Zukertort Amstelveen Nieuws
Winst voor SGA-team (9-5-2022)

Laurierkrans voor SGA-team (door Nico Louter)

Tegen Laurierboom Gambit herstelde het SGA-team zich van de zware nederlaag tegen Amsterdam West. Laurierboom, ooit ontstaan in een koffie-schaakhuis, en ook jarenlang spelend in een hevig dampend cafe, speelt tegenwoordig in een soort van huiskamer/kantoor. Ondanks deze weinig inspirerende omgeving werd er flink creatief gespeeld.

Uitzondering was wellicht de speler voor god en vaderland. Dirk toonde aan nog niet rijp te zijn voor pensionering, maar was wel bliksemsnel klaar, onder de gebruikelijke teksten. Er zat niets meer in. De muziek uit de stelling. Remise dus. Dirk komt nog met een uitgebreide analyse.

Daarna ontwikkelden de partijen zich over het algemeen positief. Dat leverde ook een goed punt op bij Michiel die op een principieel moment eens goed de tijd nam voor een lange-termijnblik op de stelling. Zijn keuze was terecht. De tegenstander drong weliswaar met zijn dame de koningstelling binnen, maar bleek vervolgens daar helemaal niets mee te kunnen beginnen, terwijl de dame feitelijk door koning en paard in bedwang werd gehouden. Daarna was het tijd voor Michiel om met zijn dame de zwarte stelling binnen te dringen. Die bleek heel kwetsbaar, mooi gedaan door Michiel.

Invaller Wessel toonde zich vervolgens een vaardige aanvaller. Het zag er al goed uit, en toen ik nog een keer keer zag ik plots een toren op f6 die voor totale vernietiging zorgde. Wessel toonde vervolgens geen belangstelling voor een technische afwikkeling, maar ging voor de definitieve knockout, die ook kwam. Een heel mooi punt!

Mijn bijdrage aan de uiteindelijke overwinning was a-typisch. Zwart speelde ietwat slordig in de opening waardoor er al snel een (wit) paard verscheen op f6. Vervolgens sloeg ik Michieliaans met mijn witveldige loper op c6, waardoor zwart een dubbele zwakte kreeg op c6 en c5. Ook hier was de blik op de lange termijn gericht. Stukken optimaal ontwikkelen om vervolgens toe te slaan, maar toen begon zwart al te helpen met hoopvolle maar niet correcte pionoffers. Op het einde met wat minder tijd maakte ik nog een slippertje, maar dat werd overzien door zwart. En daarna werd er van pure ellende maar opgegeven.

De winst kwam daarmee flink in beeld. Helaas ging het mis bij Henri, waardoor de Laurierdragers enigszins hoop kregen. Die hoop groeide nog iets toen Eric, die zijn partij prachtig speelde en met een goed dameoffer (voor drie lichte stukken) wit flink wegspeelde, opeens een licht stuk verknalde, waardoor hij opeens moest gaan knokken voor remise. Omdat bij Henk een kwaliteit extra was verdampt en Marcel een pionnetje achterstond, werd ik toch enigszins bezorgd over de afloop van de wedstrijd.

Gelukkig bleek ook Eric nog niet rijp voor pensionering, hij rechtte zijn rug, keepte goed en wit zag het niet meer zitten, bood voor de tweede keer remise aan, en deze keer werd het uiteraard wel geaccepteerd. Het eerste wedstrijdpunt was binnen, en al snel volgde het tweede punt. Een toreneindspel van Henk met twee tegen nul pionnen leverde geen winst op, maar minder dan remise was het uiteraard nooit. De wedstrijd van Marcel werd vervolgens ook remise, zodat we tevreden huiswaarts konden keren.

Ons resten nog twee rondes in juni, waarbij behalve de eer niets meer op het spel staat, omdat De Wachter zich heeft teruggetrokken.

Fikse nederlaag SGA-team (29-4-2022)

Pak slaag SGA-team (door Nico Louter)

In de wedstrijd tegen Amsterdam West heeft het SGA-team een gevoelige nederlaag geleden. Niet één gewonnen partij, vijf remises en drie nederlagen. Een beter resultaat heeft er ook nauwelijks ingezeten, een paar uitzonderingen daargelaten.

Olav was als eerste klaar en mopperde wat over zijn partij, stukken niet goed neergezet, wat verkeerde keuzes. En dan had wit ook nog ergens een stuk kunnen winnen, schijnbaar. Maar toch remise. Na die wat degelijke start volgden twee pijnlijke nederlagen. Philip Krylov liet in zijn partij zien dat hij volop talent heeft, maar dat zijn jeugdige haast hem af en toe nog wat mogelijkheden doet missen. In een stelling met volop kansen zette hij af en toe a tempo, waardoor hij andere goede mogelijkheden liet liggen. Ik heb de analyse niet gezien, maar vermoedde dat er misschien wel winst in had gezeten. Toen een stuk verloren dreigde te gaan, zag hij de oplossing helaas niet en toen was het snel afgelopen. Jammer, maar toch goed gespeeld.

Zelf speelde ik met zwart een Boedapester in een variant die (als het goed gaat) voor een stevige winst zorgt, maar als wit de route kent of vindt een al even pijnlijke nederlaag. Mijn tegenstander vond de route en alhoewel ik voor het team nog lang doorspartelde was de nul onafwendbaar.

Daarmee stond het team voor een pittige reparatie, waarbij mij als aanjager van de nog spelenden niet geheel duidelijk was waar dat moest gebeuren. Henk was in de opening nog optimistisch, deze opening had hij ook in zijn laatste competitiewedstrijd gespeeld, dat scheelde een hoop bedenktijd. Mogelijk was daardoor zijn concentratie wat minder, want opeens dwarrelde er van alles om zijn stukken heen, die in een ware diaspora verspreid over het bord gespijkerd stonden. Hij probeerde nog manmoedig met twee pionnen tegen een toren iets te bereiken, maar het mocht niet baten.
Zelf zei hij het volgende hierover in de namopper: Brr, dinsdag met deze variant nog zo succesvol, maar ik kon daar geen vervolg aan geven. Mijn tegenstander van vandaag stelde zich solide op, ik heb nergens meer dan een miniplusje gehad. Wel groot tijdsvoordeel, maar ook met weinig tijd maakte hij geen fouten. Ik won weliswaar op zet 32 een pion, maar anders dan 0.00 leverde dat niet op en de stukken van zwart werden steeds actiever. met nog ruim 35 min op de klok op zet 38 en mijn tegenstander nog wat meer dan 1 minuut, tastte ik mis en heb vanaf dat moment alleen maar achter de feiten aangelopen, weliswaar tot zet 64, maar het werd dus steeds beroerder. Bah....

Daarmee was de reparatie-behoefte nog verder gegroeid, maar helaas, helaas. Of toch? Eric belandde in een toreneindspel, en dan gaan onze harten altijd bonzen van verwachting. Maar zelfs Eric miste wat scherpte, overzag een simpele pionwinst bij betere stelling en had toen zelfs nog wat geluk dat wit even later nog een kansrijke afslag miste. Daarna verzandde de boel in remise.

Michiel was na een complexe partij in een onoverzichtelijk eindspel beland. Zijn tegenstander bood remise in een stelling die zeer onduidelijk was. Michiel sloeg uiteraard in het teambelang af, maar uiteindelijk werden alle stukken geruild en tenslotte verdwenen ook de kleine kameraden. De spelers keken elkaar diep in de ogen, knikten en schudden de handen. Wedstrijd verloren!

Zou Henri dan de eer redden? Hij stond de hele partij beter, het was weer het betere peuterwerk, maar zijn peuterwerk leverde deze keer niet meer dan peuterpunten, remise.

Bleef invaller Pieter over. Pieter speelde een prima partij, kwam een pionnetje voor, maar daarvoor beheerste zijn zeer ervaren tegenstander wel alle lijnen van het bord. Pieter bleef echter keurig staan, en toen hij onvermijdelijk een kwal verloor, raakte hij als een van de weinigen van ons team niet van slag, hield keurig stand en harkte een prima debutanten-remise binnen.

Daarmee was de eindstand 2½-5½, tegen een team met op papier zo'n 100 elopunten minder, op bijna alle borden. Dan heb je wat laten liggen. Maar je kan ook zeggen: Chapeau, mensen van Amsterdam West, goed gespeeld!

A1 speelt 5-5 in Alkmaar (23-4-2022)

Zukertort ontsnapt met gelijkspel in Alkmaar (door Piet Peelen)

fluitekruid Het fluitekruid bloeit in alle bermen eind april. Op een zonovergoten dag spelen wij tegen De Waagtoren. Zij maken een prima debuut in de 1e klasse en speelden uitstekend. Bij ons ging het wat moeizaam.

Piet had het juiste idee om de stelling gelijk te houden, alleen duurde het bijna een uur voor dat op het bord kwam. Veel tijd spendeerde hij aan twee alternatieven die uiteindelijk niet helemaal bevielen. Met de aanstaande afruil van wits belangrijkste stuk besloten de spelers tot remise.

Vjekoslav Nemec-Stan van Gisbergen
Vjekoslav Nemec-Stan van Gisbergen

Stan had centrumoverwicht dat zijn tegenstander vanaf de flanken bestookte. Met een aparte loperzet wist die een paard in het centrum indirect te verdedigen. Daarop had Stan ook een aparte loperzet moeten doen om zijn voordeel te behouden. Hij deed echter vlot de voor de hand liggende zet die mij ook logisch leek, waarop een terugtocht van het paard de enige mogelijkheid leek. Dat zou Stan alle troeven in handen geven.

Na Lh6 lijkt 1.Dd2 toch prima voor wit. Zijn tegenstander kwam nu echter met een volkomen onverwachte tegenaanval die gebaseerd was op een diepe tactische pointe. Hij negeerde de aanval op het paard en sloeg een centrumpion, met 1... exd5! Toen zag Stan dat hij als hij het paard sloeg zwart aan het langste eind zou trekken, met 2.fxe5 dxc4 3.Lxh6 en nu staat wit twee stukken voor! Wit wint, zou je denken, maar 3... Dxd2 4.Lxd2 cxb3 5.Kf2 Ld3 en zwart wint met zijn gevaarlijke vrijpionnen tegen het stuk. Dus moest wit tandenknarsend terugslaan met 2.exd5. Pas nu sprong het paard terug en heeft wit de mogelijkheid dxe6 niet meer. Zwart staat op winst en na de tijdcontrole gaf Stan op.

Maaike Keetman-Fitzgerald Krudde
Maaike Keetman-Fitzgerald Krudde

Fitzgerald: "Tsja.. Ik had een nogal wisselvallige partij. Ik was best tevreden over het dameloos middenspel wat er optisch gezien prima uitziet voor wit maar makkelijk kan omslaan. Maar op een gegeven moment deed ik het toch echt te subtiel (slecht) en kwam minder te staan. In tijdnood wist ik het te repareren en ging ik vol optimisme met mijn koningsvleugel naar voren. Wel moest ik een toren op e8 toe laten, maar die kon er (in mijn optimisme) ook klem komen te staan." (zie diagram rechts) De engine suggereert Pd6 en na Tb8 Pf5. Allemaal 0.00. Zelf speelde ik vol optimisme 1. f6 met de bedoeling Kf7. Ik had eerder gezien dat f6 niet kon maar dat was ik even vergeten. Na 1. ... Pe6 was het wel over...

Midas Ratsma-Arthur de Winter
Midas Ratsma-Arthur de Winter

Arthur is opgerukt naar het vierde bord en hij verdedigde dat met verve! Vier weken geleden trof hij zijn sterke tegenstander op dezelfde plek bij hun weekendtoernooi en dat eindigde na lange strijd in remise. Volgens mij had Arthur wel tien zetten van tevoren(!) een belangrijke loperruil zien aankomen die een gelijk toreneindspel opleverde. Na torenruil was het pionneneindspel van drie tegen drie uiteraard remise.

Renzo Finkenflugel-Jos Vlaming
Renzo Finkenflugel-Jos Vlaming

Bij Renzo was de stelling na de opening in evenwicht. In het middenspel kreeg zijn tegenstander een sterk veld voor een paard in het centrum. Objectief gelijk, maar Renzo moest afwachten. Zijn opponent begon vervolgens zijn stukken te hergroeperen en toen speelde Renzo een argeloze zet. De laatste zetten waren volgens mij Kg1-f1-g1 hetgeen liet zien dat wit niets deed en zwart mocht laten zien of hij nog wat zou ondernemen. Weliswaar heeft hij een prachtig paard dat de kwetsbare pion op b4 aanvalt, maar die is liefst drie keer gedekt en twee keer aangevallen. In plaats van opnieuw Kf1 speelde Renzo echter 1. Tbc1 waarop zwart zijn kans greep met 1... Pxb4! Wit moet de dames ruilen en na het gedwongen 2. Dxf7+ Kxf7 3. Lxb4 Lxb4 heeft zwart de cruciale pion gewonnen en is de witte stelling niet meer te verdedigen.

Robert Ris-Yong Hoon de Rover
Robert Ris-Yong Hoon de Rover

Daarmee stonden we drie punten achter, maar dat duurde niet lang. Op het eerste bord speelde onze topscorer (5½ uit 6) Robert tegen hun kopman die dezelfde topscore had! In de opening ruilde die een loper voor een paard waarna Robert het zeer energiek en dynamisch aanpakte. Zwart stond de hele partij onder druk en bezweek met weinig tijd op de klok. Hiernaast ziet u dat zijn vrijpion met 1. d7 oprukt naar de 7e rij! Slaan kan niet (1... Pxd7 2.Lg4! met röntgenaanval) en blokkeren had de strijd nog even gerekt. Na 1... Ph5? 2. Dg4 Phf4 3. Dxf5 Pxe2+ 4. Kf1 Txf5 5. Kxe2 Le7 6. Pc8 Lh4 7. Pd6! gaf zwart het op.

Sander verraste zijn tegenstander vlak na de opening door zijn paard naar de rand te spelen. Uiteindelijk ruilde die - met frisse tegenzin - het ros voor een loper. Vervolgens speelde Sander te aarzelend, getuige Ta1-a4 gevolgd door Ta4-a6 waar meteen Ta1-a6! groot voordeel gaf. Ik vond het knap hoe zijn opponent zijn paard en loper subiet hergroepeerde en daarmee een blokkade opwierp. Sander probeerde die nog lang te breken, edoch de ongelijke lopers zorgden voor remise.

Florian Jacobs-Dirk van der Meiden
Florian Jacobs-Dirk van der Meiden

Florian: "Ik kwam, geheel in lijn met onze team, heel goed weg. Allereerst een bekentenis: het was vrijdagavond een beetje laat geworden. Dan hoop je op een partij in vuur en vlam, maar kijk je tegen een solide opening aan. Mijn tegenstander speelde me weg. Na een zet of twintig stond mijn damevleugel op vallen en resteerde enig donderjagen met een onverschrokken paard. Dat schopte het tussen zet 19 en 22 van f6 via d5 (terwijl er een pion op c4 stond), e3 en c2 naar a1, alwaar het edele ros ter ziele ging maar wel een kwaliteit had meegesnoept. We belandden in een soort van wederzijdse houdgreep waarin mijn tegenstander nietszetjes begon te doen. Ik dacht: 'prima' en wist 29... Ld5? te produceren, waarna de extra kwaliteit na 30.Le7 verleden tijd was.

Florian Jacobs-Dirk van der Meiden
Florian Jacobs-Dirk van der Meiden

Als je Ld5 al ongeloofwaardig vindt, dan wordt het evenwel nog maller, want Zijne Alwetendheid vertelt ons dat het de beste zet is! Tsja. Daarmee waren de avonturen natuurlijk nog niet ten einde. All is well that ends well, maar vraag Shakespeare niet hoe. Wit heeft vorderingen geboekt sinds hij de pluspionstelling verkreeg, maar objectief gezien staat het nog nagenoeg gelijk. Zwart moet wel heel nauwkeurige zetten vinden.

Een aantal zetten later stond wit gewonnen, edoch hij overzag een tegenaanval waardoor Florian toch nog de remisehaven binnenzeilde. Na 1.Lb6 gevolgd door 2.c7 moet de loper het promotieveld c8 dekken. De zwarte koning dekt de koningsvleugelpionnen, maar een tegenaanval om de laatste pion te ruilen zit er niet in. De witte koning loopt naar b8. Dekt de zwarte koning de loper dan verliest hij op de koningsvleugel en anders verliest hij de loper. Na 46.Kd7? Lf1! 47. g4 hxg3 48. Lxg3 Lxh3+ 49. Kd8 g5 was het remise omdat de laatste pion nu wel geruild werd.

