remise - maar Michel offerde nodeloos zijn paard voor de voorlaatste pion en werd toen door zwarts laatste pion geveld.

De overige drie borden haalden alles uit de kast om er nog een 4-4 uit te slepen. Hugo Luirink had urenlang een volkomen gelijke stand. Er rolde een pionneneindspel uit waarin wit het verkeerd aanpakte - Hugo gaf wit nog een kans op remise, maar die zag het niet - en dus won Hugo alsnog. U vindt dit fragment hiernaast.

Michiel Harmsen moest hard werken om overeind te blijven, maar kreeg tenslotte een gunstig eindspel dat vlot won. Alleen captain Harold de Boer speelde tenslotte nog. Wit had een pluspion maar deed er niets mee. Harold pielde en zwoegde, ging zetherhaling uit de weg, maar zag uiteindelijk geen winstkansen en gaf met een pion minder tenslotte maar remise.

Alweer een minimale nederlaag. Het zit A4 niet mee. Als de laatste wedstrijd niet gewonnen wordt zal A4 waarschijnljk degraderen - dat was niet bepaald gepland.

A3 speelt gelijk (5-4-2019)

A3 afgestopt door ENPS 2

Als A3 zou winnen, en als de concurrentie wat foutjes zou maken, dan, ja dan had A3 nog best kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe stijl te worden. Aldus had captain Nico Louter becijferd. Dan zou er liefst wel van ENPS 2 gewonnen moeten worden, en dat zou moeten kunnen. ENPS 2 immers stond onderaan, zonder een enkel matchpunt. De vorige ronde was er slechts een enkel halfje hun kant op gevallen. Enig optimisme leek gerechtvaardigd. Per bord had A3 gemiddeld zo'n 100 ratingpuntjes in de plus. Nee, dat zegt nog niks, maar toch...

ENPS 2 is echter bepaald geen zwak team. Een sterke kopman (Daan Zult, 2320), dan vrijwel allemaal spelers van hoog in de 1800. Lastig te verslaan als ze zich solide opstellen. En dnt bleek al snel. Aan de lagere borden, waar A3 een vuist zou moeten kunnen maken, waren het eerder de bezoekers die achter de betere stellingen zaten. Marcel kwam in een vrijwel gelijk eindspel terecht. Henk had een stelling met veel open lijnen waar wit een grote winstkans miste. Eric kon het goede plan niet vinden, verbruikte veel tijd en stond hooguit gelijk. Henri stond wat minder in een gesloten stelling. En Nico kreeg aan het laatste bord te maken met de ons bekende Boudewijn van Beckhoven, een speler die hem 'niet ligt'. Aan het hoogste bord had Gijs het zeer lastig, PP had een mini-voordeeltje in een eindspel, en alleen Joël, die in grote vorm verkeert, stond al snel goed.

Na een paar uur kwamen de uitslagen vlot binnen. Nico kwam niet in zijn spel en verloor - de achterstand werd uitgewist door Joël, die een toreneindspel met pluspion koeltjes uitschoof. Eric kreeg een remise-aanbod, en met het oog op 40 minuten minder plus matige vorm nam hij het maar aan. Marcel bereikte niet veel met een loperpaar - ook remise. Henk kwam goed weg en mocht zijn handen dichtknijpen met remise. Toen Gijs zijn stelling niet kon houden doordat de witspeler in het eindspel een elegant matnet dichtknoopte leek verlies aanstaande. PP had een eindspelletje van loper en twee pionnnen tegen paard en één pion. Complicatie was dat hij een randpion had met loper van de verkeerde kleur. Als wit zijn paard voor die andere pion zou kunnen geven was het op slag remise. Was dat nog te winnen? Velen dachten van niet. PP manoeuvreerde echter behendig en wist toch het volle punt te scoren. De tablebase zei na afloop dat het bij perfect spel altijd gewonnen geweest was.

Bleef alleen Henri nog over. Daar was een zeldzaam eindspel met vier lopers onstaan. Vanwege de vele pionnen waren eigenlijk alle lopers slecht. Henri zocht verwoed naar kansen, ruilde een stel lopers af, maar er bleek weinig muziek in de stelling te zitten. Remise, en daarmee 4-4.

De kampioenskansen zijn daarmee nog niet weg maar hebben wel een deukje opgelopen. Caissa 6 moet volgende week nog spelen en kan twee punten uitlopen. In de volgende ronde speelt A3 tegen het sterke VAS 5, dat momenteel mede op kop staat. Alleen bij winst in die wedstrijd mag A3 nog hopen op het hoogste treetje.

Sander en de gevaarlijke gek (19-3-2019)

De gevaarlijke gek slaat toe! (door Sander Los)

Ken je hem? John van der Wiel zat naast mij tijdens de analyse, en stelde deze vraag aan mijn jonge tegenstander. Hij wees daarbij naar mij en in zijn ogen verscheen de voor hem karakteristieke twinkeling. Mijn tegenstander wist duidelijk niet wat hij met deze vraag aan moest, en zijn gezicht verried een mengeling van "moet ik dat weten dan?" en "welke kant gaat dit op?". "Nou," ging John verder, "dat is een gevaarlijke gek! Als je gewone zetten doet, dan win je wel van hem, maar zodra het een beetje uit de hand loopt, wordt-ie een compleet gevaarlijke gek!" Dat had mijn tegenstander waarschijnlijk eerder willen weten.....
A4 verslaat koploper (19-3-2019)

Dood of de gladiolen (door Nico Louter)

Uit. Caissa 6. Koploper. Wij 3. Winnen dus. Kan het? Ja! Gaan we het doen? Misschien.

