Zukertort Amstelveen Nieuws
Stan wint online toernooi (21-5-2020)

Stan en Harold nek-aan-nek (door Nico Louter)

Harold en Stan hadden op 22 mei een nek-aan-nekrace tijdens het online schaaktoernooi. Het speeltempo lag beide spelers erg goed, maar uiteindelijk slaagde Stan er toch in om Harold te passeren. Op enige achterstand werd Florian derde.

Het toernooi was verder goed bezet, met zo langzamerhand bekende spelers als Koning Konijn, De Beul, Jeroen Schoonackers (pseudoniem van??) en Poppelepee.

Zelf speelde ik twee leuke partijen tegen Stan, De leukste is terug te vinden in het overzicht van partijen van dit toernooi op Chess.com. Maar nevenstaande partij was ook wel aardig.

A2 scoort eerste matchpunt (7-3-2020)

A2 speelt knap gelijk bij DD

In het monumentale Nationale schaakgebouw speelt sinds jaar en dag DD. A2 mocht daar op bezoek. De verwachtingen waren niet hoog, eerlijk gezegd. Vorig jaar was een op papier iets sterker team grondig afgedroogd door DD. En het enige halfje werd toen gescoord door Michel, die er ditmaal niet bij was. Ook Marcel en Daniel ontbraken. Olav Lucas en Laurens Schilstra waren de capabele vervangers. Maar goed, A2 ging gewoon lekker schaken, liet zich inspireren door de foto's en bekers langs de muur, en kwam de openingsfase heel aardig door. Zo goed, dat Esther de Kleuver al vrijwel direct het halfje aangeboden kreeg. Esther vond tien zetjes wel wat erg weinig en ging proberen haar plusje te gelde te maken.

Aan veel borden ging het eigenlijk gewoon gelijk op. Olav had een aardige stelling en besloot dat de tijd rijp was voor een overval. Dat zag er zeer dreigend uit, maar zwart had een slinks tussenzetje. De witte aanval was daarmee weg, en de geofferde kwaliteit kwam ook niet meer terug. Toen er nog meer materiaal verloren zou gaan streek Olav de vlag. En er kwam nog meer succes voor de thuisploeg. Jan Helsloot zat tegenover GM John van der Wiel. Een hele ervaring, vond Jan. Je speelt niet elke dag tegen iemand die tegenover Karpov en Kasparov heeft gezeten. Het ging een hele poos goed, maar toen Jan een finesse miste was de zaak in hogere zin beslist.

Maar A2 liet zich ditmaal niet wegspelen. Laurens kwam een pion achter, maar gebruikte zijn compensatie om een eindspel met ongelijke lopers te krijgen en remise af te dwingen. Esther probeerde een aanval op te zetten, maar dat leidde slechts tot grootscheepse afruil. Ook daar werd het remise. Eric Roosendaal kreeg met zwart een minnetje, maar wit kon er niet meer van maken dan een iets beter eindspel. Dat ruim binnen de remisemarge bleef - ook hier remise.

Ondertussen was Renzo zeer sterk bezig aan het kopbord. Renzo lijkt de laatste tijd wat motivatieproblemen te hebben, maar op het bord kreeg zijn opponent daar weinig van mee. In een zeer tactisch eindspel met zware stukken won Renzo een dame tegen een toren en vier pionnen. De dame heerste over het bord, dekte steeds indirect de laatste witte pion met allerlei mogelijke schaakjes en plukte links en rechts de zwarte boeren van het bord. Een prachtig punt.

En dan Jeroen Schoonackers. Hij bestookte zwart met een akelige penning, en dat leverde een dame op voor toren en loper. Een soepele winst lag in het verschiet, maar Jeroen lette even niet op en gaf een pionnetje cadeau. Daarna werd de winst ineens heel lastig. Jeroen rechtte de rug, verzon een ander winstplan en perste het punt er alsnog uit. Knap hersteld.

Dus bleef alleen PP over. Een lastig eindspel, met vrijpionnen. Wit verzon een matdreiging, PP dacht diep na en vond de enige zet die hem op de been hield. Een kwaliteitsoffer bezorgde hem een vrijpion. Wit had er ook een, en beide gingen rennen. PP won onderweg een vitaal tempo dankzij een aftrekschaakje (zonder dat tempo was het alsnog mis geweest), en kreeg een dame-eindspel waarin niets meer te beleven viel. Remise, en daarmee was de 4-4 een feit.

En daarmee is A2 eindelijk van de nul af. Goed, het team staat nog steeds laatste. En het zal wel niet kunnen ontsnappen aan degradatie. Maar het gelijke spel tegen een team dat per bord 160 punten extra had mag bepaald gezien worden.

A3 wint in Capelle (7-3-2020)

A3 wint in Capelle (door Harold de Boer)

A3 speelt dit seizoen in een poule met clubs uit de regio Den Haag/Rotterdam en mocht op 7 Maart afreizen naar Capelle aan de IJssel. Ons team kent een leuke mix van jong en iets minder jong en houdt zich prima staande in de 6e klasse KNSB.

De afdeling 'minder jong' zat aan de borden 1 tot en met 4. Wim en Harold scoorden aan de borden 1 en 2 degelijke overwinningen. Hugo,onze teamcaptain, bereikte een gewonnen stand met een mooie plus-en vrijpion op d5, die alleen nog naar de overkant geholpen hoefde te worden. Zwart speelde echter een vuig (in de zin van 1) Banaal 2) Doortrapt 3) Gemeen 4) Laag 5) Laaghartig 6) Min 7) Onzindelijk 8) Slecht 9) Smerig 10) Vals 11) Vilein 12) Vuil) zetje, die naast een pionwinst ook een, niet heel makkelijk te spotten, mat in één dreigde. Hugo dekte het pionnetje en de stukken konden weer in het doosje. Rugved speelde een veelbelovende opening, maar na enkele krachtzetten van wit, met offer op f7, kwam zwart niet meer tot rokade en werd de koning vrij hardhandig onder de voet gelopen.

50% dus op de eerste vier borden, niet onverdienstelijk maar voor een eventuele matchwinst moeten we dus bij de jeugd kijken...

Willem heeft een ratingsprong gemaakt de laatste maanden (nu 1658, da's erg sterk voor een 12-jarige! ) en hij deed daar nog een schepje bovenop door ook nu weer te winnen. Met leuk taktisch spel gaf hij de zwartspeler geen kans, zoals u hiernaast kunt zien.

Ard van der Marel-Brent Waersegers

Aan bord 8 scoorde Brent ook een vol punt met een goede partij. Brent gaf twee torens voor een dame waarna hare majesteit heel actief werd en bijna in haar eentje de partij naar zich toe trok. In de stelling hiernaast speelde Brent erg creatief Db6, waarop Dxa8+, Kd7, Dxh8 ,Pxh8 volgde.

Van de partij van Rens heb ik helaas weinig gezien, maar een vol punt pakken tegen iemand met 100 ratingpunten meer, dat zal ook een goeie pot zijn geweest.

Abishek was de enige die na de tijdcontrole nog speelde. Hij had een veelbelovende koningsaanval maar kon net het laatste tikje niet uitdelen omdat de zwarte dame niet te vermurwen was om de a2-g8 diagonaal te verlaten. Lang was er nog kans op remise door eeuwig schaak maar zwart wist uiteindelijk toch zijn materiële voordeel in winst om te zetten.

Daarmee was het dus 3-1 voor de jeugd, en wonnen we de match met 5-3. Met 6 punten zijn we daarmee ook vrij van degradatiezorgen, dat geeft lucht voor de laatste twee ronden.

Z2 wint opnieuw (28-2-2020)

Z2 succesvol bij bezoek aan de Bijlmer

En weer was het spannend tot het laatste moment. Chaturanga is een behoorlijk sterk team, en Z2 was op papier wel favoriet, maar toch hooguit licht favoriet. En bij winst kon Z2 leuk bovenin meedraaien.

Er was een snelle voorsprong nadat beide spelers aan bord 8 er een soort rapidpartij van maakten. De zetten vlogen je om de oren daar. Nog voor negenen was er al een eindspel bereikt van lopers en torens. Rugved Adavatkar kreeg het initiatief, wit maakte een beslissende fout en na een kleine 50 zetten in amper een uur was het punt binnen.

Hierna volgde een vredelievende fase. Debutant Wessel Verbeek speelde solide en het werd een vrij vlakke remise. Marcel Laarhoven kreeg remise aangeboden op een nog vrijwel vol bord. Hoe stond dat? Lastig. Voor beiden eigenlijk. Marcel vond het wel mooi zo, en nam het aan. Stand 2-1.

Het zag er allemaal gunstig uit, want Jan Helsloot deed het sterk aan het kopbord - maar een paar mindere zetten zorgden voor een totaal ander beeld. Zwart kwam los, activeerde al zijn stukken en het eind van het liedje was dat Jan's koningsstelling onder de voet gelopen werd. Weg voorsprong.

Henk Boot zat tegen een dichte stelling aan te kijken, maar zwart had een ander probleem, namelijk de klok. Rond zet 25 was zwart al in tijdnood. Dan hoef je weliswaar niet meer te noteren, maar dat is dan ook het enige pluspunt. Henk haastte zich niet, voerde de druk op, waarna zwart tot een wanhoopsoffer van dame voor twee stukken besloot. Dat werkte niet, en even later was het 1-0.

Maar ook die voorsprong bleef niet intact. Harold de Boer was al na de opening in een lastig parket geraakt. Pion achter, minder ruimte, dat zag er niet goed uit. Harold probeerde uit alle macht terug te vechten, maar wit liet niet meer los - opnieuw gelijk, 3-3 nu.

Bord 2 dan, waar Eric Roosendaal het opnam tegen ons oud-lid Waldemar Moes. Die speelde een vrij saaie opening, en het werd een beetje vlakke stand. Wit kon niet veel, zwart ook niet. Remise-achtig, zou je zeggen. Niets doen dan maar? Dat zit niet in mijn systeem zei wit na afloop. Hij offerde een pion, en toen dat niet het gewenste succes had even later nog maar eentje. Eric zag tot zijn genoegen dat het allemaal tactisch werd, nam de offers aan, en ging toen hollen met een inmiddels vrije h-pion. Wits tegenactie op de damevleugel kwam vele tempo's te laat. 4-3.

Dus mocht Henri Krop de bal over de lijn tikken. Daar was een scherp eindspel met ongelijke lopers en dames op het bord. Zwart dreigde mat, wit gaf dozijnen schaakjes. Toen Henri doorkreeg dat het 4-3 stond bood hij remise aan. Zwart wilde eigenlijk niet, maar zag dat hij niet kon ontsnappen aan de schaakjes (behalve door mat toe te laten) en nam het dus toch maar aan.

Een minimale zege opnieuw. Concurrent Fischer Z verloor van de andere concurrent, Volewijckers. Die delen nu de koppositie met Amstelveen, al hebben ze wel twee bordpunten meer. De laatste ronden worden nog spannend.

Amstelveen ook uit de gouden cup (25-2-2020)

Gouden cupteam kan Caissa niet de baas

Ook het hoogste (gouden) cupteam speelde tegen Caissa. Vier dagen na de smadelijke nederlaag van het zilverteam mocht het gouden team proberen het beter te doen. Dat lukte maar ten dele.

De start was slecht. Renzo kreeg een opening voorgeschoteld die hij slecht kent. Dat bleek al snel - de stelling ontspoorde aan alle kanten en Caissa had een vroege voorsprong. En de avond werd al snel somberder, want Onno leek slecht te staan, en PP had ook wat problemen. Alleen bij Gijs leek de stand veelbelovend. Maar als Onno zou verliezen was het team al uitgeschakeld.