Daan Geerke-Sybolt Strating
Daan Geerke-Sybolt Strating

Sybolt: “Mijn tegenstander, die ik zo'n 30 jaar geleden stap 5 heb gegeven, speelde ultra solide, gezonde zetten. Hierdoor kwam mijn strategie om eerst te ontwikkelen en daarna spel te creëren niet van de grond. Ik bleef wat passiever staan en het niet ruilen schatte ik (objectief) in als alleen risico voor mezelf. Zo verdwenen eerst de paarden en daarna de lopers van het bord, waarna ik vage aanvalskansen tegen de witte koning wist te creëren. Met minder dan een minuut op de klok, volgde een paniekzet 23.e4? (om na 23... Dg5 g2 te kunnen dekken met 24. Df3). Na 23.Df5 (Fritzgerald) of 23.b5 (Sybolt) staat het gelijk. De zwarte aanval met alleen zware stukken komt niet echt van de grond en deze (schijn)activiteit weegt op tegen de iets betere pionnenstructuur van wit.

Daan Geerke-Sybolt Strating
Daan Geerke-Sybolt Strating

Na 23.e4? gaat pion d4 verloren, maar ik kon niks beters vinden dan een eindspel met een extra a-pion, dat ik als remise inschatte. In de resterende tijdnood speelde wit het goed en mijn schijnbewegingen zorgde er alleen voor dat het wit lukte om ook nog de h-pion af te ruilen. Hierna kan wit op diverse manieren remise maken, maar hij zag echter niet de noodzaak van een actieve verdediging. Dat had hij mis, want nevenstaande stelling is gewonnen. Wel slaat hij de aanval op pion g4 met Ke3-f4 af met Ta4+. Met 1...Tc1! 2.Ta3+ Tc3 3.Txa2 Tc2+ wikkelde ik af een gewonnen pionneneindspel.

Gijs IJzermans-Tycho Bakker
Gijs IJzermans-Tycho Bakker

Gijs: "Het was een zware bevalling. Over de opening kan ik kort zijn: behoeft wat meer oefening. Ik kreeg nu een type stelling met wit waarin ik me wel thuis voel. Na een hoop gerommel liet zwart een afwikkeling toe naar een eindspel met een pion meer, voor zwart. Mijn inschatting was dat de kansen voor wit waren, als er al kansen zijn.

Gijs IJzermans-Tycho Bakker
Gijs IJzermans-Tycho Bakker

In het vervolg mikte ik op de 2e rij en na 40 zetten stond het zo. Tijdens een korte pauze nam ik mij voor om één paar torens te ruilen, toen ik terugkwam had mijn tegenstander 40... Tg8?! gespeeld. Ik ruilde dankbaar en toen kwamen we in de volgende stelling.

Gijs IJzermans-Tycho Bakker
Gijs IJzermans-Tycho Bakker

Deze stelling blijkt volgens de tablebase remise. Ik slaagde erin om de zwarte koning buiten de deur te houden (door een pion op g5 en een toren op h6), de g-pion tegen de h-pion te ruilen én mijn koning voor mijn d-pion te krijgen. Zo wist ik dus toch nog te winnen. Maar dat hoefde zwart dus niet allemaal toe te laten.

Met de theoretische winstweg die daarop volgde had ik enige moeite. Florian en ik kwamen in de trein terug twaalf zetten eerder op de slotstelling uit dan ik in de partij. Thuis op de bank is het een stuk makkelijker!

Na afloop werd nog uitgebreid nagetafeld in een sushirestaurant. In de derde helft zin we altijd op ons best en deze leidde tot een ultra-bullit-match tussen Fitzgerald en Arthur. Net als m'n teamgenoten keek ik vol bewondering toe hoe bliksemsnel de zetten gespeeld werden!

Het was een mooie dag en de volgende ochtend keek ik vrolijk op toen de weegschaal uitsloeg: een kilo erbij!

De diverse partijfragmenten kunt u hiernaast ook nog naspelen.

A2 handhaaft zich door zege (23-4-2022)

A2 veilig dankzij winst op Amersfoort

In een spannende wedstrijd moet het vaak een beetje meezitten. En natuurlijk waren er gewoon verdiende punten (en een paar verdiende nederlagen), maar het moet gezegd worden, het zat A2 deze zonnige middag in Amersfoort niet tegen.

Net als A2 had Amersfoort vijf punten, precies boven de gevreesde rode streep. Een vierpuntenwedstrijd dus. A2 was compleet, altijd prettig, en ondanks de twee recente nederlagen tegen de twee topteams draait het team toch eigenlijk prima. De stemming was dus gematigd optimistisch, en die werd na een uurtje alleen maar beter toen het bij Jeroen de goede kant opging. Het bleek achteraf dat wit al heel snel een stuk had kunnen winnen, maar verkeerd koos, waarna Jeroen een pion won. Maar toen koos Jeroen voor een combinatie, waar helaas een enorm lek in zat. Alsnog een stuk weg. Jeroen had nog wel twee pionnen voor zijn stuk, vocht nog lang door, wist de strijd nog een paar uur te rekken, maar de nederlaag bleek onafwendbaar.

En een paar uur later dreigde het helemaal de verkeerde kant op te gaan, toen Amersfoort een flinke voorsprong nam. Jelmer kwam niet helemaal lekker uit de opening - het was allemaal wat passief. Toen verloor hij ook nog een pion en daarna was er geen eer meer aan te behalen. Bij Jan Helsloot werd er urenlang niets geslagen. Pas na een uur of drie werd er eens iets geruild in een verder vrijwel potdichte stelling. Remise leek dus waarschijnlijk, maar Jan deed het allemaal iets te solide, en profiteerde weinig van zijn kansen op de koningsvleugel. Toen zwart na uren bouwen ineens doorbrak op de damevleugel stortte alles plotseling in elkaar.

Was er dan helemaal geen positief nieuwe? Zeker wel. PP had zijn tegenstander in een val gelokt, en twee lopers voor een toren gewonnen. Laurens had een pluspion en probeerde geduldig om die in een punt om te zetten. En Esther had een zeer gunstige stelling, met mooie centrale stukken, terwijl die van zwart onhandig stonden. Esther forceerde een doorbraak in het centrum, won een pion, waarna zwarts positie al snel onhoudbaar bleek. Toen Jeroen even later opgaf stond het dus 3-1 voor Amersfoort. Toen begon de tijdnoodfase, en zie wat er gebeurde.

Marc Overeem-Tim Grutter Gerard van Otten-Michiel Harmsen

Links ziet u de stelling van Marc kort na de 40e zet. Zwart had een kwaliteit gewonnen, waarschijnlijk ergens gewonnen gestaan, maar in het diagram is het inmiddels 0.00. Merk op dat iets als Te6 niet werkt omdat zwart niets dreigt: op Txe5 volgt d8D. Zwart dacht een klein kwartier na over een winstweg en besloot tot 1. ... Tf5?? Marc piekerde niet lang: 2. d8D Dxd8 3. Dxg6+ Kh8 4. Dxf5 Dxh4+ 5. Dh3 Df4+ 6. Dg3 en uiteraard 1-0.

In het diagram rechts ziet u de stelling van Michiel. Na een niet erg geslaagde Franse opening heeft wit de stelling opengebroken met b3 en c4. Drie pionnen extra voor zwart, maar het inzicht van wit klopte volkomen: wit staat totaal gewonnen. Maar wit had nog maar heel weinig tijd, en kon de winst niet vinden. 1. Te6? Dit geeft de winst weg. Na 1. Db4! geeft de engine aan dat het mat in vijf is. Er is weinig te beginnen tegen Dd6+ en mat via Db8+ en Dc7. 1. ... Tf8? Maar nu is het weer mis. Alleen met Kc8 had zwart het vege lijf kunnen redden, omdat na 1. ... Kc8 2. Db4 b2! 3. Dd6 geen schaak is en zwart wint via b1D+. Wit moet dan dus nemen op b2 waarna zwart net op tijd is met Lxd5 om overeind te blijven. 2. Td6? en nogmaals mist wit de directe winst via Db4! 2. ... Kc8 3. Ld7+ Dxd7 4. Txd7 Kxd7 5. Db4 nu ziet wit het motief wel, het is nog net genoeg voor remise. 5. ... Tf7 6. Dd6+ Ke8 7. Db8+ Ke7 en nu had wit de zetten moeten herhalen, maar in tijdnood speelt hij op winst. 8. Dc7+? Kf8 en zwart staat volgens de engine meteen totaal gewonnen. Michiel speelde het nauwkeurig uit en bracht een duur punt binnen.

Zo was het ineens 3-3, terwijl beide andere borden gunstig stonden. Laurens maakte het koel af toen wit probeerde de zaak te forceren, en PP had een heleboel zetten nodig om de klus af te ronden maar toen zijn vrije h-pion de beslissende opmars lanceerde was de zege veilig.

Zo won A2 dus met 5-3. En die avond bleek dat de beide staartclubs, Almere en Caisssa 2, allebei verloren hadden. En dus staat A2 drie punten voor op de nummers 9 en 10, en is daarmee voor 100% veilig.

Nico Louter wint Verlaancup (15-4-2022)

Nico Louter beste snelschaker

Op Goede Vrijdag houdt Amstelveen traditioneel het Open Snelschaakkampioenschap. Maar sinds 2020 zijn de diverse tradities nogal eens verbroken (en niet alleen op schaakgebied, uiteraard). Nu lijkt de zaak weer bijna normaal, maar een aantal weken geleden was dat natuurlijk nog niet zeker, dus er werd besloten om nog geen open kampioenschap te houden. In plaats daarvan werd alleen intern gestreden om de Verlaancup, vernoemd naar erelid Gerard Verlaan, die ons helaas in 2021 ontvallen is.

De bezetting was bescheiden: slechts acht spelers namen deel, waardoor in elk geval het formaat eenvoudig werd: een dubbelrondige achtkamp. Stan van Gisbergen was op papier de favoriet, maar in de tweede ronde moest hij een 0-2 slikken tegen Nico Louter. Nico ging op zijn beurt onderuit tegen Eric Roosendaal, toen hij zichzelf tot tweemaal toe in betere stelling door de vlag piekerde. En Eric kwam dan weer niet verder dan een halfje tegen Jan Helsloot.

Zo werd er door iedereen punten gemorst. Het werd uiteindelijk een wedren tussen Nico en Stan. Nico speelde in de laatste ronde tegen Jan, maar zegevierde ook daar met 2-0, en behield daarmee de koppositie, een halfje voor Stan.

Nico Louter wint dus de Verlaancup - hij mag de trofee een jaar lang koesteren.

De complete eindstand vindt u hier.

A1 wint van Voorschoten (2-4-2022)

Zukertort wint van Voorschoten (door Piet Peelen)

April doet wat ie wil. Een week geleden schaakte ik nog buiten op een picknicktafel, terwijl nu, met winterjas aan, de koude wind me deed huiveren. Na een zonovergoten maart staat de natuur in bloei zoals ook deze tulpen uit Amsterdam.

Na bijna een half jaar speelden we onze tweede thuiswedstrijd in het HWC. Het derde won de kampioenswedstrijd tegen de gasten uit Alkmaar. Ik ben altijd blij te zien dat de jeugd meespeelt tussen de senioren. Dat doet me terug denken aan toen ik jong was. Het tweede verloor van koploper Purmerend dat bij winst in de laatste ronde volgend seizoen tegen het eerste speelt. Het eerste speelde tegen Voorschoten, een club die dankzij de doorstroming van hun goede jeugd al jarenlang op dit niveau speelt. Ze zijn de sterkste dorpsclub van Nederland! Helaas was een van hen getroffen door corona. Robert kreeg het punt toegewezen en kon de hele middag toekijken.

Renzo stond na de opening moeilijk. Zijn tegenstander had een paard op de zesde rij en een mooi pionnenduo daarachter. Renzo trok zijn paard terug en bood ruil van een centrumpion aan. Toen ook het sterke witte paard geruild werd en alleen de zware stukken over zouden blijven werd de vrede snel getekend.

Stan speelde een boeiende manoeuvreerpartij waarbij beide spelers constant alert moesten zijn vanwege de spanning in het centrum. Het spel werd geopend richting de tijdnoodfase en waren er ook nog mogelijkheden op beide flanken! Wit offerde een pion voor een actief paard en aanvalskansen. Nu werd het echt ingewikkeld en Stan geeft in het fragment hiernaast commentaar.

Sander koos in de opening niet voor een standaardontwikkeling met zijn paard, maar voor een flexibelere structuur. Zijn tegenstander riposteerde zeer alert met een uitgestelde opmars in het centrum. Daarna joeg hij Sanders loper terug met een opmars van de koningsvleugelpionnen en een verdere opmars van de centrumpion. Indrukwekkend vond ik. Later zag ik dat Sander met een paard de damevleugel probeerde dicht te houden. De witspeler had duidelijk alle troeven in handen, maar hoe die de winst brachten heb ik niet meegekregen. Een zeldzame nederlaag van onze nestor. In het seizoen 2018-2019 haalde Sander 7½ uit 9, waaronder een verliespartij in november 2018!

Arthur scoorde vorige week een prachtig resultaat met een gedeelde derde plaats in Alkmaar! Hij speelde een manoeuvreerpartij waarin heel lang slechts een pion was geruild. Zijn tegenstander wist op de damevleugel binnen te dringen. Arthur zag dat passief verdedigen geen zin had en kwam met een stukoffer dat het karakter van het spel op slag veranderde! Nu kwam Arthur met een tegenaanval terug in de partij en stond het gelijk. Weer vier aanvallende zetten op de dame van de tegenstander volgden en toen vond die niet de enig juiste verdediging. Daarop brak Arthur de koningsstelling open en kwam zijn dame mat in twee geven! Robert: Ik zag Arthur allerlei flitsende aanvalswendingen in razend tempo op het bord brengen. Hij haalde echt alles uit de kast en dat was buitengewoon indrukwekkend!. Het resultaat was (zoals u hiernaast ziet) Arthurs tweede volle punt.

Fitzgerald trof de sterkste opponent en ook hier bleef lang alles op het bord. Op de damevleugel gaf hij zwart een gedekte vrijpion die hij stevig blokkeerde met een paard. Daarvoor had Fitz wat ruimteoverwicht in het centrum. Na de tijdcontrole zag ik een zwarte pluspion maar een status quo. Remise leek me onafwendbaar tot een vreselijke misrekening hem een tweede pion kostte. Na zijn geplande en bijna uitgevoerde paardzet kon het beest direct geslagen worden en het alternatief was uiteraard hopeloos.

Gijs zag een dame vroeg in de partij richting zijn koningsvleugel gaan. Uiteraard stak hij er veel tijd in om te kijken of hij die kon insluiten. Ik had het idee dat dat mogelijk moest zijn, maar na enkele uren was ze ontsnapt. Ook kon een centrumpion van Gijs blijkbaar geslagen worden en daarmee was de balans naar de verkeerde kant doorgeslagen. Na de tijdcontrole had zwart de kwaliteit extra en hoewel een vrijpion en sterke loper nog enige compensatie boden wist de tegenstander het punt uiteindelijk binnen te halen.

Piet speelde tegen een teamgenoot uit zijn jeugdtijd bij Tal uit Amsterdam-Osdorp. Zo'n veertig jaar later ontspon zich een gelijkopgaande partij. Beide spelers misten ergens in een variantenboom een tegenaanval, waarna met weinig tijd op de klok een eindspel ontstond. Daarin had wit een kwetsbare pion en toen hij die niet goed verdedigde wist Piet die te winnen. In het toreneindspel kwam wit niet meer tot tegenspel en mocht Piet een punt bijschrijven. U vindt dit fragment hiernaast.

