Zukertort Amstelveen Nieuws
A1 wint ook in tweede ronde (9-10-2021)

Zukertort Amstelveen wint nipt in Wageningen (door Piet Peelen)

Op een zonnige herfstdag togen we naar Wageningen. Na nachtvorst en ochtendmist was het fris in "De Vredehorst", de kerk waarin we schaakten. Twee jaar geleden mocht ik hier mijn eerste klassieke partij tegen Jan Timman spelen. Inmiddels is de club verhuisd, maar vier(!) KNSB-teams noopten hun tot deze externe verhuizing. De overgrootmeester speelt dit seizoen niet mee vanwege de onzekere situatie met corona, net als menig ander, helaas. Stan hoopt volgend jaar de degens met hem te kruisen. De ontvangst was als altijd allerhartelijkst.

Een paar dagen eerder speelde Lody zijn partij vooruit. Hij bereikte enig voordeel, maar wist dat niet uit te bouwen. Remise.

Sybolt Strating had zwart tegen de bekende Israelische Meester Afek. Die schotelde hem een dameruil voor en de vraag was "ruilen of laten ruilen?". Sybolt ruilde en vond achteraf dat laten ruilen een beter idee was geweest. Nu volgde nog meer ruilen en remise.

Piet speelde niet actief genoeg, eerst op de damevleugel en vervolgens op de koningsvleugel. Zijn kwaliteitsoffer voor een pion was praktisch gedwongen en zijn tegenstander was met remise tevreden. Een kwartiertje analyseren leek dit alles te bevestigen, edoch thuis schreeuwt de engine dat wit op winst stond. Tja, die trekt zich niets aan van een kwetsbare koning en als wij mensen toch twintig zetten verder konden kijken...

Arthur pakte ruimte en zijn tegenstander bood dameruil aan. Op twee manieren had dat wat mogelijkheden gegeven. Arthurs keuze resulteerde even later in remise.

Renzo bouwde de partij goed op en ruilde een loper voor een paard. Daarvoor had hij goede controle in het centrum. Hij had beter een zet kunnen wachten met het terugjagen van een vijandelijke loper. Nu volgde een onverwachte tegenaanval van de dame. Daarop had hij rustig kunnen reageren door zijn torens erbij te halen. Een loperuitval had na een kwaliteitsoffer een gelijke stelling gegeven. Edoch Renzo deed de zet die éézet eerder goed was en nu was het een blunder.

Fitzgerald reageerde op een rustige opzet zeer origineel. De tegenstander leek hem tot een offer te dwingen, maar zette dat niet door. Opmerkelijk, want nu kreeg zwart gratis de betere structuur! Het bleef spannend, maar Fitz maakte het enige foutje en verloor.

Sander speelde niet het standaardplan maar probeerde de koningsvleugel te openen. Jelmers broer Tjerk reageerde uitstekend en Sander had het gevoel dat hij iets minder kwam te staan. Maar tegen de tijdcontrole was dat voorbij. Kijkt u even mee in het partijfragment.

Stan opende het spel op de koningsvleugel maar koos niet de scherpste aanval. Zijn tegenstander nam het initiatief over en kon met een paarduitval de winst binnenhalen. Maar beide spelers zaten in tijdnood en die fase eindigde met wederzijdse gemiste kansen. Toen de rook was opgetrokken had Stan een gewonnen stelling.

Robert speelde tegen de Nederlands kampioen correspondentieschaak een aangename partij. Hij veroverde het loperpaar en zwart wachtte geduldig af. Zou het een vesting zijn? Zie ook hier het partijfragment.

Tenslotte speelde Florian een partij van bijna zes uur. Aanvankelijk leek hij licht voordeel te hebben omdat zijn pionnenstructuur ietsje beter was. Op zet 39 gaf hij wit echter de kans een zwakke pion te ruilen en zijn stukken actief te maken. De kansen keerden. Bovendien stond Florian's koning afgesneden, dus pakten donkere wolken zich boven hem samen. De druk om de gelijkmaker te moeten maken bleek zwaar voor de witspeler en plotseling slopen er enkele onnauwkeurigheden in zijn spel. Ook Florian pakte niet elke kans, zoals u kunt zien in het partijfragment van het beslissende moment:

Daarmee hebben we onze tweede wedstrijd met echte stukken achter de rug. Ik heb de indruk dat veel spelers nog niet hun wedstrijdritme van anderhalf jaar geleden hebben. We lijken af en toe op Bambi die voor het eerst op het ijs staat. Het is echter fijn elkaar weer te zien en gezamenlijk te kunnen analyseren en natafelen.

Net geen gelijkspel A2 (9-10-2021)

A2 struikelt vlak voor de finish

A2 begon vol goede moed aan deze tweede ronde. Met de immer goedgehumeurde Jelmer als versterking leken er tegen VAS beslist kansen op matchpunten. Het was en bleef lang spannend, VAS gaf wat kleine presentjes, maar het laatste presentje was jammer genoeg van Amstelveense kant, waardoor het gelijkspel op het laatst nog uit de handen glipte.

De nul-nul ging al snel van het bord door een vrij korte remise in vervlakte stand bij Eric. Op het bord ernaast offerde Jan twee pionnen voor enorme positionele compensatie. Dat leek spannend maar zeker kansrijk. Een paar mensen stonden wat minder, maar niet direct zorgelijk.

Die zorgen namen echter een poos later snel toe. Vooral bij Esther ging het ineens mis. Een wat passieve stand, een fout en de rest kunt u zelf invullen. Marc was in een eindspel in lichte moeilijkheden geraakt, maar toen kwam het eerste presentje. Zwart wilde niet afwikkelen naar een remise-achtig toreneindspel met pluspion, maar het alternatief bleek gewoon een stuk te kosten. Een tweede presentje volgde kort daarna. PP zat al een poosje in een dame-toreneindspel. Dat draait altijd om activiteit, en toen PP een paar kleine onnauwkeurigheden beging wist zwart via een paar krachtzetten PP in het nauw te drijven. De laatste uitroeptekens wist zwart echter niet te vinden, en PP ontsnapte met eeuwig schaak en remise. En dus 2-2.