Gijs kwam al beter en beter te staan. Hij offerde een stuk voor drie prachtige centrumpionnen. Later deed hij er nog een kwaliteit bij. Toen gingen de pionnen lopen en die stoomwals leverde al snel een toren op. En even later won hij nog meer hout - een overtuigende overwinnning, en 1-1. En de perspectieven werden nog zonniger toen PP zijn tegenstander in tijdnood verraste met een plotselinge overval op de koningsvleugel. Amstelveen op 2-1 en ineens waren er weer kansen.

Dan moest Onno dus nog remise maken - maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Onno had enig materiaal meer in een eindspel, maar zwart een paar akelig opdringerige vrijpionnen. Bovendien zat Onno al een poosje 'op increment' te spelen. Uit praktisch oogpunt was dat gewoon niet te doen, en Onno kon het dan ook niet houden.

En dus 2-2, en bij die stand valt bord 4 als eerste af. Waarmee Caissa door mocht en Amstelveen uitgeschakeld is.

Caissa2066Zukertort Amstelveen21562-2
Paul Hummel2160Onno Elgersma22751-0
Maarten Hoeneveld2050Renzo Finkenflugel21291-0
Kacper Majek1970Gijs IJzermans20960-1
Abe Willemsma2083Paul-Peter Theulings20860-1
Amstelveen uit zilveren SGA-cup (21-2-2020)

Zilveren SGA-cupteam uitgeschakeld (door Dirk Goes)

In het kader van de strijd om de zilveren SGA-cup kwam het team van Caissa op bezoek, gemiddeld dik 100 punten sterker dan wij. Het beloofde een lastig avondje te worden ...

Rond 22:00 uur kwam ik Harold de Boer tegen in de wandelgangen. Hij verklaarde dat hij ging verliezen, wat al snel maar al te waar bleek te zijn, en toen ook Danny Kool de vlag moest strijken was de koers gelopen. Zelf speelde ik een boeiende partij die in remise eindigde. Aanvankelijk stond ik een tikkeltje beter, maar in het eindspel was er voor beide partijen geen doorkomen aan.

Zo af en toe wierp ik een blik op de stelling van mijn buurman, Wouter Simonis, daar viel meer te beleven. Wouter speelde een prachtige partij, bereikte een in hogere zin gewonnen eindspel en kwam een toren voor, maar tegenstander Wim Suyderhoud kreeg in ruil daarvoor twee gevaarlijke vrijpionnen, oppassen dus. Wim bood remise aan, maar Wouter weigerde, raakte in tijdnood de kluts kwijt en ging hevig balend ten onder. Soms is schaken een onrechtvaardig spel ...

Zukertort Amstelveen1736Caissa1849 ½-3½
Harold de Boer1892David Laan18760-1
Danny Kool1585Herre Trujillo18800-1
Wouter Simonis1667Wim Suyderhoud17530-1
Dirk Goes1800Peter Hoomans1887½-½
A1 wint met grote cijfers (1-2-2020)

Mooie dag met piepende deur (door Piet Peelen)

Frans Peeters
Wedstrijdleider Frans Peeters
Op een warme regenachtige eerste februaridag speelde Zukertort nog niet in het nieuwe clubgebouw, maar in 't Open Hof. Een echt wijkcentrum, met een bejaarde dame die voor de koffie zorgde voor slechts 1,20 per kopje. De deur naar de speelzaal piepte. Tatatoernooidirecteur Jeroen van den Berg zat er het dichtste bij en sprak de wijze woorden: "Dat is de charme van een oud gebouw! Je moet je er gewoon niet aan storen." Onze gasten waren SG Max Euwe, SOPSWEPS'29, Spijkenisse en wedstrijdleider Frans Peeters. Erelid Wouter Simonis complimenteerde hem: "Al om 12 uur present en behulpzaam met de zaal inrichten en klokken instellen. Tijdens de wedstrijd zeer alert en altijd meteen aanwezig om de uitslag te vragen als een partij was afgelopen. De koningen zette hij op het bord om de uitslag zichtbaar te maken en het wedstrijdformulier werkt hij meteen bij." Ook maakte hij tussendoor nog fraaie foto's die mij hielpen met dit verslag en waarvan één de competitiemailing opsiert!

De Enschedeërs hebben een sterke selectie en zijn een ervaren en geduchte tegenstander. Dit seizoen gaat moeizaam en ze misten twee sterke spelers en moesten een zieke vervangen.

Florian Jacobs
Eindelijk kon Florian rokeren

De tegenstander van Sybolt opende zeer aanvallend en zijn antwoord had ik nog nooit gezien. De nodige stukken werden ontwikkeld en een paard geruild. We kijken mee als Sybolt met een prachtige krachtzet de partij in zijn voordeel beslist! (zie fragment)

Paul Bierenbroodspot speelde vroeger bij ons in de meesterklasse. Hij offerde een centrumpion in de stijl van het romantische schaak. Florian pakte die gretig, maar zijn ontwikkelingsachterstand baarde grote zorgen. Paul behield het initiatief, maar Florian kon eindelijk rokeren. Aalglad wist hij naar een eindspel te vluchten en dankzij ongelijke lopers haalde hij nog de remise. Goed verdedigd en zo blijf je ongeslagen. Wat de spelers hadden gevoeld maar niet gevonden werd achteraf door de computer getoond: de enige winstweg.

Marc speelde met zwart een geweldige partij en geeft commentaar hoe hij de aanval opende en bekroonde. Marc speelde de tienkamp in Wijk aan Zee en speelde soepel, in tegenstelling tot anderen die half december hun laatste competitiepartij speelden. (zie fragment)

Stan trof hun topscorer, die hij in 1991 versloeg op weg naar zijn winst in het Nederlands jeugdkampioenschap. Stan's drukspel leverde pionwinst op, maar met ongelijke lopers wist hij het eindspel niet te winnen. Tegenstander IM Frank Kroeze liet na afloop een fraaie doorbraak zien die een verrijking voor de theorie van ongelijke lopereindspelen is! (zie fragment)

Gijs speelde de opening net zo onnauwkeurig als enkele GM's waardoor zwart vlot kon ontwikkelen. Ik maakte mij enige zorgen, maar Gijs liet zien dat dat onterecht was! "De ver doorgeschoven pion op d4 werd een zwakte. Zo was de boel dus vrij snel in balans en dat bleef de rest van de partij zo, al bleef het wel scherp. Hoop op winst was er vooral voor mij, maar ik heb nergens echt zicht gehad op meer dan een kleine plus. In tijdnood gaf ik eeuwig schaak."

Sander was terug van een lange reis naar vakbroeders in Berkeley. Hij stelde zich eerst flexibel op en toen was de vraag of zwart de Siciliaanse opmars d6-d5 kon spelen. (zie fragment) Een natuurlijke zet bleek wit's beslissende fout. (zie fragment)

Stan van Gisbergen
Stan van Gisbergen
Gijs IJzermans
Gijs IJzermans
Sander Los
Sander Los

Jelmer: "Ik kwam na de opening veel minder te staan. Gelukkig liep mijn tegenstander vast in de stelling en met wat tijdnood erbij mocht ik mijn koning veilig stellen en de resterende stukken ontwikkelen. In de volgende stelling heb ik het spel weer naar me toe kunnen trekken en blunderde zwart." (zie fragment)

Onno komt oorspronkelijk uit Almelo en schaakt met veel van onze tegenstanders samen in de Duitse competitie. Hij speelde tegen Rob Bertholee, kampioen van Zukertort in 1998. Onno kwam na de opening langzaam in de verdrukking, maar toonde zich taai in de verdediging. Rob speelde sterk en was de enige witspeler die deze middag een vol punt kon scoren. Edoch op de beruchte 40e zet maakte hij een blunder waarvan Onno profiteerde om de winst binnen te halen.

Fitzgerald raakte verwikkeld in een zwaar strategisch gevecht. Zijn tegenstander wist met een handige actie de open lijn te veroveren en hield met een pionzet een paard tegen. Echter daardoor kon Fitzgerald juist met zijn dame binnenvallen! Toen de kruitdampen waren opgetrokken had Fitzgerald een paard ingesloten in het eindspel. Volgens hem had het nog een hele kluif kunnen worden maar zijn tegenstander maakte het hem niet moeilijk meer de zege op te eisen. Daarmee blijft hij onze topscorer! (zie fragment)

Piet kreeg een licht voordeeltje met een loper tegen paard en pionnen op beide vleugels. Hij had wel de goede ideeën, maar niet de scherpte: (zie fragment) Zijn tegenstander speelde degelijk, maar diens 40e zet was onnauwkeurig. Piet hoopte een fraaie zet op het bord te toveren, maar die kans kreeg hij niet. Wel had hij een pluspion en die bracht uiteindelijk het punt binnen. (zie fragment)

Onno Elgersma
Onno Elgersma
Fitzgerald Krudde
Fitzgerald Krudde
Piet Peelen
Piet Peelen

De verwachte score was 6-4, maar het werd dus geflatteerd 8½-1½! De Enschedeërs hopen dat het hun de komende thuiswedstrijden ook zo mee zit. Wij krijgen een ronde rust wegens het terugtrekken van Oud Zuylen Utrecht. Dank aan onze voorzitter Michiel Harmsen voor de eenmalige verhuizing van alle schaakmateriaal. Zijn auto zakte nog net niet door de assen. Na afloop werd goed gegeten bij Chinees of Griek en nog lekker geanalyseerd en nagepraat.

Voor de liefhebber: alle foto's van Frans Peeters van deze dag.

A2 kansloos tegen SOPSWEPS (1-2-2020)

A2 kan slechts een paar remises sprokkelen

A2 heeft een zwaar seizoen - en tegen een sterk team zoals SOPSWEPS'29 viel er eigenlijk weinig te halen. De Soppers kwamen ook nog eens heel sterk op - er was iemand ziek, dus toen belden ze maar een invaller die 300 elo-puntjes meer had. Met enige tegenzin, want ze staan al erg hoog maar willen eigenlijk liever geen kampioen worden. Wat een luxe.

A2 speelde voor wat het waard was, maar tegen de bierkaai was het lastig vechten. Marcel Mol wisselde twee zetten om in de opening en kwam al snel in onoverkomelijke problemen. Daniel Kutchoukov kwam prima uit de opening, maar dacht erg lang na, kwam in hoge tijdnood, en daarna ging de stelling bergafwaarts en overschreed hij ook nog de tijd. Jan Helsloot stond eigenlijk prima, opende de stelling waar dat niet wijs was - en zwart profiteerde. Esther deed het beter. Solide opening, licht plusje. Zwart dacht lang na, en besloot met minder dan tien minuten op de klok om zijn elo-reputatie om te zetten in een halfje. Esther besloot geen ijzer met handen te breken en accepteerde - het eerste halfje voor A2 die middag.

Daar kwam even later nog iets bij. Jeroen Schoonackers raakte een pion achter, besloot om actief te gaan spelen en wit raakte de draad enigszins kwijt. Zodoende kon Jeroen eeuwig schaak afdwingen en A2's tweede halfje laten noteren. Paul-Peter Theulings had minder geluk - weliswaar meende de zwartspeler dat het geen grootse partij geweest was, maar de kwaliteiten van een IM bleken genoeg voor een volgend punt.

Een klein drama dreigde even bij Eric. Wit kwam beter uit de opening, profiteerde van foutjes en stond rond zet 30 huizenhoog gewonnen. Eric deed nog maar een wanhoopszetje, en ineens had wit een hersenschim. De computer meldt dat +6 overging naar +0.5. Er kwam een dubbeltoreneindspel op het bord dat net wat beter was voor wit - en dat inderdaad na 60 zetten alsnog won.

Beste prestatie van de middag leverde Renzo Finkenflugel - na een vinnige opening had Renzo een loperpaar, maar een iets mindere structuur. Wit kwam met wat aanval, maar Renzo bleef rustig en na de tijdnoodfase kwam er een toreneindspel op het bord, dat Renzo bekwaam remise hield.

