Zukertort Amstelveen Nieuws
A3 boekt knappe overwinning (9-11-2018)

Knappe overwinning A3 op sterk ENPS

In de Hoofdklasse lijkt een aantal teams zo sterk dat er geen beginnen aan is. Voor een paar andere teams lijkt een finish in de top zes (die blijven er in) vrijwel onhaalbaar. Voor de overige teams is het een gevecht om boven de streep te blijven. De onderlinge duels zijn in feite vierpuntenwedstrijden. A3 en ENPS hebben de afgelopen jaren al heel wat malen tegen elkaar gespeeld, waaronder ook nog een groot aantal keren in finales en halve finales van de SGA-cup. Vorig jaar won ENPS, maar werd A3 uiteindelijk kampioen. Ditmaal was A3 sterker dan meestal, vanwege het meespelen van een aantal KNSB-spelers. Ondanks dat bleek ENPS een iets hogere gemiddelde rating te hebben.

Maar ENPS kreeg al na een kwartier een zware tik te verwerken. Een van hun sterkste spelers greep in de opening akelig mis. Zozeer mis dat hij na negen (!!) zetten het al niet meer zag zitten en Joél feliciteerde. Dergelijke flits-overwinningen zie je niet vaak. Joël dacht niet dat hij ooit eerder een serieuze partij zo snel had gewonnen.

En het werd nog erger voor ENPS toen ook bord 1 ontspoorde. David kreeg in eerste instantie een vrij rustige opening op het bord, maar juist toen wit een solide plus kon krijgen besloot hij vol op de aanval te spelen. Dat was nog niet direct verkeerd, maar het vergde wel een nauwkeurig vervolg. In een bloedscherpe stand waren een paar kleine vingerfoutjes voldoende om zwart ineens aan het volle punt te helpen. U kunt de partij hiernaast naspelen.

En daarmee was de ellende voor ENPS nog niet voorbij. PP had een goede stelling, en zwart probeerde los te komen. Dat deed hij iets te voortvarend, en prompt was het uit. Václav had zich vrij passief opgsteld en zwart had meer ruimte en een duidelijke plus. Maar wit had geen zwaktes, zwart had geen plan en de zwarte pionnen waren ver opgerukt waardoor hun koning op de tocht kwam. Toen de stelling openging stonden alle witte stukken goed en die van zwart allemaal verkeerd, zodat zwart binnen een paar zetten weggeblazen werd. Ook die partij vindt u hiernaast.

Met al die zeges was de wedstrijd als match gelopen. Jan Helsloot noteerde een vrij regelmatige remise. Nico Louter had lange tijd wat voordeel, kwam toen in de problemen, maar kon nog juist op tijd een zetherhaling afdwingen. Henk Boot moet ergens gewonnen gestaan hebben. Toen beide spelers louter op increment speelden ontstond een curieus eindspel van loper, paard en drie pionnen tegen twee actieve zwarte torens. Gewonnen voor wit, meenden velen, maar de computer zegt koeltjes: 0.00. Zwart had dat kennelijk goed ingeschat en bood remise aan. Henk besloot niet langs het ravijn te gaan wandelen en nam genoegen met het halfje. Eén succesje was er nog voor de bezoekers: Jeroen had een eindspel van loper en drie pionnen tegen twee paarden en twee pionnen. Alle pionnen stonden op één vleugel, dus vermoedelijk was het remise. Jeroen puzzelde echter net even te lang over de weg naar remise en ging door zijn vlag.

Een opvallend ruime overwinnig, met 5½-2½, op een sterke tegenstander. A3 heeft nu 4 uit 3 en staat voorlopig keurig in de subtop.

A2 speelt knap gelijk (3-11-2018)

A2 sleept 4-4 uit de brand tegen DSC/Delft

Het zou lastig worden, zo veel was vooraf duidelijk. DSC/Delft 2 is gewoon een sterk team, op papier toch wel een stukje sterker dan A2. Anderzijds, A2 was redelijk compleet. Alleen Renzo ontbrak (toernooi in Duitsland), maar Marc Overeem was een sterke vervanger.

De nieuwe 'kapitein' Eric Roosendaal is natuurlijk niet geheel onbekend met de kneepjes van het teamleiderschap. Zoals de teamleider van A1 moet weten dat je Sander meestal zwart geeft, zo is het bij A2 usance Esther vaak wit te geven. Esther kreeg desalniettemin een wat benauwde stand - en tijdnood - maar dat hoort er allemaal bij in huize de Kleuver. Toen overzag zwart 'een dingetje' en werd hij prompt hard matgezet. Dat was alvast mooi meegenomen voor A2.

Esther won overigens ook al in de vorige ronde, maar toen bleek het de enige winstpartij te zijn geweest. Maar ja, in de vorige ronde was Bram ter Schegget er niet. Bram was er ditmaal wel, en hoe! Een Siciliaans kwaliteitsoffer op c3 leverde hem zeer actief stukkenspel op. De witte dame raakte op een dwaalspoor en had veel tijd nodig om weer veilig thuis te komen. De witte koning, die oorspronkelijk zijn heil had gezocht in een lange rokade, keerde op zijn schreden terug naar de koningsvleugel toen het op de damevleugel wat al te winters werd. Op de koningsvleugel bleek het klimaat amper aangenamer - toen er te veel wegwaaide gaf wit maar op. Een erg sterke pot van Bram - en 2-0 voor A2.

Natuurlijk deed Delft wel wat terug. Het begon met een paar halfjes. Twee gelijkwaardige remises bij Jan Helsloot en Jeroen Schoonackers. Daarna moest Marc zijn dame geven voor twee torens, die al snel akelig actief werden. Delft terug op 3-2, en na zet 40 zag het er zorgelijk uit voor A2. Een rondje langs de borden leerde dat PP na een rustige opening met dameruil ergens een serieuze steek had laten vallen. Dat kostte een pion en de stelling leek precair. Wim Moene stond al een paar uur onder druk maar wist zich er tot dan toe creatief uit te redden. Wit had er echter nog genoeg vertrouwen in om een remise-aanbod af te slaan. Eric Roosendaal had na een saaie opening een eindspel gekregen zonder zware stukken maar wel met acht lichte stukken. Dat stond iets beter, maar niet meer toen er ineens een pion vanaf ging. Of het loperpaar nog net genoeg compensatie bood was de vraag.

Een uurtje later had PP het inderdaad niet gered, maar had Wim inmiddels veilig de remisehaven bereikt. Dus ging het om Erics potje. Wit stond twee zetten lang op winst, koos dan een verkeerd plan en moest zijn loper offeren voor een opstomende h-pion. Daarna ontstond een curieus eindspel van twee lopers tegen paard en drie pionnen. Wit moest een pion prijsgeven maar wist zijn andere twee pionnen op b6 en c6 te krijgen. De achtste rij was daarmee dichtbij, maar toch ook weer zo veraf, want de zwarte lopers penden en blokkeerden, en wit kwam niet verder. Op zet 71 kon Eric tenslotte zijn twee lopers offeren voor de beide pionnen. Remise dus, en een terechte 4-4.

A4 speelt 4-4 in 1e ronde (19-10-2018)

A4 heeft eerste matchpunt binnen (door Michiel Harmsen)

Net als bij de eerste wedstrijd van A3, waar plotseling Hing Ting Lai en Tobias Kabos aan 'de verkeerde kant van het bord' plaatsnamen, zat bij de eerste wedstrijd van A4 ex-lid Waldemar Moes aan 'de verkeerde kant van het bord'. Hij speelt nu dichter bij huis, voor Chaturanga 1, waar ook veel oude vrienden van hem spelen. In dit team spelen ook vader en twee zoons van Nie, en ook Jasper Boonstra, die in een ver verleden allen bij Zukertort speelden.

De score werd geopend door een verlies van Dinabandhu Behera. Dinabandhu speelt voor het eerst externe competitie. Zijn stijl lijkt op die van de grote meesters uit de vorige eeuw, waarbij vanaf zet één de koningsaanval wordt gezocht zonder achterom te kijken. Het leidt vaak tot spectaculaire partijen. Het leek er deze partij op alsof Dinabandhu ergens een winst heeft gemist, maar uiteindelijk liep het niet mat en werd materiaalverlies hem fataal. John Spinhoven en Michel Hoetmer speelden redelijk snel remise. Rugved Adavatkar heeft dit seizoen tot doel om eens wat ratingpuntjes te pakken. Ik denk dat hij inderdaad beduidend sterker is dan zijn huidige rating. Rugved maakte een huizenhoog gewonnen stand ook mooi af met een dame-offer, zoals u hiernaast kunt zien. Het is eigenlijk jammer dat zwart al een loper voor staat, want ook zonder de toren op d3 zit het mat er in dat Rugved wist te vinden.

Daarmee was de score gelijkgetrokken. Op de topborden was het lang spannend. Michiel Harmsen stond al lange tijd een gezonde pion voor met goede winstkansen, maar de andere borden stonden veelal minder. Olav Lucas speelde al lang met steeds minder dan een minuut op de klok terwijl zijn tegenstander nog meer dan een kwartier had. Ook zijn stelling was lange tijd beroerd. Later kreeg hij echter een sterke gedekte vrijpion. Een remiseaanbod van zijn tegenstander moest hij gezien de stand van het team op aanraden van teamleider Harold de Boer echter afwijzen.

Ondertussen had Michiel nog twee pionnen gesnoept en stond hij klaar om nog een kwaliteit te verschalken. Zijn tegenstander gaf toen maar op. Hugo wist zijn remise van enkele weken geleden in A2 niet te evenaren. Hij was weer lange tijd aan het verdedigen maar toen zwart met twee pionnen op d3 en e2 verscheen verloor hij teveel materiaal. Olav wist te profiteren van een slechte zwarte loper door een paar pionnen te winnen. Hij kon er zodoende eentje terugofferen voor twee verbonden vrijpionnen op c6 en d7. Zwart moest met al zijn stukken verdedigen, waardoor Olav vrij spel kreeg op de rest van het bord. Na een zet of veertig (!) in tijdnood gezeten te hebben won hij dus uiteindelijk zeer overtuigend. Een duidelijk voordeel van spelen met increment!

Harold kreeg een aanval te verduren die hij met kunst en vliegwerk wist af te slaan. Hij leek kort daarop een kwaliteit te winnen, maar wit was alert en vond een tegentruc met grote afruil. Zo kwam er een eindspel met lichte stukken op het bord, waarin Harold een pion kwijtraakte. Wit gaf een foutief schaakje met een pion, waardoor de zwarte koning ineens naar voren kon. Harold was de draad echter kwijt en ging opzij. De witte koning kreeg daardoor vrij baan om een tweede pluspion te scoren en dat was dat. Daarmee werd de eindstand dus 4-4.

A3 herstelt zich met klinkende zege (11-10-2018)

A3 veel te sterk voor VAS 6

In de vreemde Hoofdklasse (de term Promotieklasse is om begrijpelijke redenen afgedankt) van de SGA spelen teams van wisselende sterkte. Niet alleen dat sommige teams duidelijk sterker zijn dan andere, soms zijn teams ook aanmerkelijk sterker of zwakker dan in de ronde ervoor.

A3 bijvoorbeeld. Van de wedstrijd in de vorige ronde waren alleen Gijs, PP, Marcel en Eric ook aanwezig in de tweede ronde. Teamleider Nico Louter zou ook nog komen kijken, maar werd ziek. Maar er kwamen dus vier nieuwe teamleden in het veld tegen VAS 6, het minder sterke team van VAS overigens, want ook VAS 5 speelt in deze klasse. Joël de Vries en Laurens Schilstra spelen natuurlijk al heel lang voor Amstelveen, maar David Slagter en Václav Ocelik maakten hun debuut. David is een speler die op liefst 2200 kan bogen - hij ging dan ook aan bord 1 zitten. Václav heeft een poos nauwelijks gespeeld en was bovendien die dag van een verstandskies verlost - logischerwijs werd voor hem bord 8 gereserveerd.

Aan veel borden was het lang zeer spannend. Maar niet aan bord 2. Gijs kreeg een zeldzame variant tegen zich. Maar ja, Gijs had dat 'ooit, ergens' bekeken en wist precies hoe een en ander in elkaar stak. Pion, Kwaliteit, Punt, zo simpel was dat. De andere borden werden allemaal ruim na elven pas beslist, waarbij de vier nieuwe teamleden geducht van zich deden spreken. David had een bijzonder scherpe partij - in tijdnood wist hij te winnen. Václav zette een aanval op die dood leek te lopen. Toch bleef hij een voordeeltje houden, en dat bleek voldoende voor winst. Joël stond al snel beter, maar winnen was nog niet zo eenvoudig. Toen ging zwart door zijn vlag en dat was dat. Laurens kwam prima uit de opening maar zwart verdedigde actief en inventief - en in een viertoreneindspel liep het mis.

Inmiddels was de winst veilig gesteld, want ook Marcel had een gunstige stand weten om te zetten in winst. PP speelde tegen 13-jarig talent Eline Roebers (haar vader Jan zat een bord lager tegen Laurens). PP kreeg precies het soort stelling waar hij gek op is - een eindspel met wat voordeel. Eline is echter een speelster die ook in moeilijke stelling heel rustig blijft. Ze zette haar stukken op gezonde velden, en wat PP ook probeerde - hij kwam er niet doorheen. Zodat het terecht remise werd.

Toen de zaal tenslotte vrijwel leeggelopen was moest Eric nog zweten voor een halfje. Wit had eerder een enorme aanval, die Eric met een kwaliteit wist af te kopen. Toen raakte wit de verkeerde toren aan en ging de kwaliteit in rook op. Wel hield wit nog een beter toreneindspel over. Eric gaf een pion voor activiteit, en na 60 zetten bleef een eindspel van toren plus twee pionnen tegen toren plus pion over. Met beide spelers louter op increment deed wit nog een zet of 50 lang winstpogingen. Eric wist nog een half uur lang te keepen en sleepte zodoende met pijn en moeite een halfje uit de brand.