Inmiddels had Jan een enorme aanval gekregen - dat leek gewonnen. Jeroen stond duidelijk beter in een toreneindspel. Jeroen wikkelde 'soepel' af - althans zo dacht hij zelf. En inderdaad, het won. Wat Jeroen niet door had was dat het eindspel bepaald niet simpel uit was, maar precies op één tempo won. Zou zijn koning op h5 in plaats van h4 gestaan hebben, dan was het remise geweest. Maar de koning stond wel degelijk op h4 en dus was het 3-2 voor Amstelveen.

Laurens was inmiddels in een wat passieve stand geraakt. Het werd een loper/toren-eindspel met vrijpion voor wit. Dat bleek moeilijk houdbaar. Wit trok en duwde, en toen Laurens de vrijpion moest afstoppen vielen er aan de andere kant een paar pionnen af. Daarna was het vlot bekeken.

Jelmer had het de hele middag eigenlijk zwaar. Waar de stukken van wit mooi samenwerkten was de coördinatie in het kamp van Jelmer maar moeizaam. Steeds moest er weer een punt of pion gedekt worden, en de zaak wilde maar niet in harmonie komen. Op zet 40 kwam er een kleine afwikkeling - waarna Jelmers dame ineens midden op het bord gevangen dreigde te worden. Jelmer moest op zoek naar de nooduitgang, maar die bleek binnen een paar zetten dood te lopen.

Goed, 4-3 voor VAS, maar de 4-4 leek er aan te komen. Jan offerde een kwaliteit en stond toen geheid op winst. Maar er bleken toch ook nog een boel dwaalwegen die het zicht op het punt versperden. De mooiste winstweg was een tijdelijk dame-offer, waarna Jan twee stukken zou winnen. Maar wat Jan deed was ook goed, alleen had dan twee zetten later de koning uitgerookt moeten worden met stukwinst als gevolg. Dat gebeurde allemaal niet, en Jan kreeg een eindspel van loper en drie pionnen tegen toren. Vermoedeljk gewonnen, maar best lastig, en toen zwart een trucje had bleek de witte winst vervlogen. En daarmee ook het Amstelveense matchpunt. Helaas. Volgende keer beter dan maar.

A3 wint openingswedstrijd (9-10-2021)

Wie de jeugd heeft... (door Danny Kool)

Op zaterdag 9 oktober 2021 ging de KNSB-competitie 2021/2022 van start voor Zukertort 3. Het team is ingedeeld in klasse 6C en bestaat net als in het door corona afgebroken seizoen 2019/2020 uit enkele senioren en verder veel jeugdspelers.

De communicatie en coördinatie in de aanloop naar de eerste wedstrijd was niet optimaal. Maar toch stond in Haarlem een compleet team op tijd in Denksportcentrum 't Spaerne en gelukkig waren er geen problemen met het controleren van QR-codes. Om iets na 13:00 ging het spektakel van start. Het team van HWP Haarlem leek qua samenstelling op Zukertort 3. HWP had 5 jeugdspelers en 3 senioren, Zukertort had 2 senioren en 6 jeugdspelers, nadat ikzelf mijn plek met plezier afstond aan een jeugdspeler en zo nog meer van ze kon genieten.

A3 in actie

Op bord 1 speelde de ervaren Wim Moene met wit tegen een senior. Er kwam een Symmetrisch-Engels-achtige stelling op het bord waar de spanning langzaam werd opgebouwd. Op bord 2 speelde voor ons ook een ervaren rot, namelijk John Spinhoven. Ook hij had een senior als tegenstander. John vond het zelf allemaal nog wel wat "roestig", maar wist met zwart wel een solide en gelijkwaardige positie op te bouwen tegen de Catalaanse opzet van zijn tegenstander. Op bord 3 speelde voor ons met wit jeugdlid Willem van der Weij. Willem speelde in 2019/2020 ook al in dit team en had dus al enige ervaring. Hij koos het voor hemzelf bekende London-systeem. Ook zijn tegenstander was een senior en kreeg een initiatief op de damevleugel. Willem had wat meer ruimte aan de andere kant maar duidelijk was dat hij geduchte tegenstand ging krijgen.

Op bord 4 hadden wij de pas 9-jarige Achyuth Aravindhan die de zwarte stukken hanteerde. Achyuth speelt veel en maakte vorig jaar een zeer sterke groei door, met onder andere individuele kwalificaties op NK-E, NK-D en NK-C. Zijn KNSB-debuut was tegen een jeugdspeler die een iets hogere rating had dan Achyuth. Zijn tegestander speelde Siciliaans met c3, en na pionnenruil op d4 koos Achyuth zijn geliefde Draak-opbouw. Op bord 5 speelde jeugdlid Brent Waerseghers met wit tegen een jeugdspeler van HWP. Brent speelde ook in 2019/2020 al KNSB voor Zukertort. Zijn echte thuishonk is SVAW en in de interne seniorencompetitie stort hij zich met zijn aanvallende speelstijl volop in het strijdgewoel. Tegen zijn Italiaanse opzet koos zijn tegenstander Le7 voor de degelijke maar passieve Hongaarse verdediging. Op bord 6 met zwart hadden wij Philippe Krylov opgesteld. Ook hij speelde tegen een jeugdspeler. Philippe werd vorig jaar individueel kampioen SGA in de D-categorie en deed in NK’s veel ervaring op, maar dit was zijn debuut in de KNSB senioren. Ook Philippe speelde tegen een jeugdspeler. In de Caro-Kann koos de tegenstander voor een opzet met f3 waardoor ondanks vroege Dameruil een scherpe open stelling ontstond. Op bord 7 speelde met wit jeugdspeler Shrey Shah tegen een jeugdspeler van HWP. Shrey loopt ook al jaren mee bij de jeugd, maar ook voor hem was dit het debuut bij de KNSB-senioren. In een Italiaanse Partij ontstond een ingewikkelde stelling met tegengestelde rochades en in elkaar geschoven pionnenketens. Tenslotte op bord 8 speelde een van onze meest ervaren jeugdspelers Pieter te Brake. Pieter was er ook al bij in 2019/2020. Pieter had zwart en speelde de Caro-Kann, waarna er een stelling op het bord kwam vergelijkbaar met de doorschuifvariant.