SOPSWEPS was gewoon veel te sterk, en won dus met 6½-1½. A2, tja, puntloos onderaan, nog een paar wedstrijden met toppers voor de boeg. Degradatie zal nauwelijks meer te vermijden zijn.

A3 wint in vierde ronde (1-2-2020)

A3 pakt de nodige twee matchpunten tegen hekkensluiter Spijkenisse (door Michiel Harmsen)

A3 had weer een overvloed aan leden die wilden meespelen. Teamleider Hugo speelde daarom zelf niet mee. Hij was wel aanwezig als teamleider en om te helpen met het materiaal. Ook onze super-Zukertortfan Wouter Simonis was er vanaf het begin bij, maar buiten de opstelling. Toen Dinabandhu om 13:00 uur gebeld werd om te vragen waar hij bleef (er was een misverstand over zijn deelname) stonden er dus al twee reservespelers in de rij om mee te spelen. Gelukkig kwam Dinabandhu na 20 minuten alsnog spelen.

Na ongeveer een half uur liep ik even langs alle borden. In deze klasse vliegen de stukken je soms om de oren. Zo ook op bord 1 bij Wim Moene, alleen ... ratingkanon Wim stond hier een paard tegen pion achter zonder enige compensatie. Wim is tegenwoordig leraar. Die hebben afgelopen week de krant gehaald met een staking voor minder werkdruk. Misschien was dat de reden waarom hij een eenvoudig stukverlies in de opening overzag (zie partij). Mogelijk speelde ook mee dat zijn tegenstander de leeftijd van zijn leerlingen had. Rens Blom stond al snel een stuk voor dat hij won na een goed opgezette aanval (zie partij). Willem van der Weij (zie partij) offerde een stuk voor aanval, maar overzag een verdediging. Dat stuk was hij dus gewoon kwijt en hij gaf terecht vrij snel op. Als ik me goed herinner verloor Brent Waersegers ook een stuk, en daarmee de partij.

Het meest opmerkelijke is wellicht nog dat hiermee het verhaal over een vroeg stukverlies is afgelopen en houwdegen Dinabandhu zelfs materiaal vóórstond (zie partij). Dat wil niet zeggen dat hij een rustige positionele partij speelde. Nee, verre van dat. Hij deed een schijnoffer van zijn loper op e6 op een moment dat een offer van zijn paard op f7 vernietigend was. Kijken mensen, leuk! Nadat de kruitdampen wat waren opgetrokken gaf zijn tegenstander na zet 18 op omdat hij dacht een stuk te verliezen, terwijl hij in werkelijkheid gewoon erg goed stond. Een gelukje, maar toch ook een goede partij van Dinabandhu.

Michiel Harmsen won vrij eenvoudig doordat zijn tegenstander de Franse opening wat minder goed kende en snel pion d4 verloor. Harold de Boer won ook vrij eenvoudig in een goede partij. Abishek Pillai speelde een degelijke partij en kwam in een gelijkstaand eindspel terecht remise overeen.

Oh ja, Wim, daar heb ik de afloop nog niet van verteld. Objectief had hij moeten verliezen. Maar hij rechtte zijn rug en kan natuurlijk wel een potje schaken. Hij wist er ternauwernood in het verre eindspel nog een remise uit te slepen door met zijn koning de laatste pionnen van zijn tegenstander te verschalken, zodat die met paard alleen niet meer mat kon zetten. Oef. Met de eindstand van 5-3 staat A3 weer keurig in de middenmoot.

Z2 met geluk langs De Volewijckers (31-1-2020)

Z2 wint spannende wedstrijd, maar niet zonder fortuin

Z2 was het seizoen goed gestart (twee zeges) maar kreeg in de derde ronde lelijk klop van Fischer Z. In ronde vier stond het duel met 'de andere koploper' op het programma. Bij winst zou Z2 bovenin blijven meedraaien. De Volewijckers hebben echter een sterk team. Kapitein Nico had dan ook zijn sterkste matrozen aan dek gecommandeerd. Dat bleek wel nodig, want zelfs in deze opstelling bleek de gemiddelde rating per team vrijwel gelijk.

De eerste uren waren maar matig voor Z2. Olav voelde zich niet 100%, speelde een stuk of 18 zeer solide zetjes, en bracht zonder een stuk te hebben geslagen een halfje binnen. Altijd beter dan een lege dop. Hugo overzag een potentieel familieschaak, en moest met wit Lxh3 en even later zelfs Lxg2 toestaan. Twee gratis pionnen voor zwart, die met een kluit stukken rond de witte koning dwarrelde. Hugo dacht zelfs aan opgeven, wat misschien niet onrealistisch was. Maar Olav nam inmiddels de taak van raadsman en kapitein van de afwezige Nico waar, en sprak Hugo moed in. Die speelde dus door, en zie, zwart stond dan wel gewonnen, maar wist ook niet steeds hoe het verder moest. Het was nog steeds niet echt uit.

Bij Harold ging het na de opening niet al te geweldig. Als zwart na een kleine 20 zetten nog steeds een paard op b8 en een toren op a8 heeft, dan is er vaak iets mis. Wit offerde met donderend geweld Pxg7 waarna Harold in een penning raakte en een stuk of vijf tempi moest verliezen om zijn dame te redden. Wit kreeg als compensatie voor het stuk eerst twee pionnen, toen een kwaliteit en nog eens twee pionnen. Meer dan genoeg voor het punt.

Positief nieuws was er wel bij Henri. Via een klein trucje won hij een pion, en na wat afruilen bleef er een eindspel met pluspion over. Dat leek gewonnen, al moet dat altijd nog gebeuren. Henri wikkelde de zaak keurig af en mocht de gelijkmaker laten noteren.

Henk stond onder stevige druk - maar kwam daar langzaam onder vandaan. Een afwikkeling naar een gunstig eindspel leek aanstande - maar Henk overzag een penning en meteen was het mis. Volewijckers weer op voorsprong.

Die werd weer te niet gedaan door Michiel. Onze voorzitter zat op het kopbord, wit deed e4, en dan kun je al noteren dat het Frans wordt. Wit speelde de doorschuifvariant en deed het centrum op slot. Wit rokeerde kort, zwart rokeerde lang. Wit probeerde iets op de damevleugel, zwart deed f6 en kreeg een open g-lijn. Maar daar waar wit zijn stukken niet op de goede velden kreeg had Michiel zware druk met twee torens over de g-lijn. Wit moest alle zeilen bijzetten om niet weggespeeld te worden, maar Michiel drukte door en won sterk. Gelijk.

Hoe was het ondertussen bij Hugo? Wel, zwart had geen mat of andere winsten kunnen vinden. Het moest van een eindspel komen. Met extra pionnen, dat wel, maar Hugo had er ook nog een paar, en die gingen rennen. Zwart deed het hier en daar niet echt handig, en het slot van het liedje was dat Hugo met een allang niet meer verwacht halfje uit de strijd kwam. Zie je nou wel?, zei Olav. De remise was zeker ook deels zijn verdienste!

Goed, 3-3, Marcel en Eric speelden nog. Marcel had een overwicht, vanuit de opening al. Dat leverde echter niet veel op - zwart bleef stug staan, en na een grote afruil had Marcel weliswaar een pluspion maar ook een eindspel met ongelijke lopers. Zwart bood remise aan, maar Marcel had een meerderheid op de damevleugel, en zwart had ook nog een dubbelpion, dus hij wilde het wel even proberen. In zulke stellingen moet de koning dan actief worden. Die stond nog veilig thuis op g1. Toen Marcel echter verzuimde tijdig Kf1 te spelen kon zwart met Ld3! de witte monarch tot huisarrest veroordelen. Een zet later was het alsnog remise.

Bleef Eric over. Wit had een klein plusje na de opening. De stelling ging open, en het werd erg ingewikkeld. Eric vertrouwde de stelling niet erg en bood maar eens tactisch remise aan. Wit verbruikte vijf van zijn resterende negen minuten en speelde toch door. Tactiek geslaagd! Toen een lastig eindspel bereikt werd had wit nog maar een minuut over (Eric meer dan vijf). Wit kon een paar maal beter spelen, maar dankzij tijdnoodfoutjes liep een zwarte vrijpion ineens heel hard. Dat kostte een stuk. Maar het eindspel van T + P + h-pion tegen T + g- en h-pion was waarschijnlijk toch remise. Wit zat echter nog in de ik-heb-hoge-tijdnood-stand, bleef vrijwel a tempo spelen (wat hem een paar minuten aan increment opleverde). In de haast overzag wit een trucje, en ging alsnog nadenken toen het al te laat was. Eric kon de beide pionnen veroveren, waarna wit gedesillusioneerd opgaf.

Een overwinning waarin het bepaald niet tegenzat. Met name de tegenstanders van Eric en Hugo zullen zich op de terugweg afgevraagd hebben hoe het toch mogelijk was dat ze samen maar een half punt binnen brachten. Daarmee staat Z2 weer gelijk met De Volewijckers en een puntje achter op Fischer Z. Die twee teams spelen in de volgende ronde tegen elkaar - als dat gunstig valt voor Z2 kan het seizoen nog bijzonder interessant worden.

Afscheid van het EGCC (20-12-2019)

Een terugblik op de Zukertort locaties (door Wouter Simonis)

Op de laatste avond blikte Wouter Simonis, erelid en belangrijke grondlegger van het huidige Zukertort Amstelveen, terug op de geschiedenis van Zukertort. Zijn tekst staat hieronder.

Het afscheid van het EGCC lijkt mij een passende gelegenheid om iets te zeggen over alle locaties waar Zukertort en later Zukertort Amstelveen heeft gespeeld. De Schaak-en Damclub Zukertort werd opgericht op 18 december 1884, deze week dus exact 135 jaar geleden. Er werd om het jaar gespeeld in "Het Wapen van Nieuwer-Amstel" en "Het Dorstige Hert". De clubavond was toen op donderdag.

Het verblijf in "Het Wapen van Nieuwer-Amstel" bleek echter van korte duur. In december 1892 gooide Colijn, de eigenaar van "Het Wapen van Nieuwer-Amstel" ons zijn café uit. Reden: De heren verteerden naar zijn mening te weinig!

Anders verliep het in "Het Dorstige Hert", waar we tot maar liefst 1961 onze domicilie hadden. Dit gebouw is nog steeds terug te vinden op het adres Dorpsstraat 64 in de oude dorpskern van Amstelveen. Er is tegenwoordig een brasserie gevestigd met de naam "'t Hert”. Het hert is dus niet meer dorstig!

In mei 1961 schrijft de heer van Elmpt (waar kennen we die ook alweer van? De beker, uiteraard!) in Zukertort Nieuws dat de toestand in ons schaaklokaal onhoudbaar is. Er schijnt zelfs een lallende dame tussen de schaakborden te hebben gelopen, die ook nog eens ongevraagd schaaktechnische adviezen gaf.

Er volgde een kort verblijf in Café-Restaurant "De Roemer" aan de Amsterdamseweg tegenover de Annakerk. Ook daar beviel het niet en wij verhuisden in het voorjaar van 1962 naar gebouw Reveille aan de Lindenlaan in Amstelveen Zuid.

Hier kregen we de beschikking over een grote speelzaal met twee nevenzaaltjes. Die kleine zaaltjes bevorderden het ontstaan van onze jeugdafdeling eind jaren zestig, hetgeen een belangrijke investering op de wat langere termijn zou blijken. Zelf werd ik ook jeugdlid in die periode.

In Reveille liep nog een echte ober rond die een kop koffie aan je bord serveerde met de mededeling: ziet u eens! Wel stoorden veel leden zich aan het geluid van de plaatselijke operettevereniging. Beneden was een gezellige bar en als het daar ten einde liep gingen Gerard Verlaan en ik vaak nog een afzakkertje nemen in "Mr. Ed", recht tegenover Reveille. Gebouw Reveille is later gesloopt om plaats te maken voor een appartementencomplex.