Vooraf tegenvaller. David kan niet. Sybolt wel! Verrassing. Wil niet tegen Bezemer. Geen verrassing. PP kijkt zorgelijk. Arno speelt tegen PP. Begin spanning. Wat gaat er gebeuren met La5?

Joël speelt tegen jong figuur. Russisch. Offert op e1 voor verwikkelingen. Tegenstander hapt. Joël overziet Lxh2. Tegenstander ook. Joël speelt geen Dh3 + Le3. Speelt ook geen Dh3xh7. Ik snap het niet. Joël wel?

Eric niet helemaal lekker. Herhaalt zin. Niet van Sander gewonnen. Zakt 1 bord. Henri zag gemiddelde Elo. Gewoon spelen joh! Vaclav knokt! Sybolt komt met late trein. Marcel op tijd.

Stelling Sybolt complex. Fijn. Marcel met ruimte. Fijn. PP gebruikt veel tijd. Jammer.

Ridens wedstrijdleider. Potverdorie! Nog meer deserteurs. Boudewijn. Arno. Eelke. Martin. Dennis. Potverdorie!

Vaclav centrum kapot. Pion kwijt. Potverdorie!

Uur verder. Gijs wat moeilijker, maar onduidelijk. Sybolt leek lekker maar zit ook wel vast. Wel vage pluspion. Joël rommelt wat, maar wordt er niet beter van. Mag geen remise nemen. Onjuist advies? PP heeft pion ingeleverd. Marcel heel scherpe stelling. Henri staat. Eric ook, lichte positieve druk. Vaclav wordt steeds moeilijker. Komt niet tot tegenspel.

Sybolt komt helemaal los. En dan gaat het hard. 0-1! Dat is alvast beter dan A2 afgelopen zaterdag. Joël lijkt ook pionnetje te pakken...

Marcel doet sneaky zetje.Tegenstander denkt na van 24 minuten tot 3 minuten... Ziet er goed uit. Vaclav begint te rommelen. PP knokt. Gijs kan nog alle kanten op.

Weer een uur verder. Ik vreet mijn schoenen op. Henri doet onhandig, denkt mat te gaan en overziet dat het een pionnetje is met veel mindere stelling en geeft op. Goed geknokt. Bij Joël begint wederom de glorie. Pionnetje wordt pionnenwals op de koningsvleugel. Wint! Gijs lijkt stuk te winnen, maar toch niet. Gaat eraf. Balen!

PP offert een stuk in de hoop op eeuwig schaak. Helaas. Vaclav knokt zich grandioos terug, haalt pionnetjes op en mag dan remise aanbieden. Aangenomen. Want... Eric verbetert zijn stelling. Wordt steeds meer een toreneindspel. En dan heb je als teamleider terecht vertrouwen. Blijft Marcel over. Stand 3½-3½. Staat huizenhoog gewonnen. Doet het niet helemaal handig (understatement), maar is gewonnen. Weinig tijd. moeilijk, moeilijker, moeilijkst. En dan applaus! 4½-3½

A1 lelijk onderuit (16-3-2019)

A1 verliest van Voorschoten

Goed, A1 was verzwakt, Stan, Christopher en Gijs waren om uiteenlopende verhinderd. En toch, daaraan lag het niet dat A1 een wat onverwachte nederlaag leed. Onverwacht, want Voorschoten is best een goed team, maar zo erg hoog stonden ze nou ook weer niet. En de drie invallers deden wat ze moesten doen: standhouden. Laurens Schilstra stond lange tijd iets beter, maar toen hij iets te voortvarend te werk ging raakte een paard ingesloten en was het voorbij. Die tegenvaller werd keurig goedgemaakt door Renzo Finkenflugel. Een vrij bizarre opening leidde al snel tot een lege zwarte koningsvleugel - Renzo had twee stukken voor een toren en twee pionnen. Renzo maakte dankbaar gebruik van al die open lijnen en vloog wit naar de keel via h5-h4-h3, zijn koning onverschrokken in het midden latend. Wit hield lang stand, wikkelde af naar een eindspel, maar verloor toen een pion, waarna Renzo het rustig uitschoof. Michiel Harmsen was invaller nummer drie - een paar ruiltjes en een keurige remise was geboekt. Daarmee scoorde het invallerstrio een nuttige 1½ uit 3 - niets mis mee.

De middenmoot had het lastiger. Daniel Kutchoukov moest lijdzaam toezien hoe zijn stelling stukje bij beetje minder werd. Dat bleek niet te houden. Jelmer Sminia was al snel een pion achter. Er werd geruild en geruild, maar wit hield de pluspion vast tot in een winnend dame-eindspel. Sander Los had wit, iets wat hem vroeger zorgen baarde, maar tegenwoordig tot mooie scores leidt. Zwart begon rustig, besloot toen de partij bijzonder scherp te maken en kreeg daar spijt van - in de wirwar van verwikkelingen voelde Sander zich als een vis in het water en combineerde hij zich naar de winst. Onno Elgersma speelde een degelijke partij met als strijdverloop pionwinst, pionwinst en punt. De vier middenborden scoorden zo 2 uit 4. Wellicht was op meer gehoopt, maar 50% is niet verkeerd.