Bekend is dat jeugdspelers sneller denken dan senioren, en ook sneller zetten. Waarom ergens lang over doen als het snel kan? Dat is typisch iets voor "Boomers". En zo geschiedde dus… Binnen het uur had Brent zijn tegenstander overspeeld, zijn aanval was doordacht en vernietigend, en zo scoorde hij de openingstreffer, 1-0. De VAR hoefde hier niet aan te pas te komen. Iets later liet Pieter zien dat hij de stelling beter begreep dan zijn tegenstander. Na kwaliteitswinst en winst van veel pionnen konden de stukken snel terug in het doosje en was de stand 2-0. Vervolgens kwam Achyuth met een brede glimlach de speelzaal uitlopen. Ook hij had in het middenspel de stelling van zijn tegenstander in een ruïne veranderd. Hij won een stuk en forceerde een snel mat, 3-0 dus al. Philippe wilde niet achterblijven. In een op het oog nog evenwichtige stelling bleek hij veel verder te hebben gekeken dan zijn tegenstander, en plotseling was het hardhandig klaar.

Met deze riante 4-0 voorsprong was na anderhalf uur spelen de match al zo goed als binnen. De resterende partijen zouden langer gaan duren en waren lastiger. Bij Willem was de opening niet helemaal gelukt. Zwart won een pion maar Willem wist het evenwicht wel keurig te bewaren en zo een remise uit het vuur te slepen. Dit halfje was belangrijk, de matchpunten gingen sowieso mee naar Amstelveen, 4½-0½. Bij Wim op het eerste bord was inmiddels ook het nodige gebeurd. Hoewel na veel ruilen de stelling werd vereenvoudigd was het gif er nooit helemaal uit. Er ontstond een toreneindspel dat op een voor Wim gunstige manier overging in een pionneneindspel. Wim citeerde achteraf een these van Timman, in de trant van "Je kunt e4 al op de eerste zet spelen, maar vaak is het later in de partij een nog betere zet". Wim speelde 34. e2-e4 en forceerde vlak daarna de winst. Bij Shrey was het lastiger. Het lukte Shrey tegen zijn sterke en stugge tegenstander niet om zijn twee torens optimaal samen te laten werken tegen toren en paard van tegenstander. De zwarte pionnenstructuur met geïsoleerde dubbelpionnen op d6 en d4 leek slecht, maar bleek goud waard toen het zwarte paard via een omweg e3 wist te bereiken en de zwarte toren ook binnen kon vallen. Er gingen daardoor nog twee pionnen verloren en het was niet meer te keepen. Achteraf was misschien in plaats van de zet f5 de zet e5 als breekzet een idee geweest, om zo open lijnen te forceren en met de witte torens de zwarte koning te gaan bestoken. Maar ja, achteraf hè? John tenslotte had rustig gewerkt aan een ogenschijnlijk sterke aanval tegen de vijandelijke koningsstelling, met dreigende zwarte pionnen op f5 en g5. Wit stond "op z’n Catalaans" solide en prima op de damevleugel. John's dame wandelde via h4 naar g3 en leek daar dreigend. De aanval sloeg echter niet door en nadat wit kon vereenvoudigen had zwart een pion verloren in een slechtere stelling met teveel witte dreigingen. Ietsje later hield John het voor gezien en daarmee was de eindstand 5½-2½.

Een uitstekend begin voor Zukertort 3 tegen HWP Haarlem 4, en op basis van de gemiddelde ratings ook het verwachte resultaat. Omdat er veel jeugdspelers staan te trappelen om mee te doen zal de opstelling volgende keer wat anders zijn. Zo waren Rens Blom, Abishek Pillai en Rugved Adavatkar niet aanwezig, en ook Kavin Shah komt graag in actie. De volgende ronde is op 6 november tegen VAS 5.

A1 start nieuwe seizoen met zege (18-9-2021)

A1 wint topwedstrijd (door Piet Peelen)

We mogen weer!

Zelden voelde een potje schaken zo fijn als deze eerste ronde. Meer dan 18 maanden was het geleden dat er nog eens serieus geschaakt werd, en op deze dag kon je de collectieve zucht van verlichting van de Nederlandse schaakwereld aan alle kanten voelen. Overal waren blije gezichten en begroetingen. Zo begon Eric Roosendaal het verslag van Zukertort 2 tegen AAS en dat kan ik niet beter beschrijven. Zukertort Amstelveen is verhuisd naar Ontmoetingscentrum 'De Meent' en we speelden daar onze eerste competitiewedstrijd, tegen HWP Haarlem. Qua rating de nummer twee tegen drie, dus een topduel, maar promotie lijkt uitgesloten aangezien Paul Keres zo'n 150 elopunten per bord meer heeft. Het was een prachtige nazomerdag en iedereen genoot ervan. Vanuit de speelzaal kon je direct naar buiten lopen en ook vanuit de naastgelegen kantine. Na afloop werden de kantinetafeltjes naar buiten gedragen om in het zonnetje lekker te analyseren en te drinken.