Een klinkende 6-2 overwinning, die de 6-2 nederlaag uit ronde 1 weer uitwist. A3 staat daarmee precies op 50%. Het is overigens nog de vraag of een score van 50% in mei voldoende zal zijn voor handhaving. Er degraderen tenslotte zes van de twaalf teams.

A1 wint van Venlo (6-10-2018)

Zukertort wint in Venlo (door Jelmer Sminia)

De uitwedstrijd tegen Venlo begon al vroeg, met het aanvangstijdstip van 12:00 voelde het als vroeg opstaan. De treinreis ging langs de Arena, via het Philips stadion en eindigde in de Koel, het stadion van de plaatselijke VVV-Venlo.

De opstelling was redelijk verwacht, Sybolt mocht zijn borst natmaken tegen kopman Orlov. Onze talenten (Daniel en Onno) hadden ook beiden een hoog bord gekregen en konden ook aan de bak. Het eerste halve punt werd echter binnengehaald door Paul-Peter, na een gelijkwaardige opening onstond er een soort spiegelstelling waarin geen van beide partijen voordeel had. Geen slecht begin op het zesde bord.

Op de onderste borden begon het er ook florissant uit te zien. Christopher won een pion en kreeg er nog een cadeautje bij in de pionnenstructuur van de tegenstander. Niet veel later sleepte hij het punt binnen. Jelmer had op het oog ook een mooie stelling met initiatief, maar zwart kon alle troepen bij elkaar houden waardoor er berust werd in remise. Ons nieuwe lid Marc Overeem kwam gelijkwaardig uit de opening maar begon in het middenspel te bouwen aan zijn stelling. Met een goed (strategisch) plan en het creëren van de juiste zwaktes manoeuvreerde hij zich mooi door de witte stelling heen naar winst.

Helaas hadden zowel Daniel als Onno het lastig. Daniel had (gelijkwaardig aan zijn tegenstander) al veel tijd verbruikt in de opening. Hierdoor moest hij een drukkende stelling in tijdnood naar een goed einde leiden, helaas lukte dit niet. Onno had na de opening materiaalvoorsprong maar de stelling was redelijk kapot geslagen. De slechte pionnenstructuur, in combinatie met de zwarte velden werden hem fataal. Gelukkig wist Sander wel de winst (met wit!) binnen te halen waardoor we met een kleine voorsprong (4-3) de tijdnoodfase in gingen.

Sybolt, Stan en Fitzgerald waren nog bezig, op papier de hoogst gerate spelers van ons team. De stellingen waren overzichtelijk maar finesse ging de uitslag bepalen. Fitzgerald had een gelijkwaardig eindspel bereikt maar langzaamaan zijn stelling iets verbeterd. Omdat de overige partijen niet geheel duidelijk waren hield hij alle kansen open om op een kleine winstkans te kunnen spelen. Stan had een eindspel met extra pion maar twee open koningen. Met de dames erbij was dit rekenen geblazen. Hierin wist Stan op zeer subtiele wijze de zwarte koning in de hoek te drijven en genoeg materiaal te sprokkelen voor de winst!

Na een goede opening en actieve stelling was Sybolt helaas in een paard-tegen-loper eindspel beland waarin hij de loper had in een gesloten stelling. Ondanks enkele interessante afwikkelingen wist Orlov zich naar een zwakke pion op b3 te begeven en wit op te zadelen met verlies. Fitzgerald was iets te ver gegaan in zijn winstpoging maar zat nog wel binnen de remise-marge en bepaalde daarmee de eindstand op 4½-5½. De punten gingen mee naar Amstelveen!

A2 verliest in Gouda (6-10-2018)

A2 weet verlies te beperken

Het zou, zo was duidelijk, een lastige middag worden. Messemaker 1847 had in de eerste ronde verloren, maar dat was zeer verrassend geweest. De club uit Gouda speelde vorige jaar nog een klasse hoger. Daarbij was A2 niet op maximale sterkte. Bram zat in het buitenland en PP viel in bij A1. Dus werden Michiel Harmsen en Hugo Luirink opgetrommeld.

Onze onvolprezen praeses kwam per auto met twee anderen, maar deed onderweg iets niet helemaal handig. Daardoor kwam hij een minuutje of vijf te laat. Nou en? hoor ik u denken. We hebben in de KNSB geen last van die rare ultrastrenge regel dat je klokslag twaalf uur al achter je bord moet zitten (ja, we begonnen om twaalf uur, dat u niet denkt dat je ook nog eens een uur van tevoren aanwezig moet zijn). Allemaal waar. Maar Michiel had toch nog wat stress van de reis mee naar binnen genomen. Het werd uiteraard Frans, wit speelde een nevenvariantje. Michiel ging niet op z'n handen zitten en speelde vlot een paar logische zetten. Die misschien wel logisch leken maar direct tot een lastig stellingsprobleem leidden. De dame raakte op dwaalwegen en bleek een zet of tien later al reddeloos te zijn. Een slechte start. Ik had beter moeten weten en even tot mezelf moeten komen zo klaagde Michiel achteraf. Tja.

En het leek er niet op dat er veel goeds uit de overige borden ging komen. Jeroen Schoonackers was in de verdrukking, Hugo raakte een pion achter, Eric Roosendaal kwam minder uit de opening. Bij Wim Moene en Renzo Finkenflugel was het spannend, maar die zaten wel tegenover de sterke kopborden. En toch kwam er nog even een gelijkmaker op de borden. Esther de Kleuver had een prettige stand, misschien ook niet zo veel meer. Toen werd zwart even onoplettend, en boem! Paard maal f7! Als dat goed is wint het ook meestal meteen, en zo ook hier. Wit won alles met rente terug en zwart gaf dus terecht op.

Een mooi punt, maar het zou het enige winstpunt blijken. Bij Eric werd het enorm tactisch - met allerlei penningen en tussenzetjes. Twee penningen kon wit nog wel hebben, maar er bleek per ongeluk ook nog een derde penning in te zitten en die kostte een stuk. Wim Moene verraste menigeen door met een witte toren op de zevende rij te komen - en Txh7 te spelen. Pakken ging niet wegens mat. Had zwart dat even, gemist? Nee, zo bleek na afloop. Zwart had het allemaal ingecalculeerd. Maar hij had óók gezien dat Txh7 een zet eerder ook al gekund had, en dan zou het pas echt gevaarlijk geworden zijn. Dat had Wim helaas toen niet gezien. Nu kon zwart afwikkelen naar een gunstig eindspel, dat hij rechtlijnig uitschoof.

Bij 3-1 achter en wat slechte stellingen waren de matchpunten verdeeld. Een zware nederlaag leek in de maak, maar de vier die nog speelden gooiden de deur op slot. Jan Helsloot speelde solide en scoorde een gelijkwaardige remise. Jeroen stond al uren in de keepstand. Wit won een pion, begon toen spoken te zien en gaf Jeroen de kans tot een blokkade. Wit verloor zijn pluspion en raakte er zelfs eentje achter, maar winst voor Jeroen zat er nu ook weer niet in. Met remise was hij al best tevreden. Renzo speelde tegen de toch geduchte Peter Scheeren - een IM. Daartegen remise houden is knap. Wit stond een tijdlang wat beter maar kwam er niet doorheen. Hugo tenslotte wist de zware stukken af te ruilen zodat wit een eindspel met loper en paard moest gaan uitmelken om zijn pluspion te verzilveren. Wit drong zwart in het defensief, zodat Hugo eigenlijk alleen maar passief heen en weer kon spelen. Helaas voor wit is dat nu juist iets waar Hugo zich prima in kan vinden. Een uurtje of wat schuiven zonder dat de status quo verandert, geen probleem in huize Luirink. Wit ruilde dan maar zijn paard tegen een loper. Niet echt handig, want zo hield hij een matige loper tegen een al sterker wordend paard over. Hugo won zijn pion zelfs terug - en toen ging wit nog juist op tijd aan de noodrem hangen om het witte treintje op de rails te houden anders had Hugo zowaar nog gewonnen. Nu werd het dus remise - een uitslag waar Hugo doorgaans geen 'nee' tegen zegt.

Tja, een match tegen een sterk team, en met beide kopborden afwezig. Dan is een 5-3 nederlaag best te verdragen. Vooral als je de overige uitslagen ziet. LSG 2, dat team dat in ronde 1 de punten aan A2 moest laten, dat won nu met 7½-½ van een ander sterk team. Het geeft de winst uit de eerste ronde extra cachet.

A3 lijdt fors verlies (28-9-2018)

Versterkt De Raadsheer is A3 te machtig

A3 was behoorlijk omgegooid. Nu 'iedereen' mag meedoen in het hoogste team in de SGA kunnen dus ook KNSB-spelers meespelen. En dus trad A3 aan met Gijs IJzermans, Paul-Peter Theulings en Jeroen Schoonackers. Van vorig jaar speelden Henk Boot, Marcel Laarhoven, Eric Roosendaal en Nico Louter nog in A3, en Harold de Boer completeerde een zeer sterk A3. Een A3 dat De Raadsheer vrijwel zeker te machtig zou zijn.

Het team van De Raadsheer van vorig jaar, dat team waarschijnlijk wel ja. Maar dit jaar mag iedereen meespelen, zolang men maar lid is. Dat nu hadden een paar spelers van Almere ook bedacht - waaronder Tobias Kabos. Hij nam Hing Ting Lai ook maar meteen mee om wat gezellige potjes in de SGA te spelen. Met Hing Ting en Tobias op de kopborden schoven de anderen allemaal twee borden naar beneden. Waarmee De Raadsheer ineens een team had dat meer dan sterk genoeg was om in de KNSB te spelen. Toen sommige spelers van A3 ook nog eens niet echt op dreef bleken werf het duidelijk dat het een zware nederlaag zou worden.

Goed, bij Gijs werd het een aardig potje, maar wel eentje die precies het soort stijl had dat Hing Ting graag heeft. Eric en Harold speelden gewoon niet goed en verloren, en daarmee was het 0-3 en de westrijd al zo ongeveer beslist. Henk had in de opening geblunderd, maar had nog lang enig spel voordat het toch echt misging. Jeroen kreeg een stukoffer te verduren en de koningsaanval die wit kreeg sloeg door. Meegeteld? Dat zijn al vijf nullen.

Daar bleef het gelukkig bij. PP stond een pposje zelfs wat beter tegen Tobias, maar het verzandde in remise. Marcel speelde 'uiteraard' de Sveshnikov, en stond vlak voor het einde gewonnen. Marcel ging vol voor mat (dat er niet in bleek te zitten), maar met wat kalmte had hij gewoon een stuk gewonnen en een eindspel uitgeschoven. Nu werd het eeuwig schaak. De grappigste partij was die van Nico. Wit stond iets beter en bood remise aan. Nico liep een kwartiertje rond, zag dat de wedstrijd toch weg was, en besloot door te spelen omdat het toch niet meer uitmaakte. Hij sloeg een stuk en wit kon op twee manieren terugnemen. Wit dacht een paar minuten en koos prompt de manier die meteen een stuk weggaf. Nico had daarna nog enige last met de techniek - hij gaf zelf weer een stuk weg, maar hij had inmiddels wel een winnende vrijpion en die bezorgde hem alsnog het punt. 2-6 dus.

Geen goede start voor A3, vooral niet als je weet dat er dit jaar zes (!) van de twaalf teams degraderen. Het schijnt dat nog een handvol teams in de Hoofdklasse voornamelijk uit KNSB-spelers bestaan. In dat geval zal het een zwaar seizoen worden. Het zou dan kunnen dat volgend jaar de Hoofdklasse SGA vooral uit KNSB-achtige teams bestaat, terwijl de voormalige Promotieklasseteams allemaal naar de 1e klasse gaan. Een wat bizar effect van de nieuwe regeling, die waarschijnlijk door slechts weinigen voorzien is.

A1 begint met krappe winst (15-9-2018)

A1 begint met moeizame maar zeer welkome zege

A1 heeft de laatste jaren nogal eens een valse start van het seizoen - dus zou het fijn zijn als die traditie doorbroken kon worden. Dat zou dan moeten gebeuren tegen Vianen/DVP. Een solide team, zeker, maar beslist ook een team dat te pakken is.

Tjark Vos opende de score - met een halfje althans. Binnen 20 zetten was het niet veel meer. Tjark wist toen nog niet dat hij nog uren zou moeten wachten voor de match klaar was, want op veel borden werd hard en lang gevochten. Tot ruim na de tijdcontrole werd er nog aan maar liefst zeven borden gespeeld. Fitzgerald Krudde was wel klaar voor zet 40 - ook hier liep het vrij rustig naar remise. Daniel Kutchoukov was minder gelukkig. Rond zet 20 zat hij al in tijdnood - dat lokt foutjes uit en die kwamen prompt: 2-1 voor Viannen.

Maar op veel van de overige zeven borden zag het er positief uit voor A1. Betere stand voor Stan van Gisbergen. Prettige stand voor Sybolt Strating, waar wit een slechte pionstructuur had. Goede standen ook voor Florian Jacobs, Sander Los en Onno Elgersma. Paul-Peter Theulings had een stuk gewonnen voor wat pionnen - kon hij dat eindspel winnen? Gijs IJzermans had een goed paard tegen een opgesloten loper. Had wit een burcht of kon Gijs ergens binnenkomen?