De topborden dan - daar zou de winst gepakt kunnen worden. Helaas bleken die deze middag behekst in het voordeel van de gasten. Tjark Vos had al snel een verkeerd plan en verloor daarna snel. Sybolt Strating stond uitstekend - betere stelling, en bovendien ruim een half uur waar wit nog maar een minuutje had. Toen begonnen de Voorschotense betoveringen te werken en kwam er geen goede zet meer uit - met ook nog stukverlies als droevig dieptepunt. Bij Fitzgerald Krudde was het verhaal niet veel mooier. Hier zat de treurnis in de eerste uren. Fitz besteedde veel tijd aan de openingsopzet (na een zet of 15 was hij een uur achter op de klok) die desalniettemin niet uit de verf kwam. Ik ging pas fatsoenlijke zetten spelen toen ik al twee pionnen achter stond was het melancholieke commentaar achteraf. Hoewel deze partij het langst duurde stond de uitslag effectief gezien al veel eerder vast.

En dus kan A1 het seizoen zonder veel verdere zorgen uitspelen. Na deze 3½-6½ nederlaag staat A1 vierde, met 8 uit 7. Vier punten achter de twee koplopers, vijf punten boven de nummer 9. Niets te halen, niets meer te verliezen, behalve de elo-puntjes en de eer. Die laatste zal buitenshuis verdedigd moeten worden, want de resterende twee wedstrijden zijn allebei uitwedstrijden.

A2 kansloos tegen DD (16-3-2019)

A2 kan slechts schamel halfje scoren

Goed, A2 was enigszins verzwakt (Renzo viel in bij A1, Wim Moene was afwezig) maar ook een compleet A2 zou het niet gered hebben tegen DD. Twee grootmeesters aan de kopborden, een gemiddelde van bijna 2200, dat is gewoon veel meer dan A2 kan opbrengen.

Bram ter Schegget had desalniettemin kansen tegen GM John van der Wiel - uiteindelijk liep het niet goed af, maar de heren analyseerden de complicaties na een Dragondorf nog urenlang en John vond Brams openingsopzet interessant genoeg om dat zelf toch ook misschien eens te proberen. Paul-Peter Theulings zat tegenover het kanon Fedorchuk (2635) die het ratingverschil binnen 30 zetten hard aantoonde. Tja...

Jan Helsloot kwam wat moeizaam uit de opening en werd vrij rechtlijnig weggedrukt. Jeroen Schoonackers had al na een uurtje een eindspel van loper+paard tegen loperpaar met een pion minder. Misschien nog net te houden - maar de praktijk bleek anders. Eric Roosendaal speelde een zeer tactische partij, stond goed, overzag een finesse en toen was het mis. Esther de Kleuver haalde de tijdcontrole zonder al te grote schade maar verloor daarna alsnog. En invaller Hugo Luirink hield het het langst vol van allemaal maar bezweek tenslotte toch aan een een langzame maar onweerstaanbare zwarte aanval.

En wie was dan de 'held' van de dag? Dat was invaller Michel Hoetmer. Ik sta al de hele partij slecht was zijn verzuchting na een paar uur spelen. Twee dubbelpionnen, slechte loper - het zag er niet al te best uit. Michel speelde stug door en dwong wit tot een afwikkeling naar een remise-eindspel. Pas veel later bleek dat dus het enige halfje dat A2 mocht bijschrijven.

Het bordpuntensaldo van A2 gaat er ook niet op vooruit natuurlijk, maar gelukkig verloren alle overige teams in de staart eveneens, waardoor A2 nog steeds (net) boven de streep staat.

A4 speelt (niet) gelijk (7-3-2019)

A4 moet punt voor punt afgeven (door Michiel Harmsen)

Op bezoek bij Espion hadden we de taak om onze tweede plek in de 1e klasse SGA te behouden. Een hele opgave want Harold, Hugo en Rugved waren verhinderd. Gelukkig hadden we met Hanneke en Laurens goede invallers. Laurens overspeelde zijn tegenstander op bord 1 volledig in een koningsaanval. Na enige tijd werden echter veel stukken geruild en ontstond een eindspel met een pluspion, dat uiteindelijk in remise verzandde.

Dinabandhu stond na de opening twee pionnetjes achter, dat was licht zorgwekkend. Wilco stond slechts één pionnetje achter: een Morra-gambiet en dus geen zorgen. Ze waren ook de volgenden die klaar waren en verloren (Dinabandhu) en wonnen (Wilco) inderdaad.

Hanneke speelde lang een gelijkwaardige partij en was zeker niet kansloos, maar verloor uiteindelijk toch. Zo'n teamwedstrijd gaf toch wat extra spanning. Gelukkig had Michel zijn tegenstander in de opening volledig overspeeld en inmiddels een gezonde kwaliteit gewonnen. Ik telde dat punt eigenlijk al een beetje. Ook John stond duidelijk beter met actievere stukken en een gevaarlijke vrijpion. Mijn stelling was wat onduidelijker. Mijn tegenstander offerde vrolijk vele stukken en helaas was dat vaak goed. Het was een vermakelijke partij die u hiernaast kunt naspelen. Ik heb zeker kansen gemist. Maar ik mag ook blij zijn dat ik niet mat werd gezet! Mijn tegenstander moest uiteindelijk remise door eeuwig schaak forceren omdat hij me niet mat kon zetten en teveel materiaal achterstond.