Arthur de Winter, van De Vennep, maakte zijn debuut en deed dat uitstekend! De tegenstander speelde vlak na de opening onnauwkeurig en Arthur won een centrumpion. Bovendien kwamen zijn torens eerder in actie en hij maakte het mooi af! U vindt het slot van de partij hiernaast.

Sander Los: "Ik kwam na pionruil in een vrij symmetrische stelling terecht. Bruno wilde met Pf3-d2 naar c4 springen en dat mocht ik absoluut niet toelaten. Dat verhinderde ik met Pb6 en hoewel dat beest er niet fraai stond kon Bruno daardoor niet verder komen en was remise het logische besluit."

Piet Peelen, ikzelf dus, kreeg van mijn tegenstander drie manieren om een afwikkeling te kiezen waarbij een randpion tegen een centrumpion werd geruild (zie fragment 'na afwikkeling'). Bij het berekenen en beoordelen had ik het gevoel alsof mijn schaakbrein nog was vastgeroest. Uiteraard had ik gezien dat die machtige zwarte dame van d4 moest worden weggejaagd. Dat had gekund met Pa3-c2 of b5, als ik het opspelen van de a-pionnen niet had ingelast. Ook het pionoffer 16.Pd2! Dxd3 had ik gezien. Na 17.Pf3 Dd7 18.Pe5 heeft wit prima compensatie met zijn machtige loper en actieve stukken. Edoch ik speelde onhandig en liet het paard te lang op stal staan. Gelukkig bleek ook Bart nog niet scherp en hij miste de kans daarvan gebruik te maken. Even later maakte ik me zorgen om een dameterugzet (zie laatste fragment). Met enkele minuten op de klok had ik nog niet gezien dat zwart niet op d3 kon slaan vanwege Ta8. Uiteraard heeft wit geen andere zetten, maar of ik dit gevonden had... Nu kon ik eindelijk de dame van d4 jagen en meteen staat wit iets beter, Tijd voor remise, vond mijn brein.

Robert Ris is na vijftien jaar terug, en hoe! Jaap de Jager veroverde het loperpaar en volgde Wesley So met Ke1-f1. Een ambitieuze opzet waartegen Robert reageerde met f7-f5, wat een soort Maroczy-bind voorkwam. Verder verzamelden zijn stukken zich daarachter met in de verte de witte koning in het vizier. Jaap had het er niet makkelijk mee en toen hij met f3-f4 een paard op e5 aanviel sloeg Robert toe met de keiharde tegenaanval Tg6!

De tegenstander van Renzo Finkenflugel speelde met zwart een beetje counterschaak en was vast blij toen wit een loper tegen een paard ruilde. Renzo: "Na een weifelende openingsfase begon het in het vroege middenspel ineens te lopen. De tegenstander werd teruggedrongen, maar enkele directe winsten waren helaas niet aan mij besteed. De wedstrijd sleepte zich voort, en vervolgens werden meerdere kansen door mij onbenut gelaten, waardoor de tegenstander steeds meer hoop kreeg en ik me simpelweg de kaas van het brood liet eten en hevig balend in remise moest berusten. De opluchting was groot bij mij dat het team de matchpunten nog over de streep trok."

Sybolt Strating wist knap een klein voordeeltje te bereiken. Hij lokte kleine verzwakkingen uit en de zwarte vesting rammelde wat. 's Avonds op de fiets naar huis had hij het erover dat hij zijn loper helemaal terug naar de hoek had moeten spelen. Dan kon hij zijn dame ervoor zetten en over de lange diagonaal binnen vallen. Een veldje verder had dus misschien een half punt extra betekend.

Gijs IJzermans kwam in de problemen door een opmars op de flank gevolgd door een aanval op zijn mooie centrum. Dat kostte hem een pion en hoewel hij zich als een leeuw verdedigde verzilverde wit uiteindelijk zijn voorsprong.

Ook heel welkom is de terugkeer van Lody Kuling! 'Dankzij' het onlineschaak van de afgelopen anderhalf jaar heeft hij zijn oude liefde weer hervonden. Met zwart zette hij het goed op en na de opening nam hij een goed de tijd om te bedenken: 'Hoe verder?'. Dat deed hij prima, ook deze partij duurde ruim vijf uur. Lody speelde het toreneindspel met vaste hand naar winst.

Jelmer Sminia speelde een soort Sumo-worstelschaak. Constant waren er dreigingen die beide spelers ontweken in een vrij gesloten stelling. Na de tijdcontrole waren behalve ongelijke lopers ook nog alle torens en bijna alle pionnen over. Dat moest wel remise te houden zijn, maar makkelijk was het niet. Toen wit een vrijpion op de damevleugel kreeg en ook de koningsvleugel opende moest Jelmer zich gewonnen geven.

Florian Jacobs speelde een prima partij tegen ons oud-lid Richard Duijn. Dat hij uiteindelijk het eindspel niet kon winnen was jammer, maar de remise bracht ons wel de wedstrijdoverwinning. Een uitstekende analyse van zijn eindspel staat bij < href="https://www.hwphaarlem.nl/externe/hwp-haarlem-1/verslag/twee-broers-en-een-verloren-zoon-baten-hwp-i-niet">het verslag van HWP.

Door deze zeeslang was het al laat geworden en snel werden gezamenlijk de schaakspullen en flesjes in de speelzaal en kantine opgeruimd. De vrijwilligers van De Meent danken we voor het goede gastheerschap. Buiten werd nog wat nagepraat waarna onze wegen scheidden. Een achttal besloot deze fraaie dag bij de bekende Chinees, waar heel wat bij te praten was.

Ook vandaag was het mooi weer dus blijft het verslag ietwat beperkt.