Rond de tijdnood werd het allemaal wat rommelig. Er zat niet veel mee in deze fase. Stan had van niets iets weten te maken, maar de opponent was leep genoeg in tijdnood om er een gunstig toreneindspel uit te wringen. Florian won een kwaliteit, maar voor een sterke vrijpion. PP probeerde met een loper/pion tegen drie pionnen te voorkomen dat zijn laatste pion zou worden afgeruild. Gijs leek er niet door te komen, en Onno stond wel goed maar de stelling met torens, paarden, ongelijke lopers en veel open lijnen leek erg verraderlijk. De overwinning, die een uur geleden wel zeker leek, was ineens kang niet zo zeker meer.

PP zag ook zijn laatste pion eraf gaan en berustte in remise. Pas na afloop liet Fitz zien hoe hij waarschijnlijk toch had kunnen winnen. Bij Gijs was er geen doorkomen aan - ook remise. Stan deed een paar nauwkeurige keepzetjes en hield het toreneindspel remise. Toen werd de achterstand dan toch eindelijk ingelopen. Sander had een eindspel met vier torens en twee paarden en nog slechts enkele pionnen. De witte koning raakte op drift, belandde ver van zijn troepen in de uithoek van a8 en werd daar door Sander keurig uigeteld. Even later wist ook Sybolt te winnen, waardoor A1 eindelijk op voorsprong kwam.

Helaas zat er nog een enorme kink in de kabel. Florian probeerde zijn kwaliteit extra in een punt om te zetten - maar dat liep faliekant mis. Zwart zei achteraf zelf ook verbaasd te zijn dat hij 'ineens' enorme tegenkansen kreeg. Meer dan dat zelfs - dankzij ongelijke lopers kon de witte koning amper aan mat via dame en loper ontsnappen. Dat kostte wel een hele rits aan pionnen - en daarmee ook de partij.

Dus mocht Onno de uitslag bepalen. Dat ging hem prima af. Tijdnood - lastige stelling - het deerde hem niet. Zijn f-pion ging all-in - toen die met een winnend schaak op f7 arriveerde zette zwart de klok stil. Hoe staat het eigenlijk? wilde Onno weten. Hij had een uur lang in opperste concentratie aan het bord gezeten - in zalige onwetendheid dat zijn partij cruciaal vooe de match geworden was...

Goede start A2 (15-9-2018)

A2 begint seizoen met knappe zege

A2 heeft een heel ander uiterlijk gekregen in vergelijking met vorig seizoen. Aanstormende talenten Daniel Kutchoukov en Onno Elgersma zijn naar A1 gepromoveerd, Matthew Tan zit voor een paar jaar in Hong Kong en Joël de Vries heeft andere bezigheden. Zodoende komen Jan Helsloot, Wim Moene, Renzo Finkenflugel en Eric Roosendaal uit A3 over. Bram ter Schegget kwam uit A1. PP was nodig als invaller bij A1. Geen nood, Michel Hoetmer vulde de open plek in.

Tegenstander was LSG 2. Een sterk team, op papier toch zeker, maar in de praktijk had ook LSG wat te maken met invalproblemen, zodat ze in de praktijk wel wat sterker zouden moeten zijn dan A2, maar nou ook weer niet zo heel veel sterker. Er lagen dus kansen.

Het begon kalmpjes, met een vrij rustige remise van Eric. Michel verslikte zich in een eindspel met lichte stukken maar die nederlaag werd weggepoetst door Renzo, die aan bord 2 zo te zien een erg knappe partij afleverde. Wim veroverde een pion en mocht gaan proberen een eindspelletje te winnen. Esther de Kleuver had het zwaar, met een loperpaar als compensatie voor wat zwakke pionnen. Jan stond wel lekker, volgens hemzelf althans, maar wit leek daar gevaarlijk te komen opzetten. Jeroen Schoonackers speelde het soort loopgravenschaak waar hij zich prima in thuis voelt. En Bram had een rare partij, waarin hij zowel a4 als h4 speelde - tot ruim na drie uur stonden daar nog 32 stukken op het bord en was er weinig zinnigs van te zeggen.

De tijdnoodfase dan. Esther kreeg wat erg veel witte stukken op bezoek. Er zat achteraf nog een soort onwaarschijnlijke redding in, maar in tijdnood was dat niet te vinden. Jan raakte in de knel toen er twee torens op zijn tweede rij verschenen. Hij werd vakkundig ontdaan van een handvol pionnen - dat leek kansloos. Jeroen won een stuk en bracht de stand weer gelijk. Als Wim zou winnen en Jan zou verliezen hing alles van Bram af.

Bram had het zwaar. Zwart kwam opzetten en het leek allemaal erg gevaarlijk. Maar Bram overleefde - sterker nog - toen alles geruild was hield hij een gewonnen toreneindspel over. Dat soepel afgewikkeld werd naar een vol punt. Ging A2 zowaar nog winnen?

Dan zou Wim moeten winnen, en dat leek toch lastig. Maar alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon toen de tegenstander van Jan de goede afwikkeling niet wist te vinden. Jan ontsnapte met remise en daarmee was de zege veilig. Wim slaagde er uiteindelijk niet in om te winnen - wit had een geldige claim voor driemaal dezelfde stelling. Dat mocht de pret echter niet drukken. Twee matchpunten was meer dan we hadden durven hopen.

De leukste partij van winnaar Sander Los (juni 2018)

Nico Louter - Sander Los

Sander Los vond zelf zijn overwinning op Nico Louter in ronde 5 zijn interessantste partij van het toernooi. Hieronder kunt u dit spektakel naspelen met commentaar van Sander zelf.

Nico en ik speelden meer dan 40 jaar geleden al tegen elkaar, in de tijd dat we nog jong en mooi waren (vrij naar Donner; in feite waren we pubers met pukkels). Sindsdien komen we elkaar om de zoveel tijd tegen aan het bord. Ik weet niet wat onze onderlinge score is, maar wel dat onze partijen zelden lang duren. Dat laatste zal te maken hebben met Nico's onconventionele positionele opvattingen en mijn niet aflatende drang het initiatief te willen grijpen. Dat daar nog altijd weinig aan is veranderd bleek in de vijfde ronde van het Amstelveen Open.

Sander Los wint Zukertort Open (29-6-2018)

Sander Los overtuigend winnaar bij Zukertort Open

Sander Los

Het was misschien niet helemaal het eerste Zukertort Amstelveen Open toernooi (al in de jaren tachtig werden er toernooien georganiseerd door Zukertort), maar in elk geval was het wel de eerste keer dat er volgens dit systeem werd gespeeld. Geïnspireerd door soortgelijke voorbeelden uit Zweden bestond het toernooi uit zeven ronden Zwitsers, maar met de bijzonderheid dat de eerste drie ronden met rapidtempo verspeeld werden. De voordelen daarvan bleken dit toernooi duidelijk. Als er al eens een partij was met groot ratingverschil dan was dat toch vooral op de eerste avond, toen de eerste drie ronden werden gespeeld. Bij een rapidpartij is dat grote verschil een veel minder bezwaar dan bij 'gewoon' tempo. Omdat er immers nog twee andere partijen op het rooster staan zijn de spelers niet te snel klaar met hun toernooiavond.

Op papier waren Sybolt Strating en Sander Los favoriet voor de eindzege. Sander liep al in de eerste ronde averij op: tegen John Spinhoven ontspoorde een en ander grondig. Toen John het onnauwkeurig deed kwam Sander nog juist met remise weg. Sybolt had in de tweede ronde minder geluk en moest het volle punt aan Henk Boot laten. Zodat na drie ronden de favorieten in de subtop bivakkeerden, achter trotse leider Nico Louter, die als enige op drie uit drie kon bogen.

In de vierde ronde handhaafde Nico zich keurig met een remise tegen Paul-Peter Theulings. Sander kwam langszij dankzij een zege op Jeroen Schoonackers. Sybolt sloot aan dankzij winst tegen Michiel Kors. Ook Willem Hensbergen en Eric Roosendaal kwamen op 3 uit 4.

Ronde 5, en het duel Louter-Los stond op het programma. Zoals alrijd bij Nico werd het een spannende pot, maar uiteindelijk trok Sander aan het langste eind. Sybolt wist van Willem te winnen, en ook Paul-Peter en Eric scoorden een vol punt. In ronde 6 stond het topduel tussen Sander en Sybolt op het programma. Het werd zonder al te veel avonturen remise. Verder gaf PP een toren weg tegen Eric, maar doordat de torenwinst twee tempi kostte kon PP een sterke koningsaanval opzetten en eeuwig schaak afdwingen. Aan bord 3 zaten Nico en Jeroen, en ook dat werd remise, terwijl Willem een bye had opgenomen. Iedereen in de top scoorde dus een half punt in ronde 6, het zou allemaal aankomen op ronde 7.

Aan het kopbord mocht PP proberen Sander te verschalken. Al snel kwam er een eindspel op het bord waarin de witte stukken slecht samenwerkten. Sander won een pion en won vrij soepel, waarmee hij toernooiwinnaar werd. Sybolt wist Eric te verslaan en werd daarmee ongedeeld tweede, zodat de favorieten hun status uiteindelijk keurig waarmaakten. Nico Louter eindigde fraai als derde. Willem Hensbergen, die in de slotronde profiteerde van een foutje van Jeroen, eindigde als vierde en PP werd vijfde.

Bij de prijsuitreiking hield Sander een mooie toespraak. Hij dankte de organisatie en zei te hopen dat er volgend jaar zowel hogere als sterkere deelname zou zijn. Aangezien sterkere deelname natuurlijk samenhangt met hogere prijzen gaf Sander maar meteen het goede voorbeeld door vrijwel al zijn prijzengeld direct in de toernooikas voor volgend seizoen te steken. Een bijzonder gebaar. Hulde!!

Zukertort matig in SGA Rapid (8-6-2018)

Amstelveense teams kunnen niet uitblinken

Bij de SGA rapid doet Amstelveen het tot nu toe niet al te geweldig. Teams flakkeren eerder dan dat ze schitteren. A2 had erg sterke tegenstand, maar een mager halfje op de eerste avond was wel erg minimaal. A1 scoorde 4-0, maar ja, dat was dan wel tegen A2. Verder blijven mooie scores toch eigenlijk uit. Tja, nou ja, het kan niet altijd feest zijn.

Toch is er een potje dat het wel verdient om aan de vergetelheid omtrukt te worden. Het gebeurt tenslotte niet elke dag dat een ratinggat van bijna 350 punten wordt overbrugd. Ex-Zukertorter Tex de Wit, inmiddels wat meer BN'er dan schaker, was de man die aan de verkeerde kant van de score zat. Hij werd een aantal malen in de partij slachtoffer van een truczetje. Ik ben mijn gevoel voor gevaar wat kwijt, zo zei hij na afloop, terwijl de waanzinnige complicaties nog even onder de loep genomen werden. Zelfs Manuel Bosboom verdwaalde bijna in het labyrinth van varianten. Een lange analyse van een rapidpotje is niet zo heel zinvol, daarom zijn hieronder de varianten tot een minimum beperkt. Het commentaar is van de winnaar, volgens velen trouwens wel een echte trucjesspeler.

Michiel Harmsen wint de Simonis-cup (20-4-2018)

Michiel Harmsen pakt Simoniscup (door Wouter Simonis)

Michiel Harmsen Op vrijdag 20 april werd de tweede en laatste ronde van de Rapidcompetitie gespeeld. Mede omdat het derde tegelijk een wedstrijd had en de volgende dag de laatste ronde van de KNSB-competitie op het programma stond waren er slechts acht deelnemers. Dat bood kansen voor mensen die de eerste ronde niet geweldig hadden gespeeld, maar nu wel aanwezig waren.

Michiel Harmsen had er dit keer zijn zinnen op gezet en dat betaalde zich uit in vier overwinningen op rij en een totaalscore van 5½ punt. De concurrentie had daarmee het nakijken. Rugved Adavatkar en Harold de Boer deelden de tweede plaats met 4½ punt. Wouter Simonis werd tot zijn eigen verrassing vierde met 3½ punt.

De volledige eindstand vindt u hier.

A1 verliest ook laatste ronde (21-4-2018)

A1 verliest in Delft

Niemand had zin om een verslag te schrijven nadat de laatste wedstrijd van een niet al te geslaagd seizoen verloren was gegaan. Daarom wordt hier volstaan met te melden dat Sander Los, Stan van Gisbergen, Florian Jacobs wonnen en dat Renzo Finkenflugel als invaller knap voor een vierde vol punt zorgde. Colin Stolwijk speelde remise. De overige vijf partijen gingen verloren, zodat A1 het seizoen in zekere zin in stijl afsloot: het was het allemaal net niet dit jaar.
A2 komt net tekort (21-4-2018)

A2 verliest zomerse wedstrijd

Het was inmiddels prachtig weer geworden. Geen weer om te schaken, eigenlijk, vond menige speler van de thuisploeg. Als er niets meer op het spel zou staan zou het mogelijk remises geregend hebben. Probleem was alleen dat er wel degelijk iets op het spel stond. De gastheren, Dubbelschaak '97, zouden nog best eens kunnen degraderen, vooral omdat de nummers laatst en voorlaatst tegen elkaar speelden. Een spion was naar die wedstrijd gestuurd om een oogje te houden op de diverse scenario's.