In 1977 werden wij gelokt naar het nieuwe denksportcentrum, dat de gemeente had gerealiseerd in de Bankrashal. Helaas grensde dit denksportcentrum direct aan de kantine, waar andere sporters weinig boodschap hadden aan onze behoefte aan rust en stilte. Ook deze Bankrashal is een aantal jaren geleden ten prooi gevallen aan de slopershamer.

Inmiddels hadden we een samenwerkingsverband met de schakende studenten van de ASVU. Langs die route vonden we in 1978 nieuw onderdak in het sportcentrum Uilenstede. Het was een tijd waaraan ik heel goede herinneringen bewaar. De ruimte waar wij schaakten was weliswaar sjofel en lag recht onder een landingsbaan van Schiphol, maar in de kantine stroomde het bier rijkelijk en ik heb daar dan ook menig nachtelijk uurtje doorgebracht.

Roemrucht waren de simultaans na afloop van het Hoogovenstoernooi, met onder andere Victor Korchnoi, John van der Wiel en Walter Browne. Ze duurden vaak tot diep in de nacht en dan moest ik de simultaangevers nog in mijn lelijke eend naar huis brengen.

Maar aan alles komt een eind. In 1995 werd onze ruimte omgebouwd tot een krachtsportcentrum en dus werden wij vriendelijk doch dringend verzocht om onze biezen te pakken.

Via via raakten we in contact met het EGCC, dat toen net een paar jaar bestond. Hier kon onze club, die inmiddels was gepromoveerd naar de Meesterklasse van de KNSB, zich verder ontwikkelen. Naast de gebruikelijke schaakactiviteiten hebben Harold de Boer en ik hier een keer de gezamenlijke laatste ronde van de Meesterklasse georganiseerd. Ook vonden er veel jeugdtoernooien en het Open Snelschaaktoernooi op Goede Vrijdag plaats.

In juni bereikte ons het slechte nieuws dat we ook hier moesten vertrekken, en begon een lange speurtocht naar een nieuwe locatie. Hiermee wordt De Meent ons achtste onderkomen in ons 135-jarig bestaan. We hopen dat dit goed voor onze club zal uitpakken.

A1 niet opgewassen tegen Paul Keres (14-12-2019)

A1 moet koppositie aan Paul Keres laten (door Dirk Goes)

In de vierde ronde van de KNSB-competitie stond er voor Zukertort 1 een vierpuntenduel op het programma: uit tegen medekoploper Paul Keres 1. Op papier waren onze tegenstanders favoriet (gemiddeld 2352 tegen gemiddeld 2223), maar dat was Goliath ook tegen David, dus waarom niet? N.B.: de voortgaande ontkerkelijking van dit land ten spijt ga ik ervan uit dat de uitslag van de partij David-Goliath genoegzaam bekend is.

Onno kon het niet bolwerken

Sybolt Strating opende de score met een, en ik citeer, waarschijnlijk correcte remise tegen ex-Zukertorter Menno Okkes in een partij waarvan de analyse aanzienlijk langer duurde dan de partij zelf. Een half uurtje later kwamen we op achterstand toen Jonathan Tan verlies van zijn partij kwam melden, waarop ik aan een eerste rondje langs de velden begon. Ik kwam tot de conclusie dat de stand van schaken zorgelijk was. Ga maar na: Gijs IJzermans zag de door hem geofferde Wolga-pion niet meer terug, Marc Overeem werd geconfronteerd met een gevaarlijke vrijpion op c2, en Piet Peelen raakte in gierende tijdnood een kwaliteit achter. Piet, na afloop: In de opening werd ik verrast. In een poging nog wat spel te houden verzwakte ik mijn stelling, waarna hij duidelijk beter stond, maar hij maakte een fout en toen was het weer gelijk. Edoch, ik blunderde en verloor mijn eerste competitiepartij in vier jaar tijd.

Piet leed een zeldzame nederlaag

Jelmer Sminia dan, ook al kwaliteitsverlies, Onno Elgersma moest op de een of andere manier een ratingverschil van 218 punten zien te overbruggen, Fitzgerald Krudde had een pion meer, maar met alles op dezelfde vleugel leek winst er niet in te zitten, en de stelling van Stan van Gisbergen was ondoorgrondelijk, althans voor mij. Florian Jacobs was de enige die echt duidelijk beter stond, met twee torens en twee stukken tegen een dame, het resultaat van een vrolijke hakpartij. Recapitulerend: ik was niet al te optimistisch gestemd over de nabije toekomst, te meer omdat het tijdverbruik onder de Zukertorters groteske vormen begon aan te nemen.

Fitzgerald scoorde een plusremise

Helaas, graag had ik ongelijk gekregen, maar mijn pessimistische prognose werd bewaarheid. De partijen van Fitzgerald en Stan eindigden in remise, maar verder moest de ene na de andere Zukertorter de wapenen strekken. Uiteindelijk was Florian de enige die tot winst kwam, en daar gaan we even van meegenieten, met commentaar van de winnaar. Florian: Het is een flinke analyse, maar het was me dan ook het potje wel!

Florian won een spektakelstuk

En zo liep Zukertort 1 na drie overwinningen tegen de eerste nederlaag aan en moet worden geconstateerd dat de kans op een kampioenschap, en daarmee promotie naar de prestigieuze meesterklasse, er niet groter op is geworden.

A2 grijpt net naast gelijkspel (14-12-2019)

A2 op de grens van Nederland en succes

A2 moest naar het eindeloos verre Sas van Gent. Als je daar over klaagt tegen de Zeeuwen zeggen ze niet onterecht dat zij dat soort expedities minimaal vier maal per seizoen moeten ondernemen. Daar hebben ze wel een punt natuurlijk. Maar goed, alle leden kwamen keurig ruim op tijd, en dus was er alle reden om op een spannende match te hopen. En die kwam er bepaald wel!

Het duurde lang voor de 0-0 van het bord verdween. Eric speelde tegen een Vlaams jeugdtalent van 13 jaar. Het werd een Najdorf, en een Belgische stormloop dreigde. Eric pareerde alles net op tijd en kreeg een iets beter eindspel, waarin winstkansen minimaal bleken. Remise dus. Esther had met de toch wel bekende Belg Deleijn te maken. Een geduchte tegenstander, al vond hij dat zelf wat overdreven (al lang niet meer). Esther kwam goed te staan, zwart greep terug op ruime ervaring, verdedigde kundig, waarna het bord vrijwel leeg raakte en remise onontkoombaar was. Paul-Peter had aan het kopbord ook een sterke opponent, met veel Meesterklasse-ervaring. PP gebruikte de voorzet om wat te vervlakken, nog een remise. Voorlopig had A2 nog weinig reden tot klagen.

Renzo dan, de laatste maanden in bloedvorm, maar volgens hemzelf was die vorm aan erosie onderhevig. Wit speelde ondernemend, Renzo moest piekeren, waarna wit na de partij doodleuk meedeelde dat het allemaal theorie was. Voor Renzo was het allemaal nieuw, maar hij vond wel steeds de goede zetten. Ergens ging het daarna toch mis, en wit maakte het vastberaden af. A2 op achterstand.

Maar niet voor lang. Michel stond aanvankelijk wat passief, maar kwam knap los. Er werd een kwaliteit geofferd, voor een pion met initiatief. Daarna raakte wit een stuk kwijt, liep de witte koning bijna in een matnet, waarna Michel een vrijpion kreeg die in volle vaart voor het punt zorgde. Gelijk.

En toen leek het erg moeilijk te worden. Jan had het ergens mis laten gaan - pion achter, maar vooral opboksend tegen twee verbonden vrijpionnen, die als een stoomwals naar voren kwamen. Daar was niets meer tegen te beginnen. Jeroen had al vanuit de opening een vlakke stelling met een minimaal plusje. Remise leek daar al uren waarschijnlijk en dat werd het ook. Daniël had na de opening een zeer kansrijke stelling, maar toen het ongewikkeld werd gebruikte hij erg veel tijd. In tijdnood ging dat niet goed - kwaliteit achter en sombere vooruitzichten.

Toch moest zwart opletten - de actieve dame/paard combinatie brachten er allerlei trucs in, en zolang de zwarte toren nog passief op a8 stond was er misschien nog iets mogelijk. Zwart lette niet op, snaaide met de dame lichtzinnig een pion. Daniël kreeg zodoende nog een levensgrote kans - geforceerde damewinst. Amstelveense toeschouwers verheugden zich op de aanstaande 4-4. Maar helaas, Daniël zag het niet, gaf een verkeerd schaakje en verloor alsnog.

Jammer, jammer, jammer. A2 had toch graag een matchpunt mee terug genomen. Gelukkig was er een goede Chinees om de hoek - ook dat bleek overigens een nieuwtje voor Renzo, die tot zijn verbazing vaststelde dat je bij een Chinees restaurant best aardig kunt dineren. Zo leer je elke dag weer wat...

A3 verliest nipt in eerste uitwedstrijd (14-12-2019)

A3 verliest eerste uitwedstrijd nipt (door Michiel Harmsen)

A3 mocht voor zijn eerste uitwedstrijd naar Krimpen aan den IJssel. We reden er met drie auto's heen. Ik mocht eindelijk mijn eerste invalbeurt in dit team doen. Ook Rens speelde voor het eerst mee. Willem, Pieter en Brent waren de andere jeugdleden. Ze zaten op de laagste vier borden. Het team van de tegenstanders had ook veel jeugdspelers, waarvan eentje op bord 1 maar anderen op borden 5 en 6. Pieter en Brent speelden tegen oudere schakers.

Onze jeugdspelers waren bijna allemaal snel klaar. Pieter had een snelle remise. Na een degelijk opgezette partij ontstond volgens zijn zeggen een gelijke stand en dus remise. Willem speelde met wit een Wolga en had een pion meer. Ik maakte me in het begin erge zorgen over zijn stelling. Later stond hij prima met pion meer. Het verbaasde me een beetje dat dit ook remise werd. Rens verloor snel nadat hij in de opening al een kwaliteit verloor. Brent bracht de score voor de jeugdspelers weer op 2-2 met een prima winst.

Wim speelde op bord 1 een degelijke partij en won. Hugo had op bord 2 ook een Wolga. Ik had het idee dat hij onvoldoende tegenspel kreeg. Toen hij ook nog overzag dat hij na Ta7 zijn dame verloor was het opeens uit. De beslissing zou dus moeten komen van Rugved en mij. Dat beloofde niet veel goeds, want we stonden allebei inmiddels een pion achter zonder noemenswaardige compensatie. Rugved verzuimde na de opening a5 te spelen met tegenspel tegen de pion op b4 (zie partijfragment). Na lange tijd verkrampt te hebben gestaan kreeg hij door goed spel nog een bijna gelijke stelling. Maar daarna verloor hij een pion. Dat leidde uiteindelijk tot verlies.

Ik mocht als laatste proberen nog een remise te halen. Winst zat er absoluut niet meer in. Mijn tegenstander speelde verrassend goed. Ik had aanvankelijk de misplaatste arrogantie om te denken 'dat ik zo'n spelertje in de 6e klasse wel even weg zou tikken'. Door te ambitieus spel in het vroege middenspel verloor ik een pion. Mijn remise-aanbod werd terecht afgewezen. Ik ploeterde lang door en belandde uiteindelijk in een eindspel van vier pionnen tegen loper en twee pionnen op dezelfde vleugel. Dat wist ik tot remise te schuiven (zie partijfragment). Daarmee kwam ik goed weg.