Sybolt weigerde een week geleden terecht een remiseaanbod van IM Beerdsen in de slotronde in Alkmaar. Sybolt over zijn competitiepartij: Mijn partij was zoals het er uit zag, ook na de computercheck. Een mislukte opening, goed gespeeld door mijn tegenstandster, waarna ik passief stond en alleen tegen kon houden. Voor de tijdcontrole probeerde ik wat tegenspel te creëren en door een aantal onnauwkeurige zetten van mijn tegenstandster, onder tijdsdruk, wist ik een iets prettiger eindspel te bereiken, vanwege een actievere koning. In dit eindspel werd ik niet op de proef gesteld en zo kon ik, net als Florian en Piet, een toreneindspel uitschuiven.

Florian: Met dank aan een agressieve opening greep ik snel het initiatief in deze partij. Vanaf het moment dat ik een pion voorkwam, begon mijn tegenstander evenwel knap vervelende zetten te vinden, waarna ik in lichte tijdnood een paar laffe zetjes deed en het voordeel grotendeels verkwanselde. De partij lijkt op remise af te stevenen - eten beide torens niet alles op? - maar zwart heeft alle reden om op winst te spelen: zijn koning staat veel actiever dan de witte. Hoe Florian dit toreneindspel won en zijn bloemrijke commentaar ziet u bij het fragment. Opnieuw een overwinning voor Florian en het team.

Tenslotte mijn wens aan alle schaakvrienden dat we weer ons vertrouwde wedstrijdritme weten terug te krijgen. De afgelopen seizoenen hebben ons geen goed gedaan. Deze middag waren er veel lange partijen en de analyse in de kantine en het nabespreken duurde daarom kort. Magen knorden en thuis of gezamenlijk werd de dag besloten met het diner. Florian gaf ons diepe inzichten over de Oekraïne en we hopen dat alles beter wordt.

A2 verliest kansloos (2-4-2022)

Purmerend veel te sterk voor A2

Purmerend wil graag omhoog - het team speelde jaren in de 1e klasse, en het streven is om zo snel mogelijk weer op dat niveau terug te keren. Mede daarom heeft het nu Hing Ting Lai in de gelederen. En we zagen nog meer bekende gezichten: zo zat aan bord vier Tobias Kabos. Purmerend kon gemiddeld 200 extra punten per bord opstellen, en de top vier was allemaal ruim boven de 2300.

Op papier zou met name onze top vier het dus heel lastig moeten hebben, en dat kwam grotendeels uit. Jelmer begon redelijk tegen Hing Ting, maar toen het eenmaal mis ging was het ook meteen uit. Jeroen kwam tegen Tobias matig uit de opening, offerde een pion, maar kwam er ook daarna niet echt uit. Met zwart daarentegen bleken onze spelers een stuk taaier. PP kwam in een slecht eindspel terecht, maar kreeg door een onhandigheidje van wit nog een remise-kans. Die kans ging voorbij en een tweede kwam er niet. Marc hield de stelling heel lang gelijk - tot een gelijk toreneindspel toe. Daar kon zwart remise maken maar miste die gelegenheid. Wit won de twee laatste zwarte pionnen, en toen had wit er weliswaar nog twee over maar was de stelling nog steeds theoretisch remise. Dat vergt dan wel een paar nauwkeurige zwarte zetten, maar helaas kon Marc ze niet vinden.

En dus was het 0-4 aan de topborden, en dan kan er aan de lagere borden alleen nog maar wat bordpuntjes gesprokkeld worden. Eric had een nogal dichte Spaanse stelling. Zwart stond wel een tikje beter, maar zag geen vervolg - een eerste halfje. Laurens dacht zwart 'even mat te zetten' maar gaf zomaar een stuk cadeau. Laurens ging over naar schwindelstand, gaf nog maar eens een kwaliteit, offerde ook nog een stuk en won uiteindelijk de dame voor een boel materiaal. Het moet minimaal vijf keer gewonnen zijn geweest voor zwart, maar Laurens goochelde er op onnavolgbare wijze nog remise uit.

Esther had het ook al lastig. Eerst verloor ze een kwaliteit, maar de burcht die ze metselde leek lastig te slopen. Wit offerde de kwaliteit echter terug voor een toreneindspel met pluspion, dat niet houdbaar bleek. Dat was al 6-1. Maar het leek er op dat Jan de eer ging redden. Wit had eerder remise geweigerd, maar kreeg daar later spijt van toen hij in een eindspel kwam met een aantal pionnen voor de kwaliteit. De koning van Jan ging op rooftocht en snoepte wits damevleugel leeg. Wit had nog een gevaarlijke vrijpion, maar die kon Jan met zijn toren eenvoudig onschadelijk maken, waarna het witte paard het af zou gaan leggen tegen de twee verbonden vrijpionnen van Jan. Wit zocht naar trucs, Jan vond en weerlegde ze - tot de laatste truc. Een kort moment van schaakblindheid, en beide partijen haalden dame, waarna eeuwig schaak niet meer te ontlopen bleek en Jan teleurgesteld toch nog in remise moest berusten.

Tja, 6½-1½. Twee of drie weggegeven halfjes, dat wel, maar Purmerend was gewoon te sterk.

A3 bijna kampioen (2-4-2022)

A3 verslaat mede-koploper (door Danny Kool)

Gezien de stand van de ranglijst was deze clash in klasse 6C de terechte finale. Het feit dat de ronde die eigenlijk in december 2021 gespeeld had moeten worden moest worden uitgesteld naar 21 mei 2022 doet daar niets aan af. De Waagtoren en Zukertort wonnen tot nu toe alle wedstrijden behoorlijk overtuigend, en het verschil tussen de teams bedroeg slechts een half bordpunt! De gemiddelde ratings lagen dan ook niet ver uit elkaar.

Beide teams konden op volle sterkte aantreden. De Waagtoren trok het initiatief in de match direct naar zich toe. Op bord 8 leek Brent met wit in een Caro-Kann doorschuifvariant een pion te gaan verliezen. Brent offerde daarop een paard op d5 en dat leek wat aanvalskansen te bieden. Zwart had echter nog tijd om de verdediging op orde te brengen. Brent had geen zin in een onvermijdelijke lange lijdensweg en gaf op, waarmee De Waagtoren al snel op 0-1 kwam.

Daarbij zag het er op enkele andere borden voor Zukertort ook zacht uitgedrukt niet hoopvol uit. Op bord 7 verliep een Benoni-achtige opzet voor Willem met zwart vrij desastreus. De zwarte rokade was definitief verhinderd en de witte lopers, paard en dame namen de zwarte stelling heel zwaar onder vuur, zonder dat zwart enig perspectief op tegenspel had. Willem zat in de survival-modus en hield zo goed mogelijk stand, maar het kon elk moment afgelopen zijn.

Op bord 6 was Pieter van plan om zijn perfecte reeks van dit seizoen voort te zetten. Hij kwam jammer genoeg van een koude kermis thuis toen hij in een Pirc met wit brutaal de damevleugel-loper naar b2 ontwikkelde en kort rokeerde. Hij zag een wending over het hoofd waar de ongedekte loper op b2 slachtoffer werd van de vraatzucht van zijn concullega op g7, en daarmee was de stelling eigenlijk hopeloos.

Het leek dus een pittige middag te gaan worden. Als teamleider had ik borden 6 en 7 min of meer opgegeven, en in mijn gedachten stonden we dus 3-0 achter. Gelukkig waren er ook lichtpuntjes. Achyuth speelde op bord 3 met zwart tegen een Alapin-behandeling van het Siciliaans. Het ging aardig gelijk op, wit had een beetje meer ruimte, en besloot na ruil van de dames om een kwaliteit te offeren voor het loperpaar en een gedekte en dreigende vrijpion op d6. Op zich geen gekke gedachte, maar de witspeler kreeg niet de tijd om het loperpaar te ontplooien en de pion gevaarlijk te laten worden. Achyuth ruilde een paar torens en sloeg met de andere toren hard toe met een combinatie van dreigingen van stukwinst en mat op de onderste rij. De slotzet g7-g5 was fraai, en wit gaf de strijd direct op. Heel sterk gespeeld door Achyuth, en 1-1 in de match.

Op bord 2 speelde John met wit een Engelse opening waarbij zijn tegenstander een omgekeerde Siciliaanse aanpak koos. Voor John was dit bekend terrein, een paar weken geleden in Purmerend wist hij met een vergelijkbare variant snel een stuk en wat later de partij te winnen. De tegenstander uit Alkmaar liep in een zeer vergelijkbare val, en hierna maakte John het heel snel en sterk af, waarmee de 2-1 voorsprong in elk geval tegenwicht bood voor het naderende onheil op de lagere borden. Iets later streek Pieter op bord 6 inderdaad de vlag en de stand was daarmee 2-2.

Op bord 7 bleek Willem echter een waardige en vaardige Robinson Crusoe. Zijn tegenstander, die groot overwicht had en het steeds net niet af kon maken was nu net even te geduldig. Willem had inmiddels een pion op c3 weten te krijgen, en deze kon door een smerige boobytrap waarbij een loper werd geofferd promoveren. Zijn ontgoochelde tegenstander kon een snel mat door de machtige dame niet meer voorkomen. Wat mij betreft kan Willem zo aan de slag bij de Special Forces. Zijn overwinning was heel belangrijk. Niet alleen stond A3 nu 3-2 vóór plaats van achter, het vertrouwen op de afloop leek ook geknakt bij het bezoekende team.

Wim Moene met zwart op bord 1 stond na een damepion-opening wel solide maar een klein beetje gedrukt. Wel wist hij de tegenstander op zeker moment te dwingen om een statische positie te verruilen voor een dynamisch gevecht dat op dat moment nog in evenwicht leek, een stukoffer had Wim’s koningsvleugelpionnen weggeblazen en wit probeerde de aanval daar te zoeken. Wim is als chemicus natuurlijk goed thuis in de wereld van de evenwichtsreacties, maar wist ook op de 64 velden precies op welke manier de witte aanval moest worden geneutraliseerd zodat een groot zwart overwicht ontstond, en niet veel later 4-2 kon worden aangetekend.

Bij Philippe met wit op bord 4 ontstond na een Orthodox Damegambiet een typische Karlsbad-achtige structuur met halfopen c-lijn en achtergebleven zwarte c-pion. Zwart stond echter nog zeer solide en de grote vraag was hoe wit gebruik zou kunnen gaan maken van het sterke veld c5 om meer zwaktes te creëren. Philippe dacht op zeker moment een poos na en vond een zeer goed plan, waarbij eerst de dames werden geruild en daarna door uitgekiend manoeuvreren zwart groot nadeel niet meer kon voorkomen. Er waren simpelweg te veel dreigingen. Mooi gespeeld door Philippe en de 5-2 was de matchwinner.

Rens was met zwart op bord 5 als laatste nog aan het werk. Zijn Pirc pakte aardig goed uit, en na de openingsfase had zwart een gezonde pluspion en prima stukkenspel, maar wit controleerde de d-lijn en de stelling was spannend en onduidelijk. De uitkomst van de match was inmiddels bekend, en de tegenstander van Rens had mede daarom eerder al een remiseaanbod gedaan. Rens besloot uiteindelijk de remise te accepteren waarmee de uiteindelijk nog ruime 5½-2½ overwinning een feit werd.

Hiermee heeft Zukertort 3 het kampioenschap in KNSB klasse 6C in eigen hand. De laatste wedstrijd tegen Leiderdorp is echter geen formaliteit, als wij verliezen en Waagtoren wint dik van VAS 6 gaat het alsnog mis! Twee muntjes die de verkeerde kant op vallen, de kans daarop is 25% weten statistici. Gelukkig heeft de geluksfactor bij schaken een kleinere invloed. Maar eerst zal op 21 mei nog gewerkt moeten worden!

Z1 herstelt zich (25-3-2022)

Goed herstel SGA-team (door Nico Louter)

Tegen EsPion heeft het SGA-team goed revanche genomen voor de mislukte wedstrijd tegen Fischer Z. Een 6-2 uitslag mag er zijn, maar ziet er op het oog ruimer uit dan de strijd op de borden soms liet zien.

Redder van het vaderland Dirk Goes was weer van de partij. Hij verving de ziekige Michiel. Zijn stellng oogde erg defensief, met stukken die zelden over de 6e rij kwamen. Hij hield nog lang stand, maar tevergeefs.

Op bord 2 had Marcel een ouderwetse goede partij, met het betere wurgschaak. Zijn stukken dansten om de zwarte dame heen en uiteindelijk werd een stuk meegeplukt, waarna Marcel even voortvarend doordenderde.

Op bord 3 had Jan Helsloot een solide partij, waarin hij uiteindelijk op de damevleugel wit stevig onder druk zette, met positieve gevolgen voor de einduitslag voor Jan.

Op bord 4 leek Henk aanvankelijk net zo voortvarend te werk te gaan als tegen Fischer Z, maar bij een overstap van strategisch naar tactisch spel leek een en ander toch mogelijk nog mis te gaan. Het eindspel van paard tegen loper met ook nog eens een pion minder zag er beroerd uit, maar toen slaagde Henk erin zijn witte koning op b2 te posteren, met ernaast een zwarte pion op a2 en een zwarte loper op b1. In die stelling restte één probleem, namelijk of wit zijn paard kon offeren voor de laatste andere pion van zwart. Dat lukte, met remise tot gevolg.

Op bord 5 speelde ik een redelijk goede partij, kreeg een pionnetje en vervolgens bleek mijn aanval op de damevleugel oneindig veel gevaarlijker dan die van de tegenstander op de koningsvleugel.

Op bord 6 zag ik een potje vrijworstelen, waar Henri wel beter leek te staan, maar ook weer niet heel veel opschoot. In tijdnood kwam er echter kortsluiting bij de tegenstander en was het opeens heel erg uit.

Op bord 7 speelde Olav. Hij kwam melden dat bij een stand van 2-0 met goede mogelijkheden elders een remise wel op zijn plaats was. Eens!

Op bord 8 speelde Timothy een prima pot, met veel zware stukken. Omdat zwart niet kon (of wilde) rokeren was dat levensgevaarlijk voor zwart en zo streek Timothy de winst op.

Zukertort uitgeschakeld in KNSB-beker (14-3-2022)

Zukertort verliest bekerduel na strafschoppen (door Piet Peelen)

In maart reisden we voor de beker tegen Caissa-Eenhoorn naar Zwaag. Eind november zouden we daar voor de competitie spelen, door corona is dat in goed wederzijds overleg uitgesteld tot begin juni. Hun clubavond wordt alweer goed bezocht en wij zaten ouderwets op een rij.

Ik, Piet, zag na een degelijke opzet een aantrekkelijke mogelijkheid het spel te verscherpen. Gevolg was dat we zeeën van bedenktijd verslonden. Mijn tegenstander reageerde uitstekend en dat kostte mij een pion. Toen ik daarna nog een tweede pion wegblunderde was het pleit beslecht.

Stan speelde een gelijkopgaande partij met een symmetrische pionnenstructuur. Zijn tegenstander kwam in tijdnood in actie en dat leverde Stan twee gezonde pluspionnen op. Hoe de achtbaan vervolgens steil naar beneden ging om daarna plotseling weer naar boven te schieten is typerend voor een doordeweeks potje bekerschaak.

Sybolt werd in de opening licht onder druk gezet. Zijn tegenstander opende het spel en zette de aanval in. Dat zag er eng uit, maar Sybolt verdedigde zich goed en dacht in het middenspel met een sterke loper tegen een paard niet minder te staan. Voordeel wist hij niet te bereiken en in het eindspel werd alles afgeruild, dus remise.

Sander zette de partij strategisch prima op en kreeg ruimtevoordeel toen de paarden van zijn tegenstander achteruit moesten. Zijn schaken is als een goede wijn die is gerijpt! Zo'n tien zetten lang had hij een pion op de korrel en die had hij kunnen en moeten slaan. Sander koos een alternatief en spoedig waren de mooie mogelijkheden verdampt en resteerde een remise.

Daarmee was het 2-2 en dus gingen we de verlenging in met vluggeren. Ikzelf zette mat in het eindspel, Stan gaf een stuk weg en hoe Sybolt won en Sander verloor kreeg ik niet mee. Opnieuw 2-2! Dan wordt het laatste bord weggestreept, remise. Het voorlaatste, remise. En vervolgens Stan's winst. Omdat ik de klassieke partij verloren had liggen we eruit na strafschoppen.