A2 was niet compleet. Joel de Vries en Gijs IJzermans waren verhinderd. Eric Roosendaal en Waldemar Moes namen hun plekken aan de borden twee en drie in. De wedstrijd kwam vrij traag op gang, vooral doordat nogal wat spelers de opening beroerd speelden en vervolgens eindeloos gingen piekeren. Na een paar uur waren al vier spelers in de buurt van de tien minuten bedenktijd terwijl ze nog lang geen 20 zetten gedaan hadden. Catastrofes konden dus niet uitblijven. De eerste ramp voltrok zich bij Onno Elgersma. Na de opening leken al zijn stukken elkaar in de weg te staan. In een poging een redelijke zet te vinden ging Onno ook nog eens door zijn vlag. Daniel Kutchoukov had na de opening ook weinig om zich over te verheugen. Verbrokkelde pionnenstructuur, koning in het midden en hoge tijdnood. Dat kon niet goed gaan en dat ging het ook niet. Paul-Peter Theulings zat niet krap in zijn tijd maar wel in ruimte - zijn stukken konden amper bewegen. Wit zette simpel twee torens op de halfopen g-lijn en bulldozerde dwars door de zwarte stand heen. Bij Eric mislukte de opening totaal. Hij besloot de zaak af te kopen via een grootscheepse ruil met pionverlies en ontsnapte naar een eindspel met ongelijke lopers - een benauwde remise. Alleen Matthew wist voorlopig de score een beter aanzien te geven. Zwart miste een zetje en Matthew drukte ogenblikkelijk door naar het volle punt.

Daarmee had Dubbelschaak 3½ punt verzameld. Toen kwam de tijding dat de andere degradatiematch een klinkende 6-2 was geworden voor de nummer voorlaatst, zodat de Brabanders moesten winnen om er niet uit te vliegen. Dat leek goed te komen voor ze want Esther de Kleuver was in enorme problemen geraakt. Haar dame stond ver van huis op a6 terwijl zwart met man en macht aanviel op de koningsvleugel. Esther liet koeltjes een toren instaan om toch nog enig spel over te houden - en werd beloond toen zwart in tijdnood een schaakje overzag en de toren weer inleverde. Hoofdschuddend besloot zwart tot eeuwig schaak. 4-2 en nog steeds was de thuisploeg niet veilig.

Dus moest er wat hen betreft nog een halfje gescoord worden - maar zowel Waldemar als Jeroen Schoonackers stonden beter. De thuisploeg liep handenwringend rond, want waar moest die verlossende remise vandaan komen? Waldemar kwam in tijdnood - de tegenstander bood dus gretig remise aan maar Waldemar speelde keihard door. Even later zat Jeroen ook in tijdnood - ook hier bood wit remise aan en ditmaal mocht de thuisploeg een collectieve zucht van verlichting slaken. Jeroen vertrouwde de zaak niet langer en nam het aan. Het cruciale halfje was daarmee eindelijk binnen voor Dubbelschaak. Het bleef er ook bij, want Waldemar schoof een toreneindspel keurig uit en bekroonde zijn invalbeurt met een vol punt.

Een nipte nederlaag tegen een tegenstander die, over de gehele linie gezien, gewoon een stukje sterker was dan A2.

A3 wordt kampioen (20-4-2018)

A3 wint overtuigend en is effectief kampioen

De wedstrijd die het zou moeten doen voor A3 ging tegen Oosten/Toren, dat nog hard zou moeten werken om degradatie te ontlopen. Een winst zou vrijwel zeker genoeg zijn voor de titel.

Er was een vroege hobbel op het parcours van A3, Wim Moene wilde teveel op de koningsvleugel en toen dat doodliep was het ook meteen 0-1. Joran Donkers had een vrij vlakke opening - alle lichte stukken werden geruild en het eindspel met zware stukken was gewoon remise. Toen kwam onze topscorer in actie: Jan Helsloot toverde in amper tien zetten een koningsaanval uit zijn hoge hoed. Na amper 16 zetten kwam een hard dame-offer. Nou ja, offer, als wit de dame nam ging hij mat in één. En anders? Dan ook, eigenlijk. Wit gaf dus maar op - de stand was weer gelijk en A3 keek niet meer om.

Eric Roosendaal had zware druk gekregen vanuit de opening. Twee lichte stukken van zwart stonden effectief opgesloten - het mocht dus geen verrassing heten dat zwart ergens een stuk kwijtraakte. En toen nog een tweede ook. Waarna het ook nog mat liep. Nico Louter had al snel een tweetal sterke centrumpionnen op het bord - en de d-pion was nog vrij ook. Wit stond niet best, kwam ook nog in tijdnood en werd gedwongen een stuk te geven. Weer een punt. Henk Boot had het een stuk lastiger. Toch hield hij ergens een kwaliteit over. Toen een eindspel ontstond was het niet moeilijk meer. Daarmee was de zege en de promotie binnen.

Dus kon Olav Lucas met een gerust hart remise geven. Daar was wel een flinke strijd aan vooraf gegaan - eerst won Olav twee stukken voor een toren. Daarna ging er weer een stuk af voor een paar pionnen. Toen offerde zwart nog maar eens de kwaliteit. De totale balans wees een pluspion voor Olav aan, maar de winst was problematisch, dus de remise was niet verkeerd. Zo bleef alleen Renzo Finkenflugel over. Een wat dichtgeschoven stand - maar Renso had breekkansen. Zwart mopperde na afloop dat hij te passief had gespeeld. Nu kwam de doorbraak met initiatief tot stand, zodat Renzo ook nog eens won.

Totaal dus een forse 6-2 overwinning. De voorsprong op Almere 2 bedraagt twee matchpunten en zeven bordpunten. Theoretisch kan Almere ons dus nog inhalen, maar praktisch gesproken niet. A3 dus kampioen - en terug naar de 3e klasse KNSB!

A5 verliest match en kampioenschap (12-4-2018)

A5 struikelt over laatste horde (door Wilco Dado)

In de laatste wedstrijd moest Zukertort 5, ongeslagen, en koploper in de viertallen-competitie, tegen Volewijckers 3, het team dat vorig jaar weliswaar de competitie wist te winnen, maar dit jaar alle wedstrijden verloor en op de laatste plaats stond. Appeltje eitje, toch?

Na een half uur spelen stond Peter Waaning al een stuk achter. Hij verloor alle concentratie, verloor nog een stuk en ook nog een toren en besloot toen de hand van de tegenstander te schudden. 1-0 voor de Volewijckers. Wilco Dado, bord 1, miste de focus en speelde op de automatische piloot, die echter net als een Tesla nog wat updates behoeft, want erg goed ging het niet. Al op de elfde zet had Wilco's tegenstander een stuk kunnen winnen, maar hij zag het niet. Veel hielp het niet. Wilco dacht een paar zetten later een pion te kunnen winnen, maar berekende de ruil verkeerd en verloor een stuk. Koppig bleef hij doorspelen tot er twee koningen en een vrijpion - voor zijn tegenstander, helaas - op het bord stonden. Toen pas gaf hij op; 2-0 voor de Volewijckers.

Timothy van Hijfte speelde een solide partij en won eenvoudig: 2-1. Danny Kool had op dat moment een gelijke stand bereikt, waarop zijn tegenstander, niet onbegrijpelijk, remise aanbod. Of Danny dat remise-aanbod gehoord heeft weten we niet. Hij reageerde in ieder geval niet en speelde door. Danny kreeg een paar mooie kansen die hij echter niet wist te verzilveren. Het werd uiteindelijk toch remise. Eindstand: 2½-1½ voor de Volewijckers, het enige verlies dat Zukertort 5 dit seizoen heeft geleden.

En ENPS 7? Die zou toch makkelijk moeten kunnen winnen van Laurierboom Gambiet 2? Ehh... Die wedstrijd is niet doorgegaan! Laurierboom Gambiet 2 kwam slechts met één speler opdagen en er moet derhalve een nieuwe datum worden afgesproken. Toch verwacht ik dat ENPS 7 zal winnen en de viertallen-competitie zal winnen. Zukertort 5 had kampioen kunnen worden, maar liet het in de laatste ronde liggen.

A1 wint en speelt zich veilig (7-4-2018)

A1 toont eindelijk zijn kwaliteiten

A1 moest nu toch eindelijk eens flink van zich afbijten. Tegenstander was UVS, met een enkel matchpuntje extra vlak boven A1 bivakkerend. Uit A2 zou Matthew Tan invallen, maar toen die ziek werd kwam Paul Peter Theulings A1 versterken.

Teamleider Jelmer Sminia gaf een solide voorbeeld. Hij kreeg een van de sterkere tegenstanders. Die speelde de London-opening. Er werd wat geruild en toen was het niet veel meer - remise. En die remise was verantwoord want er waren enkele fraaie standen te bewonderen. Tjark Vos kreeg een pion cadeau. Stap 3, volgens de gulle gever. Het punt liet niet lang op zich wachten. Bij Florian wachtte wit af tot de overkant alles klaar had gezet voor een overval. Toen Florian het onweer liet losbarsten bleek de witte stelling zo lek als een mandje. Toen de witte dame ook nog werd weggespoeld gaf wit er de brui aan. Sybolt Strating zag dat alles goedkeurend aan en accepteerde ook een vredesaanbod, al bleek achteraf dat hij een goede kans had gemist. 3-1.

En dan was er nog een mooie stand bij Bram ter Schegget. Twee witte torens op de open e-lijn zetten zwart onder zware druk. Zwart gaf de dame voor die twee vreselijke torens, maar Bram had scherp gezien dat hij er even later nog een stuk bij won. De rest was techniek. En al 4-1.

Maar de rest was allemaal niet zo simpel. Sander Los stond heel goed maar gaf een stuk weg. Fitzgerald Krudde ruilde een sterke loper en won een pion - maar dat was erg dubieus - volgens hem zelf 'over het randje'. Stan van Gisbergen kwam twee pionnen achter, Paul Peter stond slecht en Colin Stolwijk had een pion gegeven voor initiatief dat er niet erg kwam.

Maar toen kwam de tijdnoodfase, en kwam er veel goed. Stan kreeg een pion cadeau en toen wit niet oplette ging er nog meer mis. Zwart won zelfs een stuk, zorgde er voor dat zijn laatste pion op het bord bleef en kon de 5-1 aantekenen. Fitzgerald had een loeisterke vrijpion die de witte toren hulpeloos maakte. Toen ging er een tweede pion rennen. Wit probeerde nog een creatieve pattruc, maar die vlieger ging niet op. Colin kon zijn stukken steeds beter kwijt en toen zwart optimistisch ten aanval ging won hij ook nog een stuk. En Sander bleek ondanks het stuk minder nog zo goed te staan (twee pionnen ter compensatie) dat wit niets beters zag dan een remise door zetherhaling. Alleen bij Paul Peter bleek er niets meer te redden.

Einduitslag een dikke 7½-2½ zege. A1 is daardoor wiskundig gezien nog net niet helemaal veilig maar praktisch gezien wel: twee matchpunten en zeven en een half bordpunt scheiden A1 van de rode lijn - die kloof zal in de laatste ronde niet meer gedicht worden.

A2 speelt gelijk tegen koploper (7-4-2018)

Verzwakt A2 blijft fraai overeind

Vooraf leek het plan logisch: A2 zou het enigszins tobbende A1 een handje helpen door Matthew Tan te laten invallen. Wat A2 was toch al veilig, en tegen koploper Spijkenisse zou het dan wel lastig worden maar ach. Maar ja, Matthew werd ziek, en dus moest Paul Peter het gat in A1 dan maar vullen. Toen was Joël ook nog onverwacht verhinderd - en toen had Laura ineens twee gaten te vullen. Eigenlijk drie, want Matthew moest natuurlijk ook nog vervangen worden, maar daarvoor was Renzo Finkenflugel al gevraagd. Eric Roosendaal werd gebeld, maar die had (zo bleek achteraf) zijn telefoon nog op stil staan vanwege de vorige avond, toen hij gewoon op de club was. Gelukkig kwam Jan Helsloot 'even kijken'. Voor hij het goed en wel wist zat hij al aan bord zes. Verder was er niemand meer te vinden, dus ging Laura zelf maar aan bord drie zitten. Dat bleek logischerwijs een te moeilijke klus. A2 dus op een vroege achterstand.

Maar verder ging het helemaal niet zo slecht. Renzo bijvoorbeeld kwam prima uit de opening en trok ten aanval. Een tijdelijk stukoffer volgde en er resteerde een eindspel met zware stukken. Daarin is activiteit cruciaal. Renzo kreeg zijn torens op de zevende rij en daartegen was geen kruid gewassen. En dus werd het snel 1-1.

De jeugd (lees: Onno Elgersma en Daniel Kutchoukov) zat aan de borden 7 en 8. Wat daar gebeurde tart elke beschrijving. Onno kreeg een aanval te verduren, maar wist die goed op te vangen. Er ontstond een rare stand met Onno's koning nog steeds op e8, maar redelijk beschermd door twee dubbelpionnen op zowel de d-lijn als de e-lijn. Wit viel de de dame aan en Onno viel prompt de witte dame aan. De witte stelling was in feite hopeloos, zo bleek later: de computer waardeerde de witte ruïne met min elf! Onno moest een zet doen: Th6-h8 was min elf. Onno deed Th7, en wit bleek ineens een dameoffer te hebben met direct mat tot gevolg. Een koude douche.

Als om dat onrecht te zetten gaf de tegenstander aan bord 8 het punt even later terug. Daniel was in grote problemen: kwaliteit achter, en ook nog maar 1 minuut op de klok voor een zet of zes. Zwart had nog een half uur, dacht soepel af te wikkelen, en zag over het hoofd dat een paard dat naar f5 springt zowel een koning op g7 als een toren op e3 aanvalt. Zo heb je een actieve toren en zo is-tie weg. Daniel schoof na zet zet 40 het eindspel koeltjes naar winst op de hoofdschuddende zwartspeler.

