Zukertort Amstelveen Nieuws
Tjark Vos snelschaakkampioen (11-1-2019)

Tjark Vos wint de Verlaancup - en de naamgever ontvangt de KNSB-erespeld

De eerste speeldag van 2019 was gereserveerd voor het interne snelschaakkampioenschap. De winnaar daarvanontvangt de Verlaancup, genoemd naar ons inmiddels aardig op leeftijd gerakende erelid Gerard Verlaan, die deze avond zelf ook bij hoge uitzondering aanwezig was.

En daar was geen toeval. Gerard Verlaan is al zo lang lid van de vereniging dat niemand meer precies weet hoe lang dat al is. 'Tenminste sinds de jaren zestig', werd al snel geroepen, maar daar ging iemand overheen die wist te melden dat het minimaal sinds 1963 is. Daarna werden zelfs de jaren vijftig genoemd - met als mogelijke begindatum zelfs 1953. Dat zou betekenen dat Gerard al 65 jaar lid is. In elk geval is het zeker tenminste 60 jaar, dat was iedereen het wel over eens. En ook de KNSB gaat ervan uit dat het lidmaatschap al ten minste 50 jaar duurt. En dus ontving Gerard Verlaan voor aanvang van 'zijn' toernooi de KNSB-erespeld voor 50 jaar lidmaatschap, uit handen van voorzitter Michiel Harmsen. Van harte gefeliciteerd, Gerard!

Tjark Vos met de Verlaancup

Op het toernooi zelf waren 17 leden afgekomen, al haalde niet iedereen de eindstreep. Tjark Vos en Jan Helsloot waren al snel koplopers, maar toen Tjark in de zesde ronde Jan versloeg werd er eigenlijk al een beslissend gaatje geslagen. Tjark bleef namelijk winnen en Jan kon niet dichterbij komen. Toen Jan nog een remise (tegen Olav Lucas) afstond en verloor van Michiel Harmsen werd het duidelijk dat Tjark niet meer in te halen zou zijn. Tjark haalde zelf toch ook niet ongeschonden de eindstreep - hij speelde uiteindelijk nog remise tegen Michiel en na een nul tegel Nico Louter leek het toch nog even spannend te worden. Tjark won echter zijn laatste paar partijen zonder probleem en finishte met een overtuigende score van 14½ uit 16, en een punt voorsprong op Jan. Nico en Eric Roosendaal, die het toernooi tezamen in goede banen leidden, werden respectievelijk derde en vierde.

De complete eindstand staat hier.

Wouter ontvangt erespeld van de KNSB (januari 2019)

Wouter Simonis 50 jaar KNSB-lid

Het was januari 1969 toen Wouter Simonis lid werd van de schaakvereniging Zukertort, toen nog een aparte vereniging, en dus nog zonder de toevoeging 'Amstelveen'. Wouter werd al vrij snel actief binnen de vereniging. Ook werd hij arbiter, later zelfs internationaal arbiter.

Zijn grootste verdienste was wellicht dat hij een cruciale rol speelde bij de fusie tussen Zukertort en de vereniging ASVU, in feite de schaakafdeling van de Vrije Universiteit. Na afronding van die fusie ontstond in enkele fasen de huidige vereniging Zukertort Amstelveen. Naar aanleiding van alle verdiensten die hij voor de club had werd Wouter tot erelid benoemd.

Wouter heeft talloze bestuursfuncties bekleed. Ook is hij nog een aantal jaren voorzitter van de SGA geweest. Verder heeft hij frequent financiële steun verleend aan het eerste team van Zukertort Amstelveen. Zijn verdiensten zijn kortom groot.

En nu is Wouter dus ook al 50 jaar lid van de KNSB. Voor deze langdurige trouw krijgen leden dan de KNSB-erespeld. Voorzitter Michiel Harmsen, alert als hij is op dergelijke zaken, had dit feit natuurlijk al lang ven tevoren zien aankomen. Hij mocht de speld al enkele weken ontvangen voordat de 50 jaar strikt genomen waren volgemaakt, zodat hij deze op de feestelijke maaltijd na afloop van de vijfde KNSB-ronde kon uitreiken.

Wouter ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen
Zeer verdiend! Wouter Simonis, erelid van Zukertort Amstelveen, en voormalig voorzitter van Amstelveen en de SGA, ontvangt de KNSB-erespeld van voorzitter Michiel Harmsen. Links Henk Boot, ook al ex-voorzitter, van zowel Amstelveen als de SGA.

Wouter, van harte gefeliciteerd!!

A3 wint voor vierde maal op rij (21-12-2018)

A3 wint met wat gelukjes (door Henk Boot)

In het verre verleden, het seizoen 2010-2011, speelden we met het toenmalige vierde team ook vlak voor de Kerstdagen tegen het sterke Tal-DCG 1, dat in dat seizoen overtuigend kampioen werd in de promotieklasse en sindsdien in de KNSB speelt. De omstandigheden waren toen wel een beetje anders, nu somber regenachtig, druilerig weer, maar die avond hebben een aantal onzer hun leven gewaagd om door een bijna metershoge sneeuwmassa ons clublokaal te bereiken. We hadden zelfs een man tekort in tegenstelling tot Tal-DCG, die toen duidelijk te sterk voor ons waren en met 6-2 winst het Go-centrum verlieten.

Vanavond was het natuurlijk allemaal anders, zeker nu spelers aan zowel de KNSB- als de SGA-competitie kunnen meedoen. Captain Nico Louter had weer een aardig team op kunnen stellen. De ouverture was nogal vreedzaam. Henk Boot wist met een nogal slaperig hoofd niet veel meer te bedenken dan zetherhaling, een nogal bloedeloze remise na 18 zetten. Op bord 1 stond David Slagter een klein beetje minder, maar leek de remisemarge niet verbroken. Ook hier dus een remise. Op bord 2 bereikte Gijs IJzermans met wit ook niet veel, zwart had wat meer ruimte en op winst spelen zou weleens faliekant verkeerd kunnen aflopen. Ook hier werd de vrede dus getekend. Overigens, een opvallende overeenkomst tussen de eerste drie borden was dat er stellingen op het bord stonden met aan beide zijdes nog een dame, twee torens, twee lichte stukken en veel pionnen.

Op de andere borden leken er wel een aantal beslissingen te zullen gaan vallen, maar erg ver van de 4-4 zou het waarschijnlijk niet worden, zo leek het rond 22:30 uur. Toch ontwikkelde het scenario zich voor A3 wel gunstig. Renzo had tegen ons oud-lid Tobi Kooiman op de koningsvleugel een zwarte loper kunnen insluiten en daarna verorberen. Hoewel het er even op leek dat zwart de op h5 wat verdwaalde witte dame zou kunnen vangen, bleek Renzo voldoende resources te hebben. Hij kon torenruil afdwingen en zo het volle punt binnenhalen. Ook bij Joël begon het er opeens zonnig uit te zien. In eerste instantie stond hij wat gedrukt, maar hij kon zijn stukken zo manoeuvreren dat er door een penning stukwinst voor hem leek aan te komen. Wit besloot toen tot een wanhoopsoffer met Lxf7+, maar Joël hield met weinig tijd op de klok het hoofd koel. Toen wit niet optimaal voortzette, viel ook hier het kwartje de goede kant op. Stand 3½-1½ voor A3.

We hadden dus nog één bordpunt nodig. Bij Marcel Laarhoven stond wit duidelijk beter maar er was goede hoop dat Marcel dat wel zou kunnen keepen. Nico Louter had een paard laten verdwalen op a2. "Misschien verlies ik dat paard wel, maar dan krijg ik een heel gevaarlijke aanval", zo was zijn gedachte. Het paard ging er af maar de aanval viel nogal tegen, zodat de donkere wolken van de afgelopen dagen ruimschoots over zijn stelling neerdaalden. Bij Henri Krop was er een zeer interessante stelling ontstaan, waarin Henri met wit een pionnetje meer had. Hij dwong loperruil af met een potentieel voor zwart erg lastige pion op e6, zodat hij vervolgens een mooi paard op d5 kon posteren. Voor de langslopende passanten zag het er allemaal erg rooskleurig voor wit uit, zeker toen er nog een tweede pionnetje op b6 kon worden meegenomen. Maar hierna plofte er opeens een zwarte toren op a2 en bleek de zwarte aanval tegen de witte koning op g1 van orkaankracht te zijn. Zwart deed veel sterke zetten, maar miste op het cruciale moment een geforceerd mat in vier. Henri kon zijn dame geven voor twee torens waarna de partij nog lang niet gespeeld was. Toen zwart ook nog zijn dame cadeau gaf was het alsnog ineens uit en kwam het zo gewenste punt binnen. Oef, daar kwamen we achteraf wel heel goed weg.