Michel had inmiddels volkomen terecht een remise-aanbod afgeslagen. John kreeg later een remise-aanbod, dat hij - eveneens terecht - wel aannam. Het was dus aan Michel om de gelijkmaker te scoren zodat Olav's partij de match zou beslissen. Helaas, Michel moest teleurgesteld een tweede remise-aanbod wel aannemen omdat zijn koning inmiddels de vele schaakjes maar moeilijk kon ontlopen. Olav had inmiddels ook al een remise-aanbod gekregen. Hij informeerde nog bij mij, als plaatsvervangend teamleider, of dat mocht, "of dat ik soms nog een klokkie wou verdienen voor de club?". Ja, dat klokkie wil ik zeker verdienen (door kampioen te worden) en gelukkig Olav ook. Hij overspeelde zijn tegenstander op het eind volledig! Die fase kunt u hiernaast ook naspelen.

Daarmee bereikten we een 4-4 gelijkspel. De opgave om dat klokkie te winnen door kampioen te worden is daarmee nog niet verkeken, want we staan nu op plek 3 en moeten nog tegen de nummers 1 en 2. Gewoon de volgende twee wedstrijden winnen dus!

Naschrift: zoals we wekelijks ervaren - je denkt dat je gescoord hebt, maar dan komt de VAR, en die.... In dit geval was het de CL van de SGA die ons terugfloot. Laurens, immers, had al een maand of wat geleden gespeeld als invaller voor A3. Daarmee word je als niet-opgestelde speler automatisch lid van dat team. Tja, en dan mag je niet meer 'omlaag' invallen. Het halfje van Laurens telt dus niet meer mee voor de uitslag en A4 verliest dus met 4½-3½. Dat 'klokkie' gaat er niet meer inzitten, helaas.

A3 wint met grote cijfers (22-2-2019)

A3 veel te sterk voor Amsterdam-West 4

Eerder dit seizoen won A3 met pijn en moeite van Amsterdam-West 3. Nu moest er tegen dezelfde vereniging, maar dan team 4 gespeeld worden. Dat zou dus opnieuw spannend hebben kunnen worden - maar dat werd het bepaald niet. Voor A3 zat vrijwel alles mee, voor AW-4 zat er veel tegen. Het begon er al mee dat hun tweede bord niet verscheen. Kort na negen uur mocht Gijs dus na 1.Pf3 het punt al laten noteren.

Maar de avond werd het beste geïllustreerd door wat er bij Eric gebeurde. Na een kortsluitinkje in Erics opening kwam wit met vlot combinatiespel huizenhoog gewonnen te staan. Toen de rook optrok was het +7. Toen moest de technische klus nog even geklaard worden. Wit aarzelde en gaf het initiatief op voor een extra pionnetje. Drie zetten later was het nog maar +2, weer drie zetten later +0,5, en een paar zetten later zelfs -0,5. U voelt het al aankomen, zelfs een remise zat er niet meer in voor de ongelukkige witspeler, zodat Eric tot zijn eigen verbazing zowaar nog won. U kunt dit fragment hiernaast bekijken.

Als dingen op die manier mee zitten dan volgt de overwinnning bijna vanzelf. David kreeg een iets beter eindspel van loperpaar tegen loper+paard. Iets beter werd veel beter, en een vrije a-pion bleek voldoende voor de winst. Jeroen had een interessant potje met wisselende kansen, zoals dat zo fraai heet. Toen zwart echter een overbelasting overzag won Jeroen gewoon een toren. PP speelde, zoals hij zelf zei, niet erg handig. De stelling was heel scherp, maar toen gaf wit ineens een stuk weg en was de rest niet moeilijk meer.

In de overige potjes kon Amsterdam-West de eer redden. Bij Henri hadden beide partijen een sterk stuk in het centrum - en niet voldoende aanval om daar wat aan te doen. Dat liep dus remise. Michiel stond zeer goed, maar ja, waar hij had moeten doorpakken ging hij over naar winterslaapstand. Zwart reorganiseerde de zaak en kwam nog juist weg met remise, zoals u hiernaast kunt vaststellen. Marcel stond een tikje minder, toen een tikje beter, en toen zelfs een pion voor, maar het resulterende toreneindspel was totaal remise.

Vijf zeges, drie remises, 6½-1½. A3 gaat best lekker.

A1 wint in Spijkenisse (9-2-2019)

A1 boekt goede zege in Spijkenisse (door Tjark Vos)

Afgelopen zaterdag moest A1 tegen concurrent Spijkenisse. Tijdens het schrijven van dit verslag kom ik er achter dat het niet Spijkernisse is, maar Spijkenisse.

Nu we het over spelling gehad hebben kunnen we over schaken praten. Voorafgaand aan de wedstrijd stond Spijkenisse vierde en wij vijfde. Qua rating staan we iets boven ze maar zij hadden het thuisvoordeel (als dat in het schaken bestaat). Het beloofde dus een spannende en interessante wedstrijd te worden.

We begonnen met een teleurstelling doordat Tjark in een ongeveer gelijke stelling een pion en daarmee minder opvallend ook een dame wegblunderde. Niet snel daarna was Daniel klaar, die zijn meest solide partij van het seizoen tot nu toe speelde. Er werden wat stukken ontwikkeld en geruild en het werd remise. Gijs trok de stand vervolgens gelijk. Hij had een vrijpion die wat probleempjes veroorzaakte en hij won opeens een paard.

Christopher, Sander, Stan en Fitzgerald waren kort na elkaar klaar. Christopher had zijn voorbereiding op het bord, kreeg een stelling die hij erg fijn vond, pakte strategisch voordeel, later een vrijpion en rekende in tijdnood zijn tegenstander er prima uit. Volgens mij is hij er dit seizoen weer achter gekomen hoe hij goed moet schaken. Sander speelde met wit en won in het middenspel een stuk. In het toreneindspel hoefde hij er alleen voor te zorgen dat hij minstens 1 pion overhield en hij speelde het eindspel keurig uit. Stan kreeg een gelijke stelling op het bord waarin hij veilig zijn stelling bleef verbeteren terwijl zijn tegenstander weinig leek te doen. Stan won met een leuk trucje een paard en zo ook de partij. Fitzgerald had een aantrekkelijke partij waar de (waarschijnlijk correcte) offers elkaar opvolgden van beide kanten. Het ging op en neer. Een paar zetten voor het einde koos hij ervoor om remise uit de weg te gaan maar het pakte verkeerd uit. Fitzgerald stond materiaal achter en de koning van zijn tegenstander liep het gevaar uit. Tot mijn verbazing ging hij door zijn tijd (in verloren stelling). "Ik zag dat ik nog 5 seconden had dus ik deed een zet, maar blijkbaar was ik door mijn tijd. Ik kan mij niet voorstellen dat ik zo traag ben".

Op dit moment waren we op zet 40 en was het duidelijk dat we gingen winnen. Sybolt had een kwaliteit en een pion verloren en het loperpaar was duidelijk niet genoeg compensatie om te overleven. Zijn tegenstander bleef keurig uit de problemen. Jelmer kon kiezen uit dameruil met pionwinst en dameruil met stukwinst. Het klinkt gek maar ik was blij dat hij voor pionwinst koos. Zo maakte hij de vrijpion van de tegenstander onschadelijk. Nadat Jelmer de klok weer naar anderhalf uur p.p had geslagen en de tijd ongeveer werd hersteld bleef een eindspel over waarin hij een pion meer had. Het lukte niet om te winnen maar de matchpunten waren op dat moment al binnen. Onno won vlak na zet 40 doordat zijn aanval op de koningsvleugel doorsloeg. Zijn tegenstander had een extra pion en activiteit op de damevleugel maar Onno had het onder controle.

A2 verliest van Santpoort (9-2-2019)

A2 niet opgewassen tegen sterk Santpoort

Je hebt nederlagen en nederlagen. Sommige waren achteraf niet nodig geweest, andere waren vrijwel onvermijdelijk. A2 leed een nederlaag van de tweede soort tegen Santpoort. Sterke tegenstanders, een wat verzwakt team doordat Wim Moene op de dag voor de wedstrijd ziek werd, (gelukkig kon Hugo Luirink op het allerlaatste moment nog invallen - dank Hugo!). A2 kwam aan slechts twee borden niet geheel verloren te staan. Dat Santpoort niet alle kansen pakte hield de nederlaag binnen de perken, maar in de buurt van 4-4 was het achteraf nooit.

Eerst het positieve nieuws dan maar. Jan Helsloot stond solide, deed sterke zetten, drukte zwart naar achteren, dwong een kwaliteitsoffer af, en liep tenslotte triomfantelijk naar voren met twee verbonden vrijpionnen. Toen zwart ook nog een stuk verloor was het einde oefening. Bij Eric Roosendaal kwam een gesloten stand op het bord. Toen werden er wat pionnen geruild, en kwamen er eerst twee, later zelfs vier lijnen open. Het werd erg tactisch, en Eric miste ergens een kans (te onwaarschijnlijke zet om te zien - ook in de analyse), maar afgezien van dat ene momentje werd de remisemarge nooit overschreden.

Op diverse andere borden ging het dus mis. Hugo kreeg 1. e4 c5 2. a3?! tegenover zich. Met zwart kun je na zo'n slap zetje het initiatief pakken, maar Hugo is meer van het afwachtende type. Wit kreeg nu een centrum om u tegen te zeggen (c4-d4-e5) en daarna was het geen wonder dat de vrijuit dartelende witte stukken hun opgesloten zwarte tegenstanders eruit manoeuvreerden. Renzo Finkenflugel had de eer om het op te mogen nemen tegen GM Harmen Jonkman. Renzo had een vervelende zwakte, en zoals zo vaak begreep de GM dat allemaal net wat eerder en beter. Een omsingeling volgde, en zwart won niet heel snel maar achteraf gezien toch wel vrij rechtlijnig.

Jeroen Schoonackers en Paul-Peter Theulings speelden allebei tegen een van de tweelingbroers Haver. Curieus genoeg leken beiden nog net wel remise te gaan maken, maar bleek dat niet te kloppen. Jeroen had een zwakke pion, die hij opgaf voor een hyperactief loperpaar tegen een ongerokeerde koning. Voldoende compensatie? Net niet, zo bleek. Toen het initiatief verwaterde offerde Jeroen nog maar een pion, maar wit kon met de koning nog net een sluiproute vinden en toen was het over. PP was 'geplugd', binnen een half uurtje stond er al een eindspel op het bord. Meestal is dat remise, aldus PP. Het kleine minnetje mondde rond zet 40 toch uit in pionverlies en het liep uit op een paardeindspel dat net niet binnen de remisemarge bleef.

In zowel de eerste als de laatste partij die afliep had A2 niet te klagen. Bram ter Schegget liep met een klap tegen pionverlies op, pal na de opening. Zwart stond gewonnen maar moest kiezen: rechtlijnig een tweede pion winnen of wit inkapselen. Het eerste zou waarschijnlijk vrij eenvoudig gewonnen hebben. Zwart koos het tweede, zag Bram loskomen en gaf toen ook nog een pion weg. Daarmee was de muziek er meteen uit en werd het vlot remise. Esther had urenlang een bord met 32 stukken erop. Tijdnood was aanstaande, er ging een pion af, en nog een, en na zet 40 had Esther vrijwel geen compensatie voor twee pionnen. Maar Esther streed door, en met nog enkele seconden op de klok bracht ze een kwaliteitsoffer. Ondanks de grote materiële voorsprong konden de zware zwarte stukken op de damevleugel niet verhinderen dat de partij op de koningsvleugel eindigde met eeuwig schaak.

Een ruime nederlaag (5½-2½) waar weinig op af te dingen valt. Santpoort is nu een van de vier koplopers, die allevier 8 uit 6 hebben. Het prettige nieuws is dat A2 tegen al deze vier koplopers al gespeeld heeft. Met 5 uit 6 is het team tenslotte allerminst veilig.

A4 lijdt eerste nederlaag (8-2-2019)

A4 verliest van Caissa

A4 was goed gestart in de competitie, en stond na drie ronden zelfs bovenaan. In ronde 4 werd er aangetreden tegen een team van Caissa - en dat liep helaas niet goed af. Er werden een paar remises weggegeven en een paar goede standen vergooid. Tja, en als de tegenstander dan minder cadeautjes uitdeelt dan is het mis.

Het begon kort maar krachtig. Dinabandhu speelde een korte maar intense remise, zoals u hiernaast (met kort commentaar van Michiel) kunt lezen. Rugved was ook vrij snel klaar, maar dat was helaas het gevolg van een ernstige ontsporing. De andere borden hadden allemaal bijna de maximale tijd nodig. Michel bracht een mooi punt binnen door zijn stukken goed neer te zetten en een matdreiging te combineren met een curieuze paardvork - twee witte torens op b2 en d2 waren machteloos tegen een paard op c4, vanwege hun eigen hinderlijke pion op c2 die elke vorm van onderlinge dekking verhinderde. Bij Wilco liep het na een veelbelovende opening mis in een dame-eindspel. Belangrijk in een dame-eindspel is meestal initiatief: de eigen koning veiligstellen en hollen met een vrijpion. Wilco liet zijn tegenstander echter een vrijpion en zette zijn eigen koning op de tocht. Zwart profiteerde van de gelegenheid en pakte het volle punt.

Aan de bovenste vier borden had Amstelveen het zwaar. Kopman Michiel speelde tegen oude bekende Ridens Bolhuis. Altijd lastig, met zwart tegen zo'n sluipsysteempje. Michiel kreeg zijn stukken niet uit de knoop, verloor wat pionnetjes en kreeg een kansloos eindspel, dat de oude vos koeltjes uitschoof. Hugo stond ook al in de verdrukking. Witte pionnen op a5 en b6 stonden te trappelen om voort te schrijden naar dame. Hugo stopte het ene lek met het andere en wist op wonderbaarlijke wijze het hoofd boven water te houden. Wit zocht naar winsten, vond ze niet, raakte in tijdnood en vluchtte naar eeuwig schaak, zodat Hugo een benauwd halfje mocht noteren.

John stond al snel zeer goed, en het zag er naar uit dat hij de scalp van de nieuwe voorzitter van de SGA zou gaan veroveren. Toen ontglipte hem een heel slechte en was de situatie al direct kritiek. Zwart pakte pion na pion en laveerde behendig om de klippen die John nog wist op te werpen. Toen John al zijn pionnen kwijt was raakte zijn koning ook nog eens in een matnet. Harold daarentegen zorgde voor een mooi slotakkoord. In een middenspel zonder dames won hij terrein op de damevleugel en sloot een loper op achter een pion op de koningsvleugel. Zwart zette zijn koning in om een paar dreigende vrijpionnen af te stoppen. Dat lukte, maar ver van huis, haard en medestanders werd de zwarte vorst verder en verder naar voren gedreven. Met twee paarden en een toren vlocht Harold een sluitend matnet - de zwarte koning ging tenslotte mat op veld a1 - geen alledaags gezicht. Ook deze partij kunt u hiernaast naspelen.

Maar Caissa ging er dus wel met de matchpunten vandoor. A4 verloor met 5-3 en is daarmee koploper af, maar wel nog steeds een solide middenmoter.