Hoe verging het invaller Jan inmiddels? Zwart offerde al meteen een stuk voor een stevige aanval. Voor Jan goed wakker was stond er al een zwarte loper op h2 en een zwart paard op g4. Mat leek aanstaande. Jan ging op zijn handen zitten, vond het smalle pad naar de veiligheid, waarna hij een paar pionnen overhield aan de transactie. Zwart offerde uit nood nog maar een paard, maar die noodsprong werd eenvoudig weerlegd.

Ondertussen ging het bij Jeroen Schoonackers allemaal minder voorspoedig. Volgens Jeroen ging bijna alles mis wat er mis kon gaan. Met wit stond hij al snel slecht. En Jeroen was nog wel jarig. Zwart wenste geen cadeautjes uit te delen en won rechtlijnig.

Bleven over: Esther de Kleuver (een iets minder staand vier-toreneindspel) en Gijs IJzermans. Gijs had een kwaliteit geofferd, met als achtergrondidee dat wit een loper had die zo slecht was dat die geen rol speelde. Dus kreeg Gijs inderdaad initiatief. Wit kon het allemaal niet bij elkaar houden en toen Gijs een toren terugwon was het direct uit.

Sombere gezichten zodoende bij Spijkenisse, want de kampioensdroom raakte snel uit zicht. Konden ze dan nog tenminste een matchpunt redden? Ja, zo bleek. Esther liet een zwarte toren op g4 verdwalen - ingeklemd tussen een witte pion op g3 en een zwarte op g5 kon het kasteel geen vin meer verroeren. Wit lokte eerst de dekking van pion h5 weg waarna de toren er af ging. 4-4.

Een gelijkspel dus, tegen de koploper (die daardoor ex-koploper werd). En dat alles zonder drie vaste krachten. Nee, het waren beslist niet de gasten die met de vrolijkste gezichten de speelzaal verlieten.

A5 wint en wordt koploper (23-3-2018)

A5 grijpt de eerste plaats in de viertallen-competitie... maar niet zonder geluk! (door Wilco Dado)

In de zesde en voorlaatste ronde van de SGA-Viertallencompetitie moest Zukertort 5, ongeslagen met vier overwinningen en een gelijkspel, het opnemen tegen de koploper ENPS 7, dat alle wedstrijden gewonnen had. Teamcaptain Wilco had gekozen voor een tactische opstelling, waarbij Danny Kool en Wilco Dado (normaal spelend aan de eerste twee borden), aan bord 3 en 4 zouden spelen en Timothy van Hijfte en Walther Kappelhof aan bord 1 en 2. Ervan uitgaande dat Danny en Wilco makkelijk zouden moeten kunnen winnen en dat Timothy en Walther, twee zeer gedegen spelers, toch minimaal één remise zouden moeten kunnen halen zou daarmee de overwinning en de eerste plaats binnen handbereik moeten zijn. Dat ging bijna fout.

Wilco kreeg met wit inderdaad al heel snel een goede stelling en krachtige aanval. Op de 24ste zet had hij al een pion op b7 en het leek slechts een kwestie van tijd voordat hij zou winnen. Op de 31ste zet speelde hij Da8+. Zwart speelde Kc7 en Wilco pakte een tweede dame om 32.b8D+ te spelen. Gelukkig voerde hij de zet niet uit - het zou tot verlies leiden. Hij dacht 40 minuten na over zijn volgende zet, speelde 32.Da4, wat ook volgens Fritz de beste zet was. Dame en een toren werden geruild en de stelling was weer in evenwicht. Zwart bood remise aan, hetgeen Wilco weigerde. Hij moest wel. Timothy stond slecht, Danny stond weliswaar een pion voor, maar de tegenstander was niet van plan het zonder strijd op te geven en had nog zeker kansen. Walther stond beter in een onduidelijke stelling. Wilco besloot door te spelen. Gelukkig voor Wilco koos zwart na een paar zwakke zetten van wit niet voor de beste voortzetting en dwong remise af door zetherhaling.

Vrij snel daarna moest Timothy opgeven. Wit had na de opening een sterke open c-lijn en kon zijn stukken naar voren dirigeren. Een wat ongelukkig paard op b7 was er mede debet aan de verdeidiging niet meer sluitend was. Wit won een handvol pionnen en het eindspel was daarna geen kunst meer. Danny won in het middenspel een pion en hield na een grootscheepse afruil een paardeindspel met pluspion over. Dat moet dan nog wel even nauwkeurig uitgespeeld worden. Danny was goed bij de les en dwong onder dreiging nog meer pionnen buit te maken paardruil af. Het pionneneindspel was simpel goed voor een vol punt. 1½-1½, de beslissing moest van Walther komen en dat zag er niet goed uit.

Walther had, om de stelling open te breken, een paard voor twee pionnen geofferd, maar dat gaf zijn tegenstander ook kansen. Maar dat was niet Walthers enige probleem. Het delibereren over het offer had hem veel tijd gekost. Toen de finale begon had Walther nog amper twee minuten en zijn tegenstander ruim twaalf. Met steeds meer toeschouwers om het bord koos Walther onverstoorbaar, en ogenschijnlijk niet gehinderd door tijdnood, steeds weer voor de beste zet. Zijn tegenstander was duidelijk minder op zijn gemak en verbruikte veel tijd. Uiteindelijk won Walther, met nog 59 seconden op zijn klok, op tijd. Hulde Walther! Wat een wedstrijd!

Zukertort won zodoende met 2½-1½ en staat nu eerste in de competitie. De laatste wedstrijd is op 11 april tegen de Volewijckers. Zukertort 5 heeft een goede kans om het kampioenschap te behalen!

A1 in zwaar weer na nieuwe nederlaag (10-3-2018)

A1 zwaar onderuit bij Paul Keres

Het zit A1 niet mee dit jaar. Tegenstander Paul Keres ook niet erg, overigens, want ook zij startten de match met 4 uit 6, maar na afloop van de wedstrijd konden de Utrechters in elk geval opgelucht huiswaarts keren met twee extra matchpunten in de rugzak.

De schade werd al vroeg opgelopen. Een mataanval van Christopher Brookes waarbij hij alles offerde liep verkeerd af toen er geen mat in bleek te zitten. Bram ter Schegget had uit slechte stelling kunnen ontsnappen via een studie-achtige truc - in plaats daarvan maakte een blunder aan alles een einde. Fitzgerald Krudde raakte in een slechter eindspel een stuk kwijt en invaller Waldemar Moes kon het ook niet bolwerken.

Tegenover al die Utrechte punten kon A1 slechts remises stellen. Een normale remise bij Jelmer Sminia, een plusremise voor Sybolt Strating en een keepremise bij Sander Los. Ook Florian Jacobs scoorde een halfje. Stan van Gisbergen had lang uitzicht op meer maar in het eindspel tructe de tegenstander zich nog net naar remise. Colin Stolwijk stond de hele partij minder tot zwart de boel forceerde en te ver ging. Maar geheel in de teneur van de wedstrijd wist Colin de gewonnen stand niet te winnen en ook dit werd remise.

Vier nederlagen, zes remises. Geen wedstrijd om met veel vreugde op terug te kijken. En met pas slechts vier matchpunten zal A1 de laatste twee ronden toch serieus moeten knokken om boven de rode lijn te blijven.

Verslag gebaseerd op het verslag op de website van Paul Keres.

A2 leidt zware nederlaag (10-3-2018)

Carnavalskrakers doen A2 weinig goed (door Dirk Goes)

In de aanloop naar de KNSB competitiewedstrijd DJC Stein 1 - Zukertort 2 ontving ik op 2 maart jl. een mailtje van teamleidster Laura Ratniece. Of ik wilde invallen ... Nu ben ik al een hele tijd met prepensioen, maar als je club een beroep op je doet kan ik slecht nee zeggen. Ik probeerde de boot nog even af te houden door te reageren met "Ik speel liever niet, maar als je niemand anders kunt vinden doe ik het wel", maar een paar dagen later lag er weer een mailtje van Laura in mijn mailbox: "We hebben je nodig!" Vooruit dan maar, zo haal ik mijn contributie er nog een beetje uit ...

Onze tegenstanders bleken net als wij te zijn gehuisvest in een fraai zalencentrum. De speelzaal was niet al te uitbundig van omvang, maar voor acht borden was het prima te doen. Vanaf de eerste verdieping hadden we een fraai uitzicht op de belendende sporthal, waar diverse jeugdhandbalwedstrijden werden afgewerkt, dat gaf wat afleiding tussen de zetten door. Ik had nog nooit een handbalwedstrijd bijgewoond, en het was opvallend hoe handtastelijk de spelers waren. Bij voetbal krijg je daar al snel een gele kaart voor, en bij schaken is het helemáál not done, maar bij handbal schijnt elkaar vasthouden heel normaal te zijn. Gewelddadige sport, maar, toegegeven, spectaculair om te zien.

Aardig was ook een oude jukebox, die net buiten de speelzaal was neergezet. Het bracht zoete herinneringen aan vroeger, toen alles beter was, naar boven. Nummers van Queen en ABBA, maar ook 'Oh, Pretty Woman' van Roy Orbison, alsmede enkele Nederlandse meezingers met tamelijk bedenkelijke titels als 'In het bos daar zijn de jagers' van ene Marietje (nooit van gehoord), 'Kom eens hier lekker dier' van de Marlets (hmm, geen idee)(Noot redactie: schijnbaar een jaren-tachtig-groep uit Belgisch Limburg) en als absoluut dieptepunt Sjakie Schrams carnavalskraker 'Tante Mien, mag ik je poesje even z...'. O tempora, o mores, maar er zal wel weer een markt voor zijn ...

Om 13:00 uur begon de wedstrijd, en we togen aan het werk. De start was ronduit voortreffelijk. Onno Elgersma leek een stuk te verliezen, maar hij bleek dieper te hebben gerekend en hij kwam met kwaliteitswinst uit de verwikkelingen. Vervolgens simpel uitgeschoven, mooi! Zouden we de wedstrijd gaan winnen? Helaas, het werd al snel duidelijk dat dat niet ging gebeuren. Overal bedenkelijke stellingen, zover het oog reikte. Esther de Kleuver voegde nog een half punt toe aan het teamtotaal, maar de rest ging hard onderuit: 6½-1½ voor Stein.

Gelukkig zijn er geen degradatiezorgen.

A4 verliest en degradeert (8-3-2018)

A4 is een ronde voor het einde gedegradeerd (door Michiel Harmsen)

Harold de Boer - Paul Scheermeijer A4 zette de definitieve stap richting degradatie dankzij een geflatteerd verlies tegen Amsterdam West 2. A4 stond al onderaan in de promotieklasse en moest hoognodig winnen om nog enige kans te hebben degradatie te ontlopen. Dat mocht niet zo zijn. Harold de Boer had vooruitgespeeld. De tegenstander had eeuwig schaak in handen, (Dd5+) maar speelde in nevenstaande stelling ...e4?? waarna Harold reageerde met Dg8+ en de stukken weer in het doosje konden.

Ondanks dit gelukje verloor A4 uiteindelijk nog. Lange tijd heeft er meer in gezeten en velen hebben goede kansen gehad. Michel Hoetmer speelde een puike partij maar maakte op een beslissend moment een fout waardoor de koningsaanval doorsloeg. Invaller Timothy van Hijfte speelde op bord 8 ook een goede partij en stond lange tijd zeker niet slechter, maar gaf opeens een stuk weg. Hugo Luirink voelde zich niet helemaal topfit en speelde een snelle remise. Waldemar Moes had lange tijd druk in een toreneindspel met een betere pionnenstructuur maar kwam er niet doorheen, zodat uiteindelijk twee koningen overbleven.

John Spinhoven speelde op eigen verzoek op bord 2 en trof daar de speler met de hoogste rating: Tobi Kooiman. Na een moeizame opening kwam hij in het middenspel goed terug. Het eindspel met een pion meer voor Tobi was waarschijnlijk remise, maar helaas maakte ook John een fout. Gezien de stand op de borden van John en Ridens besloot Michiel Harmen remise door eeuwig schaak uit de weg te gaan en af te wikkelen naar een toreneindspel. Prompt speelde zijn tegenstander een mindere zet en liet een afwikkeling naar een gewonnen pionneneindspel toe. Ridens Bolhuis was weer als laatste bezig en had een kwaliteit meer. Maar de stelling was wel behoorlijk chaotisch. In tijdnood liet Ridens zich het kaas van het brood eten. Daarmee verloren wij met 5-3 en is de degradatie een feit.

Achteraf bezien hebben veel spelers beneden hun kunnen gespeeld en is deze degradatie daarom wel verdiend. Net zoals in deze wedstrijd werden veel halfjes en hele punten verspeeld in de latere uren. Wij mogen ons dus gaan opmaken voor een verblijf in de eerste klasse van de SGA. Of zou door de herziening van de regionale en landelijke competitie deze degradatie vervallen? We gaan het zien.

A3 wint ruim bij Caissa (6-3-2018)

A3 nog steeds op koers voor promotie

Als A3 nog een paar maal zou winnen zou promotie vrijwel zeker zijn, zo verzekerde teamleider Nico ons. En een zege bij Caissa 5 zou bijzonder goed passen in dat strijdplan. Zoveel vertrouwen had Nico zelfs in de goede afloop dat hij met vakantie ging en zijn vaste deputy Michiel Harmsen inzette als vervanger. Die dat overigens met verve deed.

Caissa 5 is een team dat best sterk kan opkomen, omdat ze drie erg sterke spelers kunnen opstellen. Maar van die drie schijnt er eentje zeer uit vorm en de andere wilde niet spelen, waarmee het team flink aan kracht inboette. A3 dus zonder meer favoriet. En zoals dat dan gaat: de wedstrijd is lange tijd heel spannend, tot er in het laatste uur koppen gaan rollen, en de missers vallen dan vaker aan de kant van de underdogs. Zo ging het grotendeels ook deze avond: bij de eindafrekening bleek de Zukertorter vijf maal aan het langste eind te hebben getrokken, terwijl slechts Caissa slechts een enkel winstpunt mocht begroeten.