Nico stond inmiddels gewoon een stuk achter, en hoewel de tegenstander nog maar erg weinig tijd had schoof deze het eindspel toch vrij eenvoudig uit. Als laatste was Marcel nog bezig. Na het ruilen van een flink aantal stukken was duidelijk dat remise hier ruimschoots haalbaar was. In een toreneindspel met elk nog drie pionnen was de pionnenstructuur van Marcel zelfs duidelijk beter, maar voldoende voor winst leek het nooit. Zodat Marcel remise aanbood, iets wat wit met minder tijd en wat mindere stelling natuurlijk moeilijk kon afslaan.

Uiteindelijk dus een zwaar bevochten 5-3 overwinning, die op Henri's bord toch wel aan een zijden draadje heeft gehangen.

A1 wint ruim van degradatiekandidaat (15-12-2018)

A1 veel te sterk voor Rotterdam

Sponsors kunnen een gunstig effect hebben op een schaakvereniging. Omgekeerd, als de sponsor vertrekt kan dat een zeer negatief effect hebben. Rotterdam, al decennia lang een vaste klant in de Meesterklaase, degradeerde vorig jaar. Nu is de sponsor weg en resteert een team dat het ook in de eerste klasse niet zal gaan redden. De eerste vier wedstrijden werden alle ruim verloren. A1 was aan zijn stand verplicht om minimaal te winnen - al wordt, zoals Gijs vooraf droogjes opmerkte, een wedstrijd niet op papier gespeeld, maar op houten borden.

Het begin was kalmpjes. Daniel kreeg al na 12 zetten remise aangeboden, vertrouwde zijn stelling niet erg en nam het aan. Fitzgerald zat tegenover de enige echt sterke Rotterdamse speler, IM Rini Kuijf. Fitz kreeg een gambiet tegen zich, wilde liever niet tegen een brok huisvlijt opboksen en koos een zijvariantje dat weinig beloofde. Na een zet of 15 was de stelling gelijk en had Fitz bijna een uur minder op de klok. Toen zwart remise aanbood was er dus weinig reden om dat af te slaan.

Sander en Marc zorgden voor twee punten

Kort daarna kwam A1 op voorsprong - kapitein Jelmer gaf het goede voorbeeld door beslissend op te rukken met zijn pionnen toen wit zijn stukken in de knoop liet raken en daardoor stukverlies niet meer kon vermijden. Christopher won een dame voor toren en stuk - maar de coördinatie in de zwarte stelling was dermate matig dat er al snel nog meer materiaal sneuvelde en het punt binnen was. Ook bij Sander bezweek de overkant aan de druk die de zwarte stukken uitoefenden. Tjark kreeg een tactische stelling en wist alle witte stukken op de zwarte koning te richten. Zwart moest vol in het defensief, nam ondanks dat een pion, waardoor er nog meer lijnen opengingen. Waarna Tjark de zaak met een elegante combinatie besliste. Dankzij die vier winstpunten waren de matchpunten al voor de tijdcontrole min of meer verzekerd.

Sybolt stond zeer goed maar had toen een hersenschim en dacht een stuk te winnen. Dat bleek niet te kloppen en prompt stond wit vrijwel gewonnen. Gelukkig was wit nogal onder de indruk van Sybolts rating en bood remise aan, wat Sybolt maar al te graag accepteerde. Gijs had lange tijd een mini-voordeeltje - dat tijdens vier uur trekken en duwen beetje bij beetje toenam, tot het tenslotte beslissend werd en een punt opleverde. Bij Onno liep het minder goed af. Een redelijke stand ontspoorde ergens en toen wit een stuk won was de partij in feite voorbij, al probeerde Onno nog lang om 'de meubelen te redden', zoals men dat in Vlaanderen zo beeldend uitdrukt.

Toen iedereen al bijna aan de maaltijd zat (een zeer geslaagd initiatief van Michiel!) was Marc nog ruimschoots bezig met een loopgravengevecht. De lopers waren eraf evenals twee pionnen maar de overige stukken stonden er nog op, vooral aan de zwarte bordhelft. Ter illustratie: ruim na zet 40 was er een moment waarop alle negen velden van het vierkantje b5-b7-d7-d5 bezet waren. Een curieus geval. Marc had dus duidelijk meer ruimte, maar zwart had zich grondig ingegraven en wist de zaak lang droog te houden, ook al moest dat onder andere door een paard op a8 te posteren. Marc won uiteindelijk een kwaliteit en daarmee was een belangrijke bres in de zwarte linies geslagen. Een pionoffer gevolgd door een doorbraak was vervolgens beslissend.

Een ruime overwinning, 7½-2½. A1 gaat 2019 in met zes matchpunten uit vijf wedstrijden. Daarmee bezet het een solide positie in de middenmoot.

A2 verliest van favoriet (15-12-2018)

A2 verliest met ere van De Wijker Toren

Dat A2 het moeilijk zou krijgen was op voorhand duidelijk: Wijker Toren is vorig jaar gedegradeerd, en heeft, vastbesloten het verloren terrein terug te winnen, Hing Ting Lai gerecruteerd om vol voor de promotie te kunnen gaan. A2 miste Wim Moene en Renzo Finkenflugel, maar had in David Slagter en Václav Ocelik twee uitstekende vervangers: beiden draaien prima in A3.
Paul-Peter was als enige dicht bij een zege

Een echte wedstrijd werd het desalniettemin nooit. Gemiddeld per bord bijna 200 ratingpunten in de min zijn niet zomaar weg te poetsen. Tjark Vos constateerde met enig leedvermaak dat A1 gemiddeld gezien een veel zwakkere tegenstander had dan A2. Bij controle bleek dat Wijker Toren zelfs een hoger ratingemiddelde had dan A1. Jan Helsloot en Eric Roosendaal speelden vrij korte en correcte remises. Bram ter Schegget zat aan het eerste bord en verloor doordat Hing Ting aan de overkant zat. Václav had een erg spannende partij waarin zwart een paar tactische dingen net even wat scherper zag en met het punt vertrok. David kreeg een gedrongen stelling die uiteindelijk uitmondde in een minuspion. Wit wikkelde langzaam af, en naarmate er meer geruild werd ging de pion zwaarder wegen. Toen er een paardeindspel op het bord kwam waarin wit een vrije a-pion extra had werd duidelijk dat het niet meer te houden was.

De overige drie partijen mondden uit in zeer verdienstelijke remises. Jeroen Schoonackers wist af te wikkelen naar een dame-eindspel met veel pionnen waarin zwart weliswaar beter stond maar waarin elke poging op roof uit te gaan uit zou lopen op eeuwig schaak. Esther de Kleuver stond na een zet of 15 bijzonder gedrukt en het leek een kwestie van tijd of wit zou de zwarte muur omver gaan duwen. Esther bleef echter gedegen keepen, en wist zelfs een witte pluspion onschadelijk te maken - na een zet of 60 berustte wit in remise. Paul-Peter tenslotte stond een poosje minder in een eindspel met zware stukken, maar toen zwart te ver ging hield hij een dame-eindspel met twee pionnen extra over. Kansrijk, zo vond PP, en hij ging een aantal malen remise uit de weg. Zwart had echter wel een vrijpion, en natuurlijk moest ook nog eeuwig schaak vermeden worden. Wellicht zat er een winst in, maar PP moest uiteindelijk genoegen nemen met een plusremise.

Daarmee heeft A2 vijf punten uit vijf wedstrijden. Alleszins redelijk, temeer daar de twee nederlagen geleden werden tegen de twee koplopers. Als A2 nog een paar puntjes kan sprokkelen is een plaats in de middenmoot gegarandeerd.

A4 wint opnieuw (7-12-2018)

A4 wint ruim van Oosten-Toren 2 (door Harold de Boer)

Het vierde draait goed bovenin mee in de 1e klasse SGA. Gisteravond stond de derde wedstrijd op het programma, een thuiswedstrijd tegen Oosten Toren 2.

Hugo had een week eerder al aan bord 4 vooruitgespeeld en het eerste halfje op het scorebord gezet. Op bord 1 kreeg Michiel al snel een winnende aanval. Koning in het midden, hulptroepen in geen velden of wegen te bekennen, dan weet u het wel.

Aan bord 2 had Olav het beduidend moeilijker. Zijn tegenstander speelde met zwart vol op de aanval, wat mij veel te optimistisch leek. Het werd toch best lastig, zwart kreeg zelfs een pion op h2. Toch besliste een centrumdoorbraak de strijd in Olav's voordeel. Ikzelf had aan bord 3 een vlak potje waar ik geen letter teveel over wil opschrijven. Draw.

Michel vond in het middenspel een leuke truc, als ik het goed zag door twee pionnen te ruilen gevolgd door een penning die een vol stuk opleverde - stap 4, denk ik - zoals Michel dat ook in zijn lessen aan onze jeugd leert. Johns tegenstander opende nog redelijk maar daarna verdwaalden de zwarte stukken nogal. Stukwinst en punt voor de Spin.