A3 speelt gelijk in heroisch duel met Fischer Z 2 (28-1-2019)

Zieke markies De Sade in Batavia-Stad (door Nico Louter)

28 januari, de (zoveelste) historische ontmoeting tussen een team van deserteurs (Fischer Z) en A3. Ontmoetingsplaats, een diepverborgen kelder in café Batavia, plek waar ooit arme sloebers dronken werden gevoerd, om uren later wakker te worden aan boord van een VOC-schip, zeilend voorbij het Marsdiep.

Bij het binnenschuiven (de deuren slaan niet open, maar schuiven open), tref ik al een groot deel van mijn team. Zo op het oog heeft Václav twee borden vol patat en ketchup naar binnen gewerkt. Hij denkt ook: als ik dan aan boord beland, dan in ieder geval met een gevulde maag. Aan de bar staat Joël stoer te praten met een leuk uitziende dame, waarop Vaclav af en toe ook een oog werpt. Ook dat is een bekende ronseltruc. David is nog onderweg. Die heeft een bus gemist. Dat is weer eens een variatie op de boot missen. Hopelijk gaat hij niet de slag missen. Tegen achten lopen de eerste spelers naar de speelzaal achterin het gebouw. Een ontvangstcomité bevindt zich achter de deur, PeeWee voorop. Ha, meneer Louter! Lichte schok bij de Fischerzetters als blijkt dat ik slechts teamcaptain ben, hebben ze die Louter niet nodig?

Eric Roosendaal komt als laatste binnen, opvallend voor ons meest betrouwbare clublid. Zijn tegenstander kent hem niet. Dat zullen er niet veel zijn in de SGA. Hij vraagt nog, is Eric met een K? En Roosendaal?

Marcel loopt naar zijn bord. Hij krijgt een tevreden uitdrukking als hij merkt dat hij tegen Kees de Kruif moet. De immer opgewekte ex-postbode vindt het allemaal best. Al snel neemt hij zijn karakteristieke pose aan, waarbij hij beurtelings met twee handen zijn hoofd vasthoudt, of licht voorovergebogen met zijn rechterhand wijd uitgespreid in de restanten van zijn haardos op zijn voorhoofd grijpt, daarbij soms knikkend alsof hij de stelling steeds beter begrijpt. Grappig hoe je iemands houding door de jaren herkent.

Thomas Hauptmann is meer van het kleine gebaar in zijn denken. Zijn verschijning is met de jaren niet wezenlijk gewijzigd. Iets meer buik, iets grijzer, iets wijkende bovenmat. Hij denkt met zijn hand om zijn mond, de onderlip bedekkend. Af en toe beweegt hij licht met zijn wijsvinger, verder zit hij vrijwel roerloos stil.

Eric Roosendaal heeft ook een karakteristieke pose. Hij hangt iets naar voren en wisselt twee houdingen af. Soms houdt hij zijn beide handen op zijn oren. Als hij er dan echt voor gaat zitten drukt hij nog iets meer naar voren, en maakt van zijn bril een soort verrekijker door zijn handen eromheen te hullen. Als hij klaar is hangt hij juist wat achterover, tevreden? Afwachtend? Hoopvol?

David is een nieuwe aanwinst in het team. Hij speelt altijd erg geconcentreerd, zo lijkt het. De pet gaat niet af, geen afleiding van boven. Zijn vingers duwt hij omhoog langs zijn slapen, de duimen hangen recht onder zijn oren.

Wat doen spelers tussendoor? Henk komt af en toe een anecdote vertellen, een grapje maken. Joël loopt rond, bekijkt de partijen op de onderste borden. PP gluurt van opzij, leunend tegen een pilaar naar de andere borden.

Na een uur ontdek ik een andere wedstrijd, namelijk tussen Vaclav en Joël. Beiden komen met een mooi biertje binnen, en dat is niet de eerste. Wordt het denken wat vrijer van, zullen we maar hopen. Henk gaat ondertussen voor zijn tweede koffie. Henk kan altijd goede maalgeluiden maken van zijn koekje. Moet ook, veel energie eruit halen, als je terugdenkt aan zijn beklimming en afdaling van de Stelvio. Kees de Kruif verrast me. Hij lust nog wel een kopje koffie. Zie je maar, mensen kunnen veranderen.

Ik verlaat de speelzaal voor de kroeg. Een stuk gezelliger. Slecht nieuws voor Joël (en Václav). De roodharige babbelt met enkele andere heren en trekt haar jas aan.

Eric wint een weddenschap. Dirk komt binnenschuifelen ruim voor 10 uur. Leest dit stukje en vraagt meteen of hij er ook in voorkomt. Nooit gedacht dat Dirk zo'n ijdeltuit was. Maar goed, bij deze, Dirk! Tevreden nipt hij aan zijn schuimsnor en loopt richting Prins Hendrikkade. Vreemd eigenlijk, na een half uur is alleen Eric bij de bar geweest, en zojuist ook PW, die als braafste jongetje van de klas de lege kopjes en flesjes op de bar plaatst. Leo Littel passeert me ook, een peuk draaiend onderweg naar buiten. Ha, daar is Joël. Even contact, hij knikt tevreden.

Eric komt vaak langs. Partij langs de lijnen van Andersson-Miles. Tja, dat krijg je in zo'n battle of the grey. Toch fijn, zo'n goed geheugen. Ik moet het altijd achter het bord bedenken.

Nog meer toeschouwers. Om kwart over tien komt good-old Michael Abspoel langs. Ziek of niet, zo'n wedstrijd, daar wil hij bij zijn. Sterk spel!

Half één 's nachts. Terug thuis. Na 10:15 uur geen aantekeningen meer gemaakt. Het leven van een teamleider is zwaar. De wedstrijd is na felle strijd geëindigd in 4-4, waarmee we goed zijn weggekomen, na een achterstand van 3½-½. De punten werden gepakt door Joël (alles gewonnen), PP (na veel gepeuter), Eric (na aanvankelijk een grote schrik), remises bij Gijs en Marcel. De rest verloor helaas. Is spelen lichter dan teamleideren?

Tjark Vos snelschaakkampioen (11-1-2019)

Tjark Vos wint de Verlaancup - en de naamgever ontvangt de KNSB-erespeld

De eerste speeldag van 2019 was gereserveerd voor het interne snelschaakkampioenschap. De winnaar daarvan ontvangt de Verlaancup, genoemd naar ons inmiddels aardig op leeftijd gerakende erelid Gerard Verlaan, die deze avond zelf ook bij hoge uitzondering aanwezig was.

En daar was geen toeval. Gerard Verlaan is al zo lang lid van de vereniging dat niemand meer precies weet hoe lang dat al is. 'Tenminste sinds de jaren zestig', werd al snel geroepen, maar daar ging iemand overheen die wist te melden dat het minimaal sinds 1963 is. Daarna werden zelfs de jaren vijftig genoemd - met als mogelijke begindatum zelfs 1953. Dat zou betekenen dat Gerard al 65 jaar lid is. In elk geval is het zeker tenminste 60 jaar, dat was iedereen het wel over eens. En ook de KNSB gaat ervan uit dat het lidmaatschap al ten minste 50 jaar duurt. En dus ontving Gerard Verlaan voor aanvang van 'zijn' toernooi de KNSB-erespeld voor 50 jaar lidmaatschap, uit handen van voorzitter Michiel Harmsen. Van harte gefeliciteerd, Gerard!

Tjark Vos met de Verlaancup

Op het toernooi zelf waren 17 leden afgekomen, al haalde niet iedereen de eindstreep. Tjark Vos en Jan Helsloot waren al snel koplopers, maar toen Tjark in de zesde ronde Jan versloeg werd er eigenlijk al een beslissend gaatje geslagen. Tjark bleef namelijk winnen en Jan kon niet dichterbij komen. Toen Jan nog een remise (tegen Olav Lucas) afstond en verloor van Michiel Harmsen werd het duidelijk dat Tjark niet meer in te halen zou zijn. Tjark haalde zelf toch ook niet ongeschonden de eindstreep - hij speelde uiteindelijk nog remise tegen Michiel en na een nul tegel Nico Louter leek het toch nog even spannend te worden. Tjark won echter zijn laatste paar partijen zonder probleem en finishte met een overtuigende score van 14½ uit 16, en een punt voorsprong op Jan. Nico en Eric Roosendaal, die het toernooi tezamen in goede banen leidden, werden respectievelijk derde en vierde.

De complete eindstand staat hier.

Wouter ontvangt erespeld van de KNSB (januari 2019)

Wouter Simonis 50 jaar KNSB-lid

Het was januari 1969 toen Wouter Simonis lid werd van de schaakvereniging Zukertort, toen nog een aparte vereniging, en dus nog zonder de toevoeging 'Amstelveen'. Wouter werd al vrij snel actief binnen de vereniging. Ook werd hij arbiter, later zelfs internationaal arbiter.

Zijn grootste verdienste was wellicht dat hij een cruciale rol speelde bij de fusie tussen Zukertort en de vereniging ASVU, in feite de schaakafdeling van de Vrije Universiteit. Na afronding van die fusie ontstond in enkele fasen de huidige vereniging Zukertort Amstelveen. Naar aanleiding van alle verdiensten die hij voor de club had werd Wouter tot erelid benoemd.

Wouter heeft talloze bestuursfuncties bekleed. Ook is hij nog een aantal jaren voorzitter van de SGA geweest. Verder heeft hij frequent financiële steun verleend aan het eerste team van Zukertort Amstelveen. Zijn verdiensten zijn kortom groot.

En nu is Wouter dus ook al 50 jaar lid van de KNSB. Voor deze langdurige trouw krijgen leden dan de KNSB-erespeld. Voorzitter Michiel Harmsen, alert als hij is op dergelijke zaken, had dit feit natuurlijk al lang ven tevoren zien aankomen. Hij mocht de speld al enkele weken ontvangen voordat de 50 jaar strikt genomen waren volgemaakt, zodat hij deze op de feestelijke maaltijd na afloop van de vijfde KNSB-ronde kon uitreiken.

Wouter ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen
Zeer verdiend! Wouter Simonis, erelid van Zukertort Amstelveen, en voormalig voorzitter van Amstelveen en de SGA, ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen. Links Henk Boot, ook al ex-voorzitter, van zowel Amstelveen als de SGA.

Wouter, van harte gefeliciteerd!!