A2 begint met nederlaag (18-9-2021)

A2 niet opgewassen tegen AAS

Zelden voelde een potje schaken zo fijn als deze eerste ronde. Goed, A2 verloor, maar dat drukte de pret maar een beetje. Meer dan 18 maanden was het geleden dat er nog eens serieus geschaakt werd, en op deze dag kon je de collectieve zucht van verlichting van de Nederlandse schaakwereld aan alle kanten voelen. Overal waren blije gezichten en begroetingen.

Het was ook meteen de eerste KNSB-wedstrijd in De Meent, maar die kon door A2 helaas niet direct worden aangegrepen voor een mooi resultaat. Hoewel het verschil met tegenstander AAS op papier nog niet eens zo groot was bleek het verschil op het scorebord uiteindelijk fors.

Marc opende het seizoen met een niet-veel-aan-de-hand remise. Laurens volgde een uurtje later met een iets benauwder versie. Inmiddels stonden wel een paar andere borden bedenkelijk. Bij Michiel was het allemaal heel tactisch en bleek zwart het beter te hebben doorgerekend. Esther trok de stand weer gelijk met een vol punt toen zwart wat al te heftig op de aanval speelde. In tijdnood (nee, Esther is niets veranderd) bleef ze rustig en weerlegde ze de zwarte dreigingen koeltjes.

Zoals later bleek was de koek hiermee voor A2 echter op. Jan schoot al vroeg een bok en liet wit wel nog uren werken voor het punt, maar een ontsnapping zat er niet meer in. Eric kwam passief te staan, al meldt de computer dat het kort voor het einde in feite nog gelijk staat. In een passieve stand maak je wel makkelijker fouten en dat is precies wat er tenslotte gebeurde. PP had een heel sterke tegenstander en werd langzaam weggeduwd, Jeroen liet ergens iets misgaan, verloor een pion en een paar uur later de partij. Alles samen dus een flinke 6-2 nederlaag. Maar wat was het fijn om weer achter het bord te zitten!

Zukertort supersterk op Lichess (27 juli 2021)

Zukertort met eenmalig superteam op Lichess (door Nico Louter)

Op 27 juli 2021 speelde Zukertort met het sterkste team ooit in de Lichess competitie. Nog nooit speelden we met een dergelijke groot team, maar ook met zoveel titelhouders. Er was een afvaardiging van eigen kweek (waarbij Laurens zich tussen al deze titelhouders prima handhaafde) bestaande uit Laurens Schilstra, Gijs IJzermans, Michiel Harmsen, Harold de Boer, John Hasselink, Jeroen Schoonackers en Schachnutte (wie is dat toch?). Maar opvallend was de plotselinge en voor iedereen onverwachte deelname van twee grootmeesters, 5 internationale meesters, 4 Fidemeesters, naast enkele spelers met zeer hoge (Lichess)ratings.

Dit was niet alleen ons sterkste Lichess-team ooit, nog nooit in de geschiedenis speelde Zukertort met zoveel titelhouders in 1 team.

Een paar spelers uitgelicht.
• GM Master Assassin is een jonge 21jarige Indiase grootmeester, met een Fiderating van 2541. Zijn naam is Diptayan Ghosh.
• Dimoschka Tsoi is een 17 jarige FM uit Rusland. Zijn echte naam is Dimitri Tsoi. Hij heeft een Fiderating van 2345, die hij overigens ook al op zijn 14e had.
• IM Alexandr Triapishko is een 21 jarige IM uit Rusland, zijn Fiderating is 2506.
• GM Batko2300 is de Rus Kirill Shubin. Zijn Fiderating is 2466.
• GM Vagizovich is Ramil Hasangatin, een 49-jarige Russische grootmeester met een Fiderating van 2479. Zijn top lag ooit op 2523.
• IM Gammagramma is Vasily Usmanov, een Russische IM. Zijn Fiderating is 2465.

De grote vraag was uiteraard waar dit team opeens vandaan kwam. De dag na de wedstrijd opende ik de eindstand, en zette ik het volgende bericht in de team-app: "Wat is er vredesnaam vanavond gebeurd?" Vervolgens werd die vraag mij ook diverse keren gesteld. Richard Duijn dacht dat ik ergens een zak met geld had gevonden. Een enkele onbekende deelnemer vroeg mij ook naar het prijzengeld. Er gingen geruchten dat er sprake was van een take-over, maar onderzoek naar het beheer liet zien dat dit nog steeds in handen was van Michel en mij. Een contact uit Berlijn in Lichess bracht me na enige naspeuringen op het spoor van ene Chesslandia. Die had een bericht uitgezet dat hij op zoek was naar eerbiedwaardige en solide verenigingen met een stevige geschiedenis (dat klopt wel) en dat er prijzengeld beschikbaar zou zijn (dat klopt zoals bekend niet). We hebben de titelhouders niet meer terug gezien (jammer), alhoewel ze nog wel ingeschreven staan bij ons team. Echte titelhouders in ons team zijn vooralsnog mensen als Robert en Fitgerald. Maar mooi blijft het wel!

De teampagina:

Zukertort
Players               30
Gemiddelde rating   2352
Average performance 2363
Average score         31
Team page

 1 GM MasterAssasin123    2661 68
 2    dimochka_tsoi       2627 64
 3 IM Dragon700           2729 60
 4    Luci123456          2684 58
 5 IM AlexTriapishko      2741 57
 6 FM SALVA-DALI-07       2591 55
 7 FM ruslan1541          2526 55
 8 IM Batko2003           2598 52
 9 GM Vagizovich          2663 49
10 IM Gobindo             2531 40
11    laurens97           2399 33
12    Piterskii_KMC       2385 33
13 IM gammagramma         2590 28
14    Tanmaya06           2243 28
15    KoningKonijn        2125 25
16    Harmendous          2138 25
17    gijsijsijs          2319 23
18    cltmpsn31           2356 22
19 FM LagraveSamuell      2402 21
20    Fischer_20          2236 12
21    chessvideworld      2114 11
22    Magnus_2004         1916 10
23    Monnikhalsjes       2126 7
24    SchachNutte         2121 4
25    jeroensch           2269 4
26    Ronnie39            2102 2
27    bekesh              2119 2
28    beestvanbrussel     2206 0
29    wert3               1919 0
30    rotten_doses        2131 0

Met een totaalscore van 469 (over de beste acht spelers) werd het team uiteraard ruimschoots eerste.