Wilco had ook een prettige avond. Ik snapte weinig van de stelling, vooral de witte stukken leken vrij random op het bord te staan. Opeens was het uit, Wilco kon de dame slaan maar koos toch voor het mat in één. Rugved, met wit, stond lang erg prettig, maar toen ik even niet oplette stond er ineens 0-1 op bord. Blunder?

Al met al een prima 6-2 overwinning, waarmee we 'Herbstmeister' zijn in onze klasse. We spelen pas in Februari de volgende ronde.

KNSB-Bekerteam uitgeschakeld (7-12-2018)

Spijkenisse te sterk voor Amstelveens viertal

Een ietwat provisorisch viertal (Eric was er toch eigenlijk ook voor het vervoer...) ging door de duisternis van December naar Spijkenisse. Vlak voor de bestemming bereikt werd moest er een klein kwartiertje gewacht worden: de brug over de Oude Maas was open. Het was alsof het lot al wilde aangeven dat er voor de inzittenden deze avond vele hinderpalen op de weg zouden zijn.

Maar goed, de drie inzittenden (Sybolt was op eigen gelegenheid gegaan) arriveerden nog keurig op tijd, en dus kon de strijd losbarsten. Een klein rekensommetje leerde dat Spijkenisse qua rating ruim favoriet zou zijn. Na een paar uur waren er in feite al twee uitslagen. Eric kwam minder uit de opening en kreeg een mataanval te verduren. Toen deed wit het fout - een gewonnen stelling werd een vrijwel gelijke stelling. Jawel, maar dan moest Eric wel die laatste strohalm grijpen. Immers: Je krijgt vrijwel altijd nog een kans. Helaas werd de kans gemist en toen was het even later voorbij. Anderzijds had Sybolt een vreemde opening, waarin zwart heel actief speelde en in feite een gezonde pion cadeau deed. Sybolt incasseerde het kleinood met grote tevredenheid, zette zijn stukken goed neer, en toen zwart ook nog een paar keer ongelukkig afruilde was de stand weer gelijk.

Daarmee was het woord aan de jeugd - en Onno stond best aardig - maar een verkeerde afruil liet de zaak uit de hand lopen - helaas was dat niet meer te houden. Daniel dan - die stond zeer actief. 'Ik zal wel ergens verloren gestaan hebben' meende de zwartspeler na afloop. Daniel kon het voordeel niet verzilveren, en toen een paard op h8 verdwaalde en ingesloten werd was het eindspel meteen afgelopen. Zo eiste de geopende brug een derde slachtoffer en keerde Amstelveen enigszins mismoedig huiswaarts. Op de A4 mocht vervolgens nog ervaren worden dat rond half twee 's nachts de nodige werkzaamheden worden verricht. Er waren maar liefst vijf banen tegelijk afgesloten, zodat de weg nog slechts voortsukkelend kon worden afgelegd en de reis nog maar eens een half uurtje vertraagd werd. Dat kon er ook nog wel bij....

Spijkenisse2192Zukertort Amstelveen20783-1
Ricardo Klepke2234Sybolt Strating (w)23070-1
Daniel Zevenhuizen2135Onno Elgersma21811-0
Erik Both2184Daniel Kutchoukov18371-0
Maurits van der Linde2214Eric Roosendaal19871-0
A3 wint opnieuw (27-11-2018)

A3 wint van Caïssa 7

De vierde ronde, dat zou zwaar worden, aldus captain Nico Louter, die maar al te goed wist dat Caïssa 7 vrijwel geheel bestaat uit KNSB-spelers die ook op clubavonden willen spelen. Een team bovendien dat twee van de eerste drie wedstrijden gewonnen had, zodat er voor A3 mogelijk niet veel te halen zou zijn.

In de eerste uren bleek daar niets van. Vaclav had een vrij rustige partij, die in remise eindigde toen de zaak vrijwel dichtgeschoven was. Die remise kon Vaclav ook veilig aannemen, want Renzo kondigde aan dat hij gewonnen stond. Met zijn koning op een vol bord vrijwel in het centrum leek het allemaal nogal link, maar Renzo won eerst een stuk, toen een kwaliteit, sloeg de laatste restanten aanval af en incasseerde kalmpjes een punt. Zijn buurman PP deed het heel anders: goed uit de opening komen, pion winnen en dan een toreneindspel nauwkeurig uitschuiven. Met zoveel luxe kon Nico zelf ook remise geven - een stelling met vrijwel alle pionnen op het bord en verder alleen de zware stukken bood weinig kans meer op strijd.

Toen zat het twee maal mee en twee maal tegen, maar doordat het eerst meezat werd de match voortijdig beslist. Joël had het lastig. Wit won een pion, had ontwikkelingsvoorsprong, en Joël moest op zoek naar compensatie. De stelling werd zeer tactisch, en zo scherp dat een pion meer of minder en weinig toe deed. Toen deed Joël het kennelijk net iets handiger en viel het punt zijn kant op. Een soortgelijk verhaal was er bij Eric. Wit kwam wat beter uit de opening, had wat druk en wat ruimteoverwicht. Eric bleef rustig en zorgde voor een curiositeit door rond kwart voor elf nog maar eens te rokeren. Wit maakte toen één foutje, en prompt ging er een kwaliteit de mist in en was de stelling niet meer te redden. Daarmee was het 5-1 en leek een monsterscore in de maak.

David had al een poosje een eindspel van loper tegen paard. Zijn koning stond veel beter en bovendien had hij nog een kwartier en zwart nog slechts seconden (plus increment, dat wel). David kon de winst niet vinden, verbruikte meer en meer tijd, verslikte zich toen in een motief met een paardvork en moest vluchten in een dame-eindspel met een paard minder. Dat bleek tenslotte niet te houden, zodat er een onverwachte nul op het scorebord verscheen. Die nul kreeg helaas nog een broertje, toen Michiel een eindspel met gelijke lopers eerst leek te gaan verliezen, toen weer leek te gaan winnen, en tenslotte een remise-variant overzag waarna het halfje ook niet meer te redden viel. Ondanks die twee wat jammerlijke nederlagen een zeer knappe 5-3 winst, waarmee A3 zich in de subtop nestelt.

A1 verliest van Caïssa (24-11-2018)

A1 verliest SGA-derby (door Tjark Vos)

De A1 speelde uit tegen Caïssa. Altijd fijn om een wedstrijd te kunnen spelen die zo dichtbij huis is. Als Caïssa compleet is dan is het op papier het sterkste team van de competitie. Het is een breed team met ook drie grootmeesters. Volgens mij hadden ze net als wij maar één invaller. Bij ons viel onze vaste elfde man, Florian, in voor Gijs.

De wedstrijd begon goed. Christopher had een fantastisch plan achter het bord gevonden, namelijk: sla zoveel mogelijk ongedekte stukken totdat je tegenstander opgeeft, en hij heeft zich consequent aan dat plan gehouden. Stan had een sterk centrum met een extra h-pion en zijn tegenstander leek weinig tot geen compensatie te hebben. Fitzgerald kon veilig aanvallen want zijn stelling was bijna niet te verliezen. Er stond wel tegenover dat Tjark en Florian erg passief stonden en hun ontwikkeling niet af konden maken.

De 1-1 werd gescoord op het bord van Florian, die vakkundig van het bord werd geofferd. Bij Sybolt was inmiddels een hoop gebeurd. Hij had een kwaliteit geofferd voor twee pionnen, won de kwaliteit terug, gaf het voordeel weer weg en berustte in remise. De tegenstander van Stan had inmiddels al zijn stukken geactiveerd, een vrijpion gecreëerd, de aanval van Stan onschadelijk gemaakt en stond op het punt om te promoveren, 2½- 1½. Intussen had Onno een pion meer maar ook een stelling die minder ontwikkeld was dan die van zijn tegenstander. Tjark had een pion verloren, Daniel had er twee gewonnen en Jelmer stond onder druk op de koninsvleugel. Bij Sander ging het lang ongeveer gelijk op maar toen er twee actieve paarden, een actieve toren en een vrijpion op hem af kwamen was het niet meer te houden. Onno had zijn pion verloren en een eindspel op het bord waar hij geen vooruitgang kon vinden. Dan maar remise, niet verkeerd voor een 14-jarige, om remise te spelen tegen een grootmeester. Toen de tijdcontrole was gehaald stonden we 4-2 achter en er was weinig hoop. Daniël stond fantastisch, Fitzgerald stond iets beter, Jelmer iets minder en Tjark stond dramatisch en zou ook snel opgeven. 5-2

Het ging eerst mis bij Daniël. Eerst ontstond er chaos, maar Daniël had het goed genoeg uitgerekend om af te wikkelen naar een gewonnen dame-eindspel. Eerst werd een geforceerde winstvariant gemist waardoor de opgave om het te winnen een stuk moeilijker werd. Aangezien hij geen winstplan kon vinden bood hij maar remise aan. Jelmer die al een tijd aan het verdedigen was werd er daarna ook uitgerekend en verloor dus ook. Fitzgerald had inmiddels een toren+paard tegen toren-eindspel op het bord, maar na 142 (denk ik) zetten was het om half 8 toch tijd om er remise van te maken.

A2 reist ver en wint (24-11-2018)

A2 scoort twee belangrijke punten

Voor A2 de wedstrijd in ronde vier kon beginnen moesten er wel wat logistieke problemen opgelost worden. Gelukkig niet qua opstelling: alle acht leden waren beschikbaar. Een gelukkige omstandigheid, want welke invaller wil nou helemaal afreizen naar Axel? Jawel, Axel. Voor wie even niet bij de les was in groep zes, dat ligt in Zeeuws-Vlaanderen. Bij dit soort wedstrijden is het prettig dat acht spelers in twee auto's passen. Helaas bleek Wim Moene geblesseerd aan zijn knie, waardoor autorijden voor hem ineens geen optie meer was. Daarom reisden drie man naar Leiden, om daar in te stappen bij Esther de Kleuver. De andere vier kwamen met de auto van Eric Roosendaal.

Axel is een zeer dikke twee uur rijden, en je kunt ofwel een heel eind omrijden om Antwerpen heen, of een toltunnel nemen. Esther nam de Belgische tunnel, Eric nam de Westerscheldetunnel - en daar bleek het stom toevallig nou net een van de zeer weinige dagen per jaar te zijn dat de tunnel tolvrij is. Een goed teken, zo meenden de inzittenden: als de Zeeuwen ons geld niet hoeven te hebben gunnen ze ons vast ook wel de matchpunten. Die logica was volgens Jan filosofisch niet erg verantwoord. Het lot strafte hem prompt, zoals u zult vernemen.

Keurig op tijd waren wij dus allen - tien minuten voor aanvang waren alle Zukertorters ter plekke. Dat lukt ons meestal bij een thuiswedstrijd niet eens. Het was een aardig schooltje - overal hingen Sinterklaasattributen. Langs een muur hing een rek met zeer aanschouwelijke lesposters. Blinde kaarten van Nederland en diverse andere delen van de wereld, het menselijk lichaam en een kaart met zaken als decameters, kubieke centimeters, hectoliters en dergelijke. Wim wilde de kaart zo meenemen, want, zo stelde hij, zelfs op het VWO beheersen ze die stof amper. Voor wie zichzelf wil testen: hoeveel liter gaan er in een kubieke hectometer? Mocht u er niet direct uitkomen, het juiste antwoord is 1 miljard.

Goed, de wedstrijd dan. Paul-Peter Theulings kwam erg lekker uit de opening, won een pion, en nadat er wat geruild was kreeg hij een bijzonder gunstig toreneindspel. De score werd echter geopend door Jeroen Schoonackers - zijn tegenstander probeerde mee te gaan in het soort halmaschaak waar Jeroen verzot op is - maar bleek dat spel onvoldoende te beheersen en verloor kansloos. Esther had een paar bijzonder actieve paarden (hoewel ze de avond ervoor toch niet bij de training van Jan Werle over het juist neerzetten van je paarden was geweest) en overliep de zwarte damevleugel toen daar eenmaal wat zwaktes waren ontstaan. Bram ter Schegget was bijzonder kritisch over zichzelf na afloop en ventileerde geen @#$#!$ van gebakken of teksten van dergelijke strekking. Tja. Jan stond lange tijd best ok, maar toen, nou ja, u begrijpt, dat liep niet goed af. PP bracht ons weer op voorsprong door dat toreneindspel tot een goed einde te brengen.

Renzo Finkenflugel had een eindspel met een paar zakke pionnen. Keepen dus, zo leek het. Maar wat later had Renzo ineens paard en loper tegen een toren. Nog helemaal net zo makkelijk, maar Renzo speelde dit vrijwel zonder nadenken vlotjes uit, rende met wat vrijpionnen naar voren, gunde wit de verovering van zowel paard als loper en haalde ter compensatie gewoon dame. Murw gespeeld gaf wit het toen maar op. 4-2.

Nog twee te gaan, en beide potjes stonden dubieus. Eric had ergens een kwaliteit moeten geven maar had ampel compensatie - maar toen overzag hij een overbelasting, en wikkelde verkeerd af. Ter ondersteuning van Wim speelde hij nog even door met wat verbonden vrijpionnen, maar dat was meer voor de vorm. Ook Wim had ooit een kwaliteit ingeleverd, maar het eindspel van dame/paard tegen dame/toren was verre van duidelijk, aangezien de witte stukken vlak bij de zwarte koning verpoosden en zwart bij de stand 2-4 natuurlijk eeuwig schaak wilde vermijden. Dat deed hij tenslotte wel, maar op zo'n onhandige manier dat hij via een paardvork een dame verloor. Remise vermeden, dat wel, maar op de verkeerde manier.

En dus 5-3 voor Amstelveen, twee fijne matchpunten, die A2 nog best hard nodig kan hebben in deze sterke poule. Voor vier man was het Zeeuwse avontuur nog niet afgelopen - Eric, Jan, Wim en PP besloten ergens te gaan eten. In Axel bleek de spoeling nogal dun, maar met het welvarende uiterlijk van Dirk als uitgangspunt bleek een tweede poging in Goes een stuk geslaagder. In het centrum van Goes hadden we de eetcafees en restaurants voor het uitkiezen. Ter plekke constateerden we dat Carlsen en Caruana diezelfde dag al voor de elfde keer gelukt was wat A2 op acht borden niet voor elkaar gekregen had, namelijk remise spelen. Bij het uitrijden van de garage bleek overigens dat de Zeeuwen zich de kapitalistische cultuur nog steeds niet voldoende eigen gemaakt hebben, aangezien ze voor een avondje parkeren slechts € 1.90 vragen in plaats van de duizelingwekkende en veel potentiële klanten wegjagende bedragen die mensen uit de Randstad tegenwoordig helaas maar al te goed kennen. Het humoristische slotakkoord werd gezet door de Zeeuwse politie die pal na de garage een fuik had opgezet, waar Eric volkomen te goeder trouw linea recta inreed. Alcoholcontrole dus - want volgens de lokale autoriteiten beweren notoire drinkers ook altijd dat ze nooit een druppel nemen. Toen de meters echter weigerden het in 1977 per ongeluk genomen slokje wijn te registreren mocht Eric doorrijden...

A4 wint tweede wedstrijd (14-11-2018)

A4 wint in Uithoorn (door Harold de Boer en Dirk Goes)

A4 ging voor de tweede ronde naar Uithoorn, met acht spelers en een meegereisde free-lance verslaggever, maar zonder al te heldere afspraken over de verslaglegging. En zo kon het gebeuren dat er twee verslagen gemaakt werden over de match. De teksten komen grotendeels maa toch ook weer niet geheel overeen. Maar oordeelt u zelf. Hier volgt eerst de versie van Harold:

A4 ging voor de tweede ronde naar Uithoorn. Hugo Luirink was verhinderd, maar doordat wij een achttal van negen mensen zijn hoefden we geen invaller te regelen. Wilco Dado speelde beheerst en won door de witte koningsaanval, met stukoffer en al, netjes te pareren. Aan bord 7 waren de rollen juist omgedraaid. Dinabandhu staat na slechts enkele interne en externe potjes te hebben gespeeld nu al bekend als een puur aanvalsbeest. Helaas sloeg de witte aanval net niet door en waren zijn scheepjes daarna verbrand. Rugved speelde met zwart de scherpe Draak van het Siciliaans. De bekende storm - wit op de koningsvleugel, zwart op de damevleugel, viel deze keer in wits voordeel uit. Michel Hoetmer kreeg een voor hem wat onbekende opening op het bord, koos een (te?) veilige weg waarna remise een logische uitslag was. John Spinhoven's zwarte koning werd serieus belaagd op e8, na een knap kwaliteitsoffer leek wit de overwinning binnen te slepen. Ergens ging er echter iets vreselijk mis en John pakte zelfs nog een vol punt mee.

Ikzelf speelde een degelijke opening met wit waarbij de zwarte stukken weinig ruimte hadden. U vindt de partij hiernaast. Olav speelde tegen een witspeler die vanaf zet 1 op remise uit leek te zijn. Veel zetherhalingen en zo. Olav wist toch mooi voordeel te bereiken maar toen de vis bijna op het droge was, toverde wit een offer en eeuwig schaak uit de hoge hoed. Michiel (met wit) kreeg aan bord 1 weer eens een Wolga-gambiet op het bord. Michiel heeft een prima systeem hiertegen en ook nu weer bereikte zwart te weinig tegenspel voor de geofferde pion.

Al met al een knappe 3-5 uit-overwinning van A4, dat daarmee klimt naar plek 2 op de ranglijst.

En dan is hier de zienswijze van Dirk Goes

In een spannende wedstrijd heeft Zukertort 4 met 5-3 weten te winnen van De Amstel 3. Lange tijd hing het om 4-4, zoals zo vaak, maar in het laatste uur viel het plotseling onze kant op.

Het was Wilco Dado die de eerste klap uitdeelde. Zijn tegenstander probeerde hem mat te beuken, maar miste twee tussenzetjes op rij. Bij Michel Hoetmer werden de dames geruild en zat er weinig muziek meer in de stelling, remise dus. Dinabandhu Behera offerde zo'n beetje alles wat los en vast zat, maar compensatie was er in onvoldoende mate, stand daarmee 1½-1½.

Rugved Adavatkar zat aan de zwarte kant van een Siciliaanse draak waarin zijn tegenstander hem met g4 en h4 naar de keel vloog. Rugved ving de aanval aanvankelijk koelbloedig op, maar hij kwam zelf niet meer aan aanvallen toe en werd uiteindelijk onder de voet gelopen. Olav Lucas kwam een pionnetje voor maar winst zat er niet in. Integendeel, in de slotfase van de partij moest hij behoedzaam manoeuvreren om vijandelijke activiteiten te neutraliseren, maar gelukkig stelde zijn tegenstander zich tevreden met remise door eeuwig schaak.

Stand daarmee 3-2 achter, wat zat er nog in het vat? Michiel Harmsen stond mooi, John Spinhoven ronduit beroerd, en Harold de Boer schatte ik in als iets beter. Hoe ging dit aflopen?

Michiel won, zoals verwacht, en toen kwam ineens John Spinhoven met een vol punt aangewandeld. Maar Dirk, zult u zeggen, je hebt ons net zitten vertellen dat John zo beroerd stond. Nou en of, maar toen zijn tegenstander minder secuur voortzette waren de bordjes als bij toverslag verhangen en kon John een zeer belangrijk punt op het scorebord laten noteren.

Dat was 4-3 voor ons, dus remise aan het bord van Harold de Boer was voldoende voor de overwinning, maar Harold deed veel meer dan dat: hij won.

Een combinatie voor alle tijden! (oktober 2018)

Sanders schitterende combinatie

Tegen Venlo, in de tweede ronde KNSB, mocht Sander het genoegen smaken een waarlijk fantastische combinatie op het bord te brengen. Kijkt u maar naar onderstaand diagram: wit speelt en wint!

A3 boekt knappe overwinning (9-11-2018)

Knappe overwinning A3 op sterk ENPS

In de Hoofdklasse lijkt een aantal teams zo sterk dat er geen beginnen aan is. Voor een paar andere teams lijkt een finish in de top zes (die blijven er in) vrijwel onhaalbaar. Voor de overige teams is het een gevecht om boven de streep te blijven. De onderlinge duels zijn in feite vierpuntenwedstrijden. A3 en ENPS hebben de afgelopen jaren al heel wat malen tegen elkaar gespeeld, waaronder ook nog een groot aantal keren in finales en halve finales van de SGA-cup. Vorig jaar won ENPS, maar werd A3 uiteindelijk kampioen. Ditmaal was A3 sterker dan meestal, vanwege het meespelen van een aantal KNSB-spelers. Ondanks dat bleek ENPS een iets hogere gemiddelde rating te hebben.

Maar ENPS kreeg al na een kwartier een zware tik te verwerken. Een van hun sterkste spelers greep in de opening akelig mis. Zozeer mis dat hij na negen (!!) zetten het al niet meer zag zitten en Joél feliciteerde. Dergelijke flits-overwinningen zie je niet vaak. Joël dacht niet dat hij ooit eerder een serieuze partij zo snel had gewonnen.

En het werd nog erger voor ENPS toen ook bord 1 ontspoorde. David kreeg in eerste instantie een vrij rustige opening op het bord, maar juist toen wit een solide plus kon krijgen besloot hij vol op de aanval te spelen. Dat was nog niet direct verkeerd, maar het vergde wel een nauwkeurig vervolg. In een bloedscherpe stand waren een paar kleine vingerfoutjes voldoende om zwart ineens aan het volle punt te helpen. U kunt de partij hiernaast naspelen.

En daarmee was de ellende voor ENPS nog niet voorbij. PP had een goede stelling, en zwart probeerde los te komen. Dat deed hij iets te voortvarend, en prompt was het uit. Václav had zich vrij passief opgsteld en zwart had meer ruimte en een duidelijke plus. Maar wit had geen zwaktes, zwart had geen plan en de zwarte pionnen waren ver opgerukt waardoor hun koning op de tocht kwam. Toen de stelling openging stonden alle witte stukken goed en die van zwart allemaal verkeerd, zodat zwart binnen een paar zetten weggeblazen werd. Ook die partij vindt u hiernaast.

Met al die zeges was de wedstrijd als match gelopen. Jan Helsloot noteerde een vrij regelmatige remise. Nico Louter had lange tijd wat voordeel, kwam toen in de problemen, maar kon nog juist op tijd een zetherhaling afdwingen. Henk Boot moet ergens gewonnen gestaan hebben. Toen beide spelers louter op increment speelden ontstond een curieus eindspel van loper, paard en drie pionnen tegen twee actieve zwarte torens. Gewonnen voor wit, meenden velen, maar de computer zegt koeltjes: 0.00. Zwart had dat kennelijk goed ingeschat en bood remise aan. Henk besloot niet langs het ravijn te gaan wandelen en nam genoegen met het halfje. Eén succesje was er nog voor de bezoekers: Jeroen had een eindspel van loper en drie pionnen tegen twee paarden en twee pionnen. Alle pionnen stonden op één vleugel, dus vermoedelijk was het remise. Jeroen puzzelde echter net even te lang over de weg naar remise en ging door zijn vlag.

Een opvallend ruime overwinnig, met 5½-2½, op een sterke tegenstander. A3 heeft nu 4 uit 3 en staat voorlopig keurig in de subtop.

A2 speelt knap gelijk (3-11-2018)

A2 sleept 4-4 uit de brand tegen DSC/Delft

Het zou lastig worden, zo veel was vooraf duidelijk. DSC/Delft 2 is gewoon een sterk team, op papier toch wel een stukje sterker dan A2. Anderzijds, A2 was redelijk compleet. Alleen Renzo ontbrak (toernooi in Duitsland), maar Marc Overeem was een sterke vervanger.

De nieuwe 'kapitein' Eric Roosendaal is natuurlijk niet geheel onbekend met de kneepjes van het teamleiderschap. Zoals de teamleider van A1 moet weten dat je Sander meestal zwart geeft, zo is het bij A2 usance Esther vaak wit te geven. Esther kreeg desalniettemin een wat benauwde stand - en tijdnood - maar dat hoort er allemaal bij in huize de Kleuver. Toen overzag zwart 'een dingetje' en werd hij prompt hard matgezet. Dat was alvast mooi meegenomen voor A2.

Esther won overigens ook al in de vorige ronde, maar toen bleek het de enige winstpartij te zijn geweest. Maar ja, in de vorige ronde was Bram ter Schegget er niet. Bram was er ditmaal wel, en hoe! Een Siciliaans kwaliteitsoffer op c3 leverde hem zeer actief stukkenspel op. De witte dame raakte op een dwaalspoor en had veel tijd nodig om weer veilig thuis te komen. De witte koning, die oorspronkelijk zijn heil had gezocht in een lange rokade, keerde op zijn schreden terug naar de koningsvleugel toen het op de damevleugel wat al te winters werd. Op de koningsvleugel bleek het klimaat amper aangenamer - toen er te veel wegwaaide gaf wit maar op. Een erg sterke pot van Bram - en 2-0 voor A2.

Natuurlijk deed Delft wel wat terug. Het begon met een paar halfjes. Twee gelijkwaardige remises bij Jan Helsloot en Jeroen Schoonackers. Daarna moest Marc zijn dame geven voor twee torens, die al snel akelig actief werden. Delft terug op 3-2, en na zet 40 zag het er zorgelijk uit voor A2. Een rondje langs de borden leerde dat PP na een rustige opening met dameruil ergens een serieuze steek had laten vallen. Dat kostte een pion en de stelling leek precair. Wim Moene stond al een paar uur onder druk maar wist zich er tot dan toe creatief uit te redden. Wit had er echter nog genoeg vertrouwen in om een remise-aanbod af te slaan. Eric Roosendaal had na een saaie opening een eindspel gekregen zonder zware stukken maar wel met acht lichte stukken. Dat stond iets beter, maar niet meer toen er ineens een pion vanaf ging. Of het loperpaar nog net genoeg compensatie bood was de vraag.

Een uurtje later had PP het inderdaad niet gered, maar had Wim inmiddels veilig de remisehaven bereikt. Dus ging het om Erics potje. Wit stond twee zetten lang op winst, koos dan een verkeerd plan en moest zijn loper offeren voor een opstomende h-pion. Daarna ontstond een curieus eindspel van twee lopers tegen paard en drie pionnen. Wit moest een pion prijsgeven maar wist zijn andere twee pionnen op b6 en c6 te krijgen. De achtste rij was daarmee dichtbij, maar toch ook weer zo veraf, want de zwarte lopers penden en blokkeerden, en wit kwam niet verder. Op zet 71 kon Eric tenslotte zijn twee lopers offeren voor de beide pionnen. Remise dus, en een terechte 4-4.

A4 speelt 4-4 in 1e ronde (19-10-2018)

A4 heeft eerste matchpunt binnen (door Michiel Harmsen)

Net als bij de eerste wedstrijd van A3, waar plotseling Hing Ting Lai en Tobias Kabos aan 'de verkeerde kant van het bord' plaatsnamen, zat bij de eerste wedstrijd van A4 ex-lid Waldemar Moes aan 'de verkeerde kant van het bord'. Hij speelt nu dichter bij huis, voor Chaturanga 1, waar ook veel oude vrienden van hem spelen. In dit team spelen ook vader en twee zoons van Nie, en ook Jasper Boonstra, die in een ver verleden allen bij Zukertort speelden.

De score werd geopend door een verlies van Dinabandhu Behera. Dinabandhu speelt voor het eerst externe competitie. Zijn stijl lijkt op die van de grote meesters uit de vorige eeuw, waarbij vanaf zet één de koningsaanval wordt gezocht zonder achterom te kijken. Het leidt vaak tot spectaculaire partijen. Het leek er deze partij op alsof Dinabandhu ergens een winst heeft gemist, maar uiteindelijk liep het niet mat en werd materiaalverlies hem fataal. John Spinhoven en Michel Hoetmer speelden redelijk snel remise. Rugved Adavatkar heeft dit seizoen tot doel om eens wat ratingpuntjes te pakken. Ik denk dat hij inderdaad beduidend sterker is dan zijn huidige rating. Rugved maakte een huizenhoog gewonnen stand ook mooi af met een dame-offer, zoals u hiernaast kunt zien. Het is eigenlijk jammer dat zwart al een loper voor staat, want ook zonder de toren op d3 zit het mat er in dat Rugved wist te vinden.

Daarmee was de score gelijkgetrokken. Op de topborden was het lang spannend. Michiel Harmsen stond al lange tijd een gezonde pion voor met goede winstkansen, maar de andere borden stonden veelal minder. Olav Lucas speelde al lang met steeds minder dan een minuut op de klok terwijl zijn tegenstander nog meer dan een kwartier had. Ook zijn stelling was lange tijd beroerd. Later kreeg hij echter een sterke gedekte vrijpion. Een remiseaanbod van zijn tegenstander moest hij gezien de stand van het team op aanraden van teamleider Harold de Boer echter afwijzen.

Ondertussen had Michiel nog twee pionnen gesnoept en stond hij klaar om nog een kwaliteit te verschalken. Zijn tegenstander gaf toen maar op. Hugo wist zijn remise van enkele weken geleden in A2 niet te evenaren. Hij was weer lange tijd aan het verdedigen maar toen zwart met twee pionnen op d3 en e2 verscheen verloor hij teveel materiaal. Olav wist te profiteren van een slechte zwarte loper door een paar pionnen te winnen. Hij kon er zodoende eentje terugofferen voor twee verbonden vrijpionnen op c6 en d7. Zwart moest met al zijn stukken verdedigen, waardoor Olav vrij spel kreeg op de rest van het bord. Na een zet of veertig (!) in tijdnood gezeten te hebben won hij dus uiteindelijk zeer overtuigend. Een duidelijk voordeel van spelen met increment!

Harold kreeg een aanval te verduren die hij met kunst en vliegwerk wist af te slaan. Hij leek kort daarop een kwaliteit te winnen, maar wit was alert en vond een tegentruc met grote afruil. Zo kwam er een eindspel met lichte stukken op het bord, waarin Harold een pion kwijtraakte. Wit gaf een foutief schaakje met een pion, waardoor de zwarte koning ineens naar voren kon. Harold was de draad echter kwijt en ging opzij. De witte koning kreeg daardoor vrij baan om een tweede pluspion te scoren en dat was dat. Daarmee werd de eindstand dus 4-4.

A3 herstelt zich met klinkende zege (11-10-2018)

A3 veel te sterk voor VAS 6

In de vreemde Hoofdklasse (de term Promotieklasse is om begrijpelijke redenen afgedankt) van de SGA spelen teams van wisselende sterkte. Niet alleen dat sommige teams duidelijk sterker zijn dan andere, soms zijn teams ook aanmerkelijk sterker of zwakker dan in de ronde ervoor.

A3 bijvoorbeeld. Van de wedstrijd in de vorige ronde waren alleen Gijs, PP, Marcel en Eric ook aanwezig in de tweede ronde. Teamleider Nico Louter zou ook nog komen kijken, maar werd ziek. Maar er kwamen dus vier nieuwe teamleden in het veld tegen VAS 6, het minder sterke team van VAS overigens, want ook VAS 5 speelt in deze klasse. Joël de Vries en Laurens Schilstra spelen natuurlijk al heel lang voor Amstelveen, maar David Slagter en Václav Ocelik maakten hun debuut. David is een speler die op liefst 2200 kan bogen - hij ging dan ook aan bord 1 zitten. Václav heeft een poos nauwelijks gespeeld en was bovendien die dag van een verstandskies verlost - logischerwijs werd voor hem bord 8 gereserveerd.

Aan veel borden was het lang zeer spannend. Maar niet aan bord 2. Gijs kreeg een zeldzame variant tegen zich. Maar ja, Gijs had dat 'ooit, ergens' bekeken en wist precies hoe een en ander in elkaar stak. Pion, Kwaliteit, Punt, zo simpel was dat. De andere borden werden allemaal ruim na elven pas beslist, waarbij de vier nieuwe teamleden geducht van zich deden spreken. David had een bijzonder scherpe partij - in tijdnood wist hij te winnen. Václav zette een aanval op die dood leek te lopen. Toch bleef hij een voordeeltje houden, en dat bleek voldoende voor winst. Joël stond al snel beter, maar winnen was nog niet zo eenvoudig. Toen ging zwart door zijn vlag en dat was dat. Laurens kwam prima uit de opening maar zwart verdedigde actief en inventief - en in een viertoreneindspel liep het mis.

Inmiddels was de winst veilig gesteld, want ook Marcel had een gunstige stand weten om te zetten in winst. PP speelde tegen 13-jarig talent Eline Roebers (haar vader Jan zat een bord lager tegen Laurens). PP kreeg precies het soort stelling waar hij gek op is - een eindspel met wat voordeel. Eline is echter een speelster die ook in moeilijke stelling heel rustig blijft. Ze zette haar stukken op gezonde velden, en wat PP ook probeerde - hij kwam er niet doorheen. Zodat het terecht remise werd.

Toen de zaal tenslotte vrijwel leeggelopen was moest Eric nog zweten voor een halfje. Wit had eerder een enorme aanval, die Eric met een kwaliteit wist af te kopen. Toen raakte wit de verkeerde toren aan en ging de kwaliteit in rook op. Wel hield wit nog een beter toreneindspel over. Eric gaf een pion voor activiteit, en na 60 zetten bleef een eindspel van toren plus twee pionnen tegen toren plus pion over. Met beide spelers louter op increment deed wit nog een zet of 50 lang winstpogingen. Eric wist nog een half uur lang te keepen en sleepte zodoende met pijn en moeite een halfje uit de brand.

Een klinkende 6-2 overwinning, die de 6-2 nederlaag uit ronde 1 weer uitwist. A3 staat daarmee precies op 50%. Het is overigens nog de vraag of een score van 50% in mei voldoende zal zijn voor handhaving. Er degraderen tenslotte zes van de twaalf teams.

A1 wint van Venlo (6-10-2018)

Zukertort wint in Venlo (door Jelmer Sminia)

De uitwedstrijd tegen Venlo begon al vroeg, met het aanvangstijdstip van 12:00 voelde het als vroeg opstaan. De treinreis ging langs de Arena, via het Philips stadion en eindigde in de Koel, het stadion van de plaatselijke VVV-Venlo.

De opstelling was redelijk verwacht, Sybolt mocht zijn borst natmaken tegen kopman Orlov. Onze talenten (Daniel en Onno) hadden ook beiden een hoog bord gekregen en konden ook aan de bak. Het eerste halve punt werd echter binnengehaald door Paul-Peter, na een gelijkwaardige opening onstond er een soort spiegelstelling waarin geen van beide partijen voordeel had. Geen slecht begin op het zesde bord.

Op de onderste borden begon het er ook florissant uit te zien. Christopher won een pion en kreeg er nog een cadeautje bij in de pionnenstructuur van de tegenstander. Niet veel later sleepte hij het punt binnen. Jelmer had op het oog ook een mooie stelling met initiatief, maar zwart kon alle troepen bij elkaar houden waardoor er berust werd in remise. Ons nieuwe lid Marc Overeem kwam gelijkwaardig uit de opening maar begon in het middenspel te bouwen aan zijn stelling. Met een goed (strategisch) plan en het creëren van de juiste zwaktes manoeuvreerde hij zich mooi door de witte stelling heen naar winst.

Helaas hadden zowel Daniel als Onno het lastig. Daniel had (gelijkwaardig aan zijn tegenstander) al veel tijd verbruikt in de opening. Hierdoor moest hij een drukkende stelling in tijdnood naar een goed einde leiden, helaas lukte dit niet. Onno had na de opening materiaalvoorsprong maar de stelling was redelijk kapot geslagen. De slechte pionnenstructuur, in combinatie met de zwarte velden werden hem fataal. Gelukkig wist Sander wel de winst (met wit!) binnen te halen waardoor we met een kleine voorsprong (4-3) de tijdnoodfase in gingen.

Sybolt, Stan en Fitzgerald waren nog bezig, op papier de hoogst gerate spelers van ons team. De stellingen waren overzichtelijk maar finesse ging de uitslag bepalen. Fitzgerald had een gelijkwaardig eindspel bereikt maar langzaamaan zijn stelling iets verbeterd. Omdat de overige partijen niet geheel duidelijk waren hield hij alle kansen open om op een kleine winstkans te kunnen spelen. Stan had een eindspel met extra pion maar twee open koningen. Met de dames erbij was dit rekenen geblazen. Hierin wist Stan op zeer subtiele wijze de zwarte koning in de hoek te drijven en genoeg materiaal te sprokkelen voor de winst!

Na een goede opening en actieve stelling was Sybolt helaas in een paard-tegen-loper eindspel beland waarin hij de loper had in een gesloten stelling. Ondanks enkele interessante afwikkelingen wist Orlov zich naar een zwakke pion op b3 te begeven en wit op te zadelen met verlies. Fitzgerald was iets te ver gegaan in zijn winstpoging maar zat nog wel binnen de remise-marge en bepaalde daarmee de eindstand op 4½-5½. De punten gingen mee naar Amstelveen!

A2 verliest in Gouda (6-10-2018)

A2 weet verlies te beperken

Het zou, zo was duidelijk, een lastige middag worden. Messemaker 1847 had in de eerste ronde verloren, maar dat was zeer verrassend geweest. De club uit Gouda speelde vorige jaar nog een klasse hoger. Daarbij was A2 niet op maximale sterkte. Bram zat in het buitenland en PP viel in bij A1. Dus werden Michiel Harmsen en Hugo Luirink opgetrommeld.

Onze onvolprezen praeses kwam per auto met twee anderen, maar deed onderweg iets niet helemaal handig. Daardoor kwam hij een minuutje of vijf te laat. Nou en? hoor ik u denken. We hebben in de KNSB geen last van die rare ultrastrenge regel dat je klokslag twaalf uur al achter je bord moet zitten (ja, we begonnen om twaalf uur, dat u niet denkt dat je ook nog eens een uur van tevoren aanwezig moet zijn). Allemaal waar. Maar Michiel had toch nog wat stress van de reis mee naar binnen genomen. Het werd uiteraard Frans, wit speelde een nevenvariantje. Michiel ging niet op z'n handen zitten en speelde vlot een paar logische zetten. Die misschien wel logisch leken maar direct tot een lastig stellingsprobleem leidden. De dame raakte op dwaalwegen en bleek een zet of tien later al reddeloos te zijn. Een slechte start. Ik had beter moeten weten en even tot mezelf moeten komen zo klaagde Michiel achteraf. Tja.

En het leek er niet op dat er veel goeds uit de overige borden ging komen. Jeroen Schoonackers was in de verdrukking, Hugo raakte een pion achter, Eric Roosendaal kwam minder uit de opening. Bij Wim Moene en Renzo Finkenflugel was het spannend, maar die zaten wel tegenover de sterke kopborden. En toch kwam er nog even een gelijkmaker op de borden. Esther de Kleuver had een prettige stand, misschien ook niet zo veel meer. Toen werd zwart even onoplettend, en boem! Paard maal f7! Als dat goed is wint het ook meestal meteen, en zo ook hier. Wit won alles met rente terug en zwart gaf dus terecht op.

Een mooi punt, maar het zou het enige winstpunt blijken. Bij Eric werd het enorm tactisch - met allerlei penningen en tussenzetjes. Twee penningen kon wit nog wel hebben, maar er bleek per ongeluk ook nog een derde penning in te zitten en die kostte een stuk. Wim Moene verraste menigeen door met een witte toren op de zevende rij te komen - en Txh7 te spelen. Pakken ging niet wegens mat. Had zwart dat even, gemist? Nee, zo bleek na afloop. Zwart had het allemaal ingecalculeerd. Maar hij had óók gezien dat Txh7 een zet eerder ook al gekund had, en dan zou het pas echt gevaarlijk geworden zijn. Dat had Wim helaas toen niet gezien. Nu kon zwart afwikkelen naar een gunstig eindspel, dat hij rechtlijnig uitschoof.

Bij 3-1 achter en wat slechte stellingen waren de matchpunten verdeeld. Een zware nederlaag leek in de maak, maar de vier die nog speelden gooiden de deur op slot. Jan Helsloot speelde solide en scoorde een gelijkwaardige remise. Jeroen stond al uren in de keepstand. Wit won een pion, begon toen spoken te zien en gaf Jeroen de kans tot een blokkade. Wit verloor zijn pluspion en raakte er zelfs eentje achter, maar winst voor Jeroen zat er nu ook weer niet in. Met remise was hij al best tevreden. Renzo speelde tegen de toch geduchte Peter Scheeren - een IM. Daartegen remise houden is knap. Wit stond een tijdlang wat beter maar kwam er niet doorheen. Hugo tenslotte wist de zware stukken af te ruilen zodat wit een eindspel met loper en paard moest gaan uitmelken om zijn pluspion te verzilveren. Wit drong zwart in het defensief, zodat Hugo eigenlijk alleen maar passief heen en weer kon spelen. Helaas voor wit is dat nu juist iets waar Hugo zich prima in kan vinden. Een uurtje of wat schuiven zonder dat de status quo verandert, geen probleem in huize Luirink. Wit ruilde dan maar zijn paard tegen een loper. Niet echt handig, want zo hield hij een matige loper tegen een al sterker wordend paard over. Hugo won zijn pion zelfs terug - en toen ging wit nog juist op tijd aan de noodrem hangen om het witte treintje op de rails te houden anders had Hugo zowaar nog gewonnen. Nu werd het dus remise - een uitslag waar Hugo doorgaans geen 'nee' tegen zegt.

Tja, een match tegen een sterk team, en met beide kopborden afwezig. Dan is een 5-3 nederlaag best te verdragen. Vooral als je de overige uitslagen ziet. LSG 2, dat team dat in ronde 1 de punten aan A2 moest laten, dat won nu met 7½-½ van een ander sterk team. Het geeft de winst uit de eerste ronde extra cachet.

A3 lijdt fors verlies (28-9-2018)

Versterkt De Raadsheer is A3 te machtig

A3 was behoorlijk omgegooid. Nu 'iedereen' mag meedoen in het hoogste team in de SGA kunnen dus ook KNSB-spelers meespelen. En dus trad A3 aan met Gijs IJzermans, Paul-Peter Theulings en Jeroen Schoonackers. Van vorig jaar speelden Henk Boot, Marcel Laarhoven, Eric Roosendaal en Nico Louter nog in A3, en Harold de Boer completeerde een zeer sterk A3. Een A3 dat De Raadsheer vrijwel zeker te machtig zou zijn.

Het team van De Raadsheer van vorig jaar, dat team waarschijnlijk wel ja. Maar dit jaar mag iedereen meespelen, zolang men maar lid is. Dat nu hadden een paar spelers van Almere ook bedacht - waaronder Tobias Kabos. Hij nam Hing Ting Lai ook maar meteen mee om wat gezellige potjes in de SGA te spelen. Met Hing Ting en Tobias op de kopborden schoven de anderen allemaal twee borden naar beneden. Waarmee De Raadsheer ineens een team had dat meer dan sterk genoeg was om in de KNSB te spelen. Toen sommige spelers van A3 ook nog eens niet echt op dreef bleken werf het duidelijk dat het een zware nederlaag zou worden.

Goed, bij Gijs werd het een aardig potje, maar wel eentje die precies het soort stijl had dat Hing Ting graag heeft. Eric en Harold speelden gewoon niet goed en verloren, en daarmee was het 0-3 en de westrijd al zo ongeveer beslist. Henk had in de opening geblunderd, maar had nog lang enig spel voordat het toch echt misging. Jeroen kreeg een stukoffer te verduren en de koningsaanval die wit kreeg sloeg door. Meegeteld? Dat zijn al vijf nullen.

Daar bleef het gelukkig bij. PP stond een pposje zelfs wat beter tegen Tobias, maar het verzandde in remise. Marcel speelde 'uiteraard' de Sveshnikov, en stond vlak voor het einde gewonnen. Marcel ging vol voor mat (dat er niet in bleek te zitten), maar met wat kalmte had hij gewoon een stuk gewonnen en een eindspel uitgeschoven. Nu werd het eeuwig schaak. De grappigste partij was die van Nico. Wit stond iets beter en bood remise aan. Nico liep een kwartiertje rond, zag dat de wedstrijd toch weg was, en besloot door te spelen omdat het toch niet meer uitmaakte. Hij sloeg een stuk en wit kon op twee manieren terugnemen. Wit dacht een paar minuten en koos prompt de manier die meteen een stuk weggaf. Nico had daarna nog enige last met de techniek - hij gaf zelf weer een stuk weg, maar hij had inmiddels wel een winnende vrijpion en die bezorgde hem alsnog het punt. 2-6 dus.

Geen goede start voor A3, vooral niet als je weet dat er dit jaar zes (!) van de twaalf teams degraderen. Het schijnt dat nog een handvol teams in de Hoofdklasse voornamelijk uit KNSB-spelers bestaan. In dat geval zal het een zwaar seizoen worden. Het zou dan kunnen dat volgend jaar de Hoofdklasse SGA vooral uit KNSB-achtige teams bestaat, terwijl de voormalige Promotieklasseteams allemaal naar de 1e klasse gaan. Een wat bizar effect van de nieuwe regeling, die waarschijnlijk door slechts weinigen voorzien is.

A1 begint met krappe winst (15-9-2018)

A1 begint met moeizame maar zeer welkome zege

A1 heeft de laatste jaren nogal eens een valse start van het seizoen - dus zou het fijn zijn als die traditie doorbroken kon worden. Dat zou dan moeten gebeuren tegen Vianen/DVP. Een solide team, zeker, maar beslist ook een team dat te pakken is.

Tjark Vos opende de score - met een halfje althans. Binnen 20 zetten was het niet veel meer. Tjark wist toen nog niet dat hij nog uren zou moeten wachten voor de match klaar was, want op veel borden werd hard en lang gevochten. Tot ruim na de tijdcontrole werd er nog aan maar liefst zeven borden gespeeld. Fitzgerald Krudde was wel klaar voor zet 40 - ook hier liep het vrij rustig naar remise. Daniel Kutchoukov was minder gelukkig. Rond zet 20 zat hij al in tijdnood - dat lokt foutjes uit en die kwamen prompt: 2-1 voor Viannen.

Maar op veel van de overige zeven borden zag het er positief uit voor A1. Betere stand voor Stan van Gisbergen. Prettige stand voor Sybolt Strating, waar wit een slechte pionstructuur had. Goede standen ook voor Florian Jacobs, Sander Los en Onno Elgersma. Paul-Peter Theulings had een stuk gewonnen voor wat pionnen - kon hij dat eindspel winnen? Gijs IJzermans had een goed paard tegen een opgesloten loper. Had wit een burcht of kon Gijs ergens binnenkomen?

Rond de tijdnood werd het allemaal wat rommelig. Er zat niet veel mee in deze fase. Stan had van niets iets weten te maken, maar de opponent was leep genoeg in tijdnood om er een gunstig toreneindspel uit te wringen. Florian won een kwaliteit, maar voor een sterke vrijpion. PP probeerde met een loper/pion tegen drie pionnen te voorkomen dat zijn laatste pion zou worden afgeruild. Gijs leek er niet door te komen, en Onno stond wel goed maar de stelling met torens, paarden, ongelijke lopers en veel open lijnen leek erg verraderlijk. De overwinning, die een uur geleden wel zeker leek, was ineens kang niet zo zeker meer.

PP zag ook zijn laatste pion eraf gaan en berustte in remise. Pas na afloop liet Fitz zien hoe hij waarschijnlijk toch had kunnen winnen. Bij Gijs was er geen doorkomen aan - ook remise. Stan deed een paar nauwkeurige keepzetjes en hield het toreneindspel remise. Toen werd de achterstand dan toch eindelijk ingelopen. Sander had een eindspel met vier torens en twee paarden en nog slechts enkele pionnen. De witte koning raakte op drift, belandde ver van zijn troepen in de uithoek van a8 en werd daar door Sander keurig uigeteld. Even later wist ook Sybolt te winnen, waardoor A1 eindelijk op voorsprong kwam.

Helaas zat er nog een enorme kink in de kabel. Florian probeerde zijn kwaliteit extra in een punt om te zetten - maar dat liep faliekant mis. Zwart zei achteraf zelf ook verbaasd te zijn dat hij 'ineens' enorme tegenkansen kreeg. Meer dan dat zelfs - dankzij ongelijke lopers kon de witte koning amper aan mat via dame en loper ontsnappen. Dat kostte wel een hele rits aan pionnen - en daarmee ook de partij.

Dus mocht Onno de uitslag bepalen. Dat ging hem prima af. Tijdnood - lastige stelling - het deerde hem niet. Zijn f-pion ging all-in - toen die met een winnend schaak op f7 arriveerde zette zwart de klok stil. Hoe staat het eigenlijk? wilde Onno weten. Hij had een uur lang in opperste concentratie aan het bord gezeten - in zalige onwetendheid dat zijn partij cruciaal vooe de match geworden was...

Goede start A2 (15-9-2018)

A2 begint seizoen met knappe zege

A2 heeft een heel ander uiterlijk gekregen in vergelijking met vorig seizoen. Aanstormende talenten Daniel Kutchoukov en Onno Elgersma zijn naar A1 gepromoveerd, Matthew Tan zit voor een paar jaar in Hong Kong en Joël de Vries heeft andere bezigheden. Zodoende komen Jan Helsloot, Wim Moene, Renzo Finkenflugel en Eric Roosendaal uit A3 over. Bram ter Schegget kwam uit A1. PP was nodig als invaller bij A1. Geen nood, Michel Hoetmer vulde de open plek in.

Tegenstander was LSG 2. Een sterk team, op papier toch zeker, maar in de praktijk had ook LSG wat te maken met invalproblemen, zodat ze in de praktijk wel wat sterker zouden moeten zijn dan A2, maar nou ook weer niet zo heel veel sterker. Er lagen dus kansen.

Het begon kalmpjes, met een vrij rustige remise van Eric. Michel verslikte zich in een eindspel met lichte stukken maar die nederlaag werd weggepoetst door Renzo, die aan bord 2 zo te zien een erg knappe partij afleverde. Wim veroverde een pion en mocht gaan proberen een eindspelletje te winnen. Esther de Kleuver had het zwaar, met een loperpaar als compensatie voor wat zwakke pionnen. Jan stond wel lekker, volgens hemzelf althans, maar wit leek daar gevaarlijk te komen opzetten. Jeroen Schoonackers speelde het soort loopgravenschaak waar hij zich prima in thuis voelt. En Bram had een rare partij, waarin hij zowel a4 als h4 speelde - tot ruim na drie uur stonden daar nog 32 stukken op het bord en was er weinig zinnigs van te zeggen.

De tijdnoodfase dan. Esther kreeg wat erg veel witte stukken op bezoek. Er zat achteraf nog een soort onwaarschijnlijke redding in, maar in tijdnood was dat niet te vinden. Jan raakte in de knel toen er twee torens op zijn tweede rij verschenen. Hij werd vakkundig ontdaan van een handvol pionnen - dat leek kansloos. Jeroen won een stuk en bracht de stand weer gelijk. Als Wim zou winnen en Jan zou verliezen hing alles van Bram af.

Bram had het zwaar. Zwart kwam opzetten en het leek allemaal erg gevaarlijk. Maar Bram overleefde - sterker nog - toen alles geruild was hield hij een gewonnen toreneindspel over. Dat soepel afgewikkeld werd naar een vol punt. Ging A2 zowaar nog winnen?

Dan zou Wim moeten winnen, en dat leek toch lastig. Maar alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon toen de tegenstander van Jan de goede afwikkeling niet wist te vinden. Jan ontsnapte met remise en daarmee was de zege veilig. Wim slaagde er uiteindelijk niet in om te winnen - wit had een geldige claim voor driemaal dezelfde stelling. Dat mocht de pret echter niet drukken. Twee matchpunten was meer dan we hadden durven hopen.