Helaas verloren we daarmee met 4½-3½. Het was wel een erg gezellige schaakmiddag. Er speelden maar liefst vier teams bij Krimpen aan den IJssel. Het was ook erg leuk dat onze tegenstanders net zo'n gemengd team hadden als wij. Nu op naar de volgende wedstrijd. Dan moeten we maar weer eens winnen!

Z1 terug in de top (6-12-2019)

Z1 duwt VAS verder in de problemen

Z1 had met VAS echt een sterke tegenstander, al bleek dat niet uit de stand. VAS staat laag, na een slechte start. Z1 moest wat invallers regelen, en wist zelfs Sybolt te strikken, maar door een misverstand was er toch iemand te weinig. Gelukkig was Nico Louter als teamleider van Z2 aanwezig, en die nam dus plaats aan het lege bord.

De start was nog niet geweldig, want PP heeft al een paar weken last van verkoudheid, en die vertaalde zich in wat slappe zetjes, waardoor zwart al snel kon toeslaan. Daarna viel alles de kant van Amstelveen op. David bereikte een eindspel waarin zwart geen vin kon verroeren. Florian had met de talentrijke Khoi Pham van doen, maar wist die na de opening te overspelen. Jeroen wist met zwart zijn tegenstander te h-lijnen met twee torens. Zo was het al 3-1 voordat de tijdnoodfase in zicht kwam. Renzo bouwde zijn actieve stelling om naar een aanval, vlocht een fraai mat met twee paarden en een toren en scoorde ook al. Sybolt stond al snel goed na de opening, en dacht vlot te winnen, maar aan de overkant zat Eline Roebers. En zo jong als ze is, in moeiljke stellingen blijft ze koel en vasthoudend en met een verrassende manoeuvre wist ze een schijnbaar verloren stelling overeind te houden. Sybolt moest urenlang trekken en duwen om tenslotte toch definitief toe te kunnen slaan. Milan wist in het eindspel zijn overwegende stelling om te zetten in stukwinst. Zo liep de score enorm op.

Nico was het laatst begonnen en ook het laatst klaar. In het middenspel ontglipte hem een bok die een stuk kostte. Het eindspel met loperpaar tegen loper plus twee pionnen was nog lang niet eenvoudig, vooral omdat er een motief met randpion en verkeerde loper inzat, maar wit bleef scherp en wist tenslotte de uitslag draaglijker te maken.

Een dikke 6-2 zege dus, die VAS 1 met slechts 1 punt onder in de stand laat. Curieus genoeg staat VAS 2 een stuk hoger. Amstelveen staat voorlopig op kop, met 6 uit 4 en flink wat bordpunten.

Z2 kansloos tegen Fischer Z (6-12-2019)

Z2 onderuit op reünie-achtige wedstrijd

Bram van Dijk - Henk Boot
Wit heeft zojuist 31.Tcd1?? gespeeld. Beide spelers overzagen 31. ... Pxd1 32. Txe7 Pf2+ en zwart wint. Maar Henk speelde 31. ... Txf4?? 32. Txe3 en wit won.
Spelen tegen Fischer Z is voor Amstelveen altijd speciaal. Zo ongeveer de helft van de leden van Fischer Z was ooit lid van Amstelveen. Dus zagen we Thomas Hauptmann, Michael Abspoel en diverse andere bekenden terug. De match begon zeer vredelievend. Eric kreeg al na 10 zetten een halfje aangeboden, besloot dat de week zwaar geweest was en accepteerde. Harold deed alles na wat wit deed, en dus bood die na 11 zetten remise aan. Harold had jeugdtraining in de benen en vond het wel mooi zo.

Daarna ging er veel mis aan onze kant. Rugved raakte een stuk achter, deed een blufzet en bood remise aan. Zwart had, zoals Krabb&eeuml; dat formuleerde, ouwe-mannetjestijdnood: rest van de partij in een kwartier. En nam het dus aan, in gewonnen stand. Mazzeltje. Dieptriest was het wat Henk overkwam (zie diagram hiernaast). Een treffend geval van algemene schaakblindheid bij zowel spelers als toeschouwers. Noch tijdens, noch bij de analyse achteraf zag iemand dat wit blunderde maakte en dat zwart direct en toch eigenlijk vrij eenvoudig kon winnen. In plaats daarvan deed Henk zelf ook een grafzet, waarna wit alsnog won.

Verder gaf Fischer Z niet veel meer weg. Henri kwam al snel een pin achter, Hugo kwam passief te staan en ging tenonder, en de match was al beslist. Marcel stond iets minder, maar de opponent vond het mooi zo en was tevreden met remise. Timothy had een kansrijke stelling, maar zijn ervaren tegenstander deed het handiger in tijdnood en scoorde een vierde winstpunt voor Fischer Z.

Tja. Vier remises, vier maal verloren. 2-6. Weinig op af te dingen. Fischer Z blijft koploper, en zal wellicht promoveren. Z2 is terug in de middenmoot.

Zukertort Zilver bekert door(27-11-2019)

Zilveren cupteam door naar ronde 2 (door Dirk Goes)

De strijd om de SGA-cup wordt met ingang van het lopende seizoen 2019-2020 in drie klasses gespeeld. Aan de Gouden Beker mag iedereen meedoen, spelers met een rating tot 1900 zijn speelgerechtigd in de Zilveren Beker, en de Bronzen Beker wordt betwist door schakers met een rating tot 1600. Leuk voor in de prijzenkast.

In het kader van de strijd om de Zilveren Beker lootte het Zukertort-team een match tegen Amsterdam West. Hans van Nieuwkerk stond in de opstelling, maar bleek op de geplande speeldag niet inzetbaar, zodat er op mij een beroep werd gedaan. Nou, vooruit dan maar, haal ik mijn contributie er nog een beetje uit ...

Wouter Simonis werd in de opening verrast, niet door een stukoffer maar door een remise-aanbod van zijn (sterkere) tegenstander, nog voor er een uur gespeeld was. Daar hoefde hij niet lang over na te denken: in dank geaccepteerd!

Inmiddels leken de borden 1 en 2 (Timothy van Hijfte en Danny Kool) in opperbeste sinterklaasstemming, want ze gaven allebei een stuk weg. Danny kreeg er nog wel twee pionnen en wat spel voor, maar kon het ten slotte toch niet bolwerken. Timothy daarentegen ging er eens lekker voor zitten en ontwikkelde een moordend iniatief, dat naarmate de avond vorderde zijn vruchten afwierp. Kijk, het stond zo:

Timothy van Hyfte - Rob Kotmans

27. ... Da4? 28. Txf6!

Het waarnemen van kansen is van groot belang bij de uitoefening van de schaaksport.

28. ... Kxf6 29. De6+ Kg7 30. Df7+ Kh6 31. Txe7 Kh5 32. Txe8 Dxe8 33. Df3+ Kxh4 34. Pf7

En de tegenstander hield het voor gezien. Stand daarmee 1½-1½, en dus werd mijn partij beslissend voor de einduitslag. Heb ik weer hoor, en ook nog tegen Amsterdam West, mijn eigen vereniging! Tot overmaat van ramp had tegenstander Jasper Dekker een lek geschoten in mijn Aljechin, zodat ik als aangeschoten wild achter het bord zat. Ik had er weinig vertrouwen in, maar er zat niets anders op dan er maar het beste van te maken.

Toen gebeurde dit:

Jasper Dekker - Dirk Goes

Met mijn laatste zet (25. ... Dd8xd5) had ik een pionnetje geslagen, en zo'n beetje voor het eerst in de partij dreig ik iets, hoe elementair dan ook: dame maal h5.

26. Lc4? Dxh5

Zoals ik al zei: het waarnemen van kansen is van groot belang bij de uitoefening van de schaaksport. Stukwinst dus, maar gezien mijn belabberde stelling eerder op de avond vond ik dat ik het niet verdiende om deze partij te winnen, en ik bood remise aan, vermits een halfje voor Zukertort genoeg was om door te bekeren. Jasper accepteerde, uiteraard, en de eindstand werd op 2-2 vastgesteld. Op naar de volgende ronde!

Amsterdam West1843Zukertort Amstelveen16882-2
Rob Kotmans1853Timothy van Hyfte17000-1
Paul Helmer1852Danny Kool15851-0
Erik Dekker1822Wouter Simonis1667½-½
Jasper Dekker1846Dirk Goes1800½-½
A1 wint ruim na spannend duel (23-11-2019)

A1 wint op grauwe dag (door Piet Peelen)

Op een frisse novemberdag speelden we de laatste externe wedstrijden in het Go-centrum. De grote zaal zat vol met dammers en een klein groepje Go-spelers waren de overige gasten van barman Roger. Bij de bridgers bracht hij de drankjes aan de speeltafel -mooie fooien!- maar de meeste daarvan zijn richting Amsterdam getrokken. De grote Japanse bedrijven -Go is daar populair! - stopten hun ondersteuning en wij trekken verder Amstelveen in.

Op de borden kregen we stevige tegenstand. Jelmer verloor weliswaar een pion, maar zijn activiteit noopte de tegenstander die snel weer terug te geven. Afruil volgde en remise. Trouwen en ouderschap kosten de meeste schakers zo'n honderd elopunten, maar Jelmer straalt!

Gijs activeerde zijn loper en daarop moest zwart zijn toren bij zijn koning wegspelen. Dat gaf hem de kans met zijn dame de pion op f7 op de korrel te nemen. Ook daar verdedigde zwart zich tegen, maar dankzij een gepende pion kwam Gijs met zijn derde aanvalszet (zie fragment) en die was meteen beslissend!

Vorige week had ik, Piet, prima winstkansen tegen Loek, maar deze dag kon ik het vuur niet goed doen ontbranden. Ik koos iets dat er gevaarlijk uitzag, maar mijn gevoel werd thuis bevestigd door de engine: het klopte niet. Oud-teamgenoot Richard Duijn vond het echter ook eng en koos een veilige voortzetting. De ongelijke lopers maakten remise onafwendbaar. Stan zette de partij prima op en had licht centrumoverwicht. Maar een penning en ruil haalden alle muziek uit de stelling en een tijdje later kon de remise genoteerd worden.

Sybolt stond prima maar een onnauwkeurigheid kostte een pion. Die pakte zijn tegenstander graag, maar even later bood hij remise aan omdat Sybolt zich uitstekend verdedigd had.

Marc kreeg een ouderwets gambiet voorgeschoteld dat hij accepteerde. Volgens Sybolt had hij een stuk kunnen pakken, maar ik zag vooral de witspeler vlammen. Marc verdedigde nog lang voordat hij de onvermijdbare nul moest accepteren.

Met een gelijke stand op het scorebord werd de tijdcontrole bereikt. En rees de vraag of we de wedstrijd inderdaad nipt zouden winnen.

Florian had een enorme duw- en trekpartij. Hij probeerde een paard aan de rand uit het spel te houden, maar zijn loper werd beperkt door zijn pionnenmassa. Van zijn pionoffer om de stelling te openen was ik minder gecharmeerd. De tegenstander gaf die pion wijselijk terug en bracht zijn paard weer in het spel. In tijdnood deed hij een pion in de aanbieding, maar die winnen had tot een opgesloten toren geleid. Gelukkig doorzag Florian dat en kwam hij met een mooie lopermanoeuvre. Nu dreigde hij te winnen maar de tegenstander haalde zijn toren terug en ook hier werd het remise.

Fitzgerald strafte de oppervlakkig gespeelde opening van zijn jeugdige tegenstander af met winst van een centrumpion! Dat zag er dus snel rooskleurig uit, maar de uren daarna zag ik de motor wat haperen en de jongeman zijn stelling verbeteren. Fitzgerald zette echter opnieuw de aanval in, en hoewel hij een mooie slotzet miste (zie fragment) liep hij uiteindelijk uit de vele schaakjes en won.

Onno speelde een zware manoeuvreerpartij die veel van beide jonge spelers vergde. Onder tijdsdruk ging zijn stelling hard achteruit maar de thuissupporters konden opgelucht adem halen na een blunder op de beruchte 40e zet (zie fragment) die hem opeens de winst in de schoot wierp. Maar een zet later miste hij een directe winst toen hij zonder nadenken gretig de kwaliteit sloeg. Maar hij toonde zijn klasse door in het eindspel de partij alsnog te winnen.

Jonathan speelde een goede partij en bezorgde zijn opponent een zwak pionnetje. Vlak voor de tijdcontrole liet hij even de teugels vieren en kwam de koning van zijn tegenstander dreigend binnen. Maar hij herpakte zich met een uitstekende verdedigingszet (zie fragment), waarna zijn tegenstander opdracht kreeg alles of niets te spelen. Dat was te hoog spel en zo kreeg Jonathan zelfs nog het volle punt.

En zo ging aan het einde van onze laatste partijen de zon nog even schijnen. Na afloop aten we saté met friet, werd er geanalyseerd en voetbal gekeken waarna de stukken de doos in gingen.

Bedankt, Go-centrum & Roger.

A2 redt het net niet (23-11-2019)

A2 mist de kansen tegen Rijswijk

Het was bijna al erop of eronder tegen Rijswijk. A2 is op papier een van de kandidaten voor degradatie, en de twee eerste wedstrijden waren verloren gegaan tegen sterkere teams. In ronde drie wachtte een tegenstander die eveneens in de hoek zat waar de klappen vallen. Rijswijk had ook 0 uit 2, en er mocht dus beslist gesproken worden van een vierpuntenwedstrijd. A2 was compleet, en het mocht dus eigenlijk niet verliezen.

De score werd betrekkelijk snel geopend met twee vrij korte remises. Bij Esther stonden zelfs alle 32 stukken nog op het bord. Esther had meer ruimte, minder tijd en geen duidelijk plan. Zwart plaatste een remise-aanbod, en Esther nam het na enig denken maar aan. Ze was overigens niet de snelste, Paul-Peter had al eerder een halfje laten noteren nadat de opening niet veel had opgeleverd. Maar A2 kon tevreden kijken naar het bord van Jan. Zwart had de stelling mishandeld, en zijn dame vluchtte het hele bord over om tenslotte te sneuvelen ten koste van twee lopers.

Minder goed ging het bij Daniël. Hij was al vroeg in de problemen en kwam er niet meer uit. Alles... was zijn bondige antwoord op de vraag wat er mis ging. Ook bij Jeroen en Eric waren er problemen, en Marcel raakte een stuk achter - zij het wel met compensatie. Gelukkig was Renzo er nog. Die is de laatste maanden in blakende vorm en wist die ook vandaag op te roepen. Hij won veel ruimte op de koningsvleugel waarna het allemaal heel hard ging en de gelijkmaker genoteerd mocht worden.

Vanaf die fase gebeurden er het soort dingen waar teamleiders gek van worden. Jan had een gewonnen stand, maar vergat een aantal zetten op te blijven letten, zoals hij zelf na afloop zei. Eerst kostte dat al zomaar een pion, toen verloor hij ook nog zijn dame voor een toren. Jan bood remise aan, maar zwart weigerde en dat leek terecht, want zwart stond vanuit verloren positie nu bijna gewonnen. Het omgekeerde gebeurde bij Marcel - een vrije g-pion stoomde op, zwart moest een stuk geven, en wit kreeg een gewonnen toreneindspel. Eric moest hard keepen, maar wit ruilde wat af, en ineens was het witte voordeel minimaal. Bij Jeroen echter liep het mis. Wit roofde een pion met Lxh7+ en zwart mocht niet terugnemen. Bij die minuspion bleef het niet, en Jeroen moest nog voor zet 40 capituleren. A2 opnieuw op achterstand.

Evaluatie na zet 40: Marcel ging winnen, Eric had misschien wel remise, en Jan verdedigde uit alle macht - een gelijkspel was het hoogst haalbare, maar was zeker niet onmogelijk. Helaas bleek weer eens hoe verraderlijk toreneindspelen kunnen zijn. Marcel hield wel twee pionnen over, maar die stonden op de c-lijn en h-lijn, en zijn koning was afgesneden op de onderste rij. Elke poging om de koning te bevrijden ging een pion kosten. Ondanks die twee pluspionnen bleek het niet meer te winnen. Met die remise wist Rijswijk dat de winst effectief binnen was.

De tegenstander van Eric gaf remise, al had hij ook nog een kansrijke winstpoging kunnen doen. Maar hij wist ook dat het aan het laatst overgebleven bord niet meer mis zou gaan. Hoewel het nog wel half mis ging. Jan moest met toren, paard en twee pionnen vechten tegen loper, twee paarden en drie pionnen. Nadat hij zwart zoveel mogelijk lastig had gevallen wist hij zwart toch nog te truccen en won loper en paard voor zijn toren. Het paardeindspel met minuspion op ´én vleugel werd remise, zodat Jan zowaar nog een extra remise uit de brand sleepte. Maar dat halfje was voor Rijswijk genoeg om op 4½ te komen. A2 gaat zware tijden tegemoet.

A3 verliest tweede ronde (23-22-2019)

A3 moet meerdere erkennen in Leiderdorp

De eerste ronde had het jong/oud-mixteam A3 zo maar gewonnen. Dus werd de opstelling ongewijzigd gelaten. Tegenstander Leiderdorp was wel een paar treetjes hoger in te schatten, dus simpel zou het niet worden.

Na een paar uurtjes waren er twee korte remises gevallen. Zowel Willem van der Weij als Brent Waersegers vonden een halfje wel mooi. Dat zie je niet vaak bij de jeugd, maar wellicht hadden ze wel gelijk, want de twee overige jeugdspelers hadden het niet gemakkelijk. Pieter te Brake verloor. Abishek Pillai had een kansrijk eindspel, deed te snel een zet in lastige stelling en zwart greep zijn kans en won een stuk. Daarna was er geen redden meer aan. De jeugdsectie kwam dus slechts tot 1-3.

De seniorsectie moest dus aan de bak om de zaak om te draaien. Dat lukte gedeeltelijk. Wim Moene bleek aan bord 1 opnieuw goed voor een punt. Rugved Adavatkar scoorde ook. Maar helaas, Danny Kool en Hugo Luirink moesten de vlag strijken.

Daarmee werd het 5-3 voor Leiderdorp. Tja, ze waren gewoon net even wat sterker. Volgende ronde beter dan maar.

Amstelveen wint eerste SGA-cup ronde (30-10-2019)

SGA-team neemt lastige eerste horde (door Gijs IJzermans)

Eind oktober trad het SGA-team aan tegen de Raadsheer voor de eerste ronde van de SGA-cup.

De Raadsheer had aan ons eerste SGA-team vorig jaar een behoorlijke tik uitgedeeld, dus we waren gewaarschuwd. Hoewel Hing Ting niet meer voor de Raadsheer uitkomt, is Tobias een bekende tegenstander waarmee we rekening moeten houden. Naast deze sterke kopman beschikt de Raadsheer over een flink aantal sterke spelers. Hoewel op papier licht favoriet, was er voor ons dus zeker werk aan de winkel.

Onze captain, PP, koos voor ervaring aan de lage borden en talent in vorm aan de topborden. Zodoende mocht hij zelf aan bord 4 plaatsnemen. Met zwart kon hij al snel rekenen op een gelijke stelling, waarna hij stap voor stap het initiatief nam. De witspeler was op tijd bij de les en hield met goed stutwerk de boel bij elkaar. Toen de tijdnoodfase naderde besloot PP, met zicht op de andere borden, het remisevoorstel van de tegenstander aan te nemen. Plusremise dus.

Gijs IJzermans - Ramon van Beemdelust

Mijn tegenstander herkende ik van vorig seizoen, toen hij Jeroen Schoonackers in een gambietvariant van het bord blies. Om die reden koos ik voor een rustige opzet, waarbij de zwartspeler al snel passief kwam te staan. Voor een aanvalsspeler niet prettig, waardoor hij een tactische wending toeliet (zie diagram):

Zwarts laatste zet was 21. ... Dc6. Dit liet 22. Pd5 toe. Wit staat hier erg prettig, na een verdedigende zet als Pe8 heeft wit een mooie plus en zwart een passieve stelling. Wit ruilt de zwartveldige loper en kan de duimschroeven langzaam gaan aandraaien. Zwart koos echter voor 22. ... exd5 23. exd5 Dc8 24. Txe7! Daar zit de grap. Zwart is tenminste een pion kwijt en wit heeft een onaantastbaar centrum. In het vervolg slaagde zwart er niet in om enig tegenspel van de grond te krijgen, waarmee we op voorsprong kwamen.

Renzo was op hetzelfde moment klaar. Hij koos met zwart voor een op het oog wat passieve opzet. Maar zwart stond dynamisch opgesteld en kon rustig op plan spelen. De witspeler had aanzienlijk meer tijd nodig om met goede plannen te komen. Toen hij in naderende tijdnood besloot om alle pionnen naar voren te gooien, was Renzo er als de kippen bij om de ontstane zwaktes in de witte stelling bloot te leggen. Hiermee kwamen we op 2½-½ voorsprong en was de buit dus binnen.

Tot slot was Onno nog bezig. Onze kersverse FM speelde tegen Tobias Kabos, ook een FM. Het werd een zeer ingewikkelde partij, met veel manoeuvreerwerk. Onno leek het net wat handiger te spelen, maar Tobias is een begaafd tacticus en forceerde met een stukoffer een gevaarlijke vrijpion. Hoewel uit nood geboren, bleek dit offer enorm lastig om te verdedigen. Onno leek de juiste weg te vinden, maar liep rond middernacht alsnog in de val, waardoor Tobias de overwinning kon bijschrijven.

Een krappe 2½-1½ zege dus, waarbij de Raadsheer eigenlijk nooit zicht heeft gehad op meer.
We kunnen tevreden zijn. Op naar ronde 2!

De Raadsheer2072Zukertort Amstelveen21301½-2½
Tobias Kabos2302Onno Elgersma22231-0
Simon Groot2005Renzo Finkenflugel20960-1
Ramon van Beemdelust2078Gijs IJzermans21080-1
Olaf Cliteur1902Paul-Peter Theulings2094½-½
Monsterzege voor Z1 (11-11-2019)

Z1 veel te sterk voor Boven IJ (door Dirk Goes)

Deze wedstrijd werd nimmer een wedstrijd, daar was het krachtsverschil domweg te groot voor. Wij gemiddeld bijna 2100 tegen Boven IJ gemiddeld 1850, dat poets je niet zomaar weg. Nou ja, een avondje freewheelen is ook weleens lekker.

Het was Joël de Vries die de score opende. Heel veel energie was daar niet voor nodig, want zijn beoogde tegenstander (zo die er al was) liet de wedstrijd opzichtig aan zich voorbij gaan. Een gevalletje no show, 1-0 voor.

Florian Jacobs verdubbelde de stand naar 2-0. In een woeste partij kwam hij met twee pionnen meer uit de verwikkelingen, en het toreneindspel was vrij elementair gewonnen.

Laurens Schilstra maakte er 3-0 van. Gezeten aan de zwarte kant van een Hollandse opening werd hij geconfronteerd met 2. Dd3, wat ik in mijn bijna 50-jarige schaakcarrière nog nooit heb gezien. Alles kan maar tegenwoordig. Het moet gezegd, de witspeler leek gelijk te krijgen, want Laurens kwam wat krakkemikkig uit de opening, maar hij wist zich kranig te herpakken.

Onno Elgersma zorgde voor de 4-0. In een Owens Defense ontwikkelde zijn tegenstander de c8-loper naar b7. Op zich niet onlogisch, maar met eigen pionnen op d5 en e6 was de loper veroordeeld tot eeuwige inactiviteit. Onno daarmee de facto een stuk meer, en na damevangst was het einde oefening.

Eric Roosendaal zorgde ervoor dat het geen 8-0 werd. In een Siciliaanse opening speelde zijn tegenstander vrijwel elke zet a tempo, wat een grondige openingskennis deed vermoeden. Een zwarte vrijpion op d4 gaf wat reden tot lichte zorg, maar Eric wist de partij binnen de remisemarge te houden. Stand daarmee 4½-½ en buit binnen.

Jeroen Schoonackers parkeerde zijn loper op a7, in het volle vertrouwen dat die sterker was dan een wit paard op e3. Vervolgens kreeg wit een serieuze koningsaanval te verduren. Die werd afgekocht met een pion, maar toen er een tweede pion verloren ging staakte wit de strijd.

Al vroeg in de partij kreeg Paul-Peter Theulings een mooie vrijpion op c3, maar er was heel wat voor nodig om de partij over de streep te trekken want de stelling werd erg ingewikkeld. In het eindspel won hij toch toen een van zijn pionnen onweerstaanbaar naar de overkant liep. Inderdaad, die op c3.

Gijs IJzermans zorgde voor het slotakkoord. Kwaliteitswinst bracht de zege binnen handbereik, maar zijn tegenstander slaagde erin de stelling te compliceren. Uiteindelijk kwam er een niet alledaagse materiaalverhouding op het bord (Gijs twee torens, tegenstander drie lichte stukken plus wat pionnen), maar toen er een paard ging sneuvelen maakte het vallen van de vlag het uitspelen van deze stelling overbodig: punt voor Gijs.

En zo werd het 7½-½ voor ons. Wat zijn we goed...

A1 scoort grote overwinning (2-11-2019)

Zukertort Amstelveen wint dik van Philidor Leeuwarden (door Piet Peelen)

Het seizoen is voor ons prachtig begonnen en we staan zelfs gedeeld aan kop! Maar Paul Keres is van meesterklasseniveau, dus de aanstaande kampioen. Philidor speelt al jarenlang eerste klasse en is een geduchte tegenstander. De verwachting was dan ook dat het net als tegen Wageningen een spannende wedstrijd zou worden.

Vanaf het begin ging het best lekker en in de beslissende fase vielen bijna alle partijen in ons voordeel uit. Dat bracht een wat geflatteerde 8-2 op het scorebord. Na afloop werd enthousiast geanalyseerd in de kantine en bij de Chinees was de stemming opperbest.

Het is zondagavond en ik maak gretig gebruik van de inbreng van anderen, zoals het prima verslag op de site van Philidor 1847.

Sander was als eerste klaar. Hij dwong de tegenstander om een loper voor een paard af te ruilen. Uiteraard zag hij allerlei mooie mogelijkheden edoch koos Sander een wat traag plan. Bovendien werd hij voor de lastige keuze geplaatst of hij tegenspel wilde toelaten of negeren. Dat laatste bleek niet handig en dus was hij zo verstandig om met ongelijke lopers de remisehaven binnen te zeilen.

Jelmer wist met een vroege dameuitval voor enige problemen te zorgen. Die werden opgelost en er leek weinig meer aan de hand. Ons schaakspel is echter rijk aan onverwachte wendingen en Jelmer toverde een fraaie op het bord! (zie hiernaast).

Gijs kreeg een paar hangende pionnen en had het daar moeilijk mee. Elke zet moet je alert zijn op alle mogelijkheden van je tegenstander om die onder vuur te nemen. Het leverde hem de nodige hoofdbrekens op. Gijs veerde op toen hij met een pionoffer opeens weer mogelijkheden zag. Hij kwam echter van een koude kermis thuis. Alleen in de analyse kon hij nog wat rotzooi trappen.

Marc zette zijn partij goed op en ik vond dat hij mogelijkheden had dat uit te bouwen. Een moment van onoplettendheid leverde pionverlies op. Hij rechtte de rug en speelde onverstoorbaar verder. In een dame-eindspel was eeuwig schaak onvermijdbaar (zie hiernaast).

Mijn tegenstander probeerde het initiatief te grijpen en na een half uur nadenken besloot ik de tent dicht te gooien. Vervolgens speelde hij het goede plan alleen net iets te voortvarend. Mijn tegenactie leverde behalve een pion ook een koningsaanval op. Middels dameruil naar een eindspel vluchten zou nog een pion hebben gekost en ik mocht tevreden het punt incasseren.

Florian speelde een prima partij waarin hij steeds veel dreiging in zijn spel had. Zwart stond passief maar hield stand. Florian wist uiteindelijk te winnen en vertelt hienaast hoe.

Sybolt meldde dat hij een strakke positionele pot had waar hij constant aan het roer was. Hij had in het fragment hiernaast alleen wat sneller kunnen winnen.

Ook van de partij van Fitzgerald vindt u hiernaast een beslissende fase.

De jeugdtalenten troffen elkaar op het tweede bord. Deze herfstvakantie zaten ze samen in een huisje voor het toernooi in Hoogeveen en ze hadden natuurlijk liever tegen iemand anders gespeeld. Het was een lang duw- en trekgevecht waarin Onno het initiatief had. Telkens als ik opzij keek zag ik dat zijn stelling weer een klein beetje beter was geworden. De beslissende zetten na de tijdontrole vindt u hiernaast.

Stan tenslotte vond dat hij een saaie technische partij had gewonnen. Zijn tegenstander was ooit kampioen van Nederland: in 1970! Dus nog voor Stan geboren was. Ik hoop dat ik nog zo goed kan schaken als ik 75 jaar oud word. Deze man verdient een standbeeld!

A2 verliest opnieuw (2-11-2019)

Philidor Leiden te sterk voor A2

Vorig seizoen speelde Philidor Leiden in de laatste ronde tegen A1 - dat verloren ze en als gevolg daarvan degradeerde het team. Maar ja, A2 is niet zo sterk als A1. En dit seizoen is Philidor versterkt met Frans Erwich. A2 wachtte dus een zware klus.

Lange tijd leek het er toch op dat het nog spannend zou kunnen worden. Wel was er een vroege achterstand doordat Marcel een paar zetten in de opening verwisselde - dat liep verkeerd af. Maar op veel andere borden stond het ongeveer gelijk, en PP won een kwaliteit. Bij Jeroen en Esther draaide het uit op gelijkwaardige remises en toen Daniel zomaar een stuk cadeau kreeg in matige stelling was het heel even 2-2.

Helaas, Jan zag zich een kasrijke stelling ontglippen en verloor, de kwaliteit van PP werd gecompenseerd door een actief loperpaar waardoor er een eeuwig schaak uitrolde. Renzo moest tenslotte zijn meerdere erkennen in Erwich.

Eric was als laatste klaar. Hij offerde speculatief een stuk op g7, maar dat alles kostte veel tijd, en zodoende werd op zet 38 een goede kans op gelijk spel gemist. Daarna ging het langzaam bergafwaarts, en hoewel zwart nog hard moest werken voor het punt liet de tablebase na afloop zien dat het altijd gewonnen was geweest.

Alles bijeen dus 2½-5½. Op die cijfers viel deze middag niet veel af te dingen.

Jeugdig A3 fleurt debuut op met winst (2-11-2019)

A3 vrolijke mix van jong en oud (door Danny Kool)

Met de nieuwe opzet van de KNSB competitie lag er voor Zukertort een mooie kans om in de 5e of 6e klasse een team in te schrijven met vooral ambitieuze gevorderde jeugd, aangevuld met senioren. Een groot voordeel is dat er op zaterdagen overdag wordt gespeeld. Voor jeugdspelers is de doordeweekse SGA-competitie slecht met school te combineren. Meerdere jeugdspelers waren direct enthousiast, en het was niet moeilijk om senioren te vinden die ook in dit team wilden gaan spelen. A3 was geboren en zou gaan spelen in KNSB 6D.

Drie weken geleden maakten de spelers kennis met elkaar. Er werd benadrukt dat plezier, leren en ervaring opdoen dit jaar het belangrijkste doel was. De senioren zullen waar mogelijk extra aandacht geven met analyse. En hoewel resultaten dus niet de hoogste prioriteit hebben is winnen gelukkig wel toegestaan!

De eerste ronde speelden we tegen Koninklijk ’s-Gravenhaagsch Schaakgenootschap Discendo Discimus, of kortweg DD.

Wim Moene speelde op het kopbord met zwart tegen een tegenstander die een fors lagere rating had. In de Tarrasch-variant van het Damegambiet speelde Wim een gambiet. Wit besloot om de pion te verorberen, en stond even later na 11 zetten een stuk achter in een stelling met geruilde dames en zonder ook maar een spoortje van compensatie. Wim’s tegenstander bespaarde zichzelf een martelgang en gaf snel op. Sportief, en ook fijn want Wim had zo de rest van de middag genoeg tijd voor analyse van partijen met onze jeugdspelers en dat deed hij dan ook met veel plezier. En een snelle 1-0 voorsprong dus!

Op het tweede bord speelde Hugo Luirink met wit. Er kwam Italiaans op het bord en Hugo deed het Giuco Pianissimo. Zoals de naam van de variant al aangeeft ontwikkelt het spel zich dan erg rustig, met een klein beetje initiatief voor wit. Dat zou voor Hugo een lange middag gaan worden. Eerst maar even verder langs de andere borden.

Op het derde bord speelde Rugved Adavatkar met zwart tegen een qua rating vergelijkbare tegenstander. Zijn tegenstander opende c4 en maakte er een echt flankspel van door d- en e-pionnen lange tijd niet te bewegen en vooral met stukken de centrumvelden te controleren. Ergens wist Rugved door goed spel na veel afwikkelingen een pion te winnen. De vraag was of dat in het eindspel van ongelijke lopers met een toren voldoende zou zijn voor de zege. Matnetjes waren er niet, dus minder dan remise was zeer onwaarschijnlijk.

Op het vierde bord had ikzelf, Danny Kool, wit. Mijn tegenstander had een vergelijkbare rating. Ik had best zin om mijn KNSB-debuut te maken in dit team, maar mijn laatste lange partij was wel lang geleden, in seizoen 2017-2018. Daarna heb ik nauwelijks zelf gespeeld, alleen een beetje rapid en blitz. Ik speelde Catalaans, de tegenstander sloeg dxc4 en onbedachtzaam wachtte ik een zet te lang met terugslaan met een paard op c4 waarna zwart de pion met b5 ging verdedigen. Dat geeft wit wel ruimte en initiatief, maar het is ook erg verplichtend omdat zwart de pionnenwals op de damevleugel altijd achter de hand heeft. We schakelen even over naar de borden vijf tot en met acht, waar onze jeugdspelers ook hun KNSB-debuut maakten en de naam van onze gemeenschappelijke clubstamvader Johann Hermann Zukertort hoog probeerden te houden.

Op het vijfde bord speelde Abishek Pillai met zwart tegen een jeugdspeler van DD die iets jonger was maar wel een veel hogere rating had. Het was misschien wel de spannendste partij van de middag, een open en zeer scherpe stelling waarin wit lang rokeerde en zwart kort. Het centrum was opgeblazen en er waren veel open lijnen. De jongens speelden allebei vol op de aanval. Steeds zaten er allerlei combinaties in de stelling en uiteindelijk trok Abishek’s tegenstander aan het langste eind doordat hij een listig mat in twee net eerder zag dan Abishek zelf. 1-1 dus. Maar zoals gezegd was het een prachtig gevecht!

Willem van der Weij is pas vorig jaar begonnen bij Zukertort in de fameuze middaggroep. Hij viel op door zijn razendsnelle progressie, hij schaakt graag en veel en heeft duidelijk aanleg. Van een ervaren senior als tegenstander met bijna 200 ratingpunten meer is hij niet onder de indruk. Na 1. d4, d5 2. c4 c6 3. Pc3 speelde Willem’s tegenstander met zwart het curieuze 3. ... b6. Willem maakte hier korte metten mee door te ruilen op d5 en met een loper op f4 en een paard op b5 allerlei dreigingen in de stelling te brengen. Willem veranderde de zwakke zwarte damevleugel in een ruïne en maakte de partij snel en hardhandig af. Mooi gespeeld, en een 2-1 voorsprong voor A3.

Op het zevende bord maakte Brent Waerseggers niet alleen zijn KNSB-debuut maar ook zijn debuut voor Zukertort. Brent is hoofdlid bij Amsterdam-West en blijft in SGA-verband bij zijn thuisclub spelen. Sinds eind vorig seizoen traint het pas 11-jarige talent ook bij Zukertort. Omdat bij Amsterdam-West in een KNSB-team nog geen plek is speelt Brent in Zukertort A3. Hij had de zwaarste tegenstand van ons allemaal. Zijn tegenstander was een oudere ervaren senior die zo’n 300 ratingpunten meer had. Dat was in de partij niet bepaald zichtbaar. Brent speelde met zwart Grünfeld-Indisch, speelde uitstekend en kreeg op het oog een lekkere stelling. Na diverse afwikkelingen waarbij torens en ongelijke lopers overbleven ontstonden lastige problemen voor Brent op de damevleugel en bleek een doorlopende witte a-pion beslissend. Vermoedelijk heeft zwart eerder kansen gehad om het initiatief in de partij te grijpen maar het was een ingewikkelde situatie. Daarmee was de stand dus 2-2.

Op bord acht speelde Pieter te Brake tegen een jeugdspeler van DD met een vergelijkbare rating. De tegenstander speelde Frans, Pieter koos de ruilvariant. Met zijn solide speelstijl bouwde hij langzaam maar zeker aan een aanval door lang te rokeren, een wit paard op f5 te posteren en torens op de e-lijn. Toen zwart pas op zet 18 lang kon rokeren was dat eigenlijk een noodgreep, de partij was in feite al beslist. Pieter heeft zijn tegenstander de hele partij in een soort houdgreep gehad, en maakte het ook vakkundig af. Uitstekend gespeeld en een 3-2 voorsprong met borden twee, drie en vier nog te gaan.

Op bord drie was bij Rugved weinig veranderd dan enkele pionnen geruild. Op koers voor minimaal remise. Dat betekende dat winst op borden twee of vier voldoende zouden zijn voor de eindoverwinning. Mijn eigen Catalaanse initiatief leek doodgebloed en de zwarte pionnen op de damevleugel rukten op. Ik schatte de positie als verloren in en vond het tijd voor gerommel. Een incorrect paardoffer lokte fouten bij mijn tegenstander uit en ik kwam totaal gewonnen te staan. Helaas blunderde ook ik, in de veronderstelling dat ik weinig tijd over had en erg snel moest spelen. Dom, dom, ik had inmiddels 40 zetten gespeeld en had alle tijd kunnen nemen om de winnende afwikkeling wel te vinden. Vlak daarna eindigde de partij van Rugved inderdaad in remise. De stand was 3½-3½ en de beslissing ging op bord twee vallen. Hugo had het initiatief weten om te zetten in een toreneindspel met een pluspion op de damevleugel. Hij speelde het technisch sterk uit. Toen de tegenstander op het eind nog probeerde zelf een vrijpion te forceren vond Hugo de eenvoudigste winst en werd daarmee matchwinner! 4½-3½ gewonnen en een leuke leerzame middag.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 3) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 3) (door Renzo Finkenflugel)

In ronde zeven moest ik met wit tegen Rob Bödicker (1999), die ook een behoorlijke plusscore had. Hier begon ik toch wel erg zenuwachtig te worden, want als ik deze wedstrijd zou winnen kwam een prijs wel heel dichtbij. Het geloof om het toernooi echt te kunnen winnen was er nog niet.

6. dxc5 speelt altijd wel lekker tegen de Tarrasch. Zwart speelt dan 6. ...d4 7. Pa4 Lxc5 8. Pxc5 Da5+ 9. Ld2 Dxc5 10. Tc1 Db6 11. e3 met een iets beter eindspel. Mijn tegenstander speelde echter 6. ... Pf6!? wat mij in verwarring bracht. Ik besloot uiteindelijk tot 7. Lg5, wat goed is als zwart Pf6 speelt voordat hij Pc6 speelt, maar de zet om 6. ... Pf6 af te straffen was het onhandig uitziende 7. Le3!. Die concrete kennis had ik helaas niet paraat, en na 7. Lg5 won zwart de pion op c5 terug, bracht ik mijn koning in veiligheid maar kon zwart daardoor wel gewoon d5-d4 spelen, waarna er een potremise stelling op het bord kwam. Dat hebben we ook maar meteen besloten, zodat we nog wat rust konden pakken voor de laatste twee ronden. Jammer, niet gewonnen, maar na zeven ronden stonden nog drie spelers, waaronder ikzelf, op 5½. Alles was nog mogelijk.

In de achtste ronde speelde ik wederom tegen een jeugdtalent, de 16-jarige Gilian Honkoop (2142). Gilian had de eerste ronde onverwachts verloren, maar had uit de volgende 6 ronden 5½ punt gescoord. Ik was dus gewaarschuwd. Ik tartte het lot door net als Khoi tegen mij het Nimzo met 4. f3 te beantwoorden, en net als Khoi kwam ook ik in serieuze moeilijkheden.

Ik had eerder in de partij cxb5 gespeeld, waarvan ik wist dat het eigenlijk nooit goed was. Waarom had ik dat dan gedaan? Ik wist ook niet wat ik in de stelling die we kregen wel moest doen, en alles leek matig, en met cxb5 had ik in ieder geval nog een pion. Sorry, een diepzinniger antwoord moet ik u schuldig blijven. In de diagramstelling moet ik 16. b4! spelen, waarna ik na 16. ... cxb4 17. axb4 Lxb4 18. Pa4 misschien een tikkeltje minder sta, maar niks catastrofaals. Hier vroeg ik echter te veel van mijn stelling en speelde 16. Pb1?! c4 17 b4?. Nu wel, maar nu is het niet meer goed. Het geplande 17. ... cxb3 18 Dxb3 faalt op 18. ... Le6 19 Dd1 d3! 20. Dxd3 Df6! en zwart wint de toren op a1, zoals u in dit analysediagram kunt zien.

Zwart speelde echter 17. ... d3?!, waarna ik met 18 Ta2! een heel klein voordeeltje had kunnen bereiken. De pointe van Ta2 is dat je van de kwetsbare zwarte velden wegkomt. Nu worden de lopers uiteindelijk tegen elkaar geruild met een plusje voor mij. Ik deed echter geen Ta2, maar 18 Lb2? waarna 18. ... Pa4! winnend is. 19 Dxa4 Lb6+ 20 Kh1 dxe2 21. Te1 en dan wint het spectaculaire 21. ... Te6! met het idee Dh4. Tegen deze niet heel subtiele aanpak is niets te beginnen door de zwakke eerste rij van wit. Zwart koos echter voor 18. ... Pd5 en een paar zetten later stond het zo:

Na 21. Te1! sta ik nog steeds prima. Ik speelde echter 21 Dxe3? exf1D+ 22 Kxf1 waarna ik een onplezierige stelling moest verdedigen.

Dit eindspel zou ik al niet meer moeten verliezen. Ik heb twee pionnen voor de kwaliteit, en de torens verdubbelen op de d-lijn bereikt niets voor zwart want met Ke2 heb ik een soort vesting. Zo werd het wel gespeeld, en even later, met nog wat meer inaccurate zetten (mede door gierende tijdnood), hadden we de volgende stelling bereikt:

Waarna zwart zich in een korte samenvatting liet verrassen door a5 en b6, en met wat stellingsgeluk (b8 is een zwart veld en ik heb een zwartveldige loper) wist ik ineens nog te winnen. Een ware thriller! Zodoende stond ik met 6½ uit 8 ineens alleen aan kop met nog één ronde te gaan. Khoi had 6 punten en vijf spelers stonden op 5½. Aangezien ik Khoi had verslagen, had ik aan een halfje genoeg om het toernooi op mijn naam te schrijven.

Ik had nog nooit een toernooi gewonnen en de laatste ronde met zwart tegen John Cornelisse (2180) werd dus de belangrijkste wedstrijd uit mijn leven. Hoewel ik het hele toernooi goed sliep kwam ik die nacht toch moeilijk in slaap. Het zal toch niet?

Na een Nimzo met 4. e3 0-0 5. Pe2 was ik al snel out of book.

Hier speelde ik na wat aarzelen toch 15. ... Pa5. Ik wist dat dat de boel zou compliceren, wat ik eigenlijk niet kon gebruiken (ik had zoals gezegd aan remise genoeg om het toernooi te winnen), maar ik vond het objectief toch de beste zet. Bovendien waren de complicaties me tot nu toe goed afgegaan in dit toernooi, met toegegeven soms ook meer geluk dan wijsheid. Er volgde 16. Lf4 Pxc4 17. Pb5 Dc5 18. Pxa7 Lxe4 19. Db3 Ta8 20. Pb5.

Tot nu toe heb ik in de complicaties alles goed gedaan. Nu is 20. ... Ld5! sterk, een zet die ik overwogen heb maar toch niet gespeeld. Ik kan u niet meer vertellen waarom. Mijn 20. ...Pa5?! was niet zo goed omdat je dan telkens met b4 en Pc7 rekening moet houden. Na 21. Db4 was 21. ... Pc6! sterk geweest, omdat 22. Dxc5 dxc5 23. Pc7 spectaculair wordt weerlegd met 23. ... Pd5!

De grap is dat na 24. Pxa8 Pxf4 de loper op e2 nog hangt. Ik speelde echter de matige zet 21. ... Tad8, waarna ik de pion op d6 kwijtraakte. De dames werden echter wel geruild, waarna b4 zwak was.

Na 24. ... Txd1 25. Txd1 Pd5! ging ik de pion winnen op b4, waarna remise toch in de pocket moest zijn. Een paar zetten later stond het zo, waar ik een winst gemist heb.

Hier wint 28. ... Pf4! op slag, omdat na 29. Lf1 Lc2! een stuk wint en ook 29. Lf3 Pxh3+ beslissend moet zijn. Ik speelde echter 28. ... Lc2, waarna 29. Ta1 Pdxb4 volgde (wederom was 29. ... Pf4 beslissend, maar ik was zo op de pion gefocust dat ik het helemaal gemist heb). Nadat ik de pion had gewonnen, wilde hij echter nog steeds geen remise. Khoi had namelijk verloren op het bord naast ons, en als ik zou blunderen zou hij samen met mij en nog twee anderen gedeeld winnaar worden. Na een tijdnoodfase met wat geschuif en verrassend accuraat spel van beide kanten, bereikten we de tijdcontrole.

Dit verliezen kan eigenlijk niet meer. Maar acht dagen schaken, stress en spanning van het leiden en een toernooiwinst binnen handbereik maakten het nog een hele klus, of ordeal zoals het in het Engels zo mooi heet.

Door de spanning heb ik het toch niet lekker gedaan en kreeg wit een sterk paard op e5.

Objectief gezien is er nog niet veel aan de hand. 50. Ke3 Pf5+ 51. Kf2 Pd6 zou een herhaling van zetten zijn en daarom speelde wit 50 Bg6?. Na 50. ... Tb8! was de buit binnen. Er volgde 51. Lxf7 Txb2+ 52. Ke1 Tb7!.

En nu wist ik dat het feesten kon beginnen. Nadat de torens eraf gingen stond ik gewoon gewonnen, maar toen mijn tegenstander wijselijk remise aanbood weigerde ik dