Zukertort Amstelveen Nieuws
A2 grijpt net naast gelijkspel (14-12-2019)

A2 op de grens van Nederland en succes

A2 moest naar het eindeloos verre Sas van Gent. Als je daar over klaagt tegen de Zeeuwen zeggen ze niet onterecht dat zij dat soort expedities minimaal vier maal per seizoen moeten ondernemen. Daar hebben ze wel een punt natuurlijk. Maar goed, alle leden kwamen keurig ruim op tijd, en dus was er alle reden om op een spannende match te hopen. En die kwam er bepaald wel!

Het duurde lang voor de 0-0 van het bord verdween. Eric speelde tegen een Vlaams jeugdtalent van 13 jaar. Het werd een Najdorf, en een Belgische stormloop dreigde. Eric pareerde alles net op tijd en kreeg een iets beter eindspel, waarin winstkansen minimaal bleken. Remise dus. Esther had met de toch wel bekende Belg Deleijn te maken. Een geduchte tegenstander, al vond hij dat zelf wat overdreven (al lang niet meer). Esther kwam goed te staan, zwart greep terug op ruime ervaring, verdedigde kundig, waarna het bord vrijwel leeg raakte en remise onontkoombaar was. Paul-Peter had aan het kopbord ook een sterke opponent, met veel Meesterklasse-ervaring. PP gebruikte de voorzet om wat te vervlakken, nog een remise. Voorlopig had A2 nog weinig reden tot klagen.

Renzo dan, de laatste maanden in bloedvorm, maar volgens hemzelf was die vorm aan erosie onderhevig. Wit speelde ondernemend, Renzo moest piekeren, waarna wit na de partij doodleuk meedeelde dat het allemaal theorie was. Voor Renzo was het allemaal nieuw, maar hij vond wel steeds de goede zetten. Ergens ging het daarna toch mis, en wit maakte het vastberaden af. A2 op achterstand.

Maar niet voor lang. Michel stond aanvankelijk wat passief, maar kwam knap los. Er werd een kwaliteit geofferd, voor een pion met initiatief. Daarna raakte wit een stuk kwijt, liep de witte koning bijna in een matnet, waarna Michel een vrijpion kreeg die in volle vaart voor het punt zorgde. Gelijk.

En toen leek het erg moeilijk te worden. Jan had het ergens mis laten gaan - pion achter, maar vooral opboksend tegen twee verbonden vrijpionnen, die als een stoomwals naar voren kwamen. Daar was niets meer tegen te beginnen. Jeroen had al vanuit de opening een vlakke stelling met een minimaal plusje. Remise leek daar al uren waarschijnlijk en dat werd het ook. Daniël had na de opening een zeer kansrijke stelling, maar toen het ongewikkeld werd gebruikte hij erg veel tijd. In tijdnood ging dat niet goed - kwaliteit achter en sombere vooruitzichten.

Toch moest zwart opletten - de actieve dame/paard combinatie brachten er allerlei trucs in, en zolang de zwarte toren nog passief op a8 stond was er misschien nog iets mogelijk. Zwart lette niet op, snaaide met de dame lichtzinnig een pion. Daniël kreeg zodoende nog een levensgrote kans - geforceerde damewinst. Amstelveense toeschouwers verheugden zich op de aanstaande 4-4. Maar helaas, Daniël zag het niet, gaf een verkeerd schaakje en verloor alsnog.

Jammer, jammer, jammer. A2 had toch graag een matchpunt mee terug genomen. Gelukkig was er een goede Chinees om de hoek - ook dat bleek overigens een nieuwtje voor Renzo, die tot zijn verbazing vaststelde dat je bij een Chinees restaurant best aardig kunt dineren. Zo leer je elke dag weer wat...

A3 verliest nipt in eerste uitwedstrijd (14-12-2019)

A3 verliest eerste uitwedstrijd nipt (door Michiel Harmsen)

A3 mocht voor zijn eerste uitwedstrijd naar Krimpen aan den IJssel. We reden er met drie auto's heen. Ik mocht eindelijk mijn eerste invalbeurt in dit team doen. Ook Rens speelde voor het eerst mee. Willem, Pieter en Brent waren de andere jeugdleden. Ze zaten op de laagste vier borden. Het team van de tegenstanders had ook veel jeugdspelers, waarvan eentje op bord 1 maar anderen op borden 5 en 6. Pieter en Brent speelden tegen oudere schakers.

Onze jeugdspelers waren bijna allemaal snel klaar. Pieter had een snelle remise. Na een degelijk opgezette partij ontstond volgens zijn zeggen een gelijke stand en dus remise. Willem speelde met wit een Wolga en had een pion meer. Ik maakte me in het begin erge zorgen over zijn stelling. Later stond hij prima met pion meer. Het verbaasde me een beetje dat dit ook remise werd. Rens verloor snel nadat hij in de opening al een kwaliteit verloor. Brent bracht de score voor de jeugdspelers weer op 2-2 met een prima winst.

Wim speelde op bord 1 een degelijke partij en won. Hugo had op bord 2 ook een Wolga. Ik had het idee dat hij onvoldoende tegenspel kreeg. Toen hij ook nog overzag dat hij na Ta7 zijn dame verloor was het opeens uit. De beslissing zou dus moeten komen van Rugved en mij. Dat beloofde niet veel goeds, want we stonden allebei inmiddels een pion achter zonder noemenswaardige compensatie. Rugved verzuimde na de opening a5 te spelen met tegenspel tegen de pion op b4 (zie partijfragment). Na lange tijd verkrampt te hebben gestaan kreeg hij door goed spel nog een bijna gelijke stelling. Maar daarna verloor hij een pion. Dat leidde uiteindelijk tot verlies.

Ik mocht als laatste proberen nog een remise te halen. Winst zat er absoluut niet meer in. Mijn tegenstander speelde verrassend goed. Ik had aanvankelijk de misplaatste arrogantie om te denken 'dat ik zo'n spelertje in de 6e klasse wel even weg zou tikken'. Door te ambitieus spel in het vroege middenspel verloor ik een pion. Mijn remise-aanbod werd terecht afgewezen. Ik ploeterde lang door en belandde uiteindelijk in een eindspel van vier pionnen tegen loper en twee pionnen op dezelfde vleugel. Dat wist ik tot remise te schuiven (zie partijfragment). Daarmee kwam ik goed weg.

Helaas verloren we daarmee met 4½-3½. Het was wel een erg gezellige schaakmiddag. Er speelden maar liefst vier teams bij Krimpen aan den IJssel. Het was ook erg leuk dat onze tegenstanders net zo'n gemengd team hadden als wij. Nu op naar de volgende wedstrijd. Dan moeten we maar weer eens winnen!

Z1 terug in de top (6-12-2019)

Z1 duwt VAS verder in de problemen

Z1 had met VAS echt een sterke tegenstander, al bleek dat niet uit de stand. VAS staat laag, na een slechte start. Z1 moest wat invallers regelen, en wist zelfs Sybolt te strikken, maar door een misverstand was er toch iemand te weinig. Gelukkig was Nico Louter als teamleider van Z2 aanwezig, en die nam dus plaats aan het lege bord.

De start was nog niet geweldig, want PP heeft al een paar weken last van verkoudheid, en die vertaalde zich in wat slappe zetjes, waardoor zwart al snel kon toeslaan. Daarna viel alles de kant van Amstelveen op. David bereikte een eindspel waarin zwart geen vin kon verroeren. Florian had met de talentrijke Khoi Pham van doen, maar wist die na de opening te overspelen. Jeroen wist met zwart zijn tegenstander te h-lijnen met twee torens. Zo was het al 3-1 voordat de tijdnoodfase in zicht kwam. Renzo bouwde zijn actieve stelling om naar een aanval, vlocht een fraai mat met twee paarden en een toren en scoorde ook al. Sybolt stond al snel goed na de opening, en dacht vlot te winnen, maar aan de overkant zat Eline Roebers. En zo jong als ze is, in moeiljke stellingen blijft ze koel en vasthoudend en met een verrassende manoeuvre wist ze een schijnbaar verloren stelling overeind te houden. Sybolt moest urenlang trekken en duwen om tenslotte toch definitief toe te kunnen slaan. Milan wist in het eindspel zijn overwegende stelling om te zetten in stukwinst. Zo liep de score enorm op.

Nico was het laatst begonnen en ook het laatst klaar. In het middenspel ontglipte hem een bok die een stuk kostte. Het eindspel met loperpaar tegen loper plus twee pionnen was nog lang niet eenvoudig, vooral omdat er een motief met randpion en verkeerde loper inzat, maar wit bleef scherp en wist tenslotte de uitslag draaglijker te maken.

Een dikke 6-2 zege dus, die VAS 1 met slechts 1 punt onder in de stand laat. Curieus genoeg staat VAS 2 een stuk hoger. Amstelveen staat voorlopig op kop, met 6 uit 4 en flink wat bordpunten.

Z2 kansloos tegen Fischer Z (6-12-2019)

Z2 onderuit op reünie-achtige wedstrijd

Spelen tegen Fischer Z is voor Amstelveen altijd speciaal. Zo ongeveer de helft van de leden van Fischer Z was ooit lid van Amstelveen. Dus zagen we Thomas Hauptmann, Michael Abspoel en diverse andere bekenden terug. De match begon zeer vredelievend. Eric kreeg al na 10 zetten een halfje aangeboden, besloot dat de week zwaar geweest was en accepteerde. Harold deed alles na wat wit deed, en dus bood die na 11 zetten remise aan. Harold had jeugdtraining in de benen en vond het wel mooi zo.

Daarna ging er veel mis aan onze kant. Rugved raakte een stuk achter, deed een blufzet en bood remise aan. Zwart had, zoals Krabb&eeuml; dat formuleerde, ouwe-mannetjestijdnood: rest van de partij in een kwartier. En nam het dus aan, in gewonnen stand. Mazzeltje. Verder gaf Fischer Z niet veel meer weg. Henk verslikte zich in een penning, Henri gaf een pion weg, Hugo kwam passief te staan en ging tenonder, en de match was al beslist. Marcel stond iets minder, maar de opponent vond het mooi zo en was tevreden met remise. Timothy had een kansrijke stelling, maar zijn ervaren tegenstander deed het handiger in tijdnood en scoorde een vierde winstpunt voor Fischer Z.

Tja. Vier remises, vier maal verloren. 2-6. Weinig op af te dingen. Fischer Z blijft koploper, en zal wellicht promoveren. Z2 is terug in de middenmoot.

Zukertort Zilver bekert door(27-11-2019)

Zilveren cupteam door naar ronde 2 (door Dirk Goes)

De strijd om de SGA-cup wordt met ingang van het lopende seizoen 2019-2020 in drie klasses gespeeld. Aan de Gouden Beker mag iedereen meedoen, spelers met een rating tot 1900 zijn speelgerechtigd in de Zilveren Beker, en de Bronzen Beker wordt betwist door schakers met een rating tot 1600. Leuk voor in de prijzenkast.

In het kader van de strijd om de Zilveren Beker lootte het Zukertort-team een match tegen Amsterdam West. Hans van Nieuwkerk stond in de opstelling, maar bleek op de geplande speeldag niet inzetbaar, zodat er op mij een beroep werd gedaan. Nou, vooruit dan maar, haal ik mijn contributie er nog een beetje uit ...

Wouter Simonis werd in de opening verrast, niet door een stukoffer maar door een remise-aanbod van zijn (sterkere) tegenstander, nog voor er een uur gespeeld was. Daar hoefde hij niet lang over na te denken: in dank geaccepteerd!

Inmiddels leken de borden 1 en 2 (Timothy van Hijfte en Danny Kool) in opperbeste sinterklaasstemming, want ze gaven allebei een stuk weg. Danny kreeg er nog wel twee pionnen en wat spel voor, maar kon het ten slotte toch niet bolwerken. Timothy daarentegen ging er eens lekker voor zitten en ontwikkelde een moordend iniatief, dat naarmate de avond vorderde zijn vruchten afwierp. Kijk, het stond zo:

Timothy van Hyfte - Rob Kotmans

27. ... Da4? 28. Txf6!

Het waarnemen van kansen is van groot belang bij de uitoefening van de schaaksport.

28. ... Kxf6 29. De6+ Kg7 30. Df7+ Kh6 31. Txe7 Kh5 32. Txe8 Dxe8 33. Df3+ Kxh4 34. Pf7

En de tegenstander hield het voor gezien. Stand daarmee 1½-1½, en dus werd mijn partij beslissend voor de einduitslag. Heb ik weer hoor, en ook nog tegen Amsterdam West, mijn eigen vereniging! Tot overmaat van ramp had tegenstander Jasper Dekker een lek geschoten in mijn Aljechin, zodat ik als aangeschoten wild achter het bord zat. Ik had er weinig vertrouwen in, maar er zat niets anders op dan er maar het beste van te maken.

Toen gebeurde dit:

Jasper Dekker - Dirk Goes

Met mijn laatste zet (25. ... Dd8xd5) had ik een pionnetje geslagen, en zo'n beetje voor het eerst in de partij dreig ik iets, hoe elementair dan ook: dame maal h5.

26. Lc4? Dxh5

Zoals ik al zei: het waarnemen van kansen is van groot belang bij de uitoefening van de schaaksport. Stukwinst dus, maar gezien mijn belabberde stelling eerder op de avond vond ik dat ik het niet verdiende om deze partij te winnen, en ik bood remise aan, vermits een halfje voor Zukertort genoeg was om door te bekeren. Jasper accepteerde, uiteraard, en de eindstand werd op 2-2 vastgesteld. Op naar de volgende ronde!

Amsterdam West1843Zukertort Amstelveen16882-2
Rob Kotmans1853Timothy van Hyfte17000-1
Paul Helmer1852Danny Kool15851-0
Erik Dekker1822Wouter Simonis1667½-½
Jasper Dekker1846Dirk Goes1800½-½
A1 wint ruim na spannend duel (23-11-2019)

A1 wint op grauwe dag (door Piet Peelen)

Op een frisse novemberdag speelden we de laatste externe wedstrijden in het Go-centrum. De grote zaal zat vol met dammers en een klein groepje Go-spelers waren de overige gasten van barman Roger. Bij de bridgers bracht hij de drankjes aan de speeltafel -mooie fooien!- maar de meeste daarvan zijn richting Amsterdam getrokken. De grote Japanse bedrijven -Go is daar populair! - stopten hun ondersteuning en wij trekken verder Amstelveen in.

Op de borden kregen we stevige tegenstand. Jelmer verloor weliswaar een pion, maar zijn activiteit noopte de tegenstander die snel weer terug te geven. Afruil volgde en remise. Trouwen en ouderschap kosten de meeste schakers zo'n honderd elopunten, maar Jelmer straalt!

Gijs activeerde zijn loper en daarop moest zwart zijn toren bij zijn koning wegspelen. Dat gaf hem de kans met zijn dame de pion op f7 op de korrel te nemen. Ook daar verdedigde zwart zich tegen, maar dankzij een gepende pion kwam Gijs met zijn derde aanvalszet (zie fragment) en die was meteen beslissend!

Vorige week had ik, Piet, prima winstkansen tegen Loek, maar deze dag kon ik het vuur niet goed doen ontbranden. Ik koos iets dat er gevaarlijk uitzag, maar mijn gevoel werd thuis bevestigd door de engine: het klopte niet. Oud-teamgenoot Richard Duijn vond het echter ook eng en koos een veilige voortzetting. De ongelijke lopers maakten remise onafwendbaar. Stan zette de partij prima op en had licht centrumoverwicht. Maar een penning en ruil haalden alle muziek uit de stelling en een tijdje later kon de remise genoteerd worden.

Sybolt stond prima maar een onnauwkeurigheid kostte een pion. Die pakte zijn tegenstander graag, maar even later bood hij remise aan omdat Sybolt zich uitstekend verdedigd had.

Marc kreeg een ouderwets gambiet voorgeschoteld dat hij accepteerde. Volgens Sybolt had hij een stuk kunnen pakken, maar ik zag vooral de witspeler vlammen. Marc verdedigde nog lang voordat hij de onvermijdbare nul moest accepteren.

Met een gelijke stand op het scorebord werd de tijdcontrole bereikt. En rees de vraag of we de wedstrijd inderdaad nipt zouden winnen.

Florian had een enorme duw- en trekpartij. Hij probeerde een paard aan de rand uit het spel te houden, maar zijn loper werd beperkt door zijn pionnenmassa. Van zijn pionoffer om de stelling te openen was ik minder gecharmeerd. De tegenstander gaf die pion wijselijk terug en bracht zijn paard weer in het spel. In tijdnood deed hij een pion in de aanbieding, maar die winnen had tot een opgesloten toren geleid. Gelukkig doorzag Florian dat en kwam hij met een mooie lopermanoeuvre. Nu dreigde hij te winnen maar de tegenstander haalde zijn toren terug en ook hier werd het remise.

Fitzgerald strafte de oppervlakkig gespeelde opening van zijn jeugdige tegenstander af met winst van een centrumpion! Dat zag er dus snel rooskleurig uit, maar de uren daarna zag ik de motor wat haperen en de jongeman zijn stelling verbeteren. Fitzgerald zette echter opnieuw de aanval in, en hoewel hij een mooie slotzet miste (zie fragment) liep hij uiteindelijk uit de vele schaakjes en won.

Onno speelde een zware manoeuvreerpartij die veel van beide jonge spelers vergde. Onder tijdsdruk ging zijn stelling hard achteruit maar de thuissupporters konden opgelucht adem halen na een blunder op de beruchte 40e zet (zie fragment) die hem opeens de winst in de schoot wierp. Maar een zet later miste hij een directe winst toen hij zonder nadenken gretig de kwaliteit sloeg. Maar hij toonde zijn klasse door in het eindspel de partij alsnog te winnen.

Jonathan speelde een goede partij en bezorgde zijn opponent een zwak pionnetje. Vlak voor de tijdcontrole liet hij even de teugels vieren en kwam de koning van zijn tegenstander dreigend binnen. Maar hij herpakte zich met een uitstekende verdedigingszet (zie fragment), waarna zijn tegenstander opdracht kreeg alles of niets te spelen. Dat was te hoog spel en zo kreeg Jonathan zelfs nog het volle punt.

En zo ging aan het einde van onze laatste partijen de zon nog even schijnen. Na afloop aten we saté met friet, werd er geanalyseerd en voetbal gekeken waarna de stukken de doos in gingen.

Bedankt, Go-centrum & Roger.

A2 redt het net niet (23-11-2019)

A2 mist de kansen tegen Rijswijk

Het was bijna al erop of eronder tegen Rijswijk. A2 is op papier een van de kandidaten voor degradatie, en de twee eerste wedstrijden waren verloren gegaan tegen sterkere teams. In ronde drie wachtte een tegenstander die eveneens in de hoek zat waar de klappen vallen. Rijswijk had ook 0 uit 2, en er mocht dus beslist gesproken worden van een vierpuntenwedstrijd. A2 was compleet, en het mocht dus eigenlijk niet verliezen.

De score werd betrekkelijk snel geopend met twee vrij korte remises. Bij Esther stonden zelfs alle 32 stukken nog op het bord. Esther had meer ruimte, minder tijd en geen duidelijk plan. Zwart plaatste een remise-aanbod, en Esther nam het na enig denken maar aan. Ze was overigens niet de snelste, Paul-Peter had al eerder een halfje laten noteren nadat de opening niet veel had opgeleverd. Maar A2 kon tevreden kijken naar het bord van Jan. Zwart had de stelling mishandeld, en zijn dame vluchtte het hele bord over om tenslotte te sneuvelen ten koste van twee lopers.

Minder goed ging het bij Daniël. Hij was al vroeg in de problemen en kwam er niet meer uit. Alles... was zijn bondige antwoord op de vraag wat er mis ging. Ook bij Jeroen en Eric waren er problemen, en Marcel raakte een stuk achter - zij het wel met compensatie. Gelukkig was Renzo er nog. Die is de laatste maanden in blakende vorm en wist die ook vandaag op te roepen. Hij won veel ruimte op de koningsvleugel waarna het allemaal heel hard ging en de gelijkmaker genoteerd mocht worden.

Vanaf die fase gebeurden er het soort dingen waar teamleiders gek van worden. Jan had een gewonnen stand, maar vergat een aantal zetten op te blijven letten, zoals hij zelf na afloop zei. Eerst kostte dat al zomaar een pion, toen verloor hij ook nog zijn dame voor een toren. Jan bood remise aan, maar zwart weigerde en dat leek terecht, want zwart stond vanuit verloren positie nu bijna gewonnen. Het omgekeerde gebeurde bij Marcel - een vrije g-pion stoomde op, zwart moest een stuk geven, en wit kreeg een gewonnen toreneindspel. Eric moest hard keepen, maar wit ruilde wat af, en ineens was het witte voordeel minimaal. Bij Jeroen echter liep het mis. Wit roofde een pion met Lxh7+ en zwart mocht niet terugnemen. Bij die minuspion bleef het niet, en Jeroen moest nog voor zet 40 capituleren. A2 opnieuw op achterstand.

Evaluatie na zet 40: Marcel ging winnen, Eric had misschien wel remise, en Jan verdedigde uit alle macht - een gelijkspel was het hoogst haalbare, maar was zeker niet onmogelijk. Helaas bleek weer eens hoe verraderlijk toreneindspelen kunnen zijn. Marcel hield wel twee pionnen over, maar die stonden op de c-lijn en h-lijn, en zijn koning was afgesneden op de onderste rij. Elke poging om de koning te bevrijden ging een pion kosten. Ondanks die twee pluspionnen bleek het niet meer te winnen. Met die remise wist Rijswijk dat de winst effectief binnen was.

De tegenstander van Eric gaf remise, al had hij ook nog een kansrijke winstpoging kunnen doen. Maar hij wist ook dat het aan het laatst overgebleven bord niet meer mis zou gaan. Hoewel het nog wel half mis ging. Jan moest met toren, paard en twee pionnen vechten tegen loper, twee paarden en drie pionnen. Nadat hij zwart zoveel mogelijk lastig had gevallen wist hij zwart toch nog te truccen en won loper en paard voor zijn toren. Het paardeindspel met minuspion op ´én vleugel werd remise, zodat Jan zowaar nog een extra remise uit de brand sleepte. Maar dat halfje was voor Rijswijk genoeg om op 4½ te komen. A2 gaat zware tijden tegemoet.

A3 verliest tweede ronde (23-22-2019)

A3 moet meerdere erkennen in Leiderdorp

De eerste ronde had het jong/oud-mixteam A3 zo maar gewonnen. Dus werd de opstelling ongewijzigd gelaten. Tegenstander Leiderdorp was wel een paar treetjes hoger in te schatten, dus simpel zou het niet worden.

Na een paar uurtjes waren er twee korte remises gevallen. Zowel Willem van der Weij als Brent Waersegers vonden een halfje wel mooi. Dat zie je niet vaak bij de jeugd, maar wellicht hadden ze wel gelijk, want de twee overige jeugdspelers hadden het niet gemakkelijk. Pieter te Brake verloor. Abishek Pillai had een kansrijk eindspel, deed te snel een zet in lastige stelling en zwart greep zijn kans en won een stuk. Daarna was er geen redden meer aan. De jeugdsectie kwam dus slechts tot 1-3.

De seniorsectie moest dus aan de bak om de zaak om te draaien. Dat lukte gedeeltelijk. Wim Moene bleek aan bord 1 opnieuw goed voor een punt. Rugved Adavatkar scoorde ook. Maar helaas, Danny Kool en Hugo Luirink moesten de vlag strijken.

Daarmee werd het 5-3 voor Leiderdorp. Tja, ze waren gewoon net even wat sterker. Volgende ronde beter dan maar.

Amstelveen wint eerste SGA-cup ronde (30-10-2019)

SGA-team neemt lastige eerste horde (door Gijs IJzermans)

Eind oktober trad het SGA-team aan tegen de Raadsheer voor de eerste ronde van de SGA-cup.

De Raadsheer had aan ons eerste SGA-team vorig jaar een behoorlijke tik uitgedeeld, dus we waren gewaarschuwd. Hoewel Hing Ting niet meer voor de Raadsheer uitkomt, is Tobias een bekende tegenstander waarmee we rekening moeten houden. Naast deze sterke kopman beschikt de Raadsheer over een flink aantal sterke spelers. Hoewel op papier licht favoriet, was er voor ons dus zeker werk aan de winkel.

Onze captain, PP, koos voor ervaring aan de lage borden en talent in vorm aan de topborden. Zodoende mocht hij zelf aan bord 4 plaatsnemen. Met zwart kon hij al snel rekenen op een gelijke stelling, waarna hij stap voor stap het initiatief nam. De witspeler was op tijd bij de les en hield met goed stutwerk de boel bij elkaar. Toen de tijdnoodfase naderde besloot PP, met zicht op de andere borden, het remisevoorstel van de tegenstander aan te nemen. Plusremise dus.

Gijs IJzermans - Ramon van Beemdelust

Mijn tegenstander herkende ik van vorig seizoen, toen hij Jeroen Schoonackers in een gambietvariant van het bord blies. Om die reden koos ik voor een rustige opzet, waarbij de zwartspeler al snel passief kwam te staan. Voor een aanvalsspeler niet prettig, waardoor hij een tactische wending toeliet (zie diagram):

Zwarts laatste zet was 21. ... Dc6. Dit liet 22. Pd5 toe. Wit staat hier erg prettig, na een verdedigende zet als Pe8 heeft wit een mooie plus en zwart een passieve stelling. Wit ruilt de zwartveldige loper en kan de duimschroeven langzaam gaan aandraaien. Zwart koos echter voor 22. ... exd5 23. exd5 Dc8 24. Txe7! Daar zit de grap. Zwart is tenminste een pion kwijt en wit heeft een onaantastbaar centrum. In het vervolg slaagde zwart er niet in om enig tegenspel van de grond te krijgen, waarmee we op voorsprong kwamen.

Renzo was op hetzelfde moment klaar. Hij koos met zwart voor een op het oog wat passieve opzet. Maar zwart stond dynamisch opgesteld en kon rustig op plan spelen. De witspeler had aanzienlijk meer tijd nodig om met goede plannen te komen. Toen hij in naderende tijdnood besloot om alle pionnen naar voren te gooien, was Renzo er als de kippen bij om de ontstane zwaktes in de witte stelling bloot te leggen. Hiermee kwamen we op 2½-½ voorsprong en was de buit dus binnen.

Tot slot was Onno nog bezig. Onze kersverse FM speelde tegen Tobias Kabos, ook een FM. Het werd een zeer ingewikkelde partij, met veel manoeuvreerwerk. Onno leek het net wat handiger te spelen, maar Tobias is een begaafd tacticus en forceerde met een stukoffer een gevaarlijke vrijpion. Hoewel uit nood geboren, bleek dit offer enorm lastig om te verdedigen. Onno leek de juiste weg te vinden, maar liep rond middernacht alsnog in de val, waardoor Tobias de overwinning kon bijschrijven.

Een krappe 2½-1½ zege dus, waarbij de Raadsheer eigenlijk nooit zicht heeft gehad op meer.
We kunnen tevreden zijn. Op naar ronde 2!

De Raadsheer2072Zukertort Amstelveen21301½-2½
Tobias Kabos2302Onno Elgersma22231-0
Simon Groot2005Renzo Finkenflugel20960-1
Ramon van Beemdelust2078Gijs IJzermans21080-1
Olaf Cliteur1902Paul-Peter Theulings2094½-½
Monsterzege voor Z1 (11-11-2019)

Z1 veel te sterk voor Boven IJ (door Dirk Goes)

Deze wedstrijd werd nimmer een wedstrijd, daar was het krachtsverschil domweg te groot voor. Wij gemiddeld bijna 2100 tegen Boven IJ gemiddeld 1850, dat poets je niet zomaar weg. Nou ja, een avondje freewheelen is ook weleens lekker.

Het was Joël de Vries die de score opende. Heel veel energie was daar niet voor nodig, want zijn beoogde tegenstander (zo die er al was) liet de wedstrijd opzichtig aan zich voorbij gaan. Een gevalletje no show, 1-0 voor.

Florian Jacobs verdubbelde de stand naar 2-0. In een woeste partij kwam hij met twee pionnen meer uit de verwikkelingen, en het toreneindspel was vrij elementair gewonnen.

Laurens Schilstra maakte er 3-0 van. Gezeten aan de zwarte kant van een Hollandse opening werd hij geconfronteerd met 2. Dd3, wat ik in mijn bijna 50-jarige schaakcarrière nog nooit heb gezien. Alles kan maar tegenwoordig. Het moet gezegd, de witspeler leek gelijk te krijgen, want Laurens kwam wat krakkemikkig uit de opening, maar hij wist zich kranig te herpakken.

Onno Elgersma zorgde voor de 4-0. In een Owens Defense ontwikkelde zijn tegenstander de c8-loper naar b7. Op zich niet onlogisch, maar met eigen pionnen op d5 en e6 was de loper veroordeeld tot eeuwige inactiviteit. Onno daarmee de facto een stuk meer, en na damevangst was het einde oefening.

Eric Roosendaal zorgde ervoor dat het geen 8-0 werd. In een Siciliaanse opening speelde zijn tegenstander vrijwel elke zet a tempo, wat een grondige openingskennis deed vermoeden. Een zwarte vrijpion op d4 gaf wat reden tot lichte zorg, maar Eric wist de partij binnen de remisemarge te houden. Stand daarmee 4½-½ en buit binnen.

Jeroen Schoonackers parkeerde zijn loper op a7, in het volle vertrouwen dat die sterker was dan een wit paard op e3. Vervolgens kreeg wit een serieuze koningsaanval te verduren. Die werd afgekocht met een pion, maar toen er een tweede pion verloren ging staakte wit de strijd.

Al vroeg in de partij kreeg Paul-Peter Theulings een mooie vrijpion op c3, maar er was heel wat voor nodig om de partij over de streep te trekken want de stelling werd erg ingewikkeld. In het eindspel won hij toch toen een van zijn pionnen onweerstaanbaar naar de overkant liep. Inderdaad, die op c3.

Gijs IJzermans zorgde voor het slotakkoord. Kwaliteitswinst bracht de zege binnen handbereik, maar zijn tegenstander slaagde erin de stelling te compliceren. Uiteindelijk kwam er een niet alledaagse materiaalverhouding op het bord (Gijs twee torens, tegenstander drie lichte stukken plus wat pionnen), maar toen er een paard ging sneuvelen maakte het vallen van de vlag het uitspelen van deze stelling overbodig: punt voor Gijs.

En zo werd het 7½-½ voor ons. Wat zijn we goed...

A1 scoort grote overwinning (2-11-2019)

Zukertort Amstelveen wint dik van Philidor Leeuwarden (door Piet Peelen)

Het seizoen is voor ons prachtig begonnen en we staan zelfs gedeeld aan kop! Maar Paul Keres is van meesterklasseniveau, dus de aanstaande kampioen. Philidor speelt al jarenlang eerste klasse en is een geduchte tegenstander. De verwachting was dan ook dat het net als tegen Wageningen een spannende wedstrijd zou worden.

Vanaf het begin ging het best lekker en in de beslissende fase vielen bijna alle partijen in ons voordeel uit. Dat bracht een wat geflatteerde 8-2 op het scorebord. Na afloop werd enthousiast geanalyseerd in de kantine en bij de Chinees was de stemming opperbest.

Het is zondagavond en ik maak gretig gebruik van de inbreng van anderen, zoals het prima verslag op de site van Philidor 1847.

Sander was als eerste klaar. Hij dwong de tegenstander om een loper voor een paard af te ruilen. Uiteraard zag hij allerlei mooie mogelijkheden edoch koos Sander een wat traag plan. Bovendien werd hij voor de lastige keuze geplaatst of hij tegenspel wilde toelaten of negeren. Dat laatste bleek niet handig en dus was hij zo verstandig om met ongelijke lopers de remisehaven binnen te zeilen.

Jelmer wist met een vroege dameuitval voor enige problemen te zorgen. Die werden opgelost en er leek weinig meer aan de hand. Ons schaakspel is echter rijk aan onverwachte wendingen en Jelmer toverde een fraaie op het bord! (zie hiernaast).

Gijs kreeg een paar hangende pionnen en had het daar moeilijk mee. Elke zet moet je alert zijn op alle mogelijkheden van je tegenstander om die onder vuur te nemen. Het leverde hem de nodige hoofdbrekens op. Gijs veerde op toen hij met een pionoffer opeens weer mogelijkheden zag. Hij kwam echter van een koude kermis thuis. Alleen in de analyse kon hij nog wat rotzooi trappen.

Marc zette zijn partij goed op en ik vond dat hij mogelijkheden had dat uit te bouwen. Een moment van onoplettendheid leverde pionverlies op. Hij rechtte de rug en speelde onverstoorbaar verder. In een dame-eindspel was eeuwig schaak onvermijdbaar (zie hiernaast).

Mijn tegenstander probeerde het initiatief te grijpen en na een half uur nadenken besloot ik de tent dicht te gooien. Vervolgens speelde hij het goede plan alleen net iets te voortvarend. Mijn tegenactie leverde behalve een pion ook een koningsaanval op. Middels dameruil naar een eindspel vluchten zou nog een pion hebben gekost en ik mocht tevreden het punt incasseren.

Florian speelde een prima partij waarin hij steeds veel dreiging in zijn spel had. Zwart stond passief maar hield stand. Florian wist uiteindelijk te winnen en vertelt hienaast hoe.

Sybolt meldde dat hij een strakke positionele pot had waar hij constant aan het roer was. Hij had in het fragment hiernaast alleen wat sneller kunnen winnen.

Ook van de partij van Fitzgerald vindt u hiernaast een beslissende fase.

De jeugdtalenten troffen elkaar op het tweede bord. Deze herfstvakantie zaten ze samen in een huisje voor het toernooi in Hoogeveen en ze hadden natuurlijk liever tegen iemand anders gespeeld. Het was een lang duw- en trekgevecht waarin Onno het initiatief had. Telkens als ik opzij keek zag ik dat zijn stelling weer een klein beetje beter was geworden. De beslissende zetten na de tijdontrole vindt u hiernaast.

Stan tenslotte vond dat hij een saaie technische partij had gewonnen. Zijn tegenstander was ooit kampioen van Nederland: in 1970! Dus nog voor Stan geboren was. Ik hoop dat ik nog zo goed kan schaken als ik 75 jaar oud word. Deze man verdient een standbeeld!

A2 verliest opnieuw (2-11-2019)

Philidor Leiden te sterk voor A2

Vorig seizoen speelde Philidor Leiden in de laatste ronde tegen A1 - dat verloren ze en als gevolg daarvan degradeerde het team. Maar ja, A2 is niet zo sterk als A1. En dit seizoen is Philidor versterkt met Frans Erwich. A2 wachtte dus een zware klus.

Lange tijd leek het er toch op dat het nog spannend zou kunnen worden. Wel was er een vroege achterstand doordat Marcel een paar zetten in de opening verwisselde - dat liep verkeerd af. Maar op veel andere borden stond het ongeveer gelijk, en PP won een kwaliteit. Bij Jeroen en Esther draaide het uit op gelijkwaardige remises en toen Daniel zomaar een stuk cadeau kreeg in matige stelling was het heel even 2-2.

Helaas, Jan zag zich een kasrijke stelling ontglippen en verloor, de kwaliteit van PP werd gecompenseerd door een actief loperpaar waardoor er een eeuwig schaak uitrolde. Renzo moest tenslotte zijn meerdere erkennen in Erwich.

Eric was als laatste klaar. Hij offerde speculatief een stuk op g7, maar dat alles kostte veel tijd, en zodoende werd op zet 38 een goede kans op gelijk spel gemist. Daarna ging het langzaam bergafwaarts, en hoewel zwart nog hard moest werken voor het punt liet de tablebase na afloop zien dat het altijd gewonnen was geweest.

Alles bijeen dus 2½-5½. Op die cijfers viel deze middag niet veel af te dingen.

Jeugdig A3 fleurt debuut op met winst (2-11-2019)

A3 vrolijke mix van jong en oud (door Danny Kool)

Met de nieuwe opzet van de KNSB competitie lag er voor Zukertort een mooie kans om in de 5e of 6e klasse een team in te schrijven met vooral ambitieuze gevorderde jeugd, aangevuld met senioren. Een groot voordeel is dat er op zaterdagen overdag wordt gespeeld. Voor jeugdspelers is de doordeweekse SGA-competitie slecht met school te combineren. Meerdere jeugdspelers waren direct enthousiast, en het was niet moeilijk om senioren te vinden die ook in dit team wilden gaan spelen. A3 was geboren en zou gaan spelen in KNSB 6D.

Drie weken geleden maakten de spelers kennis met elkaar. Er werd benadrukt dat plezier, leren en ervaring opdoen dit jaar het belangrijkste doel was. De senioren zullen waar mogelijk extra aandacht geven met analyse. En hoewel resultaten dus niet de hoogste prioriteit hebben is winnen gelukkig wel toegestaan!

De eerste ronde speelden we tegen Koninklijk ’s-Gravenhaagsch Schaakgenootschap Discendo Discimus, of kortweg DD.

Wim Moene speelde op het kopbord met zwart tegen een tegenstander die een fors lagere rating had. In de Tarrasch-variant van het Damegambiet speelde Wim een gambiet. Wit besloot om de pion te verorberen, en stond even later na 11 zetten een stuk achter in een stelling met geruilde dames en zonder ook maar een spoortje van compensatie. Wim’s tegenstander bespaarde zichzelf een martelgang en gaf snel op. Sportief, en ook fijn want Wim had zo de rest van de middag genoeg tijd voor analyse van partijen met onze jeugdspelers en dat deed hij dan ook met veel plezier. En een snelle 1-0 voorsprong dus!

Op het tweede bord speelde Hugo Luirink met wit. Er kwam Italiaans op het bord en Hugo deed het Giuco Pianissimo. Zoals de naam van de variant al aangeeft ontwikkelt het spel zich dan erg rustig, met een klein beetje initiatief voor wit. Dat zou voor Hugo een lange middag gaan worden. Eerst maar even verder langs de andere borden.

Op het derde bord speelde Rugved Adavatkar met zwart tegen een qua rating vergelijkbare tegenstander. Zijn tegenstander opende c4 en maakte er een echt flankspel van door d- en e-pionnen lange tijd niet te bewegen en vooral met stukken de centrumvelden te controleren. Ergens wist Rugved door goed spel na veel afwikkelingen een pion te winnen. De vraag was of dat in het eindspel van ongelijke lopers met een toren voldoende zou zijn voor de zege. Matnetjes waren er niet, dus minder dan remise was zeer onwaarschijnlijk.

Op het vierde bord had ikzelf, Danny Kool, wit. Mijn tegenstander had een vergelijkbare rating. Ik had best zin om mijn KNSB-debuut te maken in dit team, maar mijn laatste lange partij was wel lang geleden, in seizoen 2017-2018. Daarna heb ik nauwelijks zelf gespeeld, alleen een beetje rapid en blitz. Ik speelde Catalaans, de tegenstander sloeg dxc4 en onbedachtzaam wachtte ik een zet te lang met terugslaan met een paard op c4 waarna zwart de pion met b5 ging verdedigen. Dat geeft wit wel ruimte en initiatief, maar het is ook erg verplichtend omdat zwart de pionnenwals op de damevleugel altijd achter de hand heeft. We schakelen even over naar de borden vijf tot en met acht, waar onze jeugdspelers ook hun KNSB-debuut maakten en de naam van onze gemeenschappelijke clubstamvader Johann Hermann Zukertort hoog probeerden te houden.

Op het vijfde bord speelde Abishek Pillai met zwart tegen een jeugdspeler van DD die iets jonger was maar wel een veel hogere rating had. Het was misschien wel de spannendste partij van de middag, een open en zeer scherpe stelling waarin wit lang rokeerde en zwart kort. Het centrum was opgeblazen en er waren veel open lijnen. De jongens speelden allebei vol op de aanval. Steeds zaten er allerlei combinaties in de stelling en uiteindelijk trok Abishek’s tegenstander aan het langste eind doordat hij een listig mat in twee net eerder zag dan Abishek zelf. 1-1 dus. Maar zoals gezegd was het een prachtig gevecht!

Willem van der Weij is pas vorig jaar begonnen bij Zukertort in de fameuze middaggroep. Hij viel op door zijn razendsnelle progressie, hij schaakt graag en veel en heeft duidelijk aanleg. Van een ervaren senior als tegenstander met bijna 200 ratingpunten meer is hij niet onder de indruk. Na 1. d4, d5 2. c4 c6 3. Pc3 speelde Willem’s tegenstander met zwart het curieuze 3. ... b6. Willem maakte hier korte metten mee door te ruilen op d5 en met een loper op f4 en een paard op b5 allerlei dreigingen in de stelling te brengen. Willem veranderde de zwakke zwarte damevleugel in een ruïne en maakte de partij snel en hardhandig af. Mooi gespeeld, en een 2-1 voorsprong voor A3.

Op het zevende bord maakte Brent Waerseggers niet alleen zijn KNSB-debuut maar ook zijn debuut voor Zukertort. Brent is hoofdlid bij Amsterdam-West en blijft in SGA-verband bij zijn thuisclub spelen. Sinds eind vorig seizoen traint het pas 11-jarige talent ook bij Zukertort. Omdat bij Amsterdam-West in een KNSB-team nog geen plek is speelt Brent in Zukertort A3. Hij had de zwaarste tegenstand van ons allemaal. Zijn tegenstander was een oudere ervaren senior die zo’n 300 ratingpunten meer had. Dat was in de partij niet bepaald zichtbaar. Brent speelde met zwart Grünfeld-Indisch, speelde uitstekend en kreeg op het oog een lekkere stelling. Na diverse afwikkelingen waarbij torens en ongelijke lopers overbleven ontstonden lastige problemen voor Brent op de damevleugel en bleek een doorlopende witte a-pion beslissend. Vermoedelijk heeft zwart eerder kansen gehad om het initiatief in de partij te grijpen maar het was een ingewikkelde situatie. Daarmee was de stand dus 2-2.

Op bord acht speelde Pieter te Brake tegen een jeugdspeler van DD met een vergelijkbare rating. De tegenstander speelde Frans, Pieter koos de ruilvariant. Met zijn solide speelstijl bouwde hij langzaam maar zeker aan een aanval door lang te rokeren, een wit paard op f5 te posteren en torens op de e-lijn. Toen zwart pas op zet 18 lang kon rokeren was dat eigenlijk een noodgreep, de partij was in feite al beslist. Pieter heeft zijn tegenstander de hele partij in een soort houdgreep gehad, en maakte het ook vakkundig af. Uitstekend gespeeld en een 3-2 voorsprong met borden twee, drie en vier nog te gaan.

Op bord drie was bij Rugved weinig veranderd dan enkele pionnen geruild. Op koers voor minimaal remise. Dat betekende dat winst op borden twee of vier voldoende zouden zijn voor de eindoverwinning. Mijn eigen Catalaanse initiatief leek doodgebloed en de zwarte pionnen op de damevleugel rukten op. Ik schatte de positie als verloren in en vond het tijd voor gerommel. Een incorrect paardoffer lokte fouten bij mijn tegenstander uit en ik kwam totaal gewonnen te staan. Helaas blunderde ook ik, in de veronderstelling dat ik weinig tijd over had en erg snel moest spelen. Dom, dom, ik had inmiddels 40 zetten gespeeld en had alle tijd kunnen nemen om de winnende afwikkeling wel te vinden. Vlak daarna eindigde de partij van Rugved inderdaad in remise. De stand was 3½-3½ en de beslissing ging op bord twee vallen. Hugo had het initiatief weten om te zetten in een toreneindspel met een pluspion op de damevleugel. Hij speelde het technisch sterk uit. Toen de tegenstander op het eind nog probeerde zelf een vrijpion te forceren vond Hugo de eenvoudigste winst en werd daarmee matchwinner! 4½-3½ gewonnen en een leuke leerzame middag.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 3) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 3) (door Renzo Finkenflugel)

In ronde zeven moest ik met wit tegen Rob Bödicker (1999), die ook een behoorlijke plusscore had. Hier begon ik toch wel erg zenuwachtig te worden, want als ik deze wedstrijd zou winnen kwam een prijs wel heel dichtbij. Het geloof om het toernooi echt te kunnen winnen was er nog niet.

6. dxc5 speelt altijd wel lekker tegen de Tarrasch. Zwart speelt dan 6. ...d4 7. Pa4 Lxc5 8. Pxc5 Da5+ 9. Ld2 Dxc5 10. Tc1 Db6 11. e3 met een iets beter eindspel. Mijn tegenstander speelde echter 6. ... Pf6!? wat mij in verwarring bracht. Ik besloot uiteindelijk tot 7. Lg5, wat goed is als zwart Pf6 speelt voordat hij Pc6 speelt, maar de zet om 6. ... Pf6 af te straffen was het onhandig uitziende 7. Le3!. Die concrete kennis had ik helaas niet paraat, en na 7. Lg5 won zwart de pion op c5 terug, bracht ik mijn koning in veiligheid maar kon zwart daardoor wel gewoon d5-d4 spelen, waarna er een potremise stelling op het bord kwam. Dat hebben we ook maar meteen besloten, zodat we nog wat rust konden pakken voor de laatste twee ronden. Jammer, niet gewonnen, maar na zeven ronden stonden nog drie spelers, waaronder ikzelf, op 5½. Alles was nog mogelijk.

In de achtste ronde speelde ik wederom tegen een jeugdtalent, de 16-jarige Gilian Honkoop (2142). Gilian had de eerste ronde onverwachts verloren, maar had uit de volgende 6 ronden 5½ punt gescoord. Ik was dus gewaarschuwd. Ik tartte het lot door net als Khoi tegen mij het Nimzo met 4. f3 te beantwoorden, en net als Khoi kwam ook ik in serieuze moeilijkheden.

Ik had eerder in de partij cxb5 gespeeld, waarvan ik wist dat het eigenlijk nooit goed was. Waarom had ik dat dan gedaan? Ik wist ook niet wat ik in de stelling die we kregen wel moest doen, en alles leek matig, en met cxb5 had ik in ieder geval nog een pion. Sorry, een diepzinniger antwoord moet ik u schuldig blijven. In de diagramstelling moet ik 16. b4! spelen, waarna ik na 16. ... cxb4 17. axb4 Lxb4 18. Pa4 misschien een tikkeltje minder sta, maar niks catastrofaals. Hier vroeg ik echter te veel van mijn stelling en speelde 16. Pb1?! c4 17 b4?. Nu wel, maar nu is het niet meer goed. Het geplande 17. ... cxb3 18 Dxb3 faalt op 18. ... Le6 19 Dd1 d3! 20. Dxd3 Df6! en zwart wint de toren op a1, zoals u in dit analysediagram kunt zien.

Zwart speelde echter 17. ... d3?!, waarna ik met 18 Ta2! een heel klein voordeeltje had kunnen bereiken. De pointe van Ta2 is dat je van de kwetsbare zwarte velden wegkomt. Nu worden de lopers uiteindelijk tegen elkaar geruild met een plusje voor mij. Ik deed echter geen Ta2, maar 18 Lb2? waarna 18. ... Pa4! winnend is. 19 Dxa4 Lb6+ 20 Kh1 dxe2 21. Te1 en dan wint het spectaculaire 21. ... Te6! met het idee Dh4. Tegen deze niet heel subtiele aanpak is niets te beginnen door de zwakke eerste rij van wit. Zwart koos echter voor 18. ... Pd5 en een paar zetten later stond het zo:

Na 21. Te1! sta ik nog steeds prima. Ik speelde echter 21 Dxe3? exf1D+ 22 Kxf1 waarna ik een onplezierige stelling moest verdedigen.

Dit eindspel zou ik al niet meer moeten verliezen. Ik heb twee pionnen voor de kwaliteit, en de torens verdubbelen op de d-lijn bereikt niets voor zwart want met Ke2 heb ik een soort vesting. Zo werd het wel gespeeld, en even later, met nog wat meer inaccurate zetten (mede door gierende tijdnood), hadden we de volgende stelling bereikt:

Waarna zwart zich in een korte samenvatting liet verrassen door a5 en b6, en met wat stellingsgeluk (b8 is een zwart veld en ik heb een zwartveldige loper) wist ik ineens nog te winnen. Een ware thriller! Zodoende stond ik met 6½ uit 8 ineens alleen aan kop met nog één ronde te gaan. Khoi had 6 punten en vijf spelers stonden op 5½. Aangezien ik Khoi had verslagen, had ik aan een halfje genoeg om het toernooi op mijn naam te schrijven.

Ik had nog nooit een toernooi gewonnen en de laatste ronde met zwart tegen John Cornelisse (2180) werd dus de belangrijkste wedstrijd uit mijn leven. Hoewel ik het hele toernooi goed sliep kwam ik die nacht toch moeilijk in slaap. Het zal toch niet?

Na een Nimzo met 4. e3 0-0 5. Pe2 was ik al snel out of book.

Hier speelde ik na wat aarzelen toch 15. ... Pa5. Ik wist dat dat de boel zou compliceren, wat ik eigenlijk niet kon gebruiken (ik had zoals gezegd aan remise genoeg om het toernooi te winnen), maar ik vond het objectief toch de beste zet. Bovendien waren de complicaties me tot nu toe goed afgegaan in dit toernooi, met toegegeven soms ook meer geluk dan wijsheid. Er volgde 16. Lf4 Pxc4 17. Pb5 Dc5 18. Pxa7 Lxe4 19. Db3 Ta8 20. Pb5.

Tot nu toe heb ik in de complicaties alles goed gedaan. Nu is 20. ... Ld5! sterk, een zet die ik overwogen heb maar toch niet gespeeld. Ik kan u niet meer vertellen waarom. Mijn 20. ...Pa5?! was niet zo goed omdat je dan telkens met b4 en Pc7 rekening moet houden. Na 21. Db4 was 21. ... Pc6! sterk geweest, omdat 22. Dxc5 dxc5 23. Pc7 spectaculair wordt weerlegd met 23. ... Pd5!

De grap is dat na 24. Pxa8 Pxf4 de loper op e2 nog hangt. Ik speelde echter de matige zet 21. ... Tad8, waarna ik de pion op d6 kwijtraakte. De dames werden echter wel geruild, waarna b4 zwak was.

Na 24. ... Txd1 25. Txd1 Pd5! ging ik de pion winnen op b4, waarna remise toch in de pocket moest zijn. Een paar zetten later stond het zo, waar ik een winst gemist heb.

Hier wint 28. ... Pf4! op slag, omdat na 29. Lf1 Lc2! een stuk wint en ook 29. Lf3 Pxh3+ beslissend moet zijn. Ik speelde echter 28. ... Lc2, waarna 29. Ta1 Pdxb4 volgde (wederom was 29. ... Pf4 beslissend, maar ik was zo op de pion gefocust dat ik het helemaal gemist heb). Nadat ik de pion had gewonnen, wilde hij echter nog steeds geen remise. Khoi had namelijk verloren op het bord naast ons, en als ik zou blunderen zou hij samen met mij en nog twee anderen gedeeld winnaar worden. Na een tijdnoodfase met wat geschuif en verrassend accuraat spel van beide kanten, bereikten we de tijdcontrole.

Dit verliezen kan eigenlijk niet meer. Maar acht dagen schaken, stress en spanning van het leiden en een toernooiwinst binnen handbereik maakten het nog een hele klus, of ordeal zoals het in het Engels zo mooi heet.

Door de spanning heb ik het toch niet lekker gedaan en kreeg wit een sterk paard op e5.

Objectief gezien is er nog niet veel aan de hand. 50. Ke3 Pf5+ 51. Kf2 Pd6 zou een herhaling van zetten zijn en daarom speelde wit 50 Bg6?. Na 50. ... Tb8! was de buit binnen. Er volgde 51. Lxf7 Txb2+ 52. Ke1 Tb7!.

En nu wist ik dat het feesten kon beginnen. Nadat de torens eraf gingen stond ik gewoon gewonnen, maar toen mijn tegenstander wijselijk remise aanbood weigerde ik dat niet. Zoals gezegd had Khoi namelijk verloren, en dus had ik met remise ook een ongedeelde toernooizege. Bovendien zat ik er in alle eerlijkheid helemaal doorheen (deze partij duurde ook meer dan 4 uur), en vond ik wat extra ratingpunten niet meer de moeite waard. Daarnaast had mijn tegenstander door de remise ook nog een prijsje, waardoor we allebei tevreden de stukken weer in de beginopstelling zetten.

Het gevoel van een (eerste) toernooiwinst is onbeschrijflijk. Ik werd door veel mensen gefeliciteerd, waarvan ik de meesten niet eens kende, en iedereen was vol bewondering dat ik er met een rating van 2061 met de eerste plaats vandoor ging. Ook voor aanvang van de laatste ronde hoorde ik van veel mensen dat ze hoopten dat ik het zou redden, dus het werd me ook echt gegund. Mijn spel was niet altijd goed, denk aan de partijen tegen Alisha (ronde 5) en Gilian (ronde 8), maar ook in moeilijke situaties wist ik toch nog tegenkansen te creëren en uiteindelijk te winnen. Blijkbaar ben ik toch veel weerbaarder geworden. Mijn overwinningen waren gevarieerd; zo heb ik een toreneindspel uitgeschoven, een stuk cadeau gehad, een pion in de opening gewonnen en het rustig afgemaakt, een verloren stelling toch nog goed genoeg verdedigd, een spektakeloverwinning en een frommeloverwinning geboekt. Op mijn nederlaag in ronde 4 en remise in ronde 7 viel niets af te dingen, en de laatste wedstrijd had ik op twee momenten (Pf4 en de slotstelling) ook kunnen winnen. Bovendien heb ik van de negen partijen zes(!) keer op bord 1 gespeeld, en stond ik alleen na ronde 4 niet in ieder geval gedeeld eerste. Hoewel ik dus af en toe geluk heb gehad (moet ook wel natuurlijk), vind ik mijn zege niet onverdiend. De €750 was ook wel mooi meegenomen, zo vlak voor vakantie.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 2) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 2) (door Renzo Finkenflugel)

In ronde vier moest ik met wit tegen FM Tom de Jong (2163), die me verraste met een obscuur variantje dat hij goed kende.

Ik had een vrij grondige voorbereiding gedraaid, maar deze stellingsopzet was onder de radar gebleven. Het beste is hier 7. Le3, maar omdat je in dit soort stellingen vaak 'gewoon' d5 moest spelen, deed ik dat. De complicaties die hier uit voortvloeien zijn echter allemaal in zwarts voordeel, wat ik aan het bord moest ondervinden. Na afloop vertelde mijn tegenstander dat hij het allemaal al weleens op het bord had gehad. Een paar zetten later stond het zo:

Zwart staat beter. Wit kan het paard niet echt slaan, maar ook niet echt laten staan. Ik hoopte van twee kwaden het minste te kiezen en speelde 10. Pxd4 exd4 11. Lxd4 (11. Dxd4 Pd5! leek me niks, maar is iets beter) 11. ... Pxe4! 12. Lxg7 Dh4+ 13. g3 Pxg3 waarna ik ongeveer vijftig minuten spendeerde aan de volgende complicaties.

14. Lf6 De beste kans, maar ook dit is niet voldoende. 14. ... Te8+ 15 Le2? (15 Pe4 Txe4+ 16 fxe4 Dxe4+ 17 Kf2 Lg4! verliest ook) en hier is 15. ... Dxf6! meteen winnend. Mijn tegenstander speelde echter 15. ... Pxe2+? 16. Lxh4 Pxc3+ 17. Kf2 Pxd1+ 18. Thxd1 wat nog een technische klus was, maar uiteindelijk wist zwart toch te winnen. Met nagenoeg perfect spel zit ik misschien nog in de remisemarge door de ongelijke lopers, maar in de praktijk bleek het met een pion minder en een gefragmenteerde koningsvleugel niet te houden. Helaas een nederlaag dus. Het zou uiteindelijk mijn enige verlies blijken.

Wat er in ronde vijf gebeurde sloeg echt alles. Ik speelde tegen de talentvolle Alisha Warnaar (1846), die behoorlijk underrated was en met 3 uit 4 dik in de plus stond. Het werd een Taimanov met 7. Df3, tegenwoordig all the rage, maar wat ik desondanks toch niet heel goed kende. Na onnauwkeurig spel van mij (ik had tussendoor b4 moeten spelen, bijvoorbeeld) kwam het thematische offer Lxb5, wat misschien objectief niet heel goed was maar toch zeer goede kansen bood. Al helemaal toen ik het verkeerd verdedigde.

Mijn laatste zet was al de zoveelste fout in deze partij, en 17 Txd6! wint makkelijk. Er volgde echter 17. Pxd6+? Lxd6 18. Txd6 Db8

Waarna wit nog steeds beter staat. Een goede zet is bijvoorbeeld 19. Ld4!. Er volgde echter 19. e5?? Pxf5 waarna ik een volle toren voor kwam te staan, en dat wel nauwkeurig uitverdedigde. Zeer goed weggekomen dus, misschien winnaarsgeluk?

Met 4 uit 5 stond ik samen met vier anderen aan kop. Er volgde een vermoedelijk zware wedstrijd, met zwart tegen Khoi Pham (2121), Nederlands kampioen tot 14, en net terug was van een redelijk succesvol verlopen jeugd WK (7 uit 11) in India. Een paar dagen voordat hij naar India vertrok speelde hij met VAS tegen Zukertort 2, waar ook PP en ondergetekende in spelen. Nu wil het toeval dat PP ook Nimzo speelt, en dat die middag helaas zonder succes tegen Khoi had gespeeld. Zodoende vroeg ik PP om raad bij de voorbereiding. Succes kwam er, maar niet daardoor.

Ik sta goed. De dame is enigszins verdwaald, en daardoor was 12...f5! mogelijk. Na 13. exf5 Lxf5 14. g4? kan ik dan 14. ... Ld7 spelen. 13. exf5 werd gespeeld, en na 13. ... Lxf5 14. Pg3 Dh4 15. Lf2 Pxg3 16. Lxg3 Dd4 stond ik zeer goed.

Deze stelling werd ook op de toernooisite gezet. Na 17. Db3?! e4! sta ik gewonnen.

Het beste is nu nog 18. f4 om de e-lijn gesloten te houden, maar ook dat is al zo goed als hopeloos. Na 18. Le2 exf3 19. gxf3 Te8 20. Lf2 kon ik het niet laten:

20. ... Txe2+! 21. Kxe2 Dd3+ 22. Ke1 Pc6!

Alle stukken moeten meedoen in de aanval; het paard is toch onaantastbaar door de dreiging Te8+. 23. Lg3 Te8+ 24. Kf2 en hier beging ik helaas het schoonheidsfoutje 24. ... De3+?! wat nog steeds gewonnen is, maar als ik meteen 24. ... Dd2+ had gespeeld hadden we de partijvoortzetting gehad terwijl een extra mogelijkheid voor wit werd voorkomen. Na 25. Kg2 Dd2+

In deze stelling kan wit namelijk nog 26. Lf2 spelen, wat ook -6 is volgens de evaluatie na 26. ... Pd4. Na 26. Kg1 Lh3 hadden we echter de stelling die we geforceerd gehad zouden hebben als ik direct 24. ... Dd2+ had gespeeld. Het liep mat na 27. Lf2 Pd4 28. Dd1 Dxd1+ 29. Txd1 Pxf3#.

Khoi was zo sportief om mij het mat te laten uitvoeren. Met 5 uit 6 was ik voor de tweede keer dit toernooi ongedeeld koploper.

Einde van deel 2

Z2 wint ook tweede wedstrijd (29-10-2019)

Z2 wint op het nippertje

Dat de wedstrijd tegen Caissa 4 waarschijnlijk een stuk spannender zou worden dan de vrij soepele overwinning in de eerste ronde leek vooraf wel zeker. Dat A2 pas om kwart voor twaalf op voorsprong zou komen was niet direct voorzien.

Het begin zat niet mee. Rugved speelde nogal snel, maar dat bleek geen garantie voor hoge kwaliteit. Er ging een stuk af en vanaf dat moment kwam het punt voor Caissa niet meer in gevaar.

Probleem voor Z2 was dat het lang niet duidelijk was waar aan onze kant gescoord zou kunnen worden. Nico, een vrij vlakke partij, wat afruilen, een eindspel met ongelijke lopers zat er aan te komen - remise. Henk Boot, ook hier werd wat geruild en ook hier rolde er een gelijk eindspel uit - remise.

Jan Helsloot dan. Stond eerst slecht, maar dan gewonnen - maar zwart tructe zich er uit en wat overbleef was een eindspel met ongelijke lopers en alle pionnen op één vleugel. Tja, wat moet je dan anders dan remise aannemen?

Dan Marcel - blij dat hij weer terug is. Nog een beetje roestig, zo dacht hij zelf. Maar richting tijdnood zag hij scherp dat er een tijdelijk dameoffer inzat - waarna het materiaal met rente terugkwam. Eindelijk dan de gelijkmaker.

Nog drie te gaan. Michel had al eens remise aangeboden, maar wit verklaarde na afloop dat hij een hekel had aan remise. Toen alle stukken verdwenen waren en alle pionnen tegen elkaar aan geschoven waren zat er toch echt niets anders meer op dan een puntendeling. Henri had eerst een minnetje, uiteindelijk een plusje, maar weinig tijd - de vijfde remise.

En dus bleef Eric over. Een initiatief, dat wel. Maar Eric miste eerst een winst in het middenspel, en later nog eentje over de zevende rij. In plaats daarvan won hij wel twee pionnen en bleef hij bovendien steeds op tijdsvoorsprong. Toen zwart in zijn laatste minuut zat groeiden de problemen hem boven het hoofd en ging hij door zijn vlag.

Een krappe zege, maar ook die tellen. Vier punten uit twee wedstrijden, dat kon slechter.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 1) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 1) (door Renzo Finkenflugel)

Van 19 t/m 27 oktober 2019 werd het Haarlemse Meesters toernooi gespeeld. Het toernooi stond al heel lang in mijn agenda, maar naarmate de startdatum dichterbij kwam begon ik te twijfelen. Ik had één keer eerder meegedaan, in 2014 (toen heette het nog BDO Chess Tournament) en toen eindigde ik met twee remises, vijf nederlagen en twee reglementaire nullen met het schaamrood op de kaken op de laatste plaats. Een legendarische afgang, die helaas nog in mijn achterhoofd zat. Bovendien verloor ik op de club, de vrijdagavond voor het toernooi, op genant slechte wijze van Stan van Gisbergen, maar goed, daar kan je van verliezen natuurlijk. Toch was ik niet erg hoopvol gestemd toen ik op zaterdagmorgen de zaal binnenstapte, die in die vijf jaar geen spat veranderd was.

De eerste ronde, zwart tegen 1882. Ik kreeg het vleugelgambiet van de Siciliaan te bespelen, en ik wist dat ik na 2. b4 axb4 3 a3 d5! moest spelen. Ik besloot het verder solide op te zetten en te genieten van mijn extra pion, en na 11 zetten was de volgende stelling bereikt:

Wit heeft amper compensatie voor de pion en na zetten als Lb7, Tfd8, Tac8 en a5 sta ik heel goed. Misschien dat wit zich daardoor geroepen voelde iets actiefs te doen, maar na 12 Pg5?? Dxg5 konden de stukken weer in de beginopstelling.

Na deze onverwachte maar welkome meevaller was ik meteen van het trauma van vijf jaar geleden af, toen ik zoals gezegd geen enkele partij winnend af wist te sluiten. In de tweede ronde speelde ik tegen veteraan John Raymond Markus (1961), tegen wie ik in Dieren ooit al eens gespeeld had. Toen won ik na zes(!) uur uiteindelijk een toreneindspel, dus ik wist dat het niet makkelijk zou worden.

De 2. Lg5 variant tegen het Hollands is erg boeiend en zorgt vaak voor spektakel. In de varianten met 2. ... g6 kan wit vaak h4 spelen, en in de variant met 2. ... h6 kan wit zijn loper laten insluiten voor aanvalskansen. In het diagram heb ik zojuist 4. e4!? gespeeld; normaal is 4. e3, hetgeen wat veiliger is, maar 4. e4 is ook speelbaar. Er was alleen één probleem. Ik wist niet meer precies hoe het allemaal moest want ik had het ooit eens bekeken, vond het toen interessant genoeg om in mijn repertoire te stoppen en keek er niet meer naar om. Na 4. ... Lg7 moest ik lang nadenken, maar vond ik uiteindelijk hoe het moest.

Na 5. Lg3 f4 6 Lxf4 gxf4 7 Dh5+ Kf8 8 Df5+ hebben we de diagramstelling bereikt. Na het gespeelde 8. ... Pf6 9 e5 d6 10 Dxf4 had ik een pion meer en zeer goede stelling, die ik uiteindelijk zonder veel problemen won. 8. ... Ke8 helpt overigens niet veel, want na 9. Le2 moet zwart eigenlijk toch 9...Pf6 spelen, aangezien 9...h5 10 Lxh5+ Txh5 11 Dxh5+ Kf8 12 Df5+ Ke8 13 Dg4 niet speelbaar is.

Op 2 uit 2 dus, een mooi begin. In ronde 3 mocht ik voor het eerst op bord 1, waar ik uiteindelijk zes van de negen partijen zou spelen. Tegenstander was Jan Boekelman (2118), die met wit Catalaans speelde. Ik wist dus dat met zwart deze wedstrijd winnen een zware opgave zou worden.

Nadat ik op voor mij onbekend terrein en tegen een tegenstander die alle zetten a tempo speelde toch de meeste problemen had opgelost, vond ik het wel een mooi moment voor een remiseaanbod. Het dubbele toreneindspel zou ik immers nooit moeten verliezen. Een paar zetten later stond het zo:

In deze stelling valt voor beide partijen niet veel te halen. Wit speelde echter 26 Tc8+? waarna ik met 26. ...Txc8 27 bxa4 Tc4! 28 Ta1 risicoloos kon doorspelen. Ik wist uiteindelijk met f5 en een koningswandeling via g7, f6, e5 en d5 de a-pion te veroveren en daarna te winnen (wat nog niet makkelijk was, zoals zelden in een toreneindspel).

Op 3 uit 3 dus, waarmee ik ongedeeld koploper was. Vijf spelers stonden op 2½.

Einde van deel 1

Z1 begint met monsterscore (10-10-2019)

Z1 veel te sterk voor promovendus Oosten-Toren

Het was allemaal even wennen, vorig jaar. Spelers met 2200 en meer in de SGA, dat was vroeger een zeldzaamheid. Na de splitsing is dit met name in de Hoofdklasse SGA gebruikelijk. Vorig jaar deed (toen nog) A3 het sterk, en zoiets smaakt naar meer. Vandaar dat ook dit seizoen weer een aantal sterke spelers klaar staat om doordeweeks te spelen,

De eerste wedstrijd was tegen Oosten-Toren. Vorig jaar gepromoveerd naar de hoofdklasse. Geen echte KNSB-spelers daar, gemiddelde rating 1868, en de wedstrijd werd dan ook erg eenzijdig. Zeven van de acht spelers bij Amstelveen hadden bijna 2100 of meer, en zoiets merk je. De sterkste speler van de gasten zat op bord 2, en die wist Renzo te vloeren. Het was het enige succesje voor de thuisploeg.

De zwakste speler (op papier) bij Amstelveen was nog altijd sterker dan zijn tegenstander op bord 1 (en won dus), en op de borden 3 tot en met 8 scoorden PP, Joël, Jeroen, Gijs, Florian en David allemaal het volle punt.

Een klinkende 7-1 zege dus, maar Z1 gaat nog sterkere oppositie krijgen. In de volgende wedstrijd, een verplaatste thuiswedstrijd die uit tegen Caissa 2 wordt gespeeld, zal de tegenstand van een ander kaliber zijn.

Z2 begint met overwinning (4-10-2019)

Start tweede team in de SGA bemoedigend

Z2? U kent die term wellicht nog niet. Welnu, aangezien er veel overlap tussen KNSB-teams en SGA-teams is tegenwoordig lijkt het weinig zinvol om het hoogste team in de SGA als 'Amstelveen 4' te betitelen. Vanaf dit seizoen worden de teams in de SGA dus ook vanaf 1 genummerd. En in de wandelgangen gebruiken we dan niet de 'A' van Amstelveen (want dan zouden we twee teams met de naam 'A1' hebben) maar de 'Z' van Zukertort. En het tweede team in de SGA van onze vereniging wordt dus vanaf nu in afgekorte vorm aangeduid met Z2. Ook weer opgehelderd.

Z2 dus, speelde thuis tegen VAS 3. En won, met 5½-2½. En als u zich nu afvraagt waarom dit verslag de spanning er meteen uithaalt, dan is de verklaring dat de wedstrijd zelf ook nooit spannend werd. Z2 is best een solide team, en de bovenste borden (Michiel, Henk, Eric, Nico, Henri) moeten op dit niveau aardig kunnen scoren. De onderste vier borden werden ditmaal bezet door Harold, Hugo, Timothy en Rugved. Solide. Dus Z2 moet op zijn minst in de subtop van de eerste klasse kunnen meedraaien. En tegen VAS 3 was de strijd na een dik uur al bijna beslist. Rugved won een stuk, Eric won een stuk, Henri won een pion. En toen Timothy ook nog eens won waren de matchpunten al zowat binnen.

Natuurlijk liep het allemaal niet zo soepel als gehoopt. Rugved was wat pionnen kwijtgeraakt voor het stuk, en zwart probeerde alle witte pionnen af te ruilen. Henri kreeg een eindspel dat maar moeizaam te winnen was en Eric kreeg zijn stukken niet goed uit de knoop - dat krijg je als je er te veel hebt. Ondertussen vielen er wat normale remises: Hugo, Henk en Harold om precies te zijn. Een fraaie alliteratie. En Michiel combineerde zijn tegenstander er uit en zette dus een tweede winstpunt op het scorebord. Rugved stond inmiddels zo ongeveer verloren in een eindspel van toren en loper tegen toren en drie verbonden vrijpionnen, maar wist er op magische wijze nog een halfje uit te slepen.

Bij 4-2 gaf Henri ook maar remise, zodat de winst zeker was en alle vier de H's in het team dus remise speelden. Eric kreeg tenslotte de reorganisatie van zijn stelling rond waarna het extra stuk uiteraard de doorslag gaf.

Drie zeges, vijf remises, mooie start voor Z2.

A1 start met zege (28-9-2019)

Zukertort Amstelveen wint nipt in Wageningen (door Piet Peelen)

A1 mocht op bezoek bij Wageningen, sinds een aantal jaren 'de club van Timman'. Gijs IJzermans speelde vooruit, en speelde tegen een aanvallend ingestelde speler. Gijs besloot tot verdedigen, maar dat bleek achteraf geen goede keuze. De druk werd snel verhoogd en een ouderwetse 'kurzpartie' betekende de openingstreffer voor Wageningen.

Fitzgerald Krudde offerde een pion. Wit had het daar moeilijk mee, maar deed het goed. Met ongelijke lopers moest hij de enige zet vinden om remise te maken en dat lukte niet. U vindt het fragment hiernaast.
Stan van Gisbergen had een interessante gelijkopgaande partij tegen Afek. Hij had met Tf4-f5 een inval op h7 moeten verhinderen maar koos met weinig tijd op de klok voor Kg7-f8? Daarop volgde een zeer fraaie zet. Ook dit fragment staat hiernaast.

Florian Jacobs meldde: 'Ik speelde de opening als een boek, het middenspel als een amateurgoochelaar en het eindspel als een hangende grammafoonplaat. Met als logisch resultaat: eeuwig schaak'.

Onno Elgersma kreeg een manoeuvreerstelling en de opponent was daar tevreden mee. Maar hij had Onno's loper, die op bezoek kwam, echter weer weg moeten jagen. Toen hij dat naliet gaf hij de complimenten aan Onno, die hiermee de FM-titel haalde!
Sybolt Strating had wat ruimteoverwicht. Zwart trok flink tijd uit voor de keuze welke paardzet hij moest doen. Verdedigen of een pion offeren? Verdedigen bleek niet de goede keuze. Sybolt vond een fraaie afwikkeling waarna het direct uit was.
Daniël Kutchoukov speelde een populaire opening met een AlphaZero idee. De ons zeer bekende tegenstander ( Tjerk Sminia, oud-lid en broer van) etaleerde zijn uitstekende vorm door zijn pionnenmeerderheid naar voren te bregen. Dat was dreigend en werd beantwoord met een pionoffer. Dat werd geaccepteerd en de pluspion was in het eindspel beslissend.

Sybolt in actie voor A1 tegen Wageningen
Sybolt in actie tegen Wageningen. Hij zou de partij met een fraaie manoeuvre beslissen. Scherpe kijkers kunnen links ook nog A1's mascotte, Wouter Simonis, ontdekken. ( foto van de site van Wageningen)

Piet Peelen mocht bij zijn herintreding in A1 zijn eerste klassieke partij tegen Jan Timman spelen, die iets prettiger kwam te staan. Behalve dat hij eindspelstudies componeert schotelt hij ze je ook op het bord voor! Ook dit opmerkelijke fragment vindt u hiernaast.
Marc Overeem was met zwaar duw- en trekwerk bezig. Marc probeerde de zwarte verdediging te ontregelen maar wit vond er steeds wat op. Achteraf vond Marc dat hij de druk vast had moeten houden in plaats van voor pionwinst te kiezen. Marc had waarschijnlijk voldoende compensatie in het eindspel, maar na een foutje won wit.
Jelmer Sminia was blij dat hij niet tegen zijn broer speelde. Lange tijd stonden alle stukken op het bord en was de stelling dichtgeschoven. Ondanks tijdnood kwam zwart twee pionnen voor. Dat lijkt veel, maar eenvoudig was het allerminst, en toen zwart een slechte deed was Jelmer er als de kippen bij om hard toe te slaan en een cruciaal winstpunt te scoren.

Daarmee won A1 dus met 6-4, een fijne start.

A2 verliest van VAS (28-9-2019)

A2 niet opgewassen tegen VAS

A2 ging 'om de hoek' op bezoek bij VAS. Bijna waren we incompleet geweest, want Jan Helsloot moest op het laatste moment (zaterdagmiddag om 12 uur!) afzeggen. In allerijl werd Laurens Schilstra uit zijn bed gebeld - die kwam met de slaap nog in de ogen achter het bord en speelde soepel remise. Je moet het maar kunnen Dank Laurens!

Het scoreverloop was curieus: al na een paar uur waren er vier borden klaar. Op het kopbord kreeg Renzo Finkenflugel zo maar een stuk cadeau toen zwart twee zetten omwisselde. De partij van Paul-Peter Theulings duurde ook al niet lang. In een scherpe openingsvariant speelde PP één enkel zetje te passief - en daarmee was het eigenlijk al mis, aldus PP.

Op de staartborden iets soortgelijks. Debutant Marcel Mol stond na een zet of tien al zeer goed. een te passief zetje en zwart stond zeer goed. Maar die deed ook weer iets niet optimaal en toen was het maar meteen mat ook. En dat alles binnen zeventien zetjes. Michel Hoetmer had een vrij kalme stand, maar een ongelukige manoeuvre leidde tot dameverlies. En dat was dat. Vier borden gespeeld, 4-0 voor wit, 2-2 qua wedstrijd. Dat kon slechter.

Maar dit patroon herhaalde zich niet, want de overige borden kenden alle de nodige problemen. Laurens had een ernstige zwakte op f2 - wist zich uit de nesten te wurmen en maakte een lastig toreneindspel behendig remise, zoals u al eerder hoorde. Esther de Kleuver had minder geluk. In een prettige stand verloor ze ineens een stuk. Jeroen Schoonackers leek een remise-eindspel te krijgen, maar wit speelde het lopereindspel zeer actief en Jeroen kon het niet houden. Daarmee was de wedstrijd dus verloren.

Het allerlaatste klaar van de hele middag (en er waren drie wedstrijden) was Eric Roosendaal. Die overzag een witte aanvalswending compleet en stond meteen verloren. Wit won een stuk voor een paar pionnen. Eric probeerde nog wat trucs tegen de witte koning, die al zijn beschermende pionnen had moeten opofferen voor de aanval, maar toen wit de tijdnood voorbij was en de witte stelling richting plus zes ging was het wel klaar. Zou je denken tenminste. Wit dacht echter wat onhandig lang na over een mogelijke directe winst, vond die niet en speelde vanaf zet 45 vrijwel op increment. Eric bleef staan, deed pielzetjes en wit kwam amper verder en had geen tijd meer om een goed plan te vinden. Toen de witte dame dan toch eindelijk eens naar voren trok om de zaak hardhandig te beslissen riposteerde de zwarte dame met eeuwig schaak. Een onwaarschijnlijke remise dus, na meer dan zeventig zetten en in een inmiddels vrijwel lege zaal.

Tja, 5-3 verlies. Daar was niet veel op aan te merken. VAS was deze middag gewoon net wat sterker...

NK Lightning (15-6-2019)

NK Lightning 2019 (door Fitzgerald Krudde)

Zaterdag 15 juni werd alweer voor de vijfde keer het NK Lightning georganiseerd. Publiekstrekker dit jaar was de deelname van Anish Giri. Een unieke kans om te snelschaken tegen Anish! Voor de mensen die het format 'Lightning' niet kennen: dit is supersnelschaken: allebei twee minuten voor de hele partij, zonder increment. Dit levert regelmatig spektakel op. Klein voorbeeld: Anish Giri die met paard en loper probeerde tegenstander Miguoel Admiraal mat te zetten. Normaal gesproken natuurlijk een peuleschil maar beiden hadden ongeveer 5 seconden. Op een gegeven moment stond er geen enkel stuk rechtop op het bord en viel de vlag van Miguoel Admiraal terwijl Anish zijn stukken had moeten rechtzetten voordat hij de klok indrukte. Kortom: onmogelijk te arbitreren en gelukkig was Anish zo sportief om remise te laten noteren. Een zeer vermakelijk filmpje hiervan staat hier.

Vanuit Zukertort was de afvaardiging minimaal: Onno Elgersma en Fitzgerald Krudde. Het toernooi was opgezet met vier maal een voorrondegroep (8 man) en daarna finalegroepen (16 man). Ofwel in totaal 43 partijen!

Onno had wisselend succes in de voorronden. Hoogtepunt was een overwinning op GM Robin Swinkels. Totaal scoorde Onno in de voorronden 14 (uit 28). Hiermee kwam hij in finalegroep E en dat was wellicht (veel) te laag want groep E won hij zeer overtuigend met de mooie score van 12 uit 15!

Zelf snelschaak ik regelmatig op Internet (ICC/chess.com) maar snelschaken op een fysiek bord is erg lang geleden. Regelmatig lag er dan ook een stuk omver dat in de eigen tijd rechtgezet moest worden. Ik scoorde 18½ in de voorronden en kwam daarmee net in finalegroep A. Daarmee ging ik in ieder geval tegen Anish Giri snelschaken! Verder was finalegroep A mega-zwaar bezet: 2 GM's, 8 IM's, WGM/Nederlands dameskampioen Anne Haast en 3 FM's (waaronder ik). Kortom: dat zou zwaar worden! Ik begon goed met een overwinning op Anne Haast en in ronde 5 won ik met zwart van Liam Vrolijk. Met een score van 2 uit 5 was ik zeer tevreden. Daarna liep ik echter (volgens de verwachting) tegen veel nederlagen aan. Nadenken is niet echt aan te raden. In 1 partij had ik ergens na de opening 1 minuut meer gebruikt dan mijn tegenstander. Dat komt niet meer goed in een 2-minuten vluggertje... Tegen Anish Giri pakte ik na de opening een pion wat zeer gevaarlijk was en in een 2-minuten vluggertje volstrekt onverantwoord. Ondanks taai verdedigen ging het punt soepel naar Anish. Uiteindelijk scoorde ik 4½ uit 15. Klinkt gek, maar dat was geheel conform de verwachting gezien mijn rating. Ik heb bij het NK snelschaken voor clubteams in Apeldoorn (18 mei) voor het eerst een FIDE snelschaakrating gekregen van 2305. Mijn TPR was 2299 dus dat scheelt niets.

Winnaar werd wederom oud-Zukertorter Hing Ting Lai, die na een spannende strijd met de geweldige score van 13½ uit 15 Anish Giri net voorbleef met een half punt! Alle gedetailleerde uitslagen staan op de NK Lightning site.

Kortom, een geweldig leuk toernooi. Hopelijk is volgend jaar de afvaardiging vanuit Amstelveen groter!

A3 eindigt sterk als derde (24-5-2019)

Opgeheven hoofd (door Nico Louter)

Adrie heeft het seizoen 18-19 met opgeheven hoofd beëindigd. Tegenstander was De Amstel, zo ongeveer het team dat twee jaar geleden verrassend maar ook verdiend promoveerde naar de KNSB. Datzelfde team degradeerde nu uit de hoofdklasse. Zo zie je maar hoe de verhoudingen zijn veranderd in de hoofdklasse nieuwe stijl: open voor iedereen.

We kijken terug op een mooi seizoen, met enkele nieuwe en leuke spelers (Vaclav en David). Met enkele spelers uit de KNSB die regelmatig meespeelden (Joël, Gijs, Paul Peter). Met een vaste SGA-romp (Henk, Eric, Henri, Marcel en Nico). En met vele invallers van ieder niveau (Sander, Bram, Sybolt, Renzo, Laurens, Hugo, Michiel, Harold, Jan).

De hoofdklasse valt te beschouwen als het kampioenschap van Amsterdam, nu iedereen mee mag spelen. Met een derde plek als eindstand hebben we ons goed laten zien. De kampioen werd verslagen, tegen de nummers twee en drie kregen we een flink pak slaag, maar verder waren we goed bezig. Als we tegen twee degradanten meer bij de les waren gebleven was een tweede plaats ook nog mogelijk geweest.

Voor de spelers uit het eerste en tweede hoop ik dat dit seizoen heeft laten zien dat er nog goede mogelijkheden zijn om ook door de weeks uitdaging te krijgen. Desnoods als alternatief voor de interne competitie die dit jaar (hopelijk tijdelijk) wat minder uitdagend was. Je hoeft niet altijd mee te spelen, er zijn voldoende spelers om een beroep op te doen. Om een indruk te geven. Er hebben 1 grootmeester, 2 meesters, vele spelers met ratings boven de 2100, 2200 en 2300 meegedaan.

De gedeeld derde plek (met de Raadsheer, een team met o.a. Hing Ting, Tobias en Martijn Woudsma) werd in de slotronde binnengehaald met een daverende 6-2 overwinning. Op papier waren de teams aan elkaar gewaagd. Maar uiteindelijk was de overwinning verdiend. Marcel had vooraf een solide ruilremise binnengehaald tegen Joran Donkers. In de echte wedstrijd viel veel de goede kant op. Joël was een zet of 30 bereid een remise-aanbod aan te nemen. Toen dat niet volgde, de torens werden geruild en wit wat onhandig manoeuvreerde kwam er het zoveelste punt. Joël heeft een fantastisch seizoen achter de rug (8 uit 9, een TPR van dik 2400).

Op drie de volgende puntenpakker. PP richtte al zijn stukken op de koning van reuzendoder Theo Hendriks (versloeg Hans Ree in een eerdere ronde). Hij deed het rustiger dan ik het zou doen, maar zijn boa constrictorachtige aanpak leverde een welverdiend punt op.

Op vier speelde Michiel een puike partij tegen Willem Hensbergen. Volgens Willem stond hij de hele partij met de rug tegen de muur en verloren. En zo geschiedde, prima pot van Michiel.

Op vijf speelde Jeroen Schoonackers. Als ik het me goed herinner ging het lange tijd gelijk op, maar in de tijdnoodfase overspeelde hij zijn tegenstander met fraai spel. Koel in tijdnood!

Op zes had Henri Krop een ongelukkige pot. Er was weinig uit de opening gekomen en opeens schoot hij een nare bok, een loper die zo maar geslagen kon worden. Jammer, remise was meer op zijn plek geweest.

Op zeven speelde ikzelf een bijzondere pot. Mijn tegenstander offerde een kwal voor twee vrijpionnen op de vijfde rij. Vervolgens zette ik druk op zijn centrum, waar mijn tegenstander op reageerde door dit te gaan keepen, in plaats van zijn pionnen in beweging te brengen. Toen ging het goed mis en haalde ik het punt lekker binnen.

Op acht was invaller van het laatste moment Harold nog niet helemaal fris van werk en jeugdtraining, desondanks haalde hij een prima half puntje.

Tot volgend seizoen!

Zukertort Amstelveen op het NK snelschaken voor clubteams (18-5-2019)

Kanonnenvoer weert zich kranig (door Florian Jacobs)

Sacrificial mutton, checking in. Aldus achtvoudig Russisch kampioen Peter Svidler alvorens hij bij een online match tegen Magnus Carlsen aantrad. Een soortgelijke stemming had men van de afgevaardigden van Zukertort Amstelveen kunnen verwachten toen zij op zaterdag 18 mei in de vroege morgen het gezellige - en mooi gebouwde - denksportcentrum te Bunschoten binnenstapten. Het team, dat bestond uit Sybolt Strating, Fitzgerald Krudde, Florian Jacobs, Gijs IJzermans en Paul-Peter Theulings, wist immers dat zij net geen laatste geplaatst waren in het iedereen-speelt-tegen-iedereen-snelschaaktoernooi waarin de gemiddelde rating zo tegen de 2400 lag. Ja, een fors deel van de crème de la crème van het vaderlandse schaak wilde deze zaterdag ook wel een gooi doen naar een Nederlands kampioenschap. Geef ze eens ongelijk.

Maar ja, dan zit je als brave niet-titelhouder wel op je vrije zaterdag in ronde één zomaar tegen een blik toppers te schaken. Laat ons zo vrij zijn om de line-up hier integraal te publiceren.

FM Strating, Sybolt2244-GML'Ami, Erwin2669
FM Krudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas2490
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435

Goedemorgen! Dat gold niet voor onze tegenstanders, want tien minuten later:

FMStrating, Sybolt 2244-GML'Ami, Erwin 2669 1 - 0
FMKrudde, Fitzgerald 2274-GMVan Foreest, Lucas 2490 1 - 0
Jacobs, Florian 2130-GMNijboer, Friso 2469 1 - 0
IJzermans, Gijs 2005-IMBosboom, Manuel 2435 0 - 1

Wablief? Ja, het wonder van Bunschoten was geschied. God had tot Abraham gesproken en een ander slachtlam naar de polder gebracht. Konden we deze grootmeesterlijke hoogte handhaven en misschien zelfs een gooi doen naar het podium?

Helaas: wonderen duren nooit lang: de heren toppers gunden ons in de volgende drie potjes welgeteld twee halfjes. Orde hersteld, terug naar de slachtbank. In ronde twee troffen we de latere winnaars - het schrikbarend talentvolle Apeldoorn 1 - waarin het patroon van de dag zich zou aftekenen: her en der haalden we een scalp binnen, over het geheel genomen gingen we vooral genadeloos kopje onder. Alleen de tweekamp met de nummer-laatst-op-rating, een team dat met drie spelers kwam aanzetten, wisten we ternauwernood te winnen, waarmee we de een-na-laatste plaats veilig stelden. Zo eindigde een vrolijk toernooi in rap tempo, waarbij de informele sfeer en de onorthodoxe indeling-met-stoelendans het spelplezier verhoogden. Onze individuele scores waren stuk voor stuk fors in de min, waarbij de speelsterkte van de tegenstanders er wel toe leidde dat vier van ons vijven zowaar in de ratingplus eindigden. Laat ons dit verslag dan ook eindigen met een kleine samenvatting per speler. We waren gladiatoren in de leeuwenkuil, die er een paar om zeep wisten te helpen alvorens te worden verscheurd.

  • Bord 1 - Sybolt Strating: 7½ uit 23 (-8). Solide op het topbord, betrouwbaar in zijn structuren. Liet zich soms overdonderen en mag wat aan zijn versnelling doen. Versloeg Erwin l'Ami en Stefan Kuipers.

  • Bord 2 - Fitzgerald Krudde: 9 uit 23 (-5). Was bang voor roestigheid, maar beleefde een tweede jeugd. Onverschrokken vechter, gepokt en gemazeld. Versloeg Lucas van Foreest, Stefan Kuipers, Max Warmerdam en Tobias Kabos. MVP.

  • Bord 3 - Florian Jacobs: 5 uit 19 (-9). Wisselde aardig schaak af met onvergeeflijke traagheid. Mag wat minder weggeven. Versloeg Friso Nijboer en Sipke Ernst.

  • Bord 4 - Gijs IJzermans: 1½ uit 23 (-20). Vocht als een leeuw in een gladiatorenkuil, maar was niet gelukkig. Versloeg Arthur van de Oudeweetering.

  • Bord 5 - Paul-Peter Theulings: 4 uit 20 (-12). Begon moeizaam, knokte zich terug. Wist enkele goede schakers stevig te vloeren. Eindigde bijvoorbeeld met een vechtwinst op Hugo ten Hertog.

Onno Elgersma wint Simoniscup(17-5-2019)

Onno Elgersma wint Simoniscup (door Wouter Simonis)

Onno Elgersma Op vrijdag 17 mei werd de tweede en laatste ronde van de Rapidcompetitie gespeeld. Van degenen die de eerste ronde goed hadden gescoord waren alleen Nico Louter (3 punten) en Eric Roosendaal (2½ punt) aanwezig. Daarnaast nog vier spelers die 2 punten hadden verzameld, waaronder Onno Elgersma.

Onno versloeg achtereenvolgens Harold de Boer, John Spinhoven en Henk Boot. In de laatste ronde moest hij een halfje afstaan aan Olav Lucas. Daarmee werd zijn totaal 5½ punt, evenveel als Eric Roosendaal. In dat geval beslist het beste resultaat op de laatste speelavond, dat dus in het voordeel van Onno was.

Na het clubkampioenschap nu dus ook de Rapidcompetitie. Om in voetbaltermen te spreken: de dubbel. Ook extern levert Onno een waardevolle bijdrage aan onze club: hij speelde dit seizoen alle wedstrijden van het eerste mee en scoorde 5 uit 9.

De volledige eindstand vindt u hier.

A1 sluit af met ruime zege (11-5-2019)

A1 duwt Philidor Leiden kopje onder

A1 was vrijwel compleet - op het laatste moment bleek Christopher niet te kunnen. Daarvoor werd een invaller gevonden, die op het laatste moment nog uitgeruild werd met Eric Roosendaal (zie verslag van A2 hieronder).

Philidor stond achtste, en kon de punten best gebruiken, maar daar zijn ze niet bij in de buurt geweest. Veel borden stonden halverwege al goed voor A1, en dat leverde een boel punten op. Sander bijvoorbeeld zag tot zijn genoegen dat wit niet goed ontwikkelde en zijn dame liet verdwalen op g7. Sander greep het initiatief en won vlotjes. Sybolt had ook voortdurend initiatief. Zwart werd teruggedrongen, en zoals zo vaak bij slechte stellingen lokte een en ander een blunder uit. Daniel had het al snel te kwaad met de klok, en verloor twee stukken voor een toren. Dat bleek wit echter compleet verkeerd te hebben ingeschat. De witte stukken waren hulpeloos tegen een zwarte vrije a-pion, zodat Daniel ook al won. Bij Onno waren de lichte stukken al snel verdwenen, maar een en ander had zwart wel wat zwaktes in de pionnenstructuur gekost. Onno maakte daar goed gebruik van - toen hij er twee voor was geloofde zwart het wel.

A1 domineerde natuurlijk niet overal. De eerste uitslag was een vrij kalme remise bij Gijs. En Philidor boekte ook een succesje. Jelmer verloor een kwaliteit, kreeg een enorme koningsaanval over zich heen en moest capituleren. Verder had Tjark het lastig. Er kwam een dubbel toreneindspel op het bord waarin zwart een pluspion had en bovendien twee torens op de tweede rij. Vermoedelijk verloren, zo was de inschatting, maar Tjark zag een pattruc en wandelde opgelucht weg met een half punt. Fitz had een loperpaar als ruime compensatie voor een minuspion - dat werd ook remise. Eric had lang een vrijwel gelijke stand, maar na een foutje wist wit toch groot voordeel te krijgen. Pion winnen of op mat spelen? - dat was de vraag voor wit. Het mat leek ondekbaar, maar Eric had scherp gezien dat hij net op tijd was om een zetherhaling af te dwingen, waarmee hij zijn debuut in A1 opfleurde met een halfje. De laatste zetten van dit curieuze eindspel ziet u hiernaast. Stan was als laatste bezig, maar met een pluspion en een eindspel van sterk paard tegen slechte loper was het slechts een kwestie van tijd.

Een ruime 7-3 overwinning dus, en als Philidor daardoor al niet in slechte stemming was, dan zal dat later die avond nog wel gekomen zijn. Concurrent Vianen/DVP won namelijk onverwacht bij het gedeeld aan kop staande Oud Zuylen Utrecht, waardoor Philidor 2½ bordpunt te kort kwam om zich te handhaven. Kampioen in deze klasse werd Caissa, dat met 9-1 uithaalde tegen het puntloze Rotterdam en op bordpunten naar de Meesterklasse promoveerde. A1 eindigde als vierde, met 12 punten uit 9 duels. Topscorer werd Sander, met een daverende 7½ uit 9. Christopher scoorde ook sterk, 5 uit 6, en Stan haalde 5 uit 7. Onno scoorde 5 uit 9, Gijs zat met 3½ uit 6 ook nog in de plus. Tjark, die constant aan een hoog bord zat, handhaafde zich daar uitstekend met 4 uit 8.

A2 redt zich met gelijkspel (11-5-2019)

A2 uiteindelijk ruim gehandhaafd

Het was een nerveus A2 dat afreisde naar Oegstgeest. Het doemscenario was dat A2 zou verliezen, en dat concurrent Delft zou winnen bij Santpoort, waarna A2 met zeven punten er toch nog uit zou gaan. Moeilijke situaties vragen om drastische maatregelen. A1 had Jonathan Tan als invaller, en die zou ook bij A2 mogen invallen. Aangezien A1 en A2 in hetzelfde gebouw speelden was de omwisseling zonder logistieke problemen te realiseren. Jonathan Tan viel dus in bij A2. Ter compensatie moest er dan iemand van A2 naar A1 - aangezien teamleider Eric Roosendaal niet in grootse vorm steekt besloot hij om zichzelf "weg te promoveren" naar A1.

Oegstgeest is een team met grote krachtsverschillen: een zeer sterke top, een veel minder sterke staart. Helaas was het eerste resultaat negatief voor ons aan een lager bord. Michiel Harmsen, die toch maar weer eens inviel (dank!), kreeg na 1. b3 een wat onevenwichtige stand, waarin een en ander aan de zwarte kant niet goed samenwerkte. Dat liep verkeerd af, een droomstart voor Oegstgeest. Vanaf dat moment echter liep er veel goed voor A2. Jan Helsloot maakte een plusremise aan een middenbord. Bram ter Schegget hield het sterke tweede bord op remise. "Ik heb het toreneindspel slecht gespeeld" zo meldde hij. Anders had er zelfs nog meer ingezeten. En Jeroen Schoonackers profiteerde van een zwakke dag van de tegenstander. Hij kreeg alle ruimte om een enorm initiatief te ontplooien en won zonder grote problemen. Gelijk, 2-2.

Intussen begon men bij Oegstgeest behoorlijk zorgelijk te kijken. Wim Moene had met zwart een gambiet gespeeld. Wit nam de pion, raakte zwaar achter in ontwikkeling, verloor een pion, zag twee zwarte torens op zijn tweede rij verschijnen en zal toen wel geweten hebben hoe laat het was. Wim won en bracht de stand op 3-2. Hoe stonden de andere drie borden er voor toen de tijdnoodfase voorbij was?

Esther de Kleuver kwam redelijk uit de opening, maar in de tijdnoodfase ging er wat mis. Kwaliteit kwijt, en een slechte stelling, met een loperpaar als kleine compensatie. Paul-Peter Theulings stond wel goed, beter stukkenspel, pluspion, dat bood zeker kansen. Jonathan dan, aan het zware kopbord, waar Oegstgeest een 2300-speler (Nikolic) had opgesteld. Jonathan had lang een solide stand, en het leek zelfs op een burcht. Moest hij gaan passen, of zou hij dan toch langzaam worden weggedrukt? De zwartspeler zei na afloop dat hij dacht dat remise onvermijdelijk geweest zou zijn als wit was blijven staan. Jonathan koos toch voor enige activiteit, en verloor daarbij een pion. Daarmee was het waarschijnlijk wel mis.

Oegstgeest had inmiddels een lijntje uitgezet naar Santpoort, en dat leverde interessant nieuws op: Delft ging zeker niet winnen (het werd inderdaad tenslotte 5-3 voor Santpoort, waarmee Delft dus degradeert). Dat betekende dat Oegstgeest zo ongeveer veilig was en A2 zeker veilig was. De motivatie om verder te zwoegen was daarmee laag geworden. Jonathan gaf zijn verloren stand op. Esther kreeg in slechtere stand remise aangeboden, PP gaf ook remise en daarmee was het 4-4.

A2 dus gehandhaafd, met zelfs 8 punten uit 9 wedstrijden. Grappig genoeg werd LSG 2 kampioen. Van dat team had A2 in de eerste ronde nog gewonnen. LSG 2 verloor in de derde ronde nogmaals, maar won de laatste zes ronden allemaal, vaak met overmacht. A2 had een beetje geluk dat het LSG 2 ontmoette op een voor hen slechte dag.

Met 5½ uit 9 bracht Esther de meeste punten binnen. Jeroen zat daar met 5 uit 9 een halfje achter. Ook de 4 uit 8 van Bram met een TPR van 2230 mocht er zijn. Renzo scoorde 2½ uit 4, maar wel met een TPR van 2349. Wim zat met 3 uit 5 trouwens ook nog in de plus, en hij scoorde zijn punten net op de momenten dat het matchpunten opleverde - ook niet onbelangrijk.

A4 redt zich ternauwernood (1-5-2019)

Zukertort 4 handhaaft zich met blauw oog in 1e klasse SGA (door Michiel Harmsen)

Zukertort 4 speelde zijn laatste wedstrijd voor de SGA-competitie uit tegen Boven IJ - Nieuwendam 2. Er stond voor beide teams veel op het spel. Boven IJ - Nieuwendam zou bij winst promoveren, wij zouden bij winst degradatie zeker ontlopen. Teamleider Harold de Boer had dan ook een zo sterk mogelijk team samengesteld. Omdat hij zelf verhinderd was had hij een invaller met rating van meer dan 2100 gezocht. Die werd natuurlijk op bord 1 geplaatst om de 100% scorende en kersverse veteranenkampioen van de SGA Eric Tetteroo af te stoppen. Dat ging niet goed. Onze - laten we hem gewoon Joker noemen - kwam helaas niet opdagen. Vlak daarna had Rugved Adavatkar verloren. Dat ging zo snel dat niemand kon navertellen wat er op het bord gebeurd was. Rugved sloot dit seizoen daarmee af met een TPR die precies gelijk is aan zijn rating.

Gelukkig bracht Wilco Dado de stand snel op 2-1. Hij had het geluk dat zijn tegenstander een verkeerd stuk beet pakte en daardoor zijn dame verloor. Hugo Luirink speelde weer een Wolga-gambiet. Hij kon in het eindspel remise forceren door eeuwig schaak. Die kans liet hij zich op bord 2 niet ontglippen. Michel Hoetmer stond inmiddels een pion voor maar had wel ongelijke lopers. Het zou dus nog wel eens spannend kunnen worden. Helaas had ikzelf de opening wat verknoeid en slechts geringe compensatie van een loperpaar voor een pion achterstand. Olav Lucas won op degelijke wijze een dame en dus de partij. Michel won uiteindelijk zijn partij mede doordat zijn tegenstander een tactische wending overzag.

Dat bracht de stand op 2½-3½ in ons voordeel. Nog één punt en we waren veilig. Helaas bracht mijn tegenstander een correct kwaliteitsoffer dat uiteindelijk won. De laatste hoop was dus gevestigd op John Spinhoven, die een dubbel toreneindspel met pion minder aan het verdedigen was. Hij gaf teleurgesteld op toen een vrijpion doorbrak. Met dit 4½-3½ verlies waren wij afhankelijk van de wedstrijd Chaturanga - De Amstel 3, die door Chaturanga gewonnen moest worden om De Amstel 3 onder ons te houden. Gelukkig won Chaturanga twee dagen later met 5½-2½, en dus ontsnapten wij met een blauw oog aan degradatie! Niet alleen de vaste teamleden maar ook onze Joker kunnen weer iets rustiger slapen.

Zukertort 4 heeft een grillig seizoen achter de rug. Tot de winter stonden we bovenaan, maar vervolgens verloren we vier wedstrijden op rij, waarvan drie met slechts 3½-4½. Ik hoop dat we volgend seizoen met een wat evenwichtiger team weer meer naar boven kijken.

A3 lijdt zware nederlaag (25-4-2019)

Ook versterkt A3 kansloos bij VAS 5

Teamleider Nico Louter had vermetele plannen. A3 had immers toch nog een kleine kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe-stijl te worden. Dan moest de concurrentie meewerken, maar eerst en vooral moest de komende wedstrijd tegen VAS 5 gewonnen worden. Nu klinkt dat eenvoudiger dan het is. VAS 5 is in feite bijna VAS 1, want sinds de scheiding van SGA en KNSB kan dat gewoon. Dat kunnen wij dan ook dacht Nico. En dus trommelde hij een aantal sterke spelers op. Vaste krachten Gijs IJzermans, Joël de Vries, Renzo Finkenflugel en Paul-Peter Theulings schoven op naar de lagere borden, en bovenin werden Sander Los, Florian Jacobs en Bram ter Schegget 'ingevlogen'. Met Laurens Schilstra aan het laatste bord was dit naar alle waarschijnlijkheid de sterkste opstelling die A3 ooit gehad heeft.

Het begin was niet naar wens. Laurens raakte al snel in de problemen en verloor. Zoiets kan gebeuren en is geen reden tot paniek. Alle overige borden stonden lang gelijk. Soms een plusje, soms een minnetje, soms gewoon remise-achtig. Zoals bij Renzo, waar de remise al uren in de lucht hing voordat de halve punten uiteindelijk genoteerd konden worden.

Maar aan veel borden gebeurde wat vaak voorkomt, namelijk dat de iets sterkere speler zich iets sterker toont. Dat uit zich dan in een spannende parij. De iets sterkere speler kan best verliezen, maar zal vaker winnen. Als het een team nu een keer meezit dan vallen er net een paar van die dingen meer de goede kant dan de slechte kant op. Helaas, dit was niet een van die dagen. Of eigenlijk wel, maar dan voor VAS. Alles, maar dan ook alles viel goed voor de gastheren.

Florian bijvoorbeeld had een erg ingewikkelde stelling, die gunstig leek, maar dat misschien toch niet was. Een zwarte pionnenwals was vervolgens niet tegen te houden. Joël had een enorm tactische partij. Dat ligt hem meestal wel, maar deze keer had zwart het kennelijk beter gezien. Gijs had ook een stelling die best aardig leek. Een paard verdwaalde een beetje, wit had ineens een soort doorbraak in het centrum, en het bleek plotseling allemaal niet meer bij elkaar te houden. Bram wilde wat initiatief pakken, en na een reeks logische zetten stond zwart ineens zoveel beter dat de witte pionnen er links en rechts af vlogen.

Daarmee had VAS al vijf winstpunten en A3 nog maar een enkel halfje. De overige twee spelers zouden de score draaglijk maken, zo leek het. PP had het loperpaar in een eindspel, won een pion, en nu moest hij het nog uitschuiven. Zwart moest zijn paard geven voor een vrijpion, en ineens bleek dat PP zijn loper zodanig had geparkeerd dat die niet meer op tijd was om hetzelfde te doen bij een zwarte vrijpion. Zo werd een beter eindspel zelfs nog verloren. Maar Sander zou dan toch wel winnen. Hij had een betere stelling, en stuurde met vaste hand een vrije a-pion naar promotie. In tijdnood realiseerde hij zich niet dat je in de SGA met minder dan vijf minuten geen notatieplicht meer hebt. Wellicht dat hij hierdoor een eenvoudige stukwinst overzag. Wit ontglipte zodoende zowaar nog met een remise. Zeiden we al niet dat alles meezat voor de thuisploeg? Sander scoorde het tweede halfje, en dat was alles wat er inzat voor A3 op deze kille avond. De kampioenskansen zijn daarmee meteen compleet verdwenen, en A3 kan de laatste ronde ontspannen spelen - er valt niets meer te winnen of te verliezen.

A2 boekt fraaie zege (13-4-2019)

A2 wint via een boel remises

A2 heeft het lastig dit jaar. Na de redelijk kansloze nederlaag tegen Santpoort en het fiasco tegen DD was er toch het gevoel dat er bij Schaakmat Westland 'iets te halen viel'. Dat zou dan wel zonder Wim en Renzo moeten gebeuren - die waren verhinderd. Laurens Schilstra en Michiel Harmsen waren hun zeer capabele vervangers.

Westland probeerde een klein trucje. Ze dachten, zo bleek achteraf, dat Amstelveen misschien een zwakke invaller zou opofferen aan bord 1. Niet iets waar wij om bekend staan, dacht ik, maar Westland zette voor de zekerheid hun achtste bord aan bord 1. Die truc keerde zich als een boemerang tegen hen. Bram ter Schegget wist wel raad met het mindere spel van zijn tegenstander en stond al snel twee pionnen voor. Na afloop mopperde hij nog wat - het scheen dat hij nog veel sneller had moeten winnen. Nu werd het een dame-eindspel dat ruim na de tijdcontrole pas tot een definitief einde gebracht kon worden. Maar de goede afloop leek al die tijd niet echt in gevaar.

Die partij had flink wat invloed op het strijdverloop. Paul-Peter Theulings kreeg al snel een remisestand op het bord. Alle lopers en paarden er af, maar beiderzijds nog wel acht pionnen. PP bood dus remise aan, maar wit weigerde, mede met het oog op de ruïne bij bord 1. Anderen hadden daar minder moeite mee. Laurens Schilstra kreeg remise aangeboden en nam het aan. Jan Helsloot had een onduidelijke stand en accepteerde ook remise. Eric Roosendaal was met zwart prima uit de opening gekomen en bood remise aan. Wit dacht een kwartier na, wilde het eigenlijk aannemen, maar kreeg geen toestemming van de teamleider en speelde dus door. Michiel Harmsen bood remise aan en dat werd dan weer wel aangenomen. Bij PP werden uiteindelijk de dames en flink wat pionnen geruild, maar het bleef remise en het werd tenslotte ook remise. Daarmee was het 2-2.

Toen kwam de tijdnoodfase. Jeroen Schoonackers had al tijden lang een plusje dankzij een witte isolani, maar meer dan een plusje was het niet. Eric stond nog steeds goed, maar de stelling werd onoverzichtelijk - en ineens stond alles verkeerd en stortte de stelling in. Esther de Kleuver was na een zeer langdurige openingsfase (ruim 2 uur voor de eerste 12 zetten) steeds beter komen te staan. Loperpaar tegen twee steeds gepende paarden. Esther manoeuvreerde vakkundig naar een winststelling toe. Na zet 40 nam ze even rustig de tijd - ze kon gewoon een stuk winnen. Dat deed ze niet - maar in plaats daarvan speelde ze een andere krachtzet die even later ook elegant won. Toen Bram zijn dame-eindspel won stond A2 op 4-3. Kon Jeroen de remise veiligstellen. Hij stond eigenlijk iets beter in een paardeindspel - maar wit moest natuurlijk doorspelen. Jeroen vond een soort eeuwige aanval en wit moest ofwel zetherhaling accepteren ofwel een pion verliezen. Hij koos dan maar voor het eerste en daarmee won A2 dus met 4½-3½.

Is A2 nu veilig? Met 7 punten ben je dat vaak wel, maar in deze poule niet. Axel is gedegradeerd, maar de nummer 9, DSC/Delft, won van Axel en dus hebben ze nu 5 punten, net als Oegstgeest. A2 speelt tegen Oegstgeest. Voor ons is 4-4 voldoende, Oegstgeest moet winnen. Maar als dat gebeurt, en DSC/Delft wint ook (tegen Santpoort - geen uitgemaakte zaak) dan vliegt A2 er op bordpunten alsnog uit. Nee, A2 is nog niet veilig, maar we hebben wel alles in eigen hand.

A4 komt net te kort (12-4-2019)

A4 verliest van Amsterdam West 6

A4 had dringend matchpunten nodig - en er lagen zeker kansen tegen Amsterdam West 6, een solide team van ongeveer gelijke sterkte. De tegenstander wilde graag een partij vooruit spelen. Daarom speelde Olav Lucas een week eerder. Zwart gaf een stuk weg, maar het leek een tijd lang op een offer want zwart kreeg flinke aanval. Olav hield de rug recht, het hoofd koel, en zette A4 alvast op voorsprong.

Die voorsprong verdampte de week erna vrij snel. Zowel Wilco Dado als bij Rugved Adavatkar ging er al spoedig iets mis. John Spinhoven stond prima, maar voelde zich niet erg lekker - en dat resulteerde in een vlaag van achaakblindheid - dame weg, partij weg. Michel Hoetmer was ook al niet fit. Hij kreeg een paardeindspel met minuspion. De stelling was geheel remise - maar Michel offerde nodeloos zijn paard voor de voorlaatste pion en werd toen door zwarts laatste pion geveld.

De overige drie borden haalden alles uit de kast om er nog een 4-4 uit te slepen. Hugo Luirink had urenlang een volkomen gelijke stand. Er rolde een pionneneindspel uit waarin wit het verkeerd aanpakte - Hugo gaf wit nog een kans op remise, maar die zag het niet - en dus won Hugo alsnog. U vindt dit fragment hiernaast.

Michiel Harmsen moest hard werken om overeind te blijven, maar kreeg tenslotte een gunstig eindspel dat vlot won. Alleen captain Harold de Boer speelde tenslotte nog. Wit had een pluspion maar deed er niets mee. Harold pielde en zwoegde, ging zetherhaling uit de weg, maar zag uiteindelijk geen winstkansen en gaf met een pion minder tenslotte maar remise.

Alweer een minimale nederlaag. Het zit A4 niet mee. Als de laatste wedstrijd niet gewonnen wordt zal A4 waarschijnljk degraderen - dat was niet bepaald gepland.

A3 speelt gelijk (5-4-2019)

A3 afgestopt door ENPS 2

Als A3 zou winnen, en als de concurrentie wat foutjes zou maken, dan, ja dan had A3 nog best kans om de eerste SGA-kampioen nieuwe stijl te worden. Aldus had captain Nico Louter becijferd. Dan zou er liefst wel van ENPS 2 gewonnen moeten worden, en dat zou moeten kunnen. ENPS 2 immers stond onderaan, zonder een enkel matchpunt. De vorige ronde was er slechts een enkel halfje hun kant op gevallen. Enig optimisme leek gerechtvaardigd. Per bord had A3 gemiddeld zo'n 100 ratingpuntjes in de plus. Nee, dat zegt nog niks, maar toch...

ENPS 2 is echter bepaald geen zwak team. Een sterke kopman (Daan Zult, 2320), dan vrijwel allemaal spelers van hoog in de 1800. Lastig te verslaan als ze zich solide opstellen. En dnt bleek al snel. Aan de lagere borden, waar A3 een vuist zou moeten kunnen maken, waren het eerder de bezoekers die achter de betere stellingen zaten. Marcel kwam in een vrijwel gelijk eindspel terecht. Henk had een stelling met veel open lijnen waar wit een grote winstkans miste. Eric kon het goede plan niet vinden, verbruikte veel tijd en stond hooguit gelijk. Henri stond wat minder in een gesloten stelling. En Nico kreeg aan het laatste bord te maken met de ons bekende Boudewijn van Beckhoven, een speler die hem 'niet ligt'. Aan het hoogste bord had Gijs het zeer lastig, PP had een mini-voordeeltje in een eindspel, en alleen Joël, die in grote vorm verkeert, stond al snel goed.

Na een paar uur kwamen de uitslagen vlot binnen. Nico kwam niet in zijn spel en verloor - de achterstand werd uitgewist door Joël, die een toreneindspel met pluspion koeltjes uitschoof. Eric kreeg een remise-aanbod, en met het oog op 40 minuten minder plus matige vorm nam hij het maar aan. Marcel bereikte niet veel met een loperpaar - ook remise. Henk kwam goed weg en mocht zijn handen dichtknijpen met remise. Toen Gijs zijn stelling niet kon houden doordat de witspeler in het eindspel een elegant matnet dichtknoopte leek verlies aanstaande. PP had een eindspelletje van loper en twee pionnnen tegen paard en één pion. Complicatie was dat hij een randpion had met loper van de verkeerde kleur. Als wit zijn paard voor die andere pion zou kunnen geven was het op slag remise. Was dat nog te winnen? Velen dachten van niet. PP manoeuvreerde echter behendig en wist toch het volle punt te scoren. De tablebase zei na afloop dat het bij perfect spel altijd gewonnen geweest was.

Bleef alleen Henri nog over. Daar was een zeldzaam eindspel met vier lopers onstaan. Vanwege de vele pionnen waren eigenlijk alle lopers slecht. Henri zocht verwoed naar kansen, ruilde een stel lopers af, maar er bleek weinig muziek in de stelling te zitten. Remise, en daarmee 4-4.

De kampioenskansen zijn daarmee nog niet weg maar hebben wel een deukje opgelopen. Caissa 6 moet volgende week nog spelen en kan twee punten uitlopen. In de volgende ronde speelt A3 tegen het sterke VAS 5, dat momenteel mede op kop staat. Alleen bij winst in die wedstrijd mag A3 nog hopen op het hoogste treetje.

Sander en de gevaarlijke gek (19-3-2019)

De gevaarlijke gek slaat toe! (door Sander Los)

Ken je hem? John van der Wiel zat naast mij tijdens de analyse, en stelde deze vraag aan mijn jonge tegenstander. Hij wees daarbij naar mij en in zijn ogen verscheen de voor hem karakteristieke twinkeling. Mijn tegenstander wist duidelijk niet wat hij met deze vraag aan moest, en zijn gezicht verried een mengeling van "moet ik dat weten dan?" en "welke kant gaat dit op?". "Nou," ging John verder, "dat is een gevaarlijke gek! Als je gewone zetten doet, dan win je wel van hem, maar zodra het een beetje uit de hand loopt, wordt-ie een compleet gevaarlijke gek!" Dat had mijn tegenstander waarschijnlijk eerder willen weten.....
A4 verslaat koploper (19-3-2019)

Dood of de gladiolen (door Nico Louter)

Uit. Caissa 6. Koploper. Wij 3. Winnen dus. Kan het? Ja! Gaan we het doen? Misschien.

Vooraf tegenvaller. David kan niet. Sybolt wel! Verrassing. Wil niet tegen Bezemer. Geen verrassing. PP kijkt zorgelijk. Arno speelt tegen PP. Begin spanning. Wat gaat er gebeuren met La5?

Joël speelt tegen jong figuur. Russisch. Offert op e1 voor verwikkelingen. Tegenstander hapt. Joël overziet Lxh2. Tegenstander ook. Joël speelt geen Dh3 + Le3. Speelt ook geen Dh3xh7. Ik snap het niet. Joël wel?

Eric niet helemaal lekker. Herhaalt zin. Niet van Sander gewonnen. Zakt 1 bord. Henri zag gemiddelde Elo. Gewoon spelen joh! Vaclav knokt! Sybolt komt met late trein. Marcel op tijd.

Stelling Sybolt complex. Fijn. Marcel met ruimte. Fijn. PP gebruikt veel tijd. Jammer.

Ridens wedstrijdleider. Potverdorie! Nog meer deserteurs. Boudewijn. Arno. Eelke. Martin. Dennis. Potverdorie!

Vaclav centrum kapot. Pion kwijt. Potverdorie!

Uur verder. Gijs wat moeilijker, maar onduidelijk. Sybolt leek lekker maar zit ook wel vast. Wel vage pluspion. Joël rommelt wat, maar wordt er niet beter van. Mag geen remise nemen. Onjuist advies? PP heeft pion ingeleverd. Marcel heel scherpe stelling. Henri staat. Eric ook, lichte positieve druk. Vaclav wordt steeds moeilijker. Komt niet tot tegenspel.

Sybolt komt helemaal los. En dan gaat het hard. 0-1! Dat is alvast beter dan A2 afgelopen zaterdag. Joël lijkt ook pionnetje te pakken...

Marcel doet sneaky zetje.Tegenstander denkt na van 24 minuten tot 3 minuten... Ziet er goed uit. Vaclav begint te rommelen. PP knokt. Gijs kan nog alle kanten op.

Weer een uur verder. Ik vreet mijn schoenen op. Henri doet onhandig, denkt mat te gaan en overziet dat het een pionnetje is met veel mindere stelling en geeft op. Goed geknokt. Bij Joël begint wederom de glorie. Pionnetje wordt pionnenwals op de koningsvleugel. Wint! Gijs lijkt stuk te winnen, maar toch niet. Gaat eraf. Balen!

PP offert een stuk in de hoop op eeuwig schaak. Helaas. Vaclav knokt zich grandioos terug, haalt pionnetjes op en mag dan remise aanbieden. Aangenomen. Want... Eric verbetert zijn stelling. Wordt steeds meer een toreneindspel. En dan heb je als teamleider terecht vertrouwen. Blijft Marcel over. Stand 3½-3½. Staat huizenhoog gewonnen. Doet het niet helemaal handig (understatement), maar is gewonnen. Weinig tijd. moeilijk, moeilijker, moeilijkst. En dan applaus! 4½-3½

A1 lelijk onderuit (16-3-2019)

A1 verliest van Voorschoten

Goed, A1 was verzwakt, Stan, Christopher en Gijs waren om uiteenlopende verhinderd. En toch, daaraan lag het niet dat A1 een wat onverwachte nederlaag leed. Onverwacht, want Voorschoten is best een goed team, maar zo erg hoog stonden ze nou ook weer niet. En de drie invallers deden wat ze moesten doen: standhouden. Laurens Schilstra stond lange tijd iets beter, maar toen hij iets te voortvarend te werk ging raakte een paard ingesloten en was het voorbij. Die tegenvaller werd keurig goedgemaakt door Renzo Finkenflugel. Een vrij bizarre opening leidde al snel tot een lege zwarte koningsvleugel - Renzo had twee stukken voor een toren en twee pionnen. Renzo maakte dankbaar gebruik van al die open lijnen en vloog wit naar de keel via h5-h4-h3, zijn koning onverschrokken in het midden latend. Wit hield lang stand, wikkelde af naar een eindspel, maar verloor toen een pion, waarna Renzo het rustig uitschoof. Michiel Harmsen was invaller nummer drie - een paar ruiltjes en een keurige remise was geboekt. Daarmee scoorde het invallerstrio een nuttige 1½ uit 3 - niets mis mee.

De middenmoot had het lastiger. Daniel Kutchoukov moest lijdzaam toezien hoe zijn stelling stukje bij beetje minder werd. Dat bleek niet te houden. Jelmer Sminia was al snel een pion achter. Er werd geruild en geruild, maar wit hield de pluspion vast tot in een winnend dame-eindspel. Sander Los had wit, iets wat hem vroeger zorgen baarde, maar tegenwoordig tot mooie scores leidt. Zwart begon rustig, besloot toen de partij bijzonder scherp te maken en kreeg daar spijt van - in de wirwar van verwikkelingen voelde Sander zich als een vis in het water en combineerde hij zich naar de winst. Onno Elgersma speelde een degelijke partij met als strijdverloop pionwinst, pionwinst en punt. De vier middenborden scoorden zo 2 uit 4. Wellicht was op meer gehoopt, maar 50% is niet verkeerd.

De topborden dan - daar zou de winst gepakt kunnen worden. Helaas bleken die deze middag behekst in het voordeel van de gasten. Tjark Vos had al snel een verkeerd plan en verloor daarna snel. Sybolt Strating stond uitstekend - betere stelling, en bovendien ruim een half uur waar wit nog maar een minuutje had. Toen begonnen de Voorschotense betoveringen te werken en kwam er geen goede zet meer uit - met ook nog stukverlies als droevig dieptepunt. Bij Fitzgerald Krudde was het verhaal niet veel mooier. Hier zat de treurnis in de eerste uren. Fitz besteedde veel tijd aan de openingsopzet (na een zet of 15 was hij een uur achter op de klok) die desalniettemin niet uit de verf kwam. Ik ging pas fatsoenlijke zetten spelen toen ik al twee pionnen achter stond was het melancholieke commentaar achteraf. Hoewel deze partij het langst duurde stond de uitslag effectief gezien al veel eerder vast.

En dus kan A1 het seizoen zonder veel verdere zorgen uitspelen. Na deze 3½-6½ nederlaag staat A1 vierde, met 8 uit 7. Vier punten achter de twee koplopers, vijf punten boven de nummer 9. Niets te halen, niets meer te verliezen, behalve de elo-puntjes en de eer. Die laatste zal buitenshuis verdedigd moeten worden, want de resterende twee wedstrijden zijn allebei uitwedstrijden.

A2 kansloos tegen DD (16-3-2019)

A2 kan slechts schamel halfje scoren

Goed, A2 was enigszins verzwakt (Renzo viel in bij A1, Wim Moene was afwezig) maar ook een compleet A2 zou het niet gered hebben tegen DD. Twee grootmeesters aan de kopborden, een gemiddelde van bijna 2200, dat is gewoon veel meer dan A2 kan opbrengen.

Bram ter Schegget had desalniettemin kansen tegen GM John van der Wiel - uiteindelijk liep het niet goed af, maar de heren analyseerden de complicaties na een Dragondorf nog urenlang en John vond Brams openingsopzet interessant genoeg om dat zelf toch ook misschien eens te proberen. Paul-Peter Theulings zat tegenover het kanon Fedorchuk (2635) die het ratingverschil binnen 30 zetten hard aantoonde. Tja...

Jan Helsloot kwam wat moeizaam uit de opening en werd vrij rechtlijnig weggedrukt. Jeroen Schoonackers had al na een uurtje een eindspel van loper+paard tegen loperpaar met een pion minder. Misschien nog net te houden - maar de praktijk bleek anders. Eric Roosendaal speelde een zeer tactische partij, stond goed, overzag een finesse en toen was het mis. Esther de Kleuver haalde de tijdcontrole zonder al te grote schade maar verloor daarna alsnog. En invaller Hugo Luirink hield het het langst vol van allemaal maar bezweek tenslotte toch aan een een langzame maar onweerstaanbare zwarte aanval.

En wie was dan de 'held' van de dag? Dat was invaller Michel Hoetmer. Ik sta al de hele partij slecht was zijn verzuchting na een paar uur spelen. Twee dubbelpionnen, slechte loper - het zag er niet al te best uit. Michel speelde stug door en dwong wit tot een afwikkeling naar een remise-eindspel. Pas veel later bleek dat dus het enige halfje dat A2 mocht bijschrijven.

Het bordpuntensaldo van A2 gaat er ook niet op vooruit natuurlijk, maar gelukkig verloren alle overige teams in de staart eveneens, waardoor A2 nog steeds (net) boven de streep staat.

A4 speelt (niet) gelijk (7-3-2019)

A4 moet punt voor punt afgeven (door Michiel Harmsen)

Op bezoek bij Espion hadden we de taak om onze tweede plek in de 1e klasse SGA te behouden. Een hele opgave want Harold, Hugo en Rugved waren verhinderd. Gelukkig hadden we met Hanneke en Laurens goede invallers. Laurens overspeelde zijn tegenstander op bord 1 volledig in een koningsaanval. Na enige tijd werden echter veel stukken geruild en ontstond een eindspel met een pluspion, dat uiteindelijk in remise verzandde.

Dinabandhu stond na de opening twee pionnetjes achter, dat was licht zorgwekkend. Wilco stond slechts één pionnetje achter: een Morra-gambiet en dus geen zorgen. Ze waren ook de volgenden die klaar waren en verloren (Dinabandhu) en wonnen (Wilco) inderdaad.

Hanneke speelde lang een gelijkwaardige partij en was zeker niet kansloos, maar verloor uiteindelijk toch. Zo'n teamwedstrijd gaf toch wat extra spanning. Gelukkig had Michel zijn tegenstander in de opening volledig overspeeld en inmiddels een gezonde kwaliteit gewonnen. Ik telde dat punt eigenlijk al een beetje. Ook John stond duidelijk beter met actievere stukken en een gevaarlijke vrijpion. Mijn stelling was wat onduidelijker. Mijn tegenstander offerde vrolijk vele stukken en helaas was dat vaak goed. Het was een vermakelijke partij die u hiernaast kunt naspelen. Ik heb zeker kansen gemist. Maar ik mag ook blij zijn dat ik niet mat werd gezet! Mijn tegenstander moest uiteindelijk remise door eeuwig schaak forceren omdat hij me niet mat kon zetten en teveel materiaal achterstond.

Michel had inmiddels volkomen terecht een remise-aanbod afgeslagen. John kreeg later een remise-aanbod, dat hij - eveneens terecht - wel aannam. Het was dus aan Michel om de gelijkmaker te scoren zodat Olav's partij de match zou beslissen. Helaas, Michel moest teleurgesteld een tweede remise-aanbod wel aannemen omdat zijn koning inmiddels de vele schaakjes maar moeilijk kon ontlopen. Olav had inmiddels ook al een remise-aanbod gekregen. Hij informeerde nog bij mij, als plaatsvervangend teamleider, of dat mocht, "of dat ik soms nog een klokkie wou verdienen voor de club?". Ja, dat klokkie wil ik zeker verdienen (door kampioen te worden) en gelukkig Olav ook. Hij overspeelde zijn tegenstander op het eind volledig! Die fase kunt u hiernaast ook naspelen.

Daarmee bereikten we een 4-4 gelijkspel. De opgave om dat klokkie te winnen door kampioen te worden is daarmee nog niet verkeken, want we staan nu op plek 3 en moeten nog tegen de nummers 1 en 2. Gewoon de volgende twee wedstrijden winnen dus!

Naschrift: zoals we wekelijks ervaren - je denkt dat je gescoord hebt, maar dan komt de VAR, en die.... In dit geval was het de CL van de SGA die ons terugfloot. Laurens, immers, had al een maand of wat geleden gespeeld als invaller voor A3. Daarmee word je als niet-opgestelde speler automatisch lid van dat team. Tja, en dan mag je niet meer 'omlaag' invallen. Het halfje van Laurens telt dus niet meer mee voor de uitslag en A4 verliest dus met 4½-3½. Dat 'klokkie' gaat er niet meer inzitten, helaas.

A3 wint met grote cijfers (22-2-2019)

A3 veel te sterk voor Amsterdam-West 4

Eerder dit seizoen won A3 met pijn en moeite van Amsterdam-West 3. Nu moest er tegen dezelfde vereniging, maar dan team 4 gespeeld worden. Dat zou dus opnieuw spannend hebben kunnen worden - maar dat werd het bepaald niet. Voor A3 zat vrijwel alles mee, voor AW-4 zat er veel tegen. Het begon er al mee dat hun tweede bord niet verscheen. Kort na negen uur mocht Gijs dus na 1.Pf3 het punt al laten noteren.

Maar de avond werd het beste geïllustreerd door wat er bij Eric gebeurde. Na een kortsluitinkje in Erics opening kwam wit met vlot combinatiespel huizenhoog gewonnen te staan. Toen de rook optrok was het +7. Toen moest de technische klus nog even geklaard worden. Wit aarzelde en gaf het initiatief op voor een extra pionnetje. Drie zetten later was het nog maar +2, weer drie zetten later +0,5, en een paar zetten later zelfs -0,5. U voelt het al aankomen, zelfs een remise zat er niet meer in voor de ongelukkige witspeler, zodat Eric tot zijn eigen verbazing zowaar nog won. U kunt dit fragment hiernaast bekijken.

Als dingen op die manier mee zitten dan volgt de overwinnning bijna vanzelf. David kreeg een iets beter eindspel van loperpaar tegen loper+paard. Iets beter werd veel beter, en een vrije a-pion bleek voldoende voor de winst. Jeroen had een interessant potje met wisselende kansen, zoals dat zo fraai heet. Toen zwart echter een overbelasting overzag won Jeroen gewoon een toren. PP speelde, zoals hij zelf zei, niet erg handig. De stelling was heel scherp, maar toen gaf wit ineens een stuk weg en was de rest niet moeilijk meer.

In de overige potjes kon Amsterdam-West de eer redden. Bij Henri hadden beide partijen een sterk stuk in het centrum - en niet voldoende aanval om daar wat aan te doen. Dat liep dus remise. Michiel stond zeer goed, maar ja, waar hij had moeten doorpakken ging hij over naar winterslaapstand. Zwart reorganiseerde de zaak en kwam nog juist weg met remise, zoals u hiernaast kunt vaststellen. Marcel stond een tikje minder, toen een tikje beter, en toen zelfs een pion voor, maar het resulterende toreneindspel was totaal remise.

Vijf zeges, drie remises, 6½-1½. A3 gaat best lekker.

A1 wint in Spijkenisse (9-2-2019)

A1 boekt goede zege in Spijkenisse (door Tjark Vos)

Afgelopen zaterdag moest A1 tegen concurrent Spijkenisse. Tijdens het schrijven van dit verslag kom ik er achter dat het niet Spijkernisse is, maar Spijkenisse.

Nu we het over spelling gehad hebben kunnen we over schaken praten. Voorafgaand aan de wedstrijd stond Spijkenisse vierde en wij vijfde. Qua rating staan we iets boven ze maar zij hadden het thuisvoordeel (als dat in het schaken bestaat). Het beloofde dus een spannende en interessante wedstrijd te worden.

We begonnen met een teleurstelling doordat Tjark in een ongeveer gelijke stelling een pion en daarmee minder opvallend ook een dame wegblunderde. Niet snel daarna was Daniel klaar, die zijn meest solide partij van het seizoen tot nu toe speelde. Er werden wat stukken ontwikkeld en geruild en het werd remise. Gijs trok de stand vervolgens gelijk. Hij had een vrijpion die wat probleempjes veroorzaakte en hij won opeens een paard.

Christopher, Sander, Stan en Fitzgerald waren kort na elkaar klaar. Christopher had zijn voorbereiding op het bord, kreeg een stelling die hij erg fijn vond, pakte strategisch voordeel, later een vrijpion en rekende in tijdnood zijn tegenstander er prima uit. Volgens mij is hij er dit seizoen weer achter gekomen hoe hij goed moet schaken. Sander speelde met wit en won in het middenspel een stuk. In het toreneindspel hoefde hij er alleen voor te zorgen dat hij minstens 1 pion overhield en hij speelde het eindspel keurig uit. Stan kreeg een gelijke stelling op het bord waarin hij veilig zijn stelling bleef verbeteren terwijl zijn tegenstander weinig leek te doen. Stan won met een leuk trucje een paard en zo ook de partij. Fitzgerald had een aantrekkelijke partij waar de (waarschijnlijk correcte) offers elkaar opvolgden van beide kanten. Het ging op en neer. Een paar zetten voor het einde koos hij ervoor om remise uit de weg te gaan maar het pakte verkeerd uit. Fitzgerald stond materiaal achter en de koning van zijn tegenstander liep het gevaar uit. Tot mijn verbazing ging hij door zijn tijd (in verloren stelling). "Ik zag dat ik nog 5 seconden had dus ik deed een zet, maar blijkbaar was ik door mijn tijd. Ik kan mij niet voorstellen dat ik zo traag ben".

Op dit moment waren we op zet 40 en was het duidelijk dat we gingen winnen. Sybolt had een kwaliteit en een pion verloren en het loperpaar was duidelijk niet genoeg compensatie om te overleven. Zijn tegenstander bleef keurig uit de problemen. Jelmer kon kiezen uit dameruil met pionwinst en dameruil met stukwinst. Het klinkt gek maar ik was blij dat hij voor pionwinst koos. Zo maakte hij de vrijpion van de tegenstander onschadelijk. Nadat Jelmer de klok weer naar anderhalf uur p.p had geslagen en de tijd ongeveer werd hersteld bleef een eindspel over waarin hij een pion meer had. Het lukte niet om te winnen maar de matchpunten waren op dat moment al binnen. Onno won vlak na zet 40 doordat zijn aanval op de koningsvleugel doorsloeg. Zijn tegenstander had een extra pion en activiteit op de damevleugel maar Onno had het onder controle.

A2 verliest van Santpoort (9-2-2019)

A2 niet opgewassen tegen sterk Santpoort

Je hebt nederlagen en nederlagen. Sommige waren achteraf niet nodig geweest, andere waren vrijwel onvermijdelijk. A2 leed een nederlaag van de tweede soort tegen Santpoort. Sterke tegenstanders, een wat verzwakt team doordat Wim Moene op de dag voor de wedstrijd ziek werd, (gelukkig kon Hugo Luirink op het allerlaatste moment nog invallen - dank Hugo!). A2 kwam aan slechts twee borden niet geheel verloren te staan. Dat Santpoort niet alle kansen pakte hield de nederlaag binnen de perken, maar in de buurt van 4-4 was het achteraf nooit.

Eerst het positieve nieuws dan maar. Jan Helsloot stond solide, deed sterke zetten, drukte zwart naar achteren, dwong een kwaliteitsoffer af, en liep tenslotte triomfantelijk naar voren met twee verbonden vrijpionnen. Toen zwart ook nog een stuk verloor was het einde oefening. Bij Eric Roosendaal kwam een gesloten stand op het bord. Toen werden er wat pionnen geruild, en kwamen er eerst twee, later zelfs vier lijnen open. Het werd erg tactisch, en Eric miste ergens een kans (te onwaarschijnlijke zet om te zien - ook in de analyse), maar afgezien van dat ene momentje werd de remisemarge nooit overschreden.

Op diverse andere borden ging het dus mis. Hugo kreeg 1. e4 c5 2. a3?! tegenover zich. Met zwart kun je na zo'n slap zetje het initiatief pakken, maar Hugo is meer van het afwachtende type. Wit kreeg nu een centrum om u tegen te zeggen (c4-d4-e5) en daarna was het geen wonder dat de vrijuit dartelende witte stukken hun opgesloten zwarte tegenstanders eruit manoeuvreerden. Renzo Finkenflugel had de eer om het op te mogen nemen tegen GM Harmen Jonkman. Renzo had een vervelende zwakte, en zoals zo vaak begreep de GM dat allemaal net wat eerder en beter. Een omsingeling volgde, en zwart won niet heel snel maar achteraf gezien toch wel vrij rechtlijnig.

Jeroen Schoonackers en Paul-Peter Theulings speelden allebei tegen een van de tweelingbroers Haver. Curieus genoeg leken beiden nog net wel remise te gaan maken, maar bleek dat niet te kloppen. Jeroen had een zwakke pion, die hij opgaf voor een hyperactief loperpaar tegen een ongerokeerde koning. Voldoende compensatie? Net niet, zo bleek. Toen het initiatief verwaterde offerde Jeroen nog maar een pion, maar wit kon met de koning nog net een sluiproute vinden en toen was het over. PP was 'geplugd', binnen een half uurtje stond er al een eindspel op het bord. Meestal is dat remise, aldus PP. Het kleine minnetje mondde rond zet 40 toch uit in pionverlies en het liep uit op een paardeindspel dat net niet binnen de remisemarge bleef.

In zowel de eerste als de laatste partij die afliep had A2 niet te klagen. Bram ter Schegget liep met een klap tegen pionverlies op, pal na de opening. Zwart stond gewonnen maar moest kiezen: rechtlijnig een tweede pion winnen of wit inkapselen. Het eerste zou waarschijnlijk vrij eenvoudig gewonnen hebben. Zwart koos het tweede, zag Bram loskomen en gaf toen ook nog een pion weg. Daarmee was de muziek er meteen uit en werd het vlot remise. Esther had urenlang een bord met 32 stukken erop. Tijdnood was aanstaande, er ging een pion af, en nog een, en na zet 40 had Esther vrijwel geen compensatie voor twee pionnen. Maar Esther streed door, en met nog enkele seconden op de klok bracht ze een kwaliteitsoffer. Ondanks de grote materiële voorsprong konden de zware zwarte stukken op de damevleugel niet verhinderen dat de partij op de koningsvleugel eindigde met eeuwig schaak.

Een ruime nederlaag (5½-2½) waar weinig op af te dingen valt. Santpoort is nu een van de vier koplopers, die allevier 8 uit 6 hebben. Het prettige nieuws is dat A2 tegen al deze vier koplopers al gespeeld heeft. Met 5 uit 6 is het team tenslotte allerminst veilig.

A4 lijdt eerste nederlaag (8-2-2019)

A4 verliest van Caissa

A4 was goed gestart in de competitie, en stond na drie ronden zelfs bovenaan. In ronde 4 werd er aangetreden tegen een team van Caissa - en dat liep helaas niet goed af. Er werden een paar remises weggegeven en een paar goede standen vergooid. Tja, en als de tegenstander dan minder cadeautjes uitdeelt dan is het mis.

Het begon kort maar krachtig. Dinabandhu speelde een korte maar intense remise, zoals u hiernaast (met kort commentaar van Michiel) kunt lezen. Rugved was ook vrij snel klaar, maar dat was helaas het gevolg van een ernstige ontsporing. De andere borden hadden allemaal bijna de maximale tijd nodig. Michel bracht een mooi punt binnen door zijn stukken goed neer te zetten en een matdreiging te combineren met een curieuze paardvork - twee witte torens op b2 en d2 waren machteloos tegen een paard op c4, vanwege hun eigen hinderlijke pion op c2 die elke vorm van onderlinge dekking verhinderde. Bij Wilco liep het na een veelbelovende opening mis in een dame-eindspel. Belangrijk in een dame-eindspel is meestal initiatief: de eigen koning veiligstellen en hollen met een vrijpion. Wilco liet zijn tegenstander echter een vrijpion en zette zijn eigen koning op de tocht. Zwart profiteerde van de gelegenheid en pakte het volle punt.

Aan de bovenste vier borden had Amstelveen het zwaar. Kopman Michiel speelde tegen oude bekende Ridens Bolhuis. Altijd lastig, met zwart tegen zo'n sluipsysteempje. Michiel kreeg zijn stukken niet uit de knoop, verloor wat pionnetjes en kreeg een kansloos eindspel, dat de oude vos koeltjes uitschoof. Hugo stond ook al in de verdrukking. Witte pionnen op a5 en b6 stonden te trappelen om voort te schrijden naar dame. Hugo stopte het ene lek met het andere en wist op wonderbaarlijke wijze het hoofd boven water te houden. Wit zocht naar winsten, vond ze niet, raakte in tijdnood en vluchtte naar eeuwig schaak, zodat Hugo een benauwd halfje mocht noteren.

John stond al snel zeer goed, en het zag er naar uit dat hij de scalp van de nieuwe voorzitter van de SGA zou gaan veroveren. Toen ontglipte hem een heel slechte en was de situatie al direct kritiek. Zwart pakte pion na pion en laveerde behendig om de klippen die John nog wist op te werpen. Toen John al zijn pionnen kwijt was raakte zijn koning ook nog eens in een matnet. Harold daarentegen zorgde voor een mooi slotakkoord. In een middenspel zonder dames won hij terrein op de damevleugel en sloot een loper op achter een pion op de koningsvleugel. Zwart zette zijn koning in om een paar dreigende vrijpionnen af te stoppen. Dat lukte, maar ver van huis, haard en medestanders werd de zwarte vorst verder en verder naar voren gedreven. Met twee paarden en een toren vlocht Harold een sluitend matnet - de zwarte koning ging tenslotte mat op veld a1 - geen alledaags gezicht. Ook deze partij kunt u hiernaast naspelen.

Maar Caissa ging er dus wel met de matchpunten vandoor. A4 verloor met 5-3 en is daarmee koploper af, maar wel nog steeds een solide middenmoter.

A3 speelt gelijk in heroisch duel met Fischer Z 2 (28-1-2019)

Zieke markies De Sade in Batavia-Stad (door Nico Louter)

28 januari, de (zoveelste) historische ontmoeting tussen een team van deserteurs (Fischer Z) en A3. Ontmoetingsplaats, een diepverborgen kelder in café Batavia, plek waar ooit arme sloebers dronken werden gevoerd, om uren later wakker te worden aan boord van een VOC-schip, zeilend voorbij het Marsdiep.

Bij het binnenschuiven (de deuren slaan niet open, maar schuiven open), tref ik al een groot deel van mijn team. Zo op het oog heeft Václav twee borden vol patat en ketchup naar binnen gewerkt. Hij denkt ook: als ik dan aan boord beland, dan in ieder geval met een gevulde maag. Aan de bar staat Joël stoer te praten met een leuk uitziende dame, waarop Vaclav af en toe ook een oog werpt. Ook dat is een bekende ronseltruc. David is nog onderweg. Die heeft een bus gemist. Dat is weer eens een variatie op de boot missen. Hopelijk gaat hij niet de slag missen. Tegen achten lopen de eerste spelers naar de speelzaal achterin het gebouw. Een ontvangstcomité bevindt zich achter de deur, PeeWee voorop. Ha, meneer Louter! Lichte schok bij de Fischerzetters als blijkt dat ik slechts teamcaptain ben, hebben ze die Louter niet nodig?

Eric Roosendaal komt als laatste binnen, opvallend voor ons meest betrouwbare clublid. Zijn tegenstander kent hem niet. Dat zullen er niet veel zijn in de SGA. Hij vraagt nog, is Eric met een K? En Roosendaal?

Marcel loopt naar zijn bord. Hij krijgt een tevreden uitdrukking als hij merkt dat hij tegen Kees de Kruif moet. De immer opgewekte ex-postbode vindt het allemaal best. Al snel neemt hij zijn karakteristieke pose aan, waarbij hij beurtelings met twee handen zijn hoofd vasthoudt, of licht voorovergebogen met zijn rechterhand wijd uitgespreid in de restanten van zijn haardos op zijn voorhoofd grijpt, daarbij soms knikkend alsof hij de stelling steeds beter begrijpt. Grappig hoe je iemands houding door de jaren herkent.

Thomas Hauptmann is meer van het kleine gebaar in zijn denken. Zijn verschijning is met de jaren niet wezenlijk gewijzigd. Iets meer buik, iets grijzer, iets wijkende bovenmat. Hij denkt met zijn hand om zijn mond, de onderlip bedekkend. Af en toe beweegt hij licht met zijn wijsvinger, verder zit hij vrijwel roerloos stil.

Eric Roosendaal heeft ook een karakteristieke pose. Hij hangt iets naar voren en wisselt twee houdingen af. Soms houdt hij zijn beide handen op zijn oren. Als hij er dan echt voor gaat zitten drukt hij nog iets meer naar voren, en maakt van zijn bril een soort verrekijker door zijn handen eromheen te hullen. Als hij klaar is hangt hij juist wat achterover, tevreden? Afwachtend? Hoopvol?

David is een nieuwe aanwinst in het team. Hij speelt altijd erg geconcentreerd, zo lijkt het. De pet gaat niet af, geen afleiding van boven. Zijn vingers duwt hij omhoog langs zijn slapen, de duimen hangen recht onder zijn oren.

Wat doen spelers tussendoor? Henk komt af en toe een anecdote vertellen, een grapje maken. Joël loopt rond, bekijkt de partijen op de onderste borden. PP gluurt van opzij, leunend tegen een pilaar naar de andere borden.

Na een uur ontdek ik een andere wedstrijd, namelijk tussen Vaclav en Joël. Beiden komen met een mooi biertje binnen, en dat is niet de eerste. Wordt het denken wat vrijer van, zullen we maar hopen. Henk gaat ondertussen voor zijn tweede koffie. Henk kan altijd goede maalgeluiden maken van zijn koekje. Moet ook, veel energie eruit halen, als je terugdenkt aan zijn beklimming en afdaling van de Stelvio. Kees de Kruif verrast me. Hij lust nog wel een kopje koffie. Zie je maar, mensen kunnen veranderen.

Ik verlaat de speelzaal voor de kroeg. Een stuk gezelliger. Slecht nieuws voor Joël (en Václav). De roodharige babbelt met enkele andere heren en trekt haar jas aan.

Eric wint een weddenschap. Dirk komt binnenschuifelen ruim voor 10 uur. Leest dit stukje en vraagt meteen of hij er ook in voorkomt. Nooit gedacht dat Dirk zo'n ijdeltuit was. Maar goed, bij deze, Dirk! Tevreden nipt hij aan zijn schuimsnor en loopt richting Prins Hendrikkade. Vreemd eigenlijk, na een half uur is alleen Eric bij de bar geweest, en zojuist ook PW, die als braafste jongetje van de klas de lege kopjes en flesjes op de bar plaatst. Leo Littel passeert me ook, een peuk draaiend onderweg naar buiten. Ha, daar is Joël. Even contact, hij knikt tevreden.

Eric komt vaak langs. Partij langs de lijnen van Andersson-Miles. Tja, dat krijg je in zo'n battle of the grey. Toch fijn, zo'n goed geheugen. Ik moet het altijd achter het bord bedenken.

Nog meer toeschouwers. Om kwart over tien komt good-old Michael Abspoel langs. Ziek of niet, zo'n wedstrijd, daar wil hij bij zijn. Sterk spel!

Half één 's nachts. Terug thuis. Na 10:15 uur geen aantekeningen meer gemaakt. Het leven van een teamleider is zwaar. De wedstrijd is na felle strijd geëindigd in 4-4, waarmee we goed zijn weggekomen, na een achterstand van 3½-½. De punten werden gepakt door Joël (alles gewonnen), PP (na veel gepeuter), Eric (na aanvankelijk een grote schrik), remises bij Gijs en Marcel. De rest verloor helaas. Is spelen lichter dan teamleideren?

Tjark Vos snelschaakkampioen (11-1-2019)

Tjark Vos wint de Verlaancup - en de naamgever ontvangt de KNSB-erespeld

De eerste speeldag van 2019 was gereserveerd voor het interne snelschaakkampioenschap. De winnaar daarvan ontvangt de Verlaancup, genoemd naar ons inmiddels aardig op leeftijd gerakende erelid Gerard Verlaan, die deze avond zelf ook bij hoge uitzondering aanwezig was.

En daar was geen toeval. Gerard Verlaan is al zo lang lid van de vereniging dat niemand meer precies weet hoe lang dat al is. 'Tenminste sinds de jaren zestig', werd al snel geroepen, maar daar ging iemand overheen die wist te melden dat het minimaal sinds 1963 is. Daarna werden zelfs de jaren vijftig genoemd - met als mogelijke begindatum zelfs 1953. Dat zou betekenen dat Gerard al 65 jaar lid is. In elk geval is het zeker tenminste 60 jaar, daar was iedereen het wel over eens. En ook de KNSB gaat ervan uit dat het lidmaatschap al ten minste 50 jaar duurt. En dus ontving Gerard Verlaan voor aanvang van 'zijn' toernooi de KNSB-erespeld voor 50 jaar lidmaatschap, uit handen van voorzitter Michiel Harmsen. Van harte gefeliciteerd, Gerard!

Tjark Vos met de Verlaancup

Op het toernooi zelf waren 17 leden afgekomen, al haalde niet iedereen de eindstreep. Tjark Vos en Jan Helsloot waren al snel koplopers, maar toen Tjark in de zesde ronde Jan versloeg werd er eigenlijk al een beslissend gaatje geslagen. Tjark bleef namelijk winnen en Jan kon niet dichterbij komen. Toen Jan nog een remise (tegen Olav Lucas) afstond en verloor van Michiel Harmsen werd het duidelijk dat Tjark niet meer in te halen zou zijn. Tjark haalde zelf toch ook niet ongeschonden de eindstreep - hij speelde uiteindelijk nog remise tegen Michiel en na een nul tegel Nico Louter leek het toch nog even spannend te worden. Tjark won echter zijn laatste paar partijen zonder probleem en finishte met een overtuigende score van 14½ uit 16, en een punt voorsprong op Jan. Nico en Eric Roosendaal, die het toernooi tezamen in goede banen leidden, werden respectievelijk derde en vierde.

De complete eindstand staat hier.

Wouter ontvangt erespeld van de KNSB (januari 2019)

Wouter Simonis 50 jaar KNSB-lid

Het was januari 1969 toen Wouter Simonis lid werd van de schaakvereniging Zukertort, toen nog een aparte vereniging, en dus nog zonder de toevoeging 'Amstelveen'. Wouter werd al vrij snel actief binnen de vereniging. Ook werd hij arbiter, later zelfs internationaal arbiter.

Zijn grootste verdienste was wellicht dat hij een cruciale rol speelde bij de fusie tussen Zukertort en de vereniging ASVU, in feite de schaakafdeling van de Vrije Universiteit. Na afronding van die fusie ontstond in enkele fasen de huidige vereniging Zukertort Amstelveen. Naar aanleiding van alle verdiensten die hij voor de club had werd Wouter tot erelid benoemd.

Wouter heeft talloze bestuursfuncties bekleed. Ook is hij nog een aantal jaren voorzitter van de SGA geweest. Verder heeft hij frequent financiële steun verleend aan het eerste team van Zukertort Amstelveen. Zijn verdiensten zijn kortom groot.

En nu is Wouter dus ook al 50 jaar lid van de KNSB. Voor deze langdurige trouw krijgen leden dan de KNSB-erespeld. Voorzitter Michiel Harmsen, alert als hij is op dergelijke zaken, had dit feit natuurlijk al lang ven tevoren zien aankomen. Hij mocht de speld al enkele weken ontvangen voordat de 50 jaar strikt genomen waren volgemaakt, zodat hij deze op de feestelijke maaltijd na afloop van de vijfde KNSB-ronde kon uitreiken.

Wouter ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen
Zeer verdiend! Wouter Simonis, erelid van Zukertort Amstelveen, en voormalig voorzitter van Amstelveen en de SGA, ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen. Links Henk Boot, ook al ex-voorzitter, van zowel Amstelveen als de SGA.

Wouter, van harte gefeliciteerd!!