Caissa-Eenhoorn2202Zukertort Amstelveen23062-2
Daan Zult2310Piet Peelen23411-0
Henk-Jan Visser2229Stan van Gisbergen23260-1
Peter van den Brink2158Sybolt Strating2283½-½
Ron Deen2110Sander Los2274½-½
Z1 verliest van Fischer Z (17-3-2022)

Zukertort 1 verliest na spannend duel

Eindelijk weer eens een normale wedstrijd. Dat was toch vooral ook de gedachte waarmee Z1 achter het bord plaatsnam. Het seizoen tot nu toe had bestaan uit een halve wedstrijd, een paar maanden lockdown, en een uitgestelde wedstrijd wegens problemen met het alarm. Dus was dit de eerste keer in 24 maanden dat er nog eens een volledig team aantrad in de SGA-competitie. Nog niet alles was helemaal terug bij normaal - Fischer Z kan nog even niet terecht in het gebruikelijke cafeetje in het hart van Amsterdam, en wijkt momenteel uit naar de zelfde lokatie als VAS. Dat zorgde voor een knusse sfeer: drie wedstrijden en daarmee 20 borden in een enkel klaslokaal op betrekkelijk kleine schoolbankjes. Wie teveel stukken sloeg kon ze niet meer kwijt naast het bord en moest naar creatieve oplossingen zoeken.

Vooraf leken de teams aan elkaar gewaagd, en dat bleek in de praktijk ook aardig te kloppen. Bij Eric werd al snel vrede gesloten, omdat beide spelers meenden dat ze slechter stonden. Dirk speelde zowaar ook weer eens en dat ging hem best goed af. Hij won zelfs een pion. Compleet gewonnen, zo vonden enkele toeschouwers. Niet te winnen meende Dirk, en dus werd het remise. Harold speelde tegen een stugge Ben-Oni. De boel werd aan beide kanten zorgvuldig dichtgetimmerd - waarna niemand meer een plan kon vonden - ook remise.

Henk was aanmerkelijk minder vredelievend ingesteld. Wit deed het erg rustig in de opening, en Henk snoerde de witte stelling in middels pionnen op c5-d4-e5. Wit kreeg al snel ernstig gebrek aan ruimte en toen hij dame en koning onhandig op dezelfde lijn zette en daarmee zijn eigen pion pende kreeg zwart een superpaard dat dood en verderf zou zaaien. Wit wachtte de ellende niet af en gaf op.

Nico zat in een matig eindspel, kreeg een penning over zich heen en toen hij die een zet te lang in stand liet ging er een vol stuk af. Nico probeerde zich nog te redden door alle zwarte pionnen te kapen, maar zwart loste dat probleem op door wit prozaisch mat te zetten. Slecht gespeeld mopperde Nico na afloop. Tja, na zoveel wedstrijdloze maanden kan er zand in de machine zitten.

Marcel had een stand die urenlang bleef steken in de fase vlak na de opening. De vraag was of een van beide spelers een sterk stuk in het centrum kon neerzetten - en handhaven. De partijen draaiden behoedzaam om elkaar heen - totdat ze beiden nog maar een paar minuten hadden. In een zo te zien nog steeds vrijwel gelijke stand werd de angst voor de lege dop te groot en verkozen beiden het halve ei.

Henri had een wat onevenwichtige stand - wit had een slechte loper, zwart had wat zwakke pionnen. Op een onbewaakt moment gunde Henri zijn tegenstander een open torenlijn - en onder druk van de klok ging er ook nog een pion verloren. Daarna was er geen redden meer aan en schoof wit het koeltjes uit.

Zo bleef alleen het kopbord over. Michiel kwam goed uit de opening, en zwart zag zich gedwongen een pion te geven voor tegenspel. Die pion voorsprong bleef lang intact, maar ondertussen dunde het materiaal uit. Er kwam tenslotte een ongelijk-lopereindspel op het bord. Remise zegt dan iedereen meteen, maar met een pluspion en een sterkere koning had wit wellicht kansjes. De computer suggereert hier en daar studie-achtige winsten. Daar moet dan wel bij worden aangetekend dat beide spelers minder dan een minuut hadden toen het eindspel op het bord kwam. Onder die omstandigheden was de remise niet meer dan logisch.

Z1 verloor dus, met 3½-4½. Ach, zo kort na Corona leek spelen belangrijker dan winnen...

A1 wint in Leeuwarden (12-3-2022)

A1 scoort benauwde zege (door Piet Peelen)

De lente is begonnen en de narcissen staan in bloei. We zitten met de opwarming van de aarde, corona en de oorlog in Oekraïne. De krachten verenigen blijkt niet eenvoudig. Ondertussen speelden wij weer een potje teamschaak, zonder CTB. De vorige ronde zag ik twintig keer N.O. en een stortvloed aan invallers. De teamleiders en extern wedstrijdleiders moeten er tureluurs van zijn geworden.

Zo'n veertig jaar geleden speelde ik in ons eerste jaar in de meesterklasse in de Harmonie, terwijl Sander zich vooral de laatste dertig jaar aan het Kalverdijkje herinnert. Wij reisden naar Leeuwarden met een koffiestop bij Fitzgerald in de polder en zonder vertraging bij alle gigantische werkzaamheden aan de afsluitdijk. Philidor heeft het zwaar dit seizoen en vrijdagavond moesten ze nog een invaller voor hun teamleider vinden.

De wedstrijd begon goed voor ons en ik, Piet, gaf remise in een stelling waarin niets meer ging gebeuren. Kon ik mooi nog thee drinken met mijn tante uit de Friese wouden.

Arthur zette de partij met zwart uitstekend op en zijn tegenstander moest een actieve loper afruilen voor een paard. Na een pionnenruil lonkte een halfopen lijn richting een kwetsbare pion voor de toren en een prachtige diagonaal richting koning voor de loper. Onze Benjamin had vast gewonnen als hij het tegenspel op de koningsvleugel had verhinderd. Nu berustte hij na afruil in remise.

Fitzgerald zag zijn tegenstander in een openingsval lopen en won een gezonde pion. Toen kon hij een stuk winnen of de dames ruilen. Driftig sloeg Fitz aan het rekenen of de tegenaanval gevaarlijk was en uiteindelijk besloot hij dat niet te riskeren. Een prima beslissing want uiteraard geven de rekenmonsters aan de stukwinst de hoogste score, maar als mens wil je niet afhankelijk zijn van enige zetten die je moet vinden om niet te verliezen. De rest van de partij schoof hij uit de losse pols naar winst.

Daarna volgden echter een aantal tegenvallers. Renzo bouwde de partij goed op en joeg een paard naar de rand. Dat werd weer naar het midden gedirigeerd, maar ondertussen sprong een paard van Renzo richting een prachtig sterk veld middenin zwarts stelling! Zijn voordeel vervloog toen hij ook nog de stelling opende en op sterk tegenspel stuitte. Na torenruil leek remise onvermijdelijk edoch na een vreselijke blunder moest hij opgeven.

Michiel begon zijn invalbeurt met de nodige ruilacties waarna hij ietsje minder stond. Hij besloot een paard naar de koningsvleugel om te spelen wat de computer nog wel kon waarderen. Michiel was er achteraf allerminst tevreden over en hoe het toen misging ziet u hiernaast.

Stan speelde een spannende partij waarin hij veel activiteit had na een tweede pionoffer. "Onderweg was er een moment dat we allebei hadden gemist dat de kansen flink had kunnen doen keren." De witspeler blunderde en Stan kon winnen dankzij een torenoffer gevolgd door een venijnige dubbele aanval op de witte torens. Helaas had hij niet zijn beste dag en (zoals u hiernaast kunt zien), toen hij eeuwig schaak miste bleek zwart een winnende tussenzet te hebben.

Sander zette de partij rustig op en sloeg een remiseaanbod af. Zijn tegenstander gaf geen krimp en het lukte Sander niet om dynamiek in de stelling te brengen. Het schijnt dat de tegenstander ergens nog de betere kansen heeft gehad alvorens een toreneindspel vlak voor de tijdcontrole remise werd gegeven.

Roberts tegenstander wilde graag de dames ruilen. Dat lukte, maar bij de ruilacties die volgden toonde Robert zijn meesterlijk inzicht. Hij hield een prachtig paard tegen een slechte loper over en won ook nog een pion! Hoe hij dat soepel verzilverde ziet u hiernaast.

Sybolt speelde tegen een gevaarlijke jeugdspeler een lange en spannende partij. Met een sterke pionopmars legde Sybolt één vleugel lam. Daar won hij een pion, maar vervolgens speelde hij zijn dame niet op de beste manier terug naar het centrum. Toen hij tussendoor zelf zijn paard afruilde in plaats van het te laten ruilen was zijn tegenstander terug in de partij. Er volgde een fascinerend gevecht van aanval, verdediging en tegenaanval. Na de tijdcontrole dacht zijn tegenstander bijna een half uur na en ondertussen vond Sybolt de winst! U kunt het spektakel hiernaast naspelen.

Florian speelde de opening sterk tegen Eddie Scholl, kampioen van Nederland in 1970! Een middenspel met ongelijke lopers zag er iets gunstiger uit edoch verwaterde. Een pionoffer van zijn tegenstander was prima, maar de laatste zetten in tijdnood waren dat niet. Daarna zag Florian dat hij een vrijpion kon maken die uiteindelijk een overwinning voor Florian en team opleverde. U ziet ook dit gedeelte hiernaast, uiteraard vergezeld van Florians immer bloemrijke proza!

Na al deze avonturen besloten we de dag bij de buurtchinees met een prima maaltijd. Van alle mooie verhalen bleef mij vooral bij dat Stan verleid is door een zeer dubieus schaakboek en Sander op zijn oude dag nog GM wordt!

A2 komt net tekort (12-3-2022)

A2 speelt net niet gelijk

A2 mocht op bezoek in Schagen. Magnus heet die club in gewone taal, maar de club heeft sponsors weten aan te trekken, en gaat zodoende dit seizoen door het leven als Europarcs/Autovakmeester Schaap MACh. Het sponsorschap vertaalt zich onder andere in GM Loek van Wely aan het eerste bord. Ook een paar andere sterke spelers zijn bekend in Amstelveense kringen: Colin Stolwijk en Tjark Vos (al was die laatste ditmaal verhinderd). Ook Kevin Tan (zeer lang lid van Amstelveen, maar nu woonachtig in Schagen) speelde mee.

PP wilde wel eens de degens kruisen met Loek, en het werd een interessante partij. Lange tijd leek het gelijk in een strategische manoeuvreerpartij, totdat PP ergens een gaatje liet in de verdediging. Prompt greep de GM de kans om wits sterkste stuk af te ruilen, waarna PP met een passieve loper en een wankele koningsstelling bleef zitten. Die voordeeltjes bleken al snel welbesteed aan zwart en PP ging eervol ten onder.

Goed, dat kopbord was ingecalculeerd, maar aan de staart deed A2 het prima. Jan kreeg een wat dichtgeschoven stelling, maar zwart had niet voorzien dat daarmee al zijn initiatieven waren gesmoord terwijl Jan vrolijk op koningsaanval kon spelen. De witte stukken kwamen massaal tot leven, Jan won een paar pionnen, en toen zwart zo ongeveer mat ging was het punt binnen. Ook Laurens speelde sterk. In een wat saaie stand wist hij ineens mat te dreigen tegen de koning op g2: een toren op de h-lijn en een toren op 1e rij. Wit moest flink materiaal inleveren om het gevaar af te wenden, waarna Laurens het eindspel vlot won.

Aan de borden daarboven ging het minder. Kevin Tan offerde een pion tegen Esther. Hij stelde later vast dat Loek van Wely zijn idee maar niks vond. Hoe dan ook, Esther beleefde weinig plezier aan haar pluspion. Na een verzwakking heerste zwart op de witte velden en bleek de zaak reddeloos. Eric vergiste zich in de opening en stond daarna urenlang slecht. Wit beet zich als een terrier vast in het voordeel en ook al duurde het tot ruim na zet 40, hij liet niet meer los.

A2 kreeg toch weer kansen op iets moois doordat Marc zijn goede vorm weer liet zien. Tegen Colin Stolwijk wist hij na een afwikkeling een gevaarlijke vrijpion op te ruimen, waarna een totaal gewonnen dame-eindspel overbleef. Marc's score is nu een indrukwekkende 5 uit 6. Bij Jeroen bleef de stand de gehele partij min of meer in evenwicht. Zelfs een listig dame-eindspel bracht geen beslissing, zodat de stand nog steeds gelijk was met alleen Jelmer nog in volle actie.

Jelmer had eerder zijn dame moeten geven voor toren en loper, maar leek een soort vesting te hebben. Kon wit daar doorheen komen? De experts waren het niet eens. Van Magnus Carlsen is de uitspraak I don't believe in fortresses bekend. Wit trok en duwde, en het bleek dat zwart steeds een tempo extra nodig had om de verdediging overeind te houden. Zodoende maakte wit veldje voor veldje vorderingen, totdat het duidelijk was dat de wereldkampioen gelijk zou gaan krijgen. Jelmer moest helaas capituleren en A2 verloor op het nippertje met 3½-4½.

A2 blijft dus op vijf matchpunten staan. Almere, voor de lockdown op een kansloze nul uit vier, won zowaar voor de tweede keer op rij. Hierdoor is het onderaan behoorlijk spannend geworden. Onder A2 staan nog Almere en Caissa 2 (met beide vier punten) en Amersfoort (drie). A2 speelt nog tegen Caissa en Amersfoort, en heeft de zaak dus in eigen hand. Maar ja, de tegenstanders zullen waarschijnlijk hetzelfde overwegen...

A3 wint met grote cijfers (12-3-2022)

(door Danny Kool)

Kijkend naar de uitslag leek het een eenvoudige overwinning. Dat was het eigenlijk ook wel. De grootste uitdaging was eigenlijk om met een compleet team aan te kunnen treden. Vaste krachten Shrey, Brent, Rugved en Willem konden deze keer niet van de partij zijn, dus met mijzelf aan het bord erbij hadden we precies 8 borden bezet. Zaterdagochtend moest Achyuth zich vanwege een positieve coronatest nog afmelden. Gelukkig bleek Aashray Mittal graag bereid om deze uitdaging aan te gaan. Dit 9-jarige talent is vorig seizoen bij onze jeugd ingestroomd, hij was vorig jaar speler in het E-team dat tweede van Nederland werd en hij werd vorige week nog keurig tweede op het SGA PK-E. Ondanks zijn leeftijd en het feit dat hij nog geen ervaring had met lange partijen had ik er alle vertrouwen in dat hij dit niveau aankon.

We waren dus compleet en op tijd in Purmerend. Na een kort weerzien met onze goede bekenden Dirk Goes, Hing Ting Lai en Tobias Kabos konden we beginnen.

Kavin Shah pakte het Italiaans aan en zette zijn tegenstander fors onder druk en er waren diverse tactische wendingen. Zijn tegenstander, een aardig sterke jeugdspeler, ving hem solide op. Kavin overschatte zijn kansen en overzag materiaalverlies. Zijn tegenstander maakte het bekwaam af en daarmee kwam Purmerend dus 1-0 voor.

Aashray had zijn tegenstander de hele partij onder druk en kwam zelf geen moment in gevaar terwijl hij daar nauwelijks bedenktijd voor nodig had. Ergens had hij een pionnetje weten te winnen. Het eindspel was echter niet eenvoudig gewonnen en Aashray's tegenstander ontsnapte uiteindelijk naar een eindspel met ongelijke lopers dat niet meer te winnen was. Evengoed een mooi KNSB-debuut voor Aashray, een heel leerzame middag voor hem, en een half punt voor het team in plaats van een leeg bord!

John Spinhoven en Wim Moene hadden op de hoogste borden weinig mededogen met hun tegenstanders. Het krachtsverschil was fors en beide tegenstanders werden overlopen. Hiermee was de achterstand omgebogen in een 2½-1½ voorsprong.

Rens Blom was de volgende die klaar was. Na een Hollands-achtige opening werden veel stukken geruild en ontstond een stelling met wat ongewone pionstructuren. Rens wikkelde af naar een gewonnen toreneindspel en haalde zo de buit binnen. Ook Pieter ter Brake wist te winnen. Pieter speelde zoals bijna altijd een heel degelijke en sterke partij. Hij bereikte een volledig gelijkwaardige, en positioneel iets betere stelling waarbij de dames al vroeg waren geruild. De tegenstander maakte een foutje en dat strafte Pieter direct af. Hiermee waren de matchpunten binnen.

Zelf speelde ik op bord 8. Mijn laatste officiële partij was ruim twee jaar geleden en het voelde behoorlijk roestig. Ik kwam in een statische stelling terecht na een damepion-opening zonder c4, en de stelling voelde niet lekker aan omdat ik het gevoel had weinig tegenspel te hebben en op de damevleugel kwetsbaar zou kunnen worden. Gelukkig ontstonden er tactische mogelijkheden op de koningsvleugel, greep mijn tegenstander twee keer mis en gaf hij vervolgens op.

Philippe Krylov was als laatste klaar. Hij speelde een heel bijzondere partij. In de opening bestookte hij de tegenstander direct met een op het oog vernietigende koningsaanval waardoor wit niet meer kon rokeren en al een stuk verloor. De afmaker hing steeds in de lucht, maar op een of andere wonderlijke manier bleef de tegenstander met een beetje hulp van Philippe in leven en uiteindelijk ontstond zelfs een materieel gelijk toreneindspel. Maar altijd als tegenstanders van Philippe denken dat ze het hebben gered kan hij meedogenloos toeslaan, en zo gebeurde ook nu. Sneu voor de tegenstander, maar de beste speler won de partij.

Met 6½-1½ hebben we nu een half bordpuntje meer dan De Waagtoren, dat met 5-3 won. De volgende ronde op 2 april zal de clash met De Waagtoren zijn. Hopelijk kunnen we dan op volle sterkte aantreden.

Forse overwinnning A1(5-2-2022)

A1 wint in Enschede (door Piet Peelen)

De eerste sneeuwklokjes. Zo kunnen we ernaar kijken dat we weer een competitiewedstrijd konden spelen. 'Schaken is een kijkspel' zei Donner, en met echte stukken spelen vind ik veel fijner dan on-line! In Enschede was SG Max Euwe weer een prima gastheer en troffen we onder onze schaakvrienden aldaar oud-club- en teamgenoten Paul Bierenbroodspot en Rob Bertholee. Helaas moesten twee van de vier thuisteams elders spelen omdat het in 't Nije Terphoes vanwege de anderhalve-meter niet allemaal paste. Laten we hopen dat het de laatste keer is!

Bij Sander werd snel veel geruild: een paar pionnen, de dames, een loper en een paard. Oppervlakkig zou je dan denken aan een vlotte remise, maar het was duidelijk dat zwart beter stond. Zeer verrassend is dat de computer al -2.5 aangaf! Voor Lody was het moment van de dag de totale blik van verbazing op Sander's gezicht toen wit lang rokeerde. Met die mogelijkheid had hij totaal geen rekening gehouden! Het maakte niet uit want even later bekroonde Sander met een kleine combinatie een perfecte partij! (zie fragment). Hiermee is hij onze topscorer.

Florian speelde tegen een jonge getalenteerde speler die degelijk begon. Florian bracht zijn dame in de aanval en even daarna vond de jongeman een tactische pionwinst. Daarvoor moest hij echter zijn f-pion opspelen en dat was de fatale verzwakking. Florian speelde zijn dame om naar de lange diagonaal waar ze ondersteund door een loper mat dreigde te geven. Een directe inval werd nog even geblokkeerd, maar een paar zetten later volgde die alsnog met winst. (zie fragment)

Fitzgerald mocht flink aan het rekenen na een opstoot in het centrum die een stortvloed aan mogelijkheden gaf. Even later was de rust weergekeerd en buurman Sybolt zag een gelijke stelling. Maar Fitzgerald wist middels een tijdelijk kwaliteitsoffer zijn passieve loper te ruilen. Daarna legde hij een zwakte pion vast, veroverde die en dat bracht de zege. (zie fragment).

Renzo trof Paul Bierenbroodspot, die de aanval net zo sterk opbouwde als vroeger bij ons in de hoofdklasse. 'Ik krijg dezelfde stelling ook tegen andere openingen' zei Paul in de bar. Renzo moest goed op zijn verdediging letten en zette ook de tegenaanval in. De wirwar van wederzijdse aanvallen leverden een spannend gevecht op waarin de engine via het fraaie Te1-e5!! een torenverdubbeling met winst liet zien. Uiteraard kwam dat niet op het bord en toen Renzo Paul's dame van f7 helemaal naar e2 wist terug te jagen bracht hij zijn dame in de aanval. Nu had hij de kansen, maar in tijdnood zag hij het niet zo scherp meer. Met nog enkele seconden gaf hij Paul de kans zijn dame te offeren voor twee torens met aanval. Maar ook Paul zag het niet scherp meer en bood remise aan in gewonnen stelling. (zie fragment)

Sybolt werd in de opening verrast door Frank Kroeze, die gevaarlijke aanvalskansen kreeg. Die hadden beslissend kunnen zijn, maar de Twentse meester miste zijn kans. Daarna moest er veel gerekend worden door Sybolt of hij zijn pionnenmassa in het centrum naar voren kon krijgen. Dat lukt de engine wel, maar Sybolt niet omdat hij wat overzag in zijn berekeningen. Daarna stond het gelijk op het bord, maar Sybolt had weinig tijd meer over. Twee keer verzuimde hij een toren te ruilen en toen hij het wel deed verloor het. 'Mijn spel was te roestig na een paar maanden pauze'.

Bij Lody ging het lang gelijk op. Na flink wat duw- en trekwerk was de stelling nog steeds gelijk, alleen ging de tijdnood een rol spelen. Toen zijn tegenstander even weifelde zag Lody zijn kans schoon om een koningsaanval op te zetten. Met een fraaie doorbraak maakte hij ruimte voor zijn stuken om binnen te vallen en hij mocht de matzet uitvoeren! (zie fragment)

Bij mij was het van hetzelfde laken een pak. Mijn tegenstander wist een paard zeer hinderlijk op mijn damevleugel te posteren. Hoe langer ik ernaar keek, hoe meer problemen ik zag. Ik vond dat ik minder stond en raakte door mijn bedenktijd heen. Nu was hij degene die tevergeefs naar voordeel zocht. Hij had zijn mooie paard tegen mijn mooie paard moeten ruilen, maar gaf de kwaliteit voor een dubbele aanval. Gelukkig zag ik dat ik mijn toren kon laten slaan en ging met mijn dame in de aanval. Ik sloeg één pion, wou een tweede pakken, maar nu berekende ik het fout. Dat gaf hem weer de kans op de gelijkmaker, maar hij koos de verkeerde mogelijkheid en ik won een stuk. (zie fragment)

Stan koos voor een opstelling met iets minder ruimte. Rob Bertholee toonde zijn inzicht door de juiste stukken te ruilen en bereikte voordeel. Toen een opmars van Stan knap werd opgevangen maakte die zich wel wat zorgen. 'Vreemd genoeg vond de engine mijn opmars niet eens zo afkeurenswaardig. Eerdere subtiele foutjes werden zwaarder aangerekend. Zo had ik beter de opmars op de koningsvleugel kunnen afstoppen / vertragen. Nu had wit nog wat extra ruimte kunnen winnen. De hele partij was de waardering tussen +0.7 en -0.1.'. De partij kende een dramatisch einde toen Rob rustig zijn laatste seconden liet wegtikken in inmiddels volkomen gelijk eindspel.

Paul-Peter bouwde zijn partij goed op terwijl zijn tegenstander - veelvuldig finalist bij het NK internet - zijn eerste vijftien zetten bijna a tempo speelde. Paul-Peter had groot ruimtevoordeel maar het was niet eenvoudig verder te komen. Waarschijnlijk zat Paul-Peter wat krap in zijn tijd toen zijn tegenstander het centrum aanviel. Met een pionoffer had hij zijn paard beslissend erbij kunnen halen. Toen hij zijn loper niet ruilde kwam die kwetsbaar te staan en kantelde de partij. Na de tijdcontrole zag het er hopeloos uit met een pion minder in het eindspel. Maar Paul-Peter verdedigde uitstekend en maakte nog remise. (zie fragment)

Gijs stond vanaf het begin enigszins onder druk. Ik begreep dat die druk steeds groter werd maar dat de tegenstander in tijdnood niet doordrukte. Gijs stond in het eindspel een pion achter en stug verdedigen kon de onvermijdelijke nederlaag niet voorkomen.

Voor het eerst in drie maanden konden we weer samen uit eten. De Mexicaan die ons werd aanbevolen smaakte prima en het was weer als vanouds gezellig. De zaak zat stampvol, dus benieuwd of dit nog besmettingen brengt. Na vier dagen nog niets gehoord, dus dat gaat goed! Helaas zag ik bij de uitslagen dat veel spelers ontbraken wegens ziekte, isolatie of geen CTB. Zeker 20 keer stond er N.O. (niet opgekomen) en ik zag extreem veel invallers, dus de teamleiders en externe wedstrijdleiders hebben het zwaar te verduren gehad. Tsja, een competitieronde terwijl de besmettingen pieken. Ik denk dat het nog lang zal duren voor iedereen zich weer 'gewoon' lekker voelt en zijn spelritme terug heeft. Over vijf weken mogen we weer en dan is alles vast beter en staan de narcissen in bloei.

A2 speelt keurig gelijk (5-2-2022)

Zukertort 2 en Kennemer 2 keurig in evenwicht

Best wel weer spannend, zo'n eerste wedstrijd na alweer een gedwongen pauze. Van echt normaal was nog niet meteen sprake. Rondlopen mocht alleen met mondkapjes op, al zag je wel dat het goedbedoelde advies van de KNSB om het tijdens de partij dan ook maar op te houden door vrijwel iedereen werd genegeerd: rond de 90% deed het kapje af zodra de stoel werd opgezocht. Met de ventilatie was het dik in orde: twee ramen stonden open, en aangezien de stevige februari-bries flink aantrok gedurende de middag daalde de temperatuur tot een graad of 15. Wie stil zit krijgt het dan al snel akelig koud, en dus zag je vanaf een uur of drie iedereen in winterjas aan het bord zitten. Zo leren de Russen meestal ook schaken, dus het werkt kennelijk wel.

De score bleef lang nul-nul, totdat Jan ietwat morrend het eerste halfje liet noteren. Daar had wel meer ingezeten. Jan sloeg met de dame op b2. De kenners zeggen dan dat het altijd fout moet gaan, maar de kenners zaten er ditmaal glad naast. Jan stond zeer goed, maar overzag een trucje. Daarna was de muziek er uit. Bij Marc en Esther kwam er ook remise uitrollen, al leek het er niet op dat bij een van beiden grote kansen gemist waren. Bij Jeroen echter liep het minder goed af. Wellicht gestimuleerd door het feit dat hij eindelijk eens echt 'thuis' speelde (een paar minuten op de fiets) speelde hij de opening prima. Zwart kwam zwaar in de verdrukking, maar ergens raakte Jeroen toch de draad kwijt. Tenslotte ging hij ook nog door de vlag maar 'het mooie was er toen al lang af' zo zei hij zelf.

De gelijkmaker kwam gelukkig snel. In een scherpe Siciliaan kwam wit met g4 en g5 opstomen, maar Eric ving het rustig op en vooralsnog bleek er weinig aan de hand. Toen besloot wit dat er ergens maar een kwaliteit geofferd moest worden - maar dat bleek wat optimistisch, vooral toen het offer uiteindelijk uitliep op een dame voor twee lichte stukken. Wit meende nog wel aanvalskansen te hebben, maar die werden met een paar simpele zetjes opgevangen, waarna wit niets bleef dan overgave.

Laurens had het al een poosje lastig. Kort na de opening was er ergens een kwaliteit verongelukt. De minimale compensatie werd steeds minder - waarna de uitslag in feite vaststond, al duurde het nog lang voordat zwart de vis op het droge kon trekken.

Maar opnieuw werd het weer gelijk. Michiel had een zeer tactisch middenspel, waarin allerlei tussenzetjes de situatie onoverzichtelijk maakten. Michiel stond goed, kon geen plan vinden, waarna zwart een goede kans op winst miste. Michiel gaf dan maar een kwaliteit voor een reus van een vrijpion. Even later koos zwart bij een afruil vermoedelijk verkeerd - hij vermeed een kansrijk eindspel, maar kwam van de regen in de drup toen de vrijpion niet meer te stoppen bleek.

Jelmer tenslotte, aan het kopbord, tegen een sterke IM, die echter een poosje niet meer had gespeeld. Na dameruil bleef het lang rustig. Zwart zocht tenslotte toch het gevecht, kreeg voordeel, en bereikte na de tijdnoodfase een toreneindspel met een pion extra, maar het bleek dat Jelmer met de nodige schaakjes de remise kon afdwingen.

En dus 4-4. Beide teams hadden een beetje geluk en een beetje pech, en beide teams waren eigenlijk best content met het resultaat. Dat er na afloop ook nog ergens gegeten kon worden was een extra reden tot tevredenheid.

A3 wint opnieuw (5-2-2022)

Ongeslagen A3 blijft op kop (door Danny Kool)

Het belangrijkste was natuurlijk dat er weer competitieschaak kon worden gespeeld! Dat er nog wat maatregelen van toepassing zijn daar werd niemand nog warm of koud van. Voor het formeren van een compleet team waren we aan de veilige kant gaan zitten, waarbij ikzelf als last-minute invaller zou hebben kunnen fungeren. Dat was niet nodig en we konden op volle sterkte proberen de gedeelde koppositie te verdedigen.

In het winderige Woerden kwamen we aarzelend uit de startblokken. Willem van de Weij kwam na een London-opening eerst matig te staan en daarna beter. Toch besloten hij en zijn tegenstander vrij snel tot remise. Brent Waerseggers was met zijn aanvallende spelstijl dit seizoen nog ongeslagen. Met zwart op bord 6 kon hij die status helaas niet verlengen. Na een damepion-opening pakte wit het rustig aan. Brent zocht naar tactische mogelijkheden maar verloor een stuk, voor 2 pionnen. Hij kon het lange tijd keepen maar toen nog een stuk verloren ging hield hij het terecht voor gezien, en A3 keek tegen een achterstand aan.

Aan de kopborden hadden Wim Moene (met wit) en John Spinhoven (met zwart) beiden een koningsindische opening waar de balans voorlopig in evenwicht leek. Wim had na dameruil een duurzaam voordeeltje met een pionnetje voor, maar de zwarte stelling was solide en de stukken stonden prima. John greep na tegengestelde rokades het initiatief en posteerde zijn stukken actief. Vooral het paard op het sterke veld d4 was zeer dreigend. De zwarte aanval op de damevleugel was al ingezet, terwijl wit daar nog weinig tegenover kon stellen op de koningsvleugel. Op bord 3 nam Philippe Krylov een stonewall-opstelling onder vuur, waarbij zijn tegenstander zich stug achter de linies verstopte. Tegen het koningsindisch van Achyuth Aravindhan koos wit een Nimzowitsch-Zukertort-achtige opstelling. Wit rokeerde kort en zette een toren op h3, een paard op h4, een loper op d3 en dame c2. Een offer op g6 hing steeds in de lucht en het oogde niet helemaal safe voor zwart. Rugved had tegen een dubbel fianchetto veel ruimte en initiatief. Pieter ter Brake was uiteindelijk de enige die e4 als opening koos, een Caro-Kann ruilvariant, waar hij na een snelle dameruil de kleine kwaliteit won en naar een optimale werking van het loperpaar kon gaan zoeken. Pieter wist een opening op de damevleugel te forceren, waarna de twee witte torens volkomen machteloos waren tegen toren en lopers. Heel sterk gespeeld door Pieter, en dus de gelijkmaker.

Achyuth wist slim de witte aanvalsdreigingen uit de stelling te halen door de juiste stukken te ruilen en daarbij nog een pionnetje te snoepen. De overgebleven witte stukken, en vooral de toren op h3, stonden daarna helemaal verkeerd en de zwarte juist goed. Daardoor gingen nog meer pionnen verloren. Wit hield het voor gezien, en dat betekende de voorsprong 2½-1½. Dat was nodig ook, want Rugved had zijn aanvalskansen een beetje overschat en was terechtgekomen in een ogenschijnlijk verloren toreneindspel met 2 pionnen achter. Hij verdedigde zich vanaf hier als een leeuw.

John had inmiddels een vernietigende aanval en kon min of meer kiezen hoe hij het af wilde maken. Keuze-stress gooide bijna roet in het eten, toen hij overzag dat wit een toren op a8 kon slaan, maar met schaak. Gelukkig geschiedde gerechtigheid. Wit was waarschijnlijk nog verdoofd van de eerder uitgedeelde klappen en koos niet de sterkste verdediging. Zoals u hiernaast ziet maakte dit een mooi slot mogelijk met een prachtig matbeeld. Tc1+ gevolgd door c3-c2 met mat is hier natuurlijk heerlijk om te spelen, nietwaar?

Rugved slaagde er op wonderlijke wijze in om remise (door zetherhaling) te houden waarna de stand 4-2 was. Bij Philippe was de stonewall inmiddels afgebroken. Het eindspel van dame en torens met twee pionnen voor was volkomen gewonnen. Bij Wim tenslotte maakte de tegenstander geen fouten en wikkelde af naar een eindspel met ongelijke lopers. De witte pluspion had geen waarde en zo eindigde de middag in een prachtige 5½-2½ zege voor A3, die gezien het ratingoverwicht niet verrassend was. Op naar de volgende horde!

A2 wint van Almere(27-11-2021)

A2 verslaat hekkensluiter Almere

Een wat vreemde dag - zo vlak voor wat misschien een 'halve lockdown' mag worden genoemd. Bij Almere bleef dan ook een rij tafels leeg - de tegenstander had afgebeld. A2 was op volle oorlogssterkte. Jelmer kon op bord 1 spelen, al was het maar omdat de wedstrijd van A1 ook al niet doorging.

Laurens had vooraf gemeld dat hij eigenlijk liever tegen een sterke tegenstander speelt dan tegen iemand die op papier zwakker is dan hij. En natuurlijk kreeg hij prompt een tegenstander die zwakker was. Laurens speelde het rustig, brak het witte fort steen voor steen af en zette A2 op voorsprong. Jan heeft tot nu toe geen gelukkig seizoen, maar was deze keer heel tevreden over zijn partij. Zwart liet een isolani ontstaan op d5. Jan posteerde een stuk op d4, ruilde veel af, waarna tenslotte de koning naar het lek op d4 marcheerde en de zwarte stelling schipbreuk leed. Michiel speelde zijn vertrouwde Frans, waarna zijn tegenstandster een paar finesses miste. Michiel lette goed op, vermeed een groot aantal tactische hobbeltjes, waarna wit in vrijwel verloren stelling door de vlag ging.

Drie punten op de drie laagste borden - dat was wel heel mooi. Natuurlijk liep het niet aan elk bord zo fijn. PP offerde twee pionnen en daarna ook nog een kwaliteit. Zwart leek reddeloos, maar vond toch een geitenpaadje om de koning in veiligheid te brengen. Om nog een halfje te redden bouwde PP een soort burcht met de dame en het loperpaar, waardoor zwarts toren amper activiteit had. Maar uiteindelijk slaagde zwart er toch in om de kwaliteit extra om te zetten in een punt.

Esther speelde tegen iemand die ze nog kende uit haar jeugdtijd bij De Amstel, heel lang geleden. Het werd al snel het betere denkwerk, en na een uur of twee was de partij bij zet elf. Wit offerde een pion, Esther accepteerde, en wit ging uitzoeken wat hij met het initiatief kon doen. Na wat afruilen had wit flinke druk, maar Esther hield alles bijeen en viel terug op haar studie psychologie: ze bood listig remise aan toen wit nog 50 seconden had. Wit had geen tijd om dat rustig te overwegen en nam het gauw aan, iets waar hij even later al spijt van had.

Aan Jelmer viel de eer toe het beslissende punt te scoren. Al vrij snel na de opening stond hij goed en dat mondde uit in kwaliteitswinst. Ik hoopte op wat meer zei Jelmer na afloop. Nu kreeg zwart wat initiatief en moest wit nauwkeurig spelen om het voordeel vast te houden. Zwart ging tenslotte zelf in een penning staan waarna Jelmer de winst vlot kon binnenhalen.

Bij Marc was de stelling al snel dichtgeschoven. Zwart had minder ruimte en een slechtere loper. Marc trok en duwde, zwart hield stand. Naarmate er wat geruild werd bleek de slechte zwarte loper steeds slechter. Alle zwarte pionnen (en de loper) stonden op zwart zodat de witte koning via een witte sluiproute de zwarte veste binnenviel. Toen er bij zwart pionnen begonnen te sneuvelen was het punt binnen.

Jeroen tenslotte had iets mis zien gaan in de opening. Sterker nog, er werd al snel gevreesd dat hij binnen een zet of 20 zou moeten opgeven. Op een of andere wijze wist Jeroen te ontsnappen aan een handvol penningen met als enige schade een minuspion. Dat bood nog flink wat verdedigingskansen, tot ruim na zet 40 zelfs. Toen iedereen verder al klaar was keepte Jeroen nog steeds in een eindspel met paard tegen loper. Wit offerde zelfs de pion terug maar kreeg wel een ijzersterke vrijpion. Die bleek Jeroen helaas toch te machtig.

Een fraaie en overtuigende overwinning voor A2 met 5½-2½. Of die twee matchpunten over een maand of zes ook wat waard zijn (of dat het seizoen nog maar eens wordt afgebroken) weet momenteel nog niemand.

A3 wint alweer (27-11-2021)

A3 wint bij VAS (door Wim Moene en Danny Kool)

A3 speelde ditmaal zonder de vrijwel onmisbare teamleider Danny, aangezien die thuis in quarantaine moest vanwege een Corona-positieve echtgenote. Maar hij bleek niet voor de volle 100% onmisbaar, want A3 won toch.

Wim stuurde deze korte impressie:
We hebben de wedstrijd tegen VAS 6 met 4½ - 3½ nipt gewonnen.

John speelde het spektakelstuk van de dag met een geïnspireerd torenoffer. Hij was als laatste klaar en zette zijn tegenstander mat. Voor het overige waren de meeste partijen zeer interessant maar heeft niemand grote kansen gemist. Soms waren de VAS-spelers (vrijwel allen studenten en zo'n 5 jaar ouder dan onze jeugd) gewoon net wat beter, en soms waren wij dat. Er zijn geen heel gekke uitslagen bij, gezien het verloop van de partijen. Pikant voor mij was dat ik tegen één van mijn leerlingen speelde. Gelukkig won ik, anders weet ik niet of ik maandag onbekommerd Natuurkunde en Scheikunde aan klas 2E had kunnen doceren.

Zukertort 3 blijft meedraaien in de top van 6C, we gaan zien waar dit jongensboek gaat eindigen.

Dat Danny ondanks het gedwongen kluizenaarschap zijn goede humeur geenszins is verloren bleek uit zijn reactie:

  • Leuk dat er nog geschaakt kon worden!
  • Leuk dat Zukertort 3 weer op volle oorlogssterkte kon aantreden!
  • Leuk dat het een spannende match was, en dat we nipt konden winnen!
  • Leuk dat het spannende en interessante partijen waren!
  • Leuk dat het John was die tegen de sympathieke en ons zeer bekende Samuel Cohn (jeugdleider VAS) op fraaie wijze de winnende treffer scoorde!
  • Leuk dat Wim tegen een van zijn leerlingen speelde.
  • Leuk dat er dit jaar weer zo'n fantastisch gemengd team is!
  • Leuk dat er al een verslag is geschreven, ik zal het insturen!
Z1 wint eerste wedstrijd (12-11-2021)

Z1 wint van incomplete tegenstander (door Nico Louter)

Het SGA-team is gestart met een overwinning op De Wachter. Onverwacht kwam het niet, normaal zijn we op papier al het sterkere team, maar als De Wachter er ook nog eens niet in slaagt voltallig op te dagen gaat het wel heel hard. Z1 begon dus meteen met 3-0. Het is te hopen dat het team van captain Jurriaan Eggelte verder dit seizoen wel voltallig kan opkomen.

De beslissing viel al snel in de wedstrijd toen Olav een schijnoffer inzette op g6, maar toen de tegenstander erop inging was het helemaal snel gebeurd en was het mat in een paar zetten. Michiel kende ook nog wel een spannende fase, maar drukte uiteindelijk zijn tegenstander stevig van het bord. Alleen de onderste borden konden rekenen op fel verzet, en uiteindelijk moesten Henri (heel punt) en Harold (half punt in goede stelling maar met weinig tijd) nog anderhalf punt aan de tegenstander laten.

Het was ondanks de rommelige start toch mooi dat we voor het eerst in lange tijd (fysiek) weer als team konden opereren. We speelden in de nieuwe lokatie. Net als de zaterdag ervoor hadden sommigen (waaronder ikzelf) nog wat moeite de zaal te vinden. Ook ontbrak nog enige routine in zaken als 'waar spelen we in het gebouw?', 'waar is het materiaal?', 'hoe sluiten we het gebouw af?', 'tot hoe laat kan je het koffiezetapparaat nog gebruiken?'. Die routine komt er wel. Belangrijker is om te zien dat we het allemaal nog kunnen, dat we er nog zijn, dat de nieuwe lokatie prachtig is.

En we worden gezien, toen ik mijn auto tussendoor op een andere, wel toegestane plek parkeerde, zag ik leerlingen en ouders naar het gebouw wijzen, met name naar onze spelers in het verlichte lokaal, en wisten ze te melden dat dit docenten moesten zijn, die aan het nakijken waren. Dat klopte voor de wedstrijdleider, maar de onzen waren toch echt met mooiere zaken bezig!

Op naar de volgende ronde.

Noot redactie: een paar maanden later moest De Wachter zich wegens gebrek aan spelers terugtrekken, waardoor de overwinning van Zukertort helaas niet langer van belang bleek.

A1 verliest van Paul Keres (6-11-2021)

A1 niet opgewassen tegen Paul Keres (door Piet Peelen)

Het is herfst en na een fietstocht met tegenwind belandde ik op een parkeerterrein achter de ruïnes van het oude Hermann Wesselink College. Hekken versperden de doorgang die google-maps aangaf. Wouter Simonis vertelde later dat de sloop was gestopt nadat asbest was aangetroffen. Sander, Arthur, Joost en Esther waren ondertussen ook daar en de weg naar de nieuwe school was vlot gevonden. Daarbij werden we geholpen door A4-tjes met "Zukertort ->" die Danny Kool had gemaakt. Later zag ik dat Jelmer Sminia in de teamapp al een helder streetview-kaartje had gezet dat we blijkbaar allemaal wel hadden gezien en alweer vergeten waren…

Bij de ingang stonden Danny en Jelmer onze QR-codes te controleren. Pas vrijdagmiddag werd bekend hoe ze deze controle moesten doen. Woensdagavond laat was pas duidelijk dat iedereen geïnformeerd moest worden dat deze verplicht was. En ons materiaal moest nog verhuisd worden omdat het HWC nu ook voor de senioren ons nieuwe thuis is. Een groot compliment voor Danny, Jelmer, Eric Roosendaal, Jan Helsloot, Paul-Peter Theulings, Renzo Finkenflugel en Michel Hoetmer! Met hun inzet werden deze klussen geklaard! Michiel Harmsen was zo attent een thermoskan koffie mee te nemen en de vader van Achyuth Aravindhan heeft ook geholpen in de kantine. We spelen in een enorme aula met zeer hoog plafond, dus veel frisse lucht. De inrichting was als bij een eindexamen, met 179 tafeltjes los van elkaar. In het midden van de zaal speelden we met drie teams op 26 borden, waarvoor twee tafels tegen elkaar waren geschoven. Onze jongste spelers moesten zich flink uitrekken als ze een stuk aan de overkant van het bord neerzetten!

We speelden net als twee jaar geleden tegen Paul Keres. Robert speelde een snelle remise. Hij koos een solide opzet en had wat centrumoverwicht tegen het loperpaar. Dan volgt meestal een lange fase van de stukken erbij halen en wat speldenprikken uitdelen. Daar wilden ze beide geen verdere tijd aan besteden.

Jelmer ging zeer aanvallend van start en offerde een pion. Even later zette hij niet energiek genoeg voort en daarmee was de pret voorbij. Zijn tegenstander had nu een gezonde pluspion en kon eenvoudig de winst binnenhalen.

Renzo: "Ik kwam net als in Wageningen prima uit de opening met de zwarte stukken, en net als in Wageningen ging er vrij plotseling tactisch wat mis. Ik vocht nog enkele uren door, won zelfs de verloren pion terug, maar de schade was helaas al geleden en de tegenstander maakte het eerlijkheidshalve keurig af."

Stan: "Bij mij een prettig plusje tot ik te vroeg de aanval op de damevleugel opende. Zwarts tegenaanval had ik onderschat. Toen had ik aan de noodrem moeten trekken met een kwaliteitsoffer waarvoor wit twee pionnen krijgt en beide partijen weinig te vrezen hebben. Toen ik mijn toren terugtrok kreeg zwart een gedekte vrijpion. Ik mocht blij zijn dat zwart inging op zetherhaling rond de 40e zet."

Fitzgerald: "Hoe groot is de kans dat je twee wedstrijden achter elkaar dezelfde exotische opening op het bord krijgt? In dit geval (ik heb zwart) 1. c4 c5 2. g3 h5?!? Niet groot lijkt mij. In de eerste ronde durfde Chiel van Oosterom (onterecht) 3. Pf3 h4 niet aan. Mijn tegenstander van gisteren, Niels Ondersteijn, speelde wel 3. Pf3. Nu had ik wel een dilemma, want wellicht had hij zich voorbereid en heel goed/solide is 3... h4 natuurlijk niet. Als alternatief speelde ik 3... b6. Mijn doel, de solide speler Niels uit zijn boek krijgen, was in ieder geval gelukt. Het vervolg werd heel scherp waarbij wat ik deed allemaal net ging… In tijdnood maakte ik echter twee fouten die onmiddellijk werden afgestraft. Na de tijdnood resteerde helaas een troosteloos eindspel..."

In het begin werd er nog geen enkel pionnetje geruild bij Arthur. "Het was een interessante partij. Het middenspel was heel erg verwarrend, weinig tijd en heel scherpe varianten. Ik moest misschien in het begin wat sneller spelen zodat ik in het middenspel meer tijd had. Maar uiteindelijk werden er stukken geruild en in het toreneindspel werd remise gemaakt." Knap gedaan, Arthur!

Sander Los: "Na een vroege dameruil ontspon zich een interessante strijd. Ik had de keuze om de kwaliteit te offeren of niet. Uiteraard deed ik dat wel, maar misschien had het materialistische alternatief meer mogelijkheden geboden. Nu kwam er na de tijdcontrole een gelijk eindspel op het bord. Ik had een vesting die hij tevergeefs probeerde te kraken." (zie fragment hiernaast)

Sybolt: "In mijn partij trok ik te snel aan de noodrem. Mijn tegenstander koos er terecht voor om een pion niet mee te nemen, maar mij een passieve stelling te geven, waarin ik alleen kon verdedigen. De computer geeft zwart maar een klein plusje, maar na normale (passieve) zetten loopt het zwarte voordeel elke keer snel op. Ik was bang voor een pionopmars waarna mijn tegenspel onvoldoende zou zijn. [Piet: De computer vindt hier nog een uitweg naar remise, maar dat is voor een mens uiteraard niet te berekenen.] Ik leek richting remisehaven te gaan tot mijn tegenstander zich een gevaarlijke vrijpion kon verschaffen. Ik wist deze te stoppen, maar kwam er na de tijdcontrole achter dat mijn koning er niet bij kon komen, zodat ik de pion niet kon ophalen. Een passieve verdediging ging niet helpen, dus hier moet zwart gewonnen staan. Mijn computer geeft dit nog niet (direct) aan, waarschijnlijk omdat het te diep zit. Hier begon zwart onnauwkeurig te spelen, waardoor ik hem nog kon verrassen met 45.Kg1 (zie fragment hiernaast)."
Eindspelliefhebbers: naspelen! Er zit nog een aardige wederzijdse zetdwang in verborgen!

Florian: "Het was een wat rommelige partij tegen GM Hugo, waarbij we beiden in de opening en het vroege middenspel tamelijk veel tijd verbruikten aan onduidelijke denk-exercities. In het middenspel raakte ik een pion kwijt, maar in de afwikkeling naar het eindspel deed Hugo het onhandig en kon ik de boel naar de remisehaven loodsen. In die haven aangekomen wierp ik evenwel niet het anker uit om na een stormachtige vaart de gekalmeerde blik te laten gaan over een nu stille zee, welnee, ik presteerde wat Gerard Reve ergens een 'demonische kortsluithandeling' noemt en telde verkeerd. Mijn illusies en ik voorzagen de stelling in het diagram met zwart aan zet. Hier aangekomen bleek wit aan de beurt en kon ik opgeven." (zie fragment hiernaast)

Piet kreeg activiteit tegen structuur. Lang geleden had hij met zwart problemen in deze stelling. Nu met wit! Nadat flink wat stukken waren afgeruild was er weinig meer aan de hand. Edoch ik speelde opnieuw slordig en kwam een pion achter. Aangezien we weinig fragmenten hebben laat ik mijn enige goede zet maar zien. (zie fragment hiernaast) Na verder geknoei stond ik drie pionnen achter en had ik in gedachten al opgegeven. Blijkbaar had mijn tegenstander dat geaccepteerd, lette hij niet meer op en deed vier slechte zetten op rij. Toen was het ineens nog remise.

Daarmee werd het 3½-6½, onze eerste nederlaag sinds we twee jaar geleden verloren van Paul Keres! Gaan ze nu eindelijk promoveren naar de meesterklasse? Gelukkig wonnen het tweede en het derde wel.

'Onze' Chinees wordt verbouwd en we aten bij de Indiër. Daar bekeken we het 'Bosboom-boek' en iedereen heeft mooie herinneringen aan Maan. Hij komt elk jaar met het Paassnelschaaktoernooi zijn toverkunsten vertonen. Een mooi cadeau voor Sint of Kerst concludeerde Sander. Op de terugweg kreeg ik een flinke plensbui op mijn kop. Het is herfst.

Harry Gielen maakte weer mooie foto’s

A2 wint van De Wijker Toren(6-11-2021)

A2 wint eindelijk weer eens

Voorjaar 2019. Zo lang was het geleden dat A2 nog eens won. Maar met een beetje hulp van de tegenstander slaagde A2 er eindelijk weer eens in om de volle twee matchpunten buit te maken.

Die hulp kwam niet alleen op het bord, maar ook een beetje ernaast. Met ingang van de speeldag is het verplicht een CTB te tonen voordat men de speelhal in mag. Bij De Wijker Toren was er een speler zonder zo'n document, en een invaller kon kennelijk niet worden gevonden. Zodoende had Jeroen een vrije middag en kwam A2 goedkoop op voorsprong.

De gelijkmaker kwam er helaas vrij snel. Eric liep tegen een huisvariantje op. Zijn tegenstander bleek berucht om dat soort dingen. volgens een teamgenoot heeft hij een groot aantal van dat soort dubieuze variantjes op zijn repertoire. Die hij bovendien al een keer of honderd in bullet gespeeld heeft. Eric kon de onwaarschijnlijke weerlegging niet vinden, maar speelde het lang goed. Tot er toch in een uiterst tactische stelling een fout in sloop - daarna was het niet meer te redden.

Paul-Peter had het ook snel lastig. Wit kreeg een uiterst irritant paard op d7. Eén moment kon PP de zaak nog redden. Het moment ging voorbij en wit won daarna zonder problemen.

Michiel kwam onder wat druk te staan, maar bleef rustig. Toen wit iets te veel wilde had Michiel ineens een venijnige tegenaanval met allerlei matdreigingen. Wit moest een pion geven, maar toen Michiel een afwikkeling vond naar een eindspel met twee pluspionnen was de zaak gelopen. 2-2.

Esther had het ook al niet eenvoudig. Er kwam een viertoreneindspel op het bord met nog een boel pionnen. Esther had de zwakkere pionnen maar kreeg met wit een toren op h8, waardoor de zwarte koning wat in het nauw kwam. Zwart had dat niet meteen door en pakte een pionnetje. Esther zette de andere toren op de zevende rij, en ineens raakte zwart in paniek. Dat was onnodig want hij had met een stille zet eeuwig schaak af kunnen dwingen. Zwart wilde echter de koning ruimte geven en pakte een hinderlijke pion. Dat was een zet geleden nog correct geweest, maar nu niet meer. Esther speelde het subtiele Th8-h7 en ineens was Tc7-g7 mat niet meer te voorkomen. A2 zowaar op voorsprong.

Bij Laurens had het er eerder ook al niet zo best uitgezien. Maar Laurens wist zich los te wurmen, en toen maakte zwart er een blunder overheen. Laurens kreeg een gewonnen eindspel en won dat geruisloos. Toen zwart hoofdschuddend opgaf was A2 al zeker van een matchpunt.

Jan had wellicht het beslissende halfje kunnen scoren. Hij kreeg een eindspel van toren + paard tegen toren + paard, waarbij wit twee pionnen had en Jan nog eentje. Aangezien het allemaal op de koningsvleugel stond leek het remise. Toch stonden de zwarte stukken wat onhandig. Jan kreeg het lastig met penningen en ineens zat er een afwikkeling in met afruil van alle stukken waarna de laatste zwarte pion ook nog verloren ging. Hier was het Jan die hoofdschuddend opgaf.

Maar inmiddels waren de zaken er beter en beter uit gaan zien bij Marc. Een toreneindspel was het. Remise, zeiden alle experts. Jawel, maar het speelde makkelijker voor Marc en wit moest nauwkeurig spelen. Een irritante zwarte vrijpion bezorgde wit een boel kopzorgen, en tenslotte verloor wit een pion en bleek het allemaal niet meer te houden. Punt voor Marc, matchpunten voor A2.

Een 5-3 zege, of misschien zou je 4-3 moeten zeggen. Dat vijfde punt kregen we tenslotte cadeau. Waarbij het ook verder beslist niet tegen heeft gezeten. Een beetje geluk moet je ook hebben om van de koploper te winnen. Ook opmerkelijk was tenslotte dat er geen enkele remise viel.

A3 scoort het volle pond (6-11-2021)

De jeugd slaat onbarmhartig toe

Zukertort Amstelveen speelt met ingang van deze ronde in een school. En met een school is de jeugd wel bekend. De jongeren voelden zich als een vis in het water en sloegen hard toe.

Wim Moene had vooruit gespeeld en al meteen de 1-0 genoteerd. Bij tegenstanders VAS 5 was een speler niet in het bezit van het CTB - of wellicht lag het per ongeluk thuis. Hoe dan ook, zonder zo'n document mag er momenteel geen binnensport bedreven worden, en het bord bleef dan ook leeg. Teleurstellend ook voor Philippe, die weliswaar een punt kreeg maar liever gespeeld had.

Daarna ging het hard. Met name aan de lagere borden lag het tempo hoog. Abyshek won een stuk en daarna ook nog de dame. Een paar minuten later won Willem ook. Na amper een uur spelen was het dus al 4-0. Een uurtje later mocht Achyuth zijn talent laten zien. In een eindspel offerde hij fraai een kwaliteit waarna een pion doorliep naar dame. Wit dacht die pion te kunnen pakken, maar die bleek onkwetsbaar: een paardvork zou een volle toren kosten. Fraai gezien van Achyuth, en 5-0.

Kort daarna brak Rens de witte koningsstelling open via een torenoffer. De witte verdedigers stonden hulpeloos toe te kijken hoe de koning elegant werd matgezet op h4.

Alleen de twee hoogste borden speelden nog. Rugved stond twee pionnen achter in een eindspel. Het leek hopeloos, maar wit deed het nogal passief, en Rugved richtte al zijn pijlen op de vijandelijke koning. Met toren, paard, koning en pion weefde hij een matnet waar wit niet meer uitkwam.

De laatste die klaar was John Spinhoven. Zwaar Corona gehad, maar inmiddels weer redelijk hersteld. Goed genoeg om een potje schaak te spelen. Weliswaar niet perfect, want na een prima opening kwam hij in een matig eindspel. Maar op dit soort dagen valt alles goed. Het eindspel was de zwartspeler te machtig en zo viel ook dit punt de Amstelveense kant op. John's eerste overwinning in de KNSB sinds minimaal een jaar of twintig.

En dus werd het 8-0! Een monsterzege. De jeugd doet het prima, al blijkt het krachtsverschil in deze klasse vrij groot. De teams van De Waagtoren en Zukertort steken er qua rating bovenuit. De ontmoeting tussen die twee is pas in de laatste ronde, dus dat wordt een kraker.

A1 wint ook in tweede ronde (9-10-2021)

Zukertort Amstelveen wint nipt in Wageningen (door Piet Peelen)

Op een zonnige herfstdag togen we naar Wageningen. Na nachtvorst en ochtendmist was het fris in "De Vredehorst", de kerk waarin we schaakten. Twee jaar geleden mocht ik hier mijn eerste klassieke partij tegen Jan Timman spelen. Inmiddels is de club verhuisd, maar vier(!) KNSB-teams noopten hun tot deze externe verhuizing. De overgrootmeester speelt dit seizoen niet mee vanwege de onzekere situatie met corona, net als menig ander, helaas. Stan hoopt volgend jaar de degens met hem te kruisen. De ontvangst was als altijd allerhartelijkst.

Een paar dagen eerder speelde Lody zijn partij vooruit. Hij bereikte enig voordeel, maar wist dat niet uit te bouwen. Remise.

Sybolt Strating had zwart tegen de bekende Israelische Meester Afek. Die schotelde hem een dameruil voor en de vraag was "ruilen of laten ruilen?". Sybolt ruilde en vond achteraf dat laten ruilen een beter idee was geweest. Nu volgde nog meer ruilen en remise.

Piet speelde niet actief genoeg, eerst op de damevleugel en vervolgens op de koningsvleugel. Zijn kwaliteitsoffer voor een pion was praktisch gedwongen en zijn tegenstander was met remise tevreden. Een kwartiertje analyseren leek dit alles te bevestigen, edoch thuis schreeuwt de engine dat wit op winst stond. Tja, die trekt zich niets aan van een kwetsbare koning en als wij mensen toch twintig zetten verder konden kijken...

Arthur pakte ruimte en zijn tegenstander bood dameruil aan. Op twee manieren had dat wat mogelijkheden gegeven. Arthurs keuze resulteerde even later in remise.

Renzo bouwde de partij goed op en ruilde een loper voor een paard. Daarvoor had hij goede controle in het centrum. Hij had beter een zet kunnen wachten met het terugjagen van een vijandelijke loper. Nu volgde een onverwachte tegenaanval van de dame. Daarop had hij rustig kunnen reageren door zijn torens erbij te halen. Een loperuitval had na een kwaliteitsoffer een gelijke stelling gegeven. Edoch Renzo deed de zet die éézet eerder goed was en nu was het een blunder.

Fitzgerald reageerde op een rustige opzet zeer origineel. De tegenstander leek hem tot een offer te dwingen, maar zette dat niet door. Opmerkelijk, want nu kreeg zwart gratis de betere structuur! Het bleef spannend, maar Fitz maakte het enige foutje en verloor.

Sander speelde niet het standaardplan maar probeerde de koningsvleugel te openen. Jelmers broer Tjerk reageerde uitstekend en Sander had het gevoel dat hij iets minder kwam te staan. Maar tegen de tijdcontrole was dat voorbij. Kijkt u even mee in het partijfragment.

Stan opende het spel op de koningsvleugel maar koos niet de scherpste aanval. Zijn tegenstander nam het initiatief over en kon met een paarduitval de winst binnenhalen. Maar beide spelers zaten in tijdnood en die fase eindigde met wederzijdse gemiste kansen. Toen de rook was opgetrokken had Stan een gewonnen stelling.

Robert speelde tegen de Nederlands kampioen correspondentieschaak een aangename partij. Hij veroverde het loperpaar en zwart wachtte geduldig af. Zou het een vesting zijn? Zie ook hier het partijfragment.

Tenslotte speelde Florian een partij van bijna zes uur. Aanvankelijk leek hij licht voordeel te hebben omdat zijn pionnenstructuur ietsje beter was. Op zet 39 gaf hij wit echter de kans een zwakke pion te ruilen en zijn stukken actief te maken. De kansen keerden. Bovendien stond Florian's koning afgesneden, dus pakten donkere wolken zich boven hem samen. De druk om de gelijkmaker te moeten maken bleek zwaar voor de witspeler en plotseling slopen er enkele onnauwkeurigheden in zijn spel. Ook Florian pakte niet elke kans, zoals u kunt zien in het partijfragment van het beslissende moment:

Daarmee hebben we onze tweede wedstrijd met echte stukken achter de rug. Ik heb de indruk dat veel spelers nog niet hun wedstrijdritme van anderhalf jaar geleden hebben. We lijken af en toe op Bambi die voor het eerst op het ijs staat. Het is echter fijn elkaar weer te zien en gezamenlijk te kunnen analyseren en natafelen.

Net geen gelijkspel A2 (9-10-2021)

A2 struikelt vlak voor de finish

A2 begon vol goede moed aan deze tweede ronde. Met de immer goedgehumeurde Jelmer als versterking leken er tegen VAS beslist kansen op matchpunten. Het was en bleef lang spannend, VAS gaf wat kleine presentjes, maar het laatste presentje was jammer genoeg van Amstelveense kant, waardoor het gelijkspel op het laatst nog uit de handen glipte.

De nul-nul ging al snel van het bord door een vrij korte remise in vervlakte stand bij Eric. Op het bord ernaast offerde Jan twee pionnen voor enorme positionele compensatie. Dat leek spannend maar zeker kansrijk. Een paar mensen stonden wat minder, maar niet direct zorgelijk.

Die zorgen namen echter een poos later snel toe. Vooral bij Esther ging het ineens mis. Een wat passieve stand, een fout en de rest kunt u zelf invullen. Marc was in een eindspel in lichte moeilijkheden geraakt, maar toen kwam het eerste presentje. Zwart wilde niet afwikkelen naar een remise-achtig toreneindspel met pluspion, maar het alternatief bleek gewoon een stuk te kosten. Een tweede presentje volgde kort daarna. PP zat al een poosje in een dame-toreneindspel. Dat draait altijd om activiteit, en toen PP een paar kleine onnauwkeurigheden beging wist zwart via een paar krachtzetten PP in het nauw te drijven. De laatste uitroeptekens wist zwart echter niet te vinden, en PP ontsnapte met eeuwig schaak en remise. En dus 2-2.

Inmiddels had Jan een enorme aanval gekregen - dat leek gewonnen. Jeroen stond duidelijk beter in een toreneindspel. Jeroen wikkelde 'soepel' af - althans zo dacht hij zelf. En inderdaad, het won. Wat Jeroen niet door had was dat het eindspel bepaald niet simpel uit was, maar precies op één tempo won. Zou zijn koning op h5 in plaats van h4 gestaan hebben, dan was het remise geweest. Maar de koning stond wel degelijk op h4 en dus was het 3-2 voor Amstelveen.

Laurens was inmiddels in een wat passieve stand geraakt. Het werd een loper/toren-eindspel met vrijpion voor wit. Dat bleek moeilijk houdbaar. Wit trok en duwde, en toen Laurens de vrijpion moest afstoppen vielen er aan de andere kant een paar pionnen af. Daarna was het vlot bekeken.

Jelmer had het de hele middag eigenlijk zwaar. Waar de stukken van wit mooi samenwerkten was de coördinatie in het kamp van Jelmer maar moeizaam. Steeds moest er weer een punt of pion gedekt worden, en de zaak wilde maar niet in harmonie komen. Op zet 40 kwam er een kleine afwikkeling - waarna Jelmers dame ineens midden op het bord gevangen dreigde te worden. Jelmer moest op zoek naar de nooduitgang, maar die bleek binnen een paar zetten dood te lopen.

Goed, 4-3 voor VAS, maar de 4-4 leek er aan te komen. Jan offerde een kwaliteit en stond toen geheid op winst. Maar er bleken toch ook nog een boel dwaalwegen die het zicht op het punt versperden. De mooiste winstweg was een tijdelijk dame-offer, waarna Jan twee stukken zou winnen. Maar wat Jan deed was ook goed, alleen had dan twee zetten later de koning uitgerookt moeten worden met stukwinst als gevolg. Dat gebeurde allemaal niet, en Jan kreeg een eindspel van loper en drie pionnen tegen toren. Vermoedeljk gewonnen, maar best lastig, en toen zwart een trucje had bleek de witte winst vervlogen. En daarmee ook het Amstelveense matchpunt. Helaas. Volgende keer beter dan maar.

A3 wint openingswedstrijd (9-10-2021)

Wie de jeugd heeft... (door Danny Kool)

Op zaterdag 9 oktober 2021 ging de KNSB-competitie 2021/2022 van start voor Zukertort 3. Het team is ingedeeld in klasse 6C en bestaat net als in het door corona afgebroken seizoen 2019/2020 uit enkele senioren en verder veel jeugdspelers.

De communicatie en coördinatie in de aanloop naar de eerste wedstrijd was niet optimaal. Maar toch stond in Haarlem een compleet team op tijd in Denksportcentrum 't Spaerne en gelukkig waren er geen problemen met het controleren van QR-codes. Om iets na 13:00 ging het spektakel van start. Het team van HWP Haarlem leek qua samenstelling op Zukertort 3. HWP had 5 jeugdspelers en 3 senioren, Zukertort had 2 senioren en 6 jeugdspelers, nadat ikzelf mijn plek met plezier afstond aan een jeugdspeler en zo nog meer van ze kon genieten.

A3 in actie

Op bord 1 speelde de ervaren Wim Moene met wit tegen een senior. Er kwam een Symmetrisch-Engels-achtige stelling op het bord waar de spanning langzaam werd opgebouwd. Op bord 2 speelde voor ons ook een ervaren rot, namelijk John Spinhoven. Ook hij had een senior als tegenstander. John vond het zelf allemaal nog wel wat "roestig", maar wist met zwart wel een solide en gelijkwaardige positie op te bouwen tegen de Catalaanse opzet van zijn tegenstander. Op bord 3 speelde voor ons met wit jeugdlid Willem van der Weij. Willem speelde in 2019/2020 ook al in dit team en had dus al enige ervaring. Hij koos het voor hemzelf bekende London-systeem. Ook zijn tegenstander was een senior en kreeg een initiatief op de damevleugel. Willem had wat meer ruimte aan de andere kant maar duidelijk was dat hij geduchte tegenstand ging krijgen.

Op bord 4 hadden wij de pas 9-jarige Achyuth Aravindhan die de zwarte stukken hanteerde. Achyuth speelt veel en maakte vorig jaar een zeer sterke groei door, met onder andere individuele kwalificaties op NK-E, NK-D en NK-C. Zijn KNSB-debuut was tegen een jeugdspeler die een iets hogere rating had dan Achyuth. Zijn tegestander speelde Siciliaans met c3, en na pionnenruil op d4 koos Achyuth zijn geliefde Draak-opbouw. Op bord 5 speelde jeugdlid Brent Waerseghers met wit tegen een jeugdspeler van HWP. Brent speelde ook in 2019/2020 al KNSB voor Zukertort. Zijn echte thuishonk is SVAW en in de interne seniorencompetitie stort hij zich met zijn aanvallende speelstijl volop in het strijdgewoel. Tegen zijn Italiaanse opzet koos zijn tegenstander Le7 voor de degelijke maar passieve Hongaarse verdediging. Op bord 6 met zwart hadden wij Philippe Krylov opgesteld. Ook hij speelde tegen een jeugdspeler. Philippe werd vorig jaar individueel kampioen SGA in de D-categorie en deed in NK’s veel ervaring op, maar dit was zijn debuut in de KNSB senioren. Ook Philippe speelde tegen een jeugdspeler. In de Caro-Kann koos de tegenstander voor een opzet met f3 waardoor ondanks vroege Dameruil een scherpe open stelling ontstond. Op bord 7 speelde met wit jeugdspeler Shrey Shah tegen een jeugdspeler van HWP. Shrey loopt ook al jaren mee bij de jeugd, maar ook voor hem was dit het debuut bij de KNSB-senioren. In een Italiaanse Partij ontstond een ingewikkelde stelling met tegengestelde rochades en in elkaar geschoven pionnenketens. Tenslotte op bord 8 speelde een van onze meest ervaren jeugdspelers Pieter te Brake. Pieter was er ook al bij in 2019/2020. Pieter had zwart en speelde de Caro-Kann, waarna er een stelling op het bord kwam vergelijkbaar met de doorschuifvariant.

Bekend is dat jeugdspelers sneller denken dan senioren, en ook sneller zetten. Waarom ergens lang over doen als het snel kan? Dat is typisch iets voor "Boomers". En zo geschiedde dus… Binnen het uur had Brent zijn tegenstander overspeeld, zijn aanval was doordacht en vernietigend, en zo scoorde hij de openingstreffer, 1-0. De VAR hoefde hier niet aan te pas te komen. Iets later liet Pieter zien dat hij de stelling beter begreep dan zijn tegenstander. Na kwaliteitswinst en winst van veel pionnen konden de stukken snel terug in het doosje en was de stand 2-0. Vervolgens kwam Achyuth met een brede glimlach de speelzaal uitlopen. Ook hij had in het middenspel de stelling van zijn tegenstander in een ruïne veranderd. Hij won een stuk en forceerde een snel mat, 3-0 dus al. Philippe wilde niet achterblijven. In een op het oog nog evenwichtige stelling bleek hij veel verder te hebben gekeken dan zijn tegenstander, en plotseling was het hardhandig klaar.

Met deze riante 4-0 voorsprong was na anderhalf uur spelen de match al zo goed als binnen. De resterende partijen zouden langer gaan duren en waren lastiger. Bij Willem was de opening niet helemaal gelukt. Zwart won een pion maar Willem wist het evenwicht wel keurig te bewaren en zo een remise uit het vuur te slepen. Dit halfje was belangrijk, de matchpunten gingen sowieso mee naar Amstelveen, 4½-0½. Bij Wim op het eerste bord was inmiddels ook het nodige gebeurd. Hoewel na veel ruilen de stelling werd vereenvoudigd was het gif er nooit helemaal uit. Er ontstond een toreneindspel dat op een voor Wim gunstige manier overging in een pionneneindspel. Wim citeerde achteraf een these van Timman, in de trant van "Je kunt e4 al op de eerste zet spelen, maar vaak is het later in de partij een nog betere zet". Wim speelde 34. e2-e4 en forceerde vlak daarna de winst. Bij Shrey was het lastiger. Het lukte Shrey tegen zijn sterke en stugge tegenstander niet om zijn twee torens optimaal samen te laten werken tegen toren en paard van tegenstander. De zwarte pionnenstructuur met geïsoleerde dubbelpionnen op d6 en d4 leek slecht, maar bleek goud waard toen het zwarte paard via een omweg e3 wist te bereiken en de zwarte toren ook binnen kon vallen. Er gingen daardoor nog twee pionnen verloren en het was niet meer te keepen. Achteraf was misschien in plaats van de zet f5 de zet e5 als breekzet een idee geweest, om zo open lijnen te forceren en met de witte torens de zwarte koning te gaan bestoken. Maar ja, achteraf hè? John tenslotte had rustig gewerkt aan een ogenschijnlijk sterke aanval tegen de vijandelijke koningsstelling, met dreigende zwarte pionnen op f5 en g5. Wit stond "op z’n Catalaans" solide en prima op de damevleugel. John's dame wandelde via h4 naar g3 en leek daar dreigend. De aanval sloeg echter niet door en nadat wit kon vereenvoudigen had zwart een pion verloren in een slechtere stelling met teveel witte dreigingen. Ietsje later hield John het voor gezien en daarmee was de eindstand 5½-2½.

Een uitstekend begin voor Zukertort 3 tegen HWP Haarlem 4, en op basis van de gemiddelde ratings ook het verwachte resultaat. Omdat er veel jeugdspelers staan te trappelen om mee te doen zal de opstelling volgende keer wat anders zijn. Zo waren Rens Blom, Abishek Pillai en Rugved Adavatkar niet aanwezig, en ook Kavin Shah komt graag in actie. De volgende ronde is op 6 november tegen VAS 5.

A1 start nieuwe seizoen met zege (18-9-2021)

A1 wint topwedstrijd (door Piet Peelen)

We mogen weer!

Zelden voelde een potje schaken zo fijn als deze eerste ronde. Meer dan 18 maanden was het geleden dat er nog eens serieus geschaakt werd, en op deze dag kon je de collectieve zucht van verlichting van de Nederlandse schaakwereld aan alle kanten voelen. Overal waren blije gezichten en begroetingen. Zo begon Eric Roosendaal het verslag van Zukertort 2 tegen AAS en dat kan ik niet beter beschrijven. Zukertort Amstelveen is verhuisd naar Ontmoetingscentrum 'De Meent' en we speelden daar onze eerste competitiewedstrijd, tegen HWP Haarlem. Qua rating de nummer twee tegen drie, dus een topduel, maar promotie lijkt uitgesloten aangezien Paul Keres zo'n 150 elopunten per bord meer heeft. Het was een prachtige nazomerdag en iedereen genoot ervan. Vanuit de speelzaal kon je direct naar buiten lopen en ook vanuit de naastgelegen kantine. Na afloop werden de kantinetafeltjes naar buiten gedragen om in het zonnetje lekker te analyseren en te drinken.

Arthur de Winter, van De Vennep, maakte zijn debuut en deed dat uitstekend! De tegenstander speelde vlak na de opening onnauwkeurig en Arthur won een centrumpion. Bovendien kwamen zijn torens eerder in actie en hij maakte het mooi af! U vindt het slot van de partij hiernaast.

Sander Los: "Ik kwam na pionruil in een vrij symmetrische stelling terecht. Bruno wilde met Pf3-d2 naar c4 springen en dat mocht ik absoluut niet toelaten. Dat verhinderde ik met Pb6 en hoewel dat beest er niet fraai stond kon Bruno daardoor niet verder komen en was remise het logische besluit."

Piet Peelen, ikzelf dus, kreeg van mijn tegenstander drie manieren om een afwikkeling te kiezen waarbij een randpion tegen een centrumpion werd geruild (zie fragment 'na afwikkeling'). Bij het berekenen en beoordelen had ik het gevoel alsof mijn schaakbrein nog was vastgeroest. Uiteraard had ik gezien dat die machtige zwarte dame van d4 moest worden weggejaagd. Dat had gekund met Pa3-c2 of b5, als ik het opspelen van de a-pionnen niet had ingelast. Ook het pionoffer 16.Pd2! Dxd3 had ik gezien. Na 17.Pf3 Dd7 18.Pe5 heeft wit prima compensatie met zijn machtige loper en actieve stukken. Edoch ik speelde onhandig en liet het paard te lang op stal staan. Gelukkig bleek ook Bart nog niet scherp en hij miste de kans daarvan gebruik te maken. Even later maakte ik me zorgen om een dameterugzet (zie laatste fragment). Met enkele minuten op de klok had ik nog niet gezien dat zwart niet op d3 kon slaan vanwege Ta8. Uiteraard heeft wit geen andere zetten, maar of ik dit gevonden had... Nu kon ik eindelijk de dame van d4 jagen en meteen staat wit iets beter, Tijd voor remise, vond mijn brein.

Robert Ris is na vijftien jaar terug, en hoe! Jaap de Jager veroverde het loperpaar en volgde Wesley So met Ke1-f1. Een ambitieuze opzet waartegen Robert reageerde met f7-f5, wat een soort Maroczy-bind voorkwam. Verder verzamelden zijn stukken zich daarachter met in de verte de witte koning in het vizier. Jaap had het er niet makkelijk mee en toen hij met f3-f4 een paard op e5 aanviel sloeg Robert toe met de keiharde tegenaanval Tg6!

De tegenstander van Renzo Finkenflugel speelde met zwart een beetje counterschaak en was vast blij toen wit een loper tegen een paard ruilde. Renzo: "Na een weifelende openingsfase begon het in het vroege middenspel ineens te lopen. De tegenstander werd teruggedrongen, maar enkele directe winsten waren helaas niet aan mij besteed. De wedstrijd sleepte zich voort, en vervolgens werden meerdere kansen door mij onbenut gelaten, waardoor de tegenstander steeds meer hoop kreeg en ik me simpelweg de kaas van het brood liet eten en hevig balend in remise moest berusten. De opluchting was groot bij mij dat het team de matchpunten nog over de streep trok."

Sybolt Strating wist knap een klein voordeeltje te bereiken. Hij lokte kleine verzwakkingen uit en de zwarte vesting rammelde wat. 's Avonds op de fiets naar huis had hij het erover dat hij zijn loper helemaal terug naar de hoek had moeten spelen. Dan kon hij zijn dame ervoor zetten en over de lange diagonaal binnen vallen. Een veldje verder had dus misschien een half punt extra betekend.

Gijs IJzermans kwam in de problemen door een opmars op de flank gevolgd door een aanval op zijn mooie centrum. Dat kostte hem een pion en hoewel hij zich als een leeuw verdedigde verzilverde wit uiteindelijk zijn voorsprong.

Ook heel welkom is de terugkeer van Lody Kuling! 'Dankzij' het onlineschaak van de afgelopen anderhalf jaar heeft hij zijn oude liefde weer hervonden. Met zwart zette hij het goed op en na de opening nam hij een goed de tijd om te bedenken: 'Hoe verder?'. Dat deed hij prima, ook deze partij duurde ruim vijf uur. Lody speelde het toreneindspel met vaste hand naar winst.

Jelmer Sminia speelde een soort Sumo-worstelschaak. Constant waren er dreigingen die beide spelers ontweken in een vrij gesloten stelling. Na de tijdcontrole waren behalve ongelijke lopers ook nog alle torens en bijna alle pionnen over. Dat moest wel remise te houden zijn, maar makkelijk was het niet. Toen wit een vrijpion op de damevleugel kreeg en ook de koningsvleugel opende moest Jelmer zich gewonnen geven.

Florian Jacobs speelde een prima partij tegen ons oud-lid Richard Duijn. Dat hij uiteindelijk het eindspel niet kon winnen was jammer, maar de remise bracht ons wel de wedstrijdoverwinning. Een uitstekende analyse van zijn eindspel staat bij < href="https://www.hwphaarlem.nl/externe/hwp-haarlem-1/verslag/twee-broers-en-een-verloren-zoon-baten-hwp-i-niet">het verslag van HWP.

Door deze zeeslang was het al laat geworden en snel werden gezamenlijk de schaakspullen en flesjes in de speelzaal en kantine opgeruimd. De vrijwilligers van De Meent danken we voor het goede gastheerschap. Buiten werd nog wat nagepraat waarna onze wegen scheidden. Een achttal besloot deze fraaie dag bij de bekende Chinees, waar heel wat bij te praten was.

Ook vandaag was het mooi weer dus blijft het verslag ietwat beperkt.

A2 begint met nederlaag (18-9-2021)

A2 niet opgewassen tegen AAS

Zelden voelde een potje schaken zo fijn als deze eerste ronde. Goed, A2 verloor, maar dat drukte de pret maar een beetje. Meer dan 18 maanden was het geleden dat er nog eens serieus geschaakt werd, en op deze dag kon je de collectieve zucht van verlichting van de Nederlandse schaakwereld aan alle kanten voelen. Overal waren blije gezichten en begroetingen.

Het was ook meteen de eerste KNSB-wedstrijd in De Meent, maar die kon door A2 helaas niet direct worden aangegrepen voor een mooi resultaat. Hoewel het verschil met tegenstander AAS op papier nog niet eens zo groot was bleek het verschil op het scorebord uiteindelijk fors.

Marc opende het seizoen met een niet-veel-aan-de-hand remise. Laurens volgde een uurtje later met een iets benauwder versie. Inmiddels stonden wel een paar andere borden bedenkelijk. Bij Michiel was het allemaal heel tactisch en bleek zwart het beter te hebben doorgerekend. Esther trok de stand weer gelijk met een vol punt toen zwart wat al te heftig op de aanval speelde. In tijdnood (nee, Esther is niets veranderd) bleef ze rustig en weerlegde ze de zwarte dreigingen koeltjes.

Zoals later bleek was de koek hiermee voor A2 echter op. Jan schoot al vroeg een bok en liet wit wel nog uren werken voor het punt, maar een ontsnapping zat er niet meer in. Eric kwam passief te staan, al meldt de computer dat het kort voor het einde in feite nog gelijk staat. In een passieve stand maak je wel makkelijker fouten en dat is precies wat er tenslotte gebeurde. PP had een heel sterke tegenstander en werd langzaam weggeduwd, Jeroen liet ergens iets misgaan, verloor een pion en een paar uur later de partij. Alles samen dus een flinke 6-2 nederlaag. Maar wat was het fijn om weer achter het bord te zitten!