Niet alle partijen werden in het laatste uur beslist. De wedstrijd was amper een uur oud toen zwart even niet oplette en Jan Helsloot tot een daverende Pxd5! verleidde. Als zwart niet pakte verloor hij een dame, als hij wel pakte verloor hij een kwaliteit en twee pionnen. Zwart koos het laatste en modderde nog een zetje of 15 door voor hij er genoeg van had.

A3 had overigens bijna op achterstand gestaan na een uur, want Joran Donkers bleek een pagina in zijn agenda te missen (of zoiets) na een bel-actie en fietsrace tegen de klok kwam Joran om 20:56 het lokaal binnengerend. De opening verliep vlot en redelijk, daarna ging er toch ergens een kwaliteit de mist in. En zwart won dus. Zou je denken. Vooral als je de stelling vlak voor het einde zag, van paard en drie pionnen tegen toren en drie pionnen. En helemaal als je op de klok zag dat Joran nog 30 seconden had en zwart nog 30 minuten. Maar zwart had een koning op e6, en nam gretig met de toren een ongedekte pion: Txh3?? Waarna Joran zijn ogen uitwreef en Pd5-f4+ speelde. Toren weg, partij weg, alles weg. Zwart kon zelfs niet eens meer remise maken. Als het op een avond zo meezit dan kan er natuurlijk weinig fout gaan.

Ook opmerkelijk was het potje van Mchiel. Michiel speelde Frans (uiteraard), kwam in de problemen (ook bijna uiteraard), kon tactisch toeslaan en een kwaliteit winnen, maar ja, die hobbeltjes... Toen won wit een kwaliteit, kwam Michiel ook nog in vliegende tijdnood, maar wist hij ineens wel met twee vrijpionnen naar voren te stormen waarna wit bezweek aan de zwarte vloed aan stukken die de dijken overspoelde. Een fraai stukje keep- en counterwerk.

Daarbij vergeleken waren de overwinningen van Marcel Laarhoven en Wim Moene vrij tam. Wim had een drukstelling, kreeg een eindspel van zeer actief paard tegen een hopeloos slechte loper en won twee pionnen. Marcel had een overwicht vanuit de opening en wist dat langzaam uit te bouwen. Toen die twee winstpunten binnenliepen was het al 5-0.

Daarbij bleef het min of meer. Henk Boot had een goede stelling, maar toen teveel van zijn goede stukken werden geruild hield hij de slechte over en bleef hij met de brokken achter. Renzo Finkenflugel had een redelijk gelijkopgaande partij, al miste hij nog ergens een kans vlak voor het remise-einde. Eric Roosendaal tenslotte had zwart tegen ons ex-lid Bart Stam. Na een gelijkopgaand potje kwam er een slecht eindspel uit dat wit waarschijnlijk had kunnen winnen. Hij koos echter een verkeerd plan, waarna de zaak remise had moeten worden. Wit bood die remise ook aan, en Eric, die al een uur aan het keepen was en nog amper een minuut op de klok had, nam het aan. Waarna bleek dat de laatste witte zet een bok was geweest. In de slotstelling stond Eric als bij toverslag ineens totaal gewonnen. Maar ach, gezien de stand maakte het niet veel uit.

Een sterke 6-2 dus, en de promotie lijkt daarmee binnen handbereik.

SGA-cupteam uitgeschakeld (23-2-2018)

Zukertort opnieuw hard onderuit tegen ENPS

Drie weken na de ontluisterende competitienederlaag tegen ENPS in de Promotieklasse mocht het SGA-cup team proberen het blazoen weer wat op te poetsen tegen opnieuw ENPS. De laatste jaren zijn Zukertort en ENPS de toonaangevende teams in de promotieklasse van de SGA en dat is ook duidelijk te zien in de uitslagen van de SGA-cup van de laatste jaren. De laatste zes edities won ENPS vier keer en Zukertort twee keer de SGA-cup, en bijna elk jaar werden de degens gekruist, soms in de finale, soms in de rondes ervoor. Meestal kwam ENPS als winnaar tevoorschijn. Dit jaar alweer een cupfight tegen de mannen uit de Pijp, al is het jammer dat de wedstrijd al in de kwartfinale geloot was.

Net als in de competitiewedstrijd trad ENPS op volle oorlogssterkte aan, dus met Aran Köhler, Tom Bottema, Francisco Hernández Iglesias en Peter Hoekstra. Aan onze kant was Wim verhinderd (altijd op dreef tegen ENPS, vooral tegen Tom Bottema), dus moesten Joran, Henk, Jan en Marcel de klus zien te klaren. De openingsfase was duidelijk voor ENPS: Henk vergaloppeerde zich snel, verwisselde een paar zetten en leverde direct een pion in. Marcel liet zich een beetje imponeren door een Siciliaan met een snelle f2-f4-f5 en miste een of twee betere voorzettingen om vervolgens snel in de verdrukking te komen. Een lichtpuntje was de stelling van Jan die tegen Tom Bottema met nauwkeurig spel duidelijk wat prettiger stond.

De eerste uitslag werd echter genoteerd bij Joran, die met Aran de punten deelde. In de lange afwikkeling offerde Joran een kwal voor voldoende initiatief, maar meer dan een puntendeling zat er niet in. Op zich zonde, want vóór die afwikkeling zag de stelling er wat prettiger uit en had hij een en ander. wellicht nog wat kunnen voorbereiden. In het vervolg van de avond ging het echter toch regelmatig bergafwaarts. Ongetwijfeld hebben Henk en Marcel het ergens nog wat beter kunnen doen, maar op de twee nullen was uiteindelijk niet zoveel aan te merken. Hiermee was de stand ½-2½ en was de wedstrijd al beslist. Tot overmaat van ramp verdedigde Tom zich tegen Jan dusdanig creatief dat ook die partij uiteindelijk de pottenbak in ging. Enigszins geflatteerd maar niet onterecht afgedroogd ½-3½

We kunnen ons weer helemaal op de competitie richten.

Eric Roosendaal sportvrijwilliger 2017 (februari 2018)

Eric Roosendaal tweemaal sportvrijwiliiger van het jaar (door Michiel Harmsen)

Eric Roosendaal is maar liefst twee keer verkozen tot vrijwilliger van het jaar 2017!

Op vrijdag 2 februari kreeg hij een oorkonde en een bos bloemen van Jan Stomphorst van de KNSB omdat hij was verkozen tot vrijwilliger van het jaar 2017 door de KNSB. Eén week later werd op het Amstelveens Sportgala bekend dat hij ook aldus was verkozen door het Sportbedrijf Amstelveen. Hij was hier aanwezig, vergezeld door vriendin Marlies en clubgenoten Henk Boot, Wilco Dado en Jan Helsloot. Op onderstaande foto van het Sportbedrijf Amstelveen zie je Eric met cadeaubon, trofee en bloemen.

Eric Roosendaal sportvrijwilliger Amstelveen 2017

Ik mopper soms dat het zo moeilijk is om vrijwilligers te vinden voor bepaalde taken. Dat is een algemeen probleem in deze tijden waarin mensen het steeds drukker hebben. Maar dat doet geen recht aan de vrijwilligers die we wél hebben en die ongelooflijk veel doen. Dat zijn er meer dan Eric alleen. Toch vond ik de keuze om Eric te nomineren gerechtvaardigd. Henk en ik hebben Eric daarom genomineerd voor beide prijzen. Ik resumeer uit onze voordracht kort de hoofdpunten:
Eric heeft de afgelopen 41 jaar eigenlijk altijd wel twee of meer zwaardere bestuursfuncties bekleed, waarnaast hij ook nog vele lichtere functies bekleedde, zoals teamleider, lid van Beroepscommissies en arbiter bij diverse toernooien. ... De uitoefening van zijn vrijwilligerswerk is te typeren als met een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel, gedegen, proactief, bescheiden en met kennis van zaken. ... De aanmelding van Eric voor Vrijwilliger van het jaar 2017 is niet alleen gericht op zijn bijdrage in 2017, maar op zijn bijdrages aan de schaaksport op vele plaatsen, zowel gemeentelijk, regionaal als nationaal, gedurende de afgelopen 41 jaar.

Dat hij ook door beide organisaties is verkozen tot vrijwilliger van het jaar zegt mijns inziens genoeg. Ik dank de KNSB en het Sportbedrijf Amstelveen voor het beschikbaar stellen van deze prijzen. Want waar zouden we zijn zonder vrijwilligers?

Eric Roosendaal en Jan Stomphorst

A5 wint opnieuw (21-2-2018)

Het vijfde is nog ongeslagen! (door Wilco Dado)

A5 ging op bezoek bij De Raadsheer en wist ook daar de matchpunten buit te maken. Peter Waaning opende de score voor Zukertort. Hij stond goed, won op de 23e zet een kwaliteit (het had zelfs een toren kunnen zijn als hij niet iets over het hoofd had gezien) en haalde gemakkelijk de buit binnen. Met 4 uit 5 is Peter topscorer in de SGA Viertallen competitie.

Invaller Evert Jan Karman op bord 3 volgde snel. Een betere stelling en twee pionnen voorsprong was voldoende voor Evert Jan. Wilco Dado speelde op bord 1 de kortste partij in zetten, maar niet in tijd! Wilco, met wit, speelde het Morra-gambiet. De eerste 16 zetten kwamen in minder dan een half uur op het bord, maar daarna ging het een stuk langzamer. Uitschieter was zwarts 22e zet waar zwart 40 minuten over nadacht. Na het karakteristieke pionoffer op de derde zet volgde nog een paardoffer (op d5, thematisch in het Morra-gambiet), wat terecht geweigerd werd, een loperoffer (wat zwart ook had moeten weigeren) en op de 23e zet nog een pionoffer. Het resultaat? Zwart stond verloren. Na wits 26e zet gaf zwart op. Hij zou minimaal een toren achterkomen. Zukertort leidde nu met 3-0.

Danny Kool had op bord 2 gemakkelijk het remise-aanbod van zijn tegenstander kunnen aannemen, het team had al gewonnen en de stelling was moeilijk. Materieel gelijk, maar Danny had wel het loperpaar en een iets betere stelling. Voldoende voor winst? Onduidelijk. Maar Danny ging door. Hij wilde winnen. Tegen middernacht sloot Danny, met zwart, het witte paard keurig op (wit paard op f8 en een zwarte loper op f5; het witte paard is gevangen) en kon hij rustig met zijn pionnen naar voren gaan. Wit kon het niet meer aanzien en gaf op. 4-0 voor Zukertort.

Ondanks deze zeer fraaie uitslagen (vier maal winst en een gelijk spel) staan we niet bovenaan in de competitie. Zukertort staat tweede, achter ENPS 7. Maar ENPS 7 is de tegenstander in de volgende ronde, 23 maart thuis. Dat wordt de cruciale wedstrijd. We zijn er klaar voor!

Uit de Keizer-competitie (2-2-2018)

Zinderende partij tegen Edwin eindigt toch weer in remise (door Evert Jan Karman)

Recentelijk speelde ik een partij tegen Edwin. Ik was ervan overtuigd dat ik zou winnen, maar liep ergens tegen een spelregelkwestie aan. Remise tegen Edwin, het blijft onontkoombaar.
A4 verder in de problemen (9-2-2018)

A4 vrijwel reddeloos na nieuwe nederlaag

Na een handvol nederlagen en de enkele winst tegen, paradoxaal genoeg, koploper ENPS, was de situatie helder. De wedstrijd tegen het onderaanstaande Oosten/Toren moest gewonnen worden. Bij een nederlaag zou A4 op 2 uit 6 komen - met nog een vrije ronde te gaan zou het puntentotaal maximaal tot zes kunnen worden opgekrikt, en dat zou vermoedelijk niet genoeg zijn om drie teams voor te blijven (de onderste drie degraderen).

De goede voornemens werden echter akelig vlug de grond in geboord. Waldemar Moes speelde vooruit en verloor. Een slecht voorteken. Hugo Luirink had niet bepaald zijn dag en verloor binnen 15 zetten. En de altijd zo betrouwbare Olav Lucas zat ook al voor tienen aan de bar - zonder de behoefte om nog iets over de partij te willen zeggen. Wedstrijd nog maar amper goed op gang en het is al 0-3.

De hoop flakkerde nog even op toen er dan toch eindelijk gescoord werd. Een goeie winstpartij van Ridens Bolhuis, een stukwinst en afwikkeling naar een gewonnen eindspel voor Michel Hoetmer. Stond John Spinhoven goed? Dan was er nog een wonder mogelijk. John stond misschien wel goed maar deed het niet goed. Hij gaf een toren prijs voor een aanval die niet doorsloeg. Dus 2-4. Michiel Harmsen maakte het toch nog even spannend. Nadat hij zo maar een pion weggaf in de opening bleek zijn motto 'dan maar alles op de koningsaanval' vrucht te dragen. U kunt de partij hiernaast naspelen. Maar matchpunten bracht het niet op, want bij Harold de Boer was de stelling totaal gelijk, en die remise was voor A4 niet genoeg.

Alweer een nederlaag dus, en daarmee lijkt het lot van A4 vrijwel bezegeld.

KNSB-Bekerteam uitgeschakeld (9-2-2018)

LSG duidelijk te sterk voor Zukertort

Het was op papier een zeer zware klus - en het bleek te zwaar. Wellicht had Amstelveen nog een kans gehad als het in zijn ultra-sterkste opstelling had kunnen opkomen. Maar Jorge Ferreira was verhinderd en Matthew Tan werd precies die avond 30 jaar en mocht natuurlijk niet ontbreken op zijn eigen surprise party.

Dus werd gespeeld met Sybolt Strating, Florian Jacobs, Tjark Vos en Paul-Peter Theulings. Een sterk en solide team, dat wel, maar toch lang niet zo sterk als LSG, dat aan elk bord bijna 200 ratingpunten extra ter tafel bracht. Zoiets levert meestal ook wel extra bordpunten op en dat gebeurde ook hier.

Florian had zwart aan bord 2 en boog niet - een goede remise. Toen waren de overige drie borden echter al in moeilijkheden. Sybolt kwam nog wel goed uit de opening maar daarna deed zijn tegenstander gewoon erg sterke zetten en ging er met de winst vandoor. Paul-Peter raakte een vrije a-pion achter, dat bleek niet te houden. Tjark leek ook slecht te staan maar wist uiteindelijk toch nog remise te maken. Desalniettemin gewoon een verdiende 3-1 voor LSG.

Zukertort Amstelveen2223LSG23971-3
Sybolt Strating2297Arthur Pijpers24480-1
Florian Jacobs2239Jan-Willem de Jong2436½-½
Tjark Vos2235Michiel Bosman2386½-½
Paul-Peter Theulings2121Eelke Wiersma23190-1
A1 opnieuw onderuit (3-2-2018)

Zukertort Amstelveen 1 draagt bij aan Roosendaalse carnavalstemming (door Florian Jacobs)

Roosendaal, tegen de klok van twaalf uur, zaterdagmorgen 3 februari. Locatie: Black Horse, een plek die op de tent van Arthur Weasley lijkt: van buiten een tamelijk groezelig geval, van binnen een flink uit de kluiten gewassen zalencomplex. Zaal 1: een carnavalsbeurs, vol met vrolijke prullaria en kleurrijk uitgedost volk. Zaal 2: een grote ruimte vol met lange tafels, waarop schaakborden zo ver het oog reikt. Aan de muren allerlei carnavalsmaskers en exclamerende leuzen, de lampen behangen met ballonnen. Overal het geluid van sympathieke Brabanders. We concentreren ons evenwel op tien Amstelveners, allemaal keurig op tijd, die wat onwennig om zich heen kijken. Spelen in een zaal als een carnavalsmuseum: je maakt wat mee in de KNSB.

Dit was een ronde om toe te slaan, zo wisten we van tevoren. Een blik op de opstellingen leerde ons dat De Pion, de plaatselijke schaakclub, verzwakt was komen opdagen - ons eerste was daarentegen bijna op volle oorlogssterkte. Alleen Bram ter Schegget (a.k.a. 'Bobo The Rock') was verhinderd; hij werd vervangen door een andere schier onpasseerbare wachter: Ridens Bolhuis. De wedstrijdleider sprak enkele montere woorden over doodgaan en roken en we gingen strijdlustig van start.

Het begin was nog zo rooskleurig. Colin Stolwijk kreeg op bord 7 een grote ontwikkelingsvoorsprong in de schoot geworpen en hij verorberde al snel met een fraaie combinatie een stuk. Op bord 9 had Florian Jacobs intussen een zo mogelijk nog grotere ontwikkelingsvoorsprong; de contouren van een overrompelende aanval werden al zichtbaar. En op bord 6 had Christopher Brookes met zwart niets te klagen in een Siciliaans middenspel. Toen daar de handen dan ook snel werden geschud dacht de rest van het team dat hier tot een snelle remise was besloten. Christopher had echter een toren weggegeven. Oeps. 1-0 voor De Pion.

David du Pont - Sander Los Florian Jacobs - Pim Eerens

Het begin was nog steeds rooskleurig. Colin verzilverde zijn plusstuk vlotjes: 1-1. Op de onderste twee borden richtte Amstelveen een waar slagveld aan. Neem Sander Los op bord 10. Hij stak in het linkerdiagram een niets ontziende lont in het kruidvat:
21... Pf3+ (Boem!) 22. gxf3 exf3 23. Ld3 Dg5+ (Schaak!) 24. Kf1 Txe3 (Knal!) 25. fxe3 Dxe3 (Vlam!) 26. Lxf5 (gulzig en sympathiek) De2+ 27. Kg1 Dg2# (smeulend reikte de overwonnen monarch de razende furie zijn bleek bibberende hand)

2-1 dus. Of liever gezegd 3-1. Het rechterdiagram is de slotstelling bij Florian.

Tot zover het winnende nieuws, waarde lezers. Stan van Gisbergen speelde op bord 3 een partij uit meerdere stukken. Zo gaf hij er bijvoorbeeld eentje weg, maar won er ook een en vond hij in grote tijdnood een desperado, enfin, dit alles heeft schrijver dezes ook maar van horen zeggen, het resultaat was hoe dan ook een zwaarbevochten remise. 3½-1½. Ridens Bolhuis had op bord 8 een stelling als een huis opgebouwd, tot de witspeler de steunmuur in het centrum woest opblies met een stukoffer. Ridens wist de invasie vervolgens niet te weerstaan. 3½-2½. Sybolt Strating zette zijn witpartij op bord 5 kalm op, miste wat kleinigheden, rommelde wat aan, wist zelfs een slechte stelling te bereiken en kwam goed weg met een zetherhaling. 4-3.

Schenkt u zich een goed glas in, lieve lezer, dit verslag eindigt immers in mineur. Fitzgerald Krudde speelde met wit aan bord 1. Nu verliest Fitz zelden en nog minder met wit en dan alleen van grootmeesters. Teamcaptain Jelmer Sminia keek dan ook amper naar die partij: met Fitz weet je dat je goed zit. Solide, schuiven, peuteren en zowaar nog vaak de partij winnend afsluiten ook. Zo niet vandaag. Vandaag begon Fitzgerald weliswaar solide met een dubbel fianchetto en schoof hij zich zowaar al peuterend naar een prettige stelling. Daar aangekomen sloeg hij een remiseaanbod af, so far so good, en produceerde hij drie grafzetten. Echt waar! De capitulatie was vervolgens niet veraf. Ai! Ai ai ai! Nee! Nee nee nee!

4-4. Tjark Vos kreeg op bord 4 weliswaar snel goed spel aan de zwarte kant van een Nimzo, maar dat werd nooit echt beter goed. Ongelijke lopers leidden tot een stelling waarover we zelfs in de trein terug nog geen consensus over de evaluatie konden bereiken. Alle zware stukken gingen er ergens af en dan is er zoals zo vaak niet veel meer te beleven met ongelijke lopers. 4½-4½.

Resteert onze Jelmer. Aan bord 2 met zwart. Het begon als een spannende Fransoos en het werd een spannend eindspel. Jelmer gaf een pion, bereikte een eindspel met ongelijke lopers en daarin viel helaas nog wel wat te beleven. Er was immers ook een wit paard. Een gulzig wit paard. Jelmer bleef lang en stug verdedigen, maar werd uiteindelijk kaal gevreten. De slotstelling, van die partij en van de gehele match en van de stemming van ons eerste, was (ongeveer) aldus:

Mark Smits - Jelmer Sminia

4½-5½.

Dan knap je zelfs van een gezellig gezamenlijk diner in een carnavalsmuseum niet op.

A2 wint van PION Groesbeek (3-2-2018)

A2 wint in Groesbeek

Winnen met wit, remise met zwart. Een geheid recept voor succes in een temwedstrijd. A2 deed het bijna precies omgekeerd tegen PION en voerde deze paradoxale strategie bijna tot in de perfectie uit. Zes maal kwam de gewenste uitslag op het bord en slechts tweemaal een halfje minder. Goede rekenaars komen dan uit op een 5-3 zege.

De remise-makende witspelers waren Paul-Peter Theulings (zetherhaling), Esther de Kleuver (normale remise) en Matthew Tan. Matthew kon zijn derde decennium niet afsluiten met een winstpartij - de zwartspeler speelde zeer actief en Matthew moest remise maken om erger te voorkomen. De vierde partij met wit ging verloren. Onno Elgersma stond al moeilijk toen hij door zijn vlag ging.

De zwartspelers scoorden alsof het een lieve lust was, met wat dank aan de tegenstanders. Gijs IJzermans en Joël de Vries mochten beiden dankbaar een stuk in ontvangst nemen. Bij Jeroen Schoonackers bleef de gift beperkt tot een pion maar ook dat was goed voor een punt. Daniel Kutchoukov had daar nog een vierde zwart winstpunt aan kunnen toevoegen, maar miste in tijdnood de winst. Hij probeerde vervolgens tot ruim boven zet 100 de winst alsnog te vinden maar moest tenslotte met remise genoegen nemen.

A3 verliest topper van ENPS (2-2-2018)

A3 krijgt klop van ENPS

Natuurlijk had A3 het allemaal aan zichzelf te wijten en had er meer ingezeten en al dat soort dingen, maar de waarheid gebiedt te zeggen dat ENPS gewoon verdiend won door de kansen te pakken waar die kwamen terwijl A3 dat naliet.

De topper in de promotieklasse werd met spanning tegemoet gezien. Bij winst was A3 al bijna zeker van het kampioenschap, een gelijkspel zou ook prima zijn. Daarvan was ENPS zich ook bewust, en ze kwamen dan ook met een team dat een klasse beter was dan bij het bezoek aan A4 een maand of wat geleden. Zo nam supersub Bottema bord 4 voor zijn rekening, en ook twee andere spelers die ontbraken tegen A4 namen plaats achter de bezoekende borden. A3 was bijna compleet - alleen puntenmaker Jan Helsloot ontbrak, maar werd capabel vervangen door Michiel Harmsen. En had die niet voor A4 een beslissend punt aan bord 1 tegen datzelfde ENPS gescoord? Nou dan?

Maar de zaak liep allerminst soepel voor A3. Joran Donkers zette een grootse koningsaanval op maar moest al snel eeuwig schaak pakken. Een vroege remise. Daar zou een snel tweede halfje bij hebben kunnen komen als Nico Louter de stellingsherhaling had gepakt. Nico deed het niet, speelde in een misschien iets betere stand vastberaden door, maar verzuimde even later een kwaliteit te pakken en werd na een paar verdere fouten van het bord gecombineerd. Au!

Maar goed, Marcel Laarhoven zou dat wel gaan rechtzetten, want hij won heel eenvoudig een kwaliteit. Zwart legde zich daar niet bij neer en werd bijzonder actief dankzij een loperpaar. Marcel gaf de kwaliteit terug maar wist niet aan te tonen dat hij daarna nog beter stond. Ver in het eindspel werd het remise.

En dat alles was slecht nieuws, want A3 zou het eigenlijk van de lagere borden moeten hebben. En dat gebeurde niet. Eric Roosendaal kwam weliswaar iets beter te staan nadat wit onhandig manoeuvreerde in de opening, maar meer dan een klein plusje werd het nooit en ook dat werd remise. En bij Michiel Harmsen ging het helemaal mis. Uiteraard werd het Frans, maar toen Michiel al zijn pionnen op wit had gezet bleef zijn witveldige loper hopeloos opgesloten. Wit had meer ruimte, offerde een stuk. Correct? Misschien niet, maar Michiel kon in elk geval geen sluitende verdediging vinden. Daarmee 1 uit 4 aan de laagste vier borden. Ai!

Aan de hogere borden pakten zich inmidels donkere wolken samen boven A3. Renzo Finkenflugel had een mindere stand. Een dubbelpion werd zwak, een sterk wit paard kon amper worden bedwongen en zo ging het kopbord verloren. Henk Boot had een zeer tactische stand tegen Köhler. Lange tijd leek dat in evenwicht, maar zulke standen zijn verraderlijk. Henk miste een kans en wit sloeg toe. Tja.

Er viel tenslotte toch nog een winstpunt aan onze kant. Wim Moene had een iets beter eindspel - en daarbij nog een half uur toen zwart nog een paar luttele minuutjes had. Wims dame raakte achter de zwarte linies, en gecombineerd met de zwarte tijdnood leverde dat een paar pionnen op en uiteindelijk ook een vol punt.

Daarmee verloor A3 met 2½-5½. Nog niets aan de hand, maar de paar punten speelruimte die A3 had zijn wel verdwenen. Volgende keer weer vol aan de bak, anders raken de promotiekansen in groot gevaar.

A5 wint reglementair (2-2-2018)

A5 wacht vergeefs op tegenstander

A5 zat keurig klaar - Peter en Danny hadden al een zet gedaan, maar niemand kwam opdagen om die zetten te beantwoorden. Na wat bellen bleek dat VAS 8 zich al voor Kerstmis had teruggetrokken. VAS wist dat, en officieel wist de SGA dat ook. Alleen had niemand dat aan Amstelveen gemeld. Een beetje slordig, want het stond ook niet op de SGA-website, zodat Amstelveen dus in het ongewisse werd gelaten. Daardoor zaten vier man voor niets te wachten. Erg jammer...
Florian Jacobs wint Verlaancup (12-1-2018)

Florian wint snelschaaktitel na barrage

Het interne snelschaakkampioenschap werd dit jaar verspeeld op een enkele avond. Misschien was dat niet bij veel spelers bekend, want de opkomst had hoger gekund. Maar veel spannender zou het ook met meer deelnemers beslist niet geweest zijn. Verder was dit ook de eerste maal dat met increment werd gespeeld: het tempo was 3 minuten plus 2 seconden per zet. Veel invloed leek dat aangepaste tempo overigens niet te hebben.

Twee spelers uit A1 gaven acte de presence, en zij waren dus ogenblikkelijk de favorieten: Sybolt Strating en Florian Jacobs. In de voorronden wonnen beiden ongeslagen hun groep en dus waren beide spelers in goede vorm. Dat Sybolt een halfje afgaf aan Edwin van Erp valt in een speciale categorie, zoals elke Zukertorter weet...

In de finalegroep domineerden Sybolt en Florian opnieuw, zozeer dat de derde plek uiteindelijk gedeeld werd door drie spelers met een score van onder de 50%. Florian en Sybolt wonnen alle partijen tegen 'de anderen'. In de derde ronde stond hun onderlinge duel op het programma. Het werd een zeer curieuze partij waarin Florian uiteindelijk twee dames had maar desalniettemin remise moest forceren door zetherhaling.

Twee spelers dus met 6½ uit 7. Hun onderling resultaat was remise, en ze hadden in de finale allebei vier maal zwart gehad. Een barragepartij dus maar. Sybolt lootte wit, maar de partij vervlakte vrij snel en het werd remise. Nog een barragepartij dus, met verwisselde kleuren. Ook die werd remise. Toen werd besloten een laatste 'armageddon' te spelen.

in die partij had Florian wit, maar ook de verplichting om te winnen. Hij kreeg een voordeeltje, en won een pion in een middenspel met zware stukken. Sybolt had het lastig, en natuurlijk vanaf het begin iets minder tijd (40 seconden minder). Die combinatie leidde ertoe dat hij een toren zo maar in liet staan. Zodoende werd Florian winnaar van de Verlaancup!

De complete eindstand vindt u hier.

A4 verliest opnieuw (12-1-2018)

A4 legt zichzelf in de luren

De wedstrijd van A4 tegen Caissa 5 zou oorspronkelijk eerder in de week op dinsdag worden gespeeld. In verband met een nieuwjaarsreceptie kwam dat Caissa niet goed uit, en daarom vroegen ze of de wedstrijd op vrijdag bij Zukertort kon plaatsvinden. Dat kwam de bestuursleden Michiel Harmsen en Harold de Boer dan weer niet zo best uit, en daarom werden hun partijen vooruit gespeeld. Zo was iedereen tevreden. Over de datum althans, want niet over het vertoonde spel of het resultaat. Michiel speelde weliswaar tegen een sterke speler, maar in de loop der jaren had hij daartegen wel een plusscore opgebouwd. Die score kreeg helaas een deukje want Michiel verloor. Anderzijds stond Harold de Boer behoorlijk verloren voordat hij zich er met remise uit wist te wurmen. Het tweede bedrijf aan zes borden begon zodoende met een 1½-½ voorsprong voor Caissa.

In dat tweede bedrijf viel vooral op dat vrijwel geen een partij de uitslag kreeg die rond half elf als meest logische mocht worden voorspeld. De enige uitzondering op die regel was de partij van Olav Lucas. Een sterk wit centrum werd door Olav langzaam naar voren gemanoeuvreerd. Dat leverde een vrijpion op d7 op die zwart behoorlijk beperkte in zijn bewegingsvrijheid. Olav viel met al zijn stukken g7 aan, zwart verdedigde met alles, waarna Olav alles afruilde op g7 en de pion op d7 ongehinderd zijn bestemming op d8 mocht bereiken.

In alle overige partijen gebeurden vreemde dingen. Michel Hoetmer bijvoorbeeld stond ooit zo gewonnen dat zwart aan opgeven dacht. Hij deed het niet, modderde door, waarna Michel allerlei kansen miste en tenslotte nog verloor. De woorden die Michel na afloop voor zijn eigen spel had zijn niet geschikt om hier af te drukken...

Maar hij was helaas niet de enige Amstelvener die punten weggaf. Ridens Bolhuis stond misschien gewoonnen (hijzelf dacht van wel), maar heel beslist uitstekend. Dat voordeel vervloog, en toen gaf Ridens ook nog eens een toren cadeau. John Spinhoven had een dichtgeschoven stelling. Remise, zou je zeggen, maar John vergat even dat zijn achterste pion hing. Toen die hoeksteen onder de zwarte stelling weggeslagen werd was het dweilen met de kraan open.

De andere partijen vielen min of meer onverdiend de kant van A4 op. Waldemar Moes stond wel aardig, maar erg concreet was het allemaal niet. Klein plusje, klein tijdvoordeeltje. Totdat zwart na zet 40 ineens kalm de tijd nam om zet 41 eens rustig te plannen. Nadat de vlag gevallen was bleek ze in de veronderstelling dat er na zet 40 tijd bijkomt - iets wat in de SGA al een jaar of tien is afgeschaft. Bij Hugo Luirink deden beide spelers aan liefdadigheid. Hugo begon, door onhandig te spelen en twee stukken voor een toren in te leveren. Wit deed in tijdnood wat terug door een stuk kwijt te raken. Hugo kreeg een eindspel met een kwaliteit meer en daarbij had hij na wat snelle zetten weer ruim vijf minuten op de klok. Hugo stond echter nog in vluggermode. In plaats van kalmpjes even de tijd te nemen om naar winst te zoeken werden alle pionnen in sneltreinvaart afgeruild waarna het uiteraard remise werd - gezien het parijverloop overigens wel een terechte uitslag.

Alles bijeen dus een 5-3 nederlaag. De verzuchting dat er 'zo veel meer in had gezeten' is uiteraard van alle tijden. A4 staat inmiddels wel verontrustend laag. Er komen nog drie wedstrijden, waarvan twee tegen mede-degradatiekandidaten. Daarin kan A4 zich geen verdere ontsporingen meer veroorloven.

Gelijk spel voor Zukertort 5 (8-1-2018)

Gelijk spel voor Zukertort 5 (door Wilco Dado)

Voor de derde matchpartij, uit tegen Wachter 2, kon Zukertort 5 weer niet over het volledige team beschikken, maar opnieuw bewees een invaller, Timothy van Hijfte, dat dat geen nadeel hoeft te zijn. Timothy van Hijfte, spelend op bord 2, kwam goed uit de opening, drong zijn tegenstander in het nauw en stond duidelijk beter. De partij kwam wat merkwaardig tot een einde. Nadat Timothy, naar later bleek, zijn laatste zet had gedaan, liep hij even weg van de speeltafel. Toen hij terugkwam, waren bord en stukken al opgeruimd; zijn tegenstander had de partij blijkbaar opgegeven.

Peter Waaning kon zijn goede start dit seizoen (2 uit 2) niet voortzetten. Hij blunderde en kon na een uur al opgeven. Teamcaptain Wilco Dado, die dit seizoen voor het eerst speelde, offerde een pion, kreeg een voorspong in ontwikkeling en een aanval, maar door een aantal onzorgvuldige zetten waren de rollen ineens omgekeerd en kon hij na 24 zetten opgeven. Jonathan Kim speelde een solide partij. In een betere stelling zette hij een valletje op waar de tegenstander met open ogen in liep. Mat in 2 was het gevolg. Mooi gespeeld van Jonathan.

Eindstand: 2 -2. Zukertort 5 is dit seizoen nog ongeslagen.

A3 verslaat Almere 2 (8-1-2018)

A3 heeft de bibbers in de polder

A3 speelde tegen het verrassend goed acterende Almere 2. Verrassend, omdat het team qua rating onderaan zou moeten bungelen, maar in plaats daarvan de ene na de andere zege boekt, waaronder een forse tegen A4. A3 moest dus maar eens zien te bewijzen dat het uit nog harder hout gesneden was dan A4.

Zoals u uit de kop al heeft begrepen - het lukte A3 te winnen - maar het was bepaald geen eenvoudige zege. Sterker nog, een tijdlang leek er beslist niet meer dan 4-4 in te zitten. Dat het tenslotte nog goed afliep was te danken aan de harde strijd van de laatste drie spelers.

Bij aanvang was A3 enigszins gehandicapt. Joran Donkers en Jan Helsloot, beiden tot nu toe goed voor 3 uit 3, ontbraken allebei. Renzo Finkenflugel was jarig, en daarmee ook afwezig. Harold de Boer, Waldemar Moes en Michiel Harmsen zorgden voor op papier meer dan adequate vervanging. In de praktijk had geen van drieën echter een grootse dag. Waren het de trauma's van A4 die nog speelden? Harold kreeg vrijwel geen stuk op een fatsoenlijk veld en werd door een van de twee jeugdige staartborden flink de oren gewassen. Michiel speelde de opening raar en kwam met wit tot een zeer moeizaam eindspel en Waldemar stond ook al in een eindspel heel slecht. Tot zover de slechte berichten.

Want onze Grote Leider gaf aan het laatste bord het goede voorbeeld. Een jeugdspeler speelde iets te veel op activiteit en kreeg een zwarte loper op d3 als irritante voorpost op bezoek. Dat kostte twee pionnen, en hoewel wit nog lang spartelde liet Nico zich het volle punt niet meer ontnemen. Nico kon dus captain gaan spelen. Bij Eric was er niet erg veel aan de hand - wit bood remise aan - 'doe maar' zei Nico ruimhartig, nog in zalige onwetendheid van de emotionele schokgolven die zijn leiderschap het komende uur te verduren zou krijgen. Maar voorlopig ging het niet slecht, want Michiel had tegenspel voor een minuspion en bood maar eens remise aan. Zwart dacht lang na en Michiel had al bijna spijt, maar uiteindelijk werd de vrede getekend en volgens de analyse was de remise ook alleszins redelijk. Zo werd het dus 2-2.

Wie nu de rest van de partijen door een roze bril bezag kon mooie dingen waarnemen. Marcel Laarhoven had weer eens een koningsgambiet van stal gehaald. Marcel kon zich een stukoffer permitteren dat zwart misschien wel terecht beleefd weigerde. Marcel had zodoende wel een pluspion, maar bovendien behoorlijk actieve stukken die geheel thematisch over de open f-lijn de zwarte stelling bij voortduring onder druk hielden. Zwart stuurde de dame erop uit om een paar pionnen ter compensatie te consumeren, maar tijdens haar afwezigheid werden zo ongeveer alle overige zwarte stukken van het bord geblazen. Toen de achterstand opliep tot een toren was het mooi geweest.

Maar dan, die laatste drie borden. Dat was zelfs met roze bril geen fraai gezicht. Waldemar had een koning die in de knel raakte. Een aantal pionnen sneuvelde en het leek een simpel punt voor wit te worden. Zo mogelijk nog erger was het bij Henk Boot. Wit had twee verbonden centrumpionnen en de zwarte stukken werden op een hoop geveegd. Henk offerde dan maar een stuk voor twee pionnen maar wie zijn stelling bekeek zag ook nog een zwart paard op a8 dat niet naar b6 kon (witte pion op a5) terwijl c7 al bezet was. De witte stukken schenen aan alle kanten de zwarte stand binnen. Het leken twee zekere punten voor Almere. Daarmee was een 4-4 het maximaal haalbare voor A3, en dat gelijkmakende punt zou dan van Wim Moene moeten komen. Wim had weliswaar een pluspion, maar probeerde al een zet of 30 enige vorderingen te maken tegen een stugge verdediging. Zelfs captain Nico, normaal het toonbeeld van optimisme, kon een zweem van wanhoop niet langer verbergen.

Maar gewonnen partijen moeten nog wel gewonnen worden. Henk slaagde er in zoveel vervelende trucs in de stelling te krijgen dat wit zich liet verleiden om zijn fraaie verbonden centrumpionnen te ver op te laten rukken. Die gingen er vervolgens af, en toen Henk in wederzijdse tijdnood ook nog eens een stuk terug won waren de verlieskansen afgewend. Na een grootscheepse afruil hadden beide spelers paradoxaal genoeg ineens weer genoeg tijd om kalmpjes een paardeindspel uit te schuiven. Henk had twee pionnen, wit nog maar eentje, en dat kleine verschil bleek na de eerdere heksenketels genoeg voor een technisch gewonnen eindspel. 4-2, ramp afgewend.

Wim ondertussen zag zwart dan toch eindelijk de verhoopte fout maken. Een afruil volgde waarbij Wim een tweede pion buitmaakte. Klaar? Nou nee, want zwart had dame en paard over en dat is een heel lastige aanvalscombinatie. Wim overzag een truc en ging zijn loper verliezen. Hij riep zijn creatieve ego te hulp en vond een fraaie wending. Als zwart de loper zou winnen via twee schaakjes zou de witte koning naar voren gejaagd worden. En samen met de dame zou wit daarmee een keurig matnet rond de zwarte koning spinnen. Zwart was daardoor gedwongen tot dameruil, en hoewel Wim nog een zetje of twintig moest afwerken was het punt daarna eigenlijk nooit meer in gevaar.

Matchpunten veilig, maar hoe zat het met Waldemar? Die ging ooit bijna mat, maar met een paar creatieve schaakjes en een stukoffer wist hij met zijn laatste toren in elk geval wat witte pionnen mee te pakken. Na liquidatie van de witte damevleugel had wit zelfs nog maar één pion en de vraag was of wit die kon behouden en tegelijk de laatste zwarte vrijpion kon elimineren. Mogelijk kon dat, maar het lukte wit niet. Dus bleef het eindspel toren en paard tegen toren over. Even leek het er op dat wit dit nog tot in de buurt van februari zou gaan proberen te winnen, maar na een zet of dertig vergat hij torenruil te verhinderen en zo mocht Waldemar na (naar schatting) een zet of 120 dan toch nog een nauwelijks meer verwacht halfje mee naar huis nemen.

Wie de dorre statistieken leest ziet voor A3 dus een 5½-2½ overwinning en denkt misschien 'ok, soepel...', maar de waarheid is dat A3 gewoon goed weggekomen is. Met iets meer koelheid hadden de Almeerders beslist een 4-4 kunnen scoren. Wel is het natuurlijk de verdienste van A3 dat het die onverwachte kansen met beide handen aangreep toen ze zich voordeden. Vanuit dat standpunt bekeken is de zege toch verdiend.