In Memoriam Gerard Verlaan (mei 2021)

In Memoriam Gerard Verlaan (door Wouter Simonis)

De naam Verlaan duikt voor het eerst op in ons clubblad Zukertort Nieuws in oktober 1953. Een overzicht met alleen achternamen, waaruit blijkt dat Verlaan is ingedeeld in groep IV van een tientallencompetitie. Even verderop in datzelfde nummer heet men Gerard als nieuw lid welkom in de rubriek "Afdeling Bevolking". Gerard is, met een korte onderbreking in verband met zijn militaire dienstplicht in het seizoen 1954/1955, altijd lid gebleven van Zukertort.

Zukertort speelde vanaf het voorjaar van 1962 in gebouw Reveille aan de Lindenlaan. In januari 1969 meldde ik mij aan als jeugdlid en in 1973 traden Gerard en ik tegelijkertijd toe tot het bestuur. Gerard werd benoemd tot commissaris van materiaal en ik tot clubwedstrijdleider. Het bestuur telde in die tijd maar liefst zeven leden.

Vanaf die tijd begon mijn hechte band met Gerard. Als de bar in Reveille sloot namen we nog een afzakkertje bij Mister Ed aan de overkant. Gerard bestelde dan zijn vaste CB'tje Seven Up (CB stond voor citroenbrandewijn) en we aten nog een lekkere saté, want van al dat schaken kreeg je best trek. Als we tegen twee uur naar huis gingen kon ik uitslapen tot een uur of tien, maar Gerard stond gewoon om zes uur op. Hij had een zand- en grindbedrijf aan de Oosteinderweg in Aalsmeer. Doordeweeks leverde hij aan bedrijven en zaterdag kwamen de particulieren. Op zondag moest hij de administratie doen, hetgeen hem ooit bracht tot de opmerking: op zondag werk ik tegenwoordig nog maar een paar uur.

Uitzicht op Bovenkerk Zijn bedrijf kon door Rijkswaterstaat worden opgeroepen voor sneeuwruimen. Hij monteerde dan sneeuwschuivers op zijn vrachtauto's. Later verhuisde Gerard naar het Schinkeldijkje. Op de voorzijde van zijn overlijdensbericht staat een mooie foto van het uitzicht daar: De Kleine Poel en de Urbanuskerk van Bovenkerk.

Aan het Schinkeldijkje verhuurde hij tot aan zijn dood opslagruimte, want met pensioen gaan was niets voor hem. Zijn vrouw Ans en hij moesten moeite doen om één dag in de week vrij te houden voor ontspanning.

Gerard kon buitengewoon laconiek reageren. Toen hij bij de Bankrashal zijn auto een keer dwars voor een graafmachine parkeerde en ik daar een opmerking over maakte was zijn reactie: die gaat vanavond toch niet meer weg.

Op de ledenvergadering van 31 augustus 1979 trad Gerard uit het bestuur. Hij werd benoemd tot erelid vanwege zijn grote en langdurige verdiensten voor de club. Geheel onverwacht zal dat voor hem niet zijn geweest, want agendapunt 13 van die ledenvergadering luidde: 'Benoeming van een erelid'. In het daaropvolgende nummer van Zukertort Nieuws prijkt Gerard bovenaan de ledenlijst. Hoewel in het verleden meer ereleden zijn benoemd, was hij op dat moment de enige.

Als dank voor zijn erelidmaatschap schonk Gerard de club een wisselbeker: de Verlaancup. Daar is in verschillende formules om gespeeld, maar sinds een aantal jaren is de beker voor de winnaar van het interne snelschaakkampioenschap. Dat past goed bij Gerard, want hij had een resolute speelstijl en speelde snel. Ik zat ooit naast een partij tussen Gerard en Jan van Rossum met normale bedenktijd. Ik dacht toen al: die partij gaat nooit lang duren. Na een kwartier had Gerard gewonnen en vervolgens hebben ze de hele avond met elkaar zitten te vluggeren.

Op een gegeven moment koos Gerard ervoor om voor Pegasus te gaan spelen. Daar vond hij meer spelers van zijn eigen niveau. In 2004 adviseerde hij mij om dat ook te doen. Na een seizoen dat bij Zukertort begon met vijf nederlagen had ik daar wel oren naar.

Enkele jaren later verhuisde Gerard naar Kudelstaart en verruilde hij Pegasus voor schaakclub Westeinder. Daar is hij tot zijn dood blijven spelen. Hij kwam nog wel regelmatig in het EGCC, maar dan om te bridgen. Ook bezocht hij zo af en toe onze ledenvergadering, onder andere om zijn eigen wisselbeker uit te reiken. En nog onlangs ontving hij zijn erespeld voor 50 jaar lidmaatschap van de KNSB, met vele jaren vertraging!

Gerard was altijd een gezonde en sterke man, totdat kanker hem te pakken kreeg. Eerst leek dat goed behandelbaar, maar ongeveer een jaar geleden werd duidelijk dat er toch uitzaaiingen waren. Ongeveer een maand geleden heeft hij nog een donatie gedaan aan de club. Van dat geld kunnen we de Verlaancup in stand houden.

Gerard was met afstand het langst lid van onze club. Die rol is nu overgenomen door ons erelid Peter van Velzen, die al zeer lang in Thailand woont. Zijn aanmelding voor het lidmaatschap staat vermeld in het Zukertort Nieuws van februari 1967. Edwin van Erp volgt met een aanmelding in mei 1968.

Ik rond af met de reactie van Peter op het overlijden van Gerard: Enkel goede herinneringen. Daar sluit ik mij graag bij aan.

Vork op stuk en veld (maart 2021)

Vork op stuk en veld (door William van Zanten)

Oud-clublid William van Zanten schreef decennia geleden zeer omvangrijke artikelen voor het clubblad van Amstelveen. Na zijn afstuderen verhuisde William en daarmee eindigde ook zijn lidmaatschap van onze club. Tegenwoordig woont hij in Den Haag, maar nog steeds schrijft hij zeer interessante artikelen over schaakstrategie. Hij gaf ons toestemming dit artikel op onze website te publiceren. Het origineel staat op de website van de Haagse schaakvereniging SHTV in het clubblad van februari 2021.

Een speciale paardvork die in één zet iets dreigt én iets verhindert

In dit artikel ziet u diverse voorbeelden van een paard dat buitengewoon veel werk verzet: het paard dreigt iets te slaan én het verhindert een dekkingspoging van de tegenstander. Doorgaans vergt zulk werk twee stukken en dus ook (minimaal) twee zetten: een aanvalszet en een voorbereidende zet, die een verdediging uitsluit. Wij presteren hetzelfde in één zet, met slechts één stuk. Toch heeft de manoeuvre nog geen eigen naam, bijvoorbeeld vork op stuk en veld. Je zou het paard ook een éénmansleger kunnen noemen, de manoeuvre een one-mover: een combinatie die slechts één zet duurt, of, á la Averbach, een combinatie van contacten (één actief, één restrictief contact). Los van de naam: laat het patroon op u inwerken en geniet van de elegante en effectieve techniek.

Dvoretsky lijkt de vork op stuk en veld ook te kennen. Hij behandelt althans in Maneuvering; The Art of Piece Play (2016) drie studies van Reti met ons instrument als pointe.

Reti 1922, slot studie

8/6N1/8/n3k3/B7/6p1/6Pp/7K w - - 0 3

De pionnen op h2 en g3 zijn hooguit schijnbaar sterk.

1.Ph5 +- Het paard valt pion g3 aan én verhindert dekkingspoging Kf4 door dat potentiële dekkingsveld te bestrijken.

Reti en Mandler 1924, slot studie

8/8/8/8/5p2/6p1/2N3P1/3k1K2 w - - 0 1

Wit aan zet moet f4 aanvallen voordat zwart die pion met zijn koning kan dekken. Hoe neemt het paard f4 én e3 in het vizier?

1.Pb4! Kd2 2.Pd5 +- (valt pion f4 aan, én verhindert dekkingspoging Ke3)

Reti en Mandler 1924, variant in studie

8/8/8/3N4/3p4/4p3/4P3/1k1K4 w - - 0 1

Wit aan zet moet d4 aanvallen voordat zwart die pion met zijn koning kan dekken. Hoe neemt het Paard d4 én c3 in het vizier?

1.Pc7 Kb2 2.Pb5 wint op slag: Het paard valt pion d4 aan én verhindert dekkingspoging Kc3.

Tot zover de studies van Reti. Nu de praktijk.

Werle – Alekseenko, 2019; analysestelling Dreev

8/7N/6kP/3p4/5p2/2K2n2/8/8 w - - 0 57

Met een nauwkeurige manoeuvre maakt wit moeiteloos remise:

57. Pf8+ Kxh6 58.Pe6 = (tegelijkertijd x pion f4 en x veld g5, zo de koning van dekkend werk afhoudend).

Kan – Bondarevsky, URS-ch Tbilisi 1937

3r2k1/pp4bp/1n3pp1/3p4/6P1/3N2BP/PPP2P2/2KR4 w - - 0 28

28. Pc5 valt pion b7 aan, én bestrijkt veld d7, wat de dekkingspoging Td7 verhindert.

Overigens vervult Lg3 (xb8) ook een rol. Na 28... Tf8 pakte wit de pion (1-0 in 54).

Petrosian - Botvinnik, Wch m/5, Moscow 1963

3r2k1/pp4bp/2n1pnp1/2p5/8/2N1PN2/PP2KPPP/R1B5 w - - 0 15

Een positionele toepassing. Wit aan zet.

15. Pg5! bedreigt pion e6 en bestrijkt veld f7, zodat zwart pion e6 niet efficiënt kan dekken met Kf7. Botvinnik dekte de pion zodoende met 15... Te8, met een passieve stelling als gevolg. Na 16.Pge4 Pxe4 17.Pxe4 b6 18.Tb1 kreeg wit een prettig eindspel dat in vele handboeken staat behandeld. De witte koning werd later zeer actief, zie onderstaande stelling na 32.Kc4.

Petrosian - Botvinnik, Wch m/5, Moscow 1963

3r4/p3k2p/1p2p1p1/bP6/P1K1N3/2p1P3/2R2PPP/8 b - - 0 32

32...Td1 33.Pxc3 Th1 34.Pe4 Txh2 35.Kd4 en 1-0 in 48.

GM Kravtsiv geeft een variant op Anuj – Rakshitta, Mumbai 2018/2019
(Bron: 600 Modern chess puzzles)

6r1/1p5k/7p/4r3/3N4/PP1R2n1/1R6/6K1 b - - 0 40

Kravtsiv legt uit dat 40.Pe2+? wit zou laten ontsnappen (41.Kf2 Pf4 42.Tg3=), terwijl 40... Pf5+ veel beter is. Vanuit f5 valt het paard zijn straks gepende collega aan, én verhindert bovendien op voorhand de dekkingspoging Kf2-e3. Na 40... Pf5+ 41.Tg2 Txg2+ 42.Kxg2 Td5 gaat Pd4 verloren.

Chukavin – Kveinys, Baltic zt III Stage Liepaja 2018

2r5/8/R1pB1p2/2P1pk2/2P5/3n1P2/4K3/8 b - - 0 45

45... Pb2 - in alle eenvoud een fraaie slotzet van dit artikel. Het paard valt pion c4 aan én verhindert elegant-efficiënt maar liefst twee dekkingspogingen: Ta4 en Kd3. Zwart won de pion en allengs de partij (0-1 in 63).

Oeuvre-bokaal voor Edwin van Erp! (januari 2021)

Oeuvre-bokaal voor Edwin van Erp! (door Michiel Harmsen)

Edwin's oeuvre-bokaal Het bestuur van Zukertort Amstelveen heeft besloten een oeuvre-prijs uit te reiken voor de Zukertorter die gedurende zijn hele schaak carrière het meest heeft bijgedragen aan de schaaksport. De afgelopen maanden heeft een deskundige jury, bestaande uit oud-voorzitters, het internet en de oude L’Echecs doorgespit om uit de vele kandidaten een winnaar te kiezen. Criteria voor deze prijs waren niet alleen het niveau maar bovenal de schoonheid en creativiteit van partijen. Het zal duidelijk zijn dat leden die meer dan 50 jaar lid zijn van Zukertort hier een grote voorsprong hebben op het gemiddelde jeugdlid. De uiteindelijke winnaar is dan ook Edwin van Erp, die in 2017 als eerste Zukertorter de erespeld van de KNSB ontving voor zijn 50-jarig lidmaatschap.

Qua niveau was zijn winst op GM Walter Browne natuurlijk fenomenaal. Maar mijn gedachten mijmeren ook weg bij de vele verhalen over overwinningen op Gary Kasparov, Matthew Tan, Ljubomir Ljubojevic en Robert Ris! Hij is uitvinder van de opening 1.d4 d5 2. Df3!, die met recht de 'Van Erp opening' genoemd mag worden. Zijn speelstijl heeft een sterk profylactisch karakter. Hij probeert problemen vóór te zijn en merkt terecht vaak op Nog geen foutjes hè?

Edwin's oeuvre-bokaal De schoonheid van zijn partijen vind je onder andere terug in symmetrische patronen. Symmetrie wordt vaak geassocieerd met schoonheid. Een scheef gezicht wordt vaak als minder mooi ervaren. Edwin is een meester in het kopiëren van de zetten van zijn tegenstander om zo lang mogelijk de symmetrie te handhaven. Maar er zijn ook andere voorbeelden. Nevenstaande stelling is uit een van mijn partijen tegen Edwin van Erp. De d-lijn staat vol met stukken! Is het niet mooi?
De oeuvreprijs Op een donkere dag in november 2020 heb ik de Oeuvrebokaal aan Edwin uitgereikt. Helaas konden er vanwege de Coronacrisis geen andere clubleden aanwezig zijn. Zijn zus Sonja en vriend Hans waren er wel. Ik was blij en trots de beker aan Edwin te mogen uitreiken.
Zukertort al meteen weer omlaag (10-1-2021)

Zukertort doet weer een stapje terug (door Nico Louter)

Het liep niet lekker op zondag 10 januari. Waar iedereen de donderdag ervoor vleugels leek te hebben, was een groter en op papier vergelijkbaar sterk team niet in stand om op zijn minst te handhaven. Het duurde lang voordat spelers los kwamen van de 2 punten, en dan begint het al te kriebelen. Florian begon wel met vleugels, maar kreeg op het einde de ene tik na de andere. Het team werd versterkt met twee zo op het oog Afghaanse spelers, maar ook zij konden helaas niets toevoegen aan de score.

Komende donderdag spelen we weer in de 5e klasse. Hopelijk slagen we erin snel terug te promoveren. Qua sterkte horen we minstens in de 4e klasse thuis, zou dus moeten kunnen.

Players 14 Gemiddelde rating 2181 Average performance 2131 Average score 18 Team page 1 FM realcyberbird 2472 31 2 StanVanGisbergen 2294 28 3 Flo_55 2452 28 4 beestvanbrussel 2134 28 5 tostifabriek 2246 22 6 gijsijsijs 2193 19 7 tjomski 2137 18 8 Ollie_B_Bommel 2204 17 9 dinachaoui3 2037 16 10 Harmendous 2163 16 11 KoningKonijn 2088 15 12 laurens97 2291 9 13 jeroensch 2154 7 14 gleyfibrauli 1663 2
Zukertort weer omhoog in Bundesliga (7-1-2021)

Betere tijdingen (door Nico Louter)

Eindelijk weer een fatsoenlijk resultaat en een goede opkomst. Het nieuwe jaar bracht goede voornemens. We speelden met 15 man, dus een breed team, maar ook een sterk team. Helaas was er nog een team met aan de top iets meer sterkte en ook meer breedte, die konden we niet bijhouden (iets cyrillisch, naam laat ik aan onze Letse reizigers).

Een paar zaken vielen op:
•  uiteraard weer puike resultaten van Florian (2500+) en Fitzgerald.
• Maar ook een uitstekende reeks van Harold de Boer.
• een degelijk middenrif
• Danny Kool die ook (verdienstelijk) meedeed
• nog een nieuw lid, zonder mee te spelen overigens, ditmaal uit Oostenrijk.
• John Hasselink begon als een speer, maar viel (helaas) op het einde terug

Met dit resultaat bleek het team gepromoveerd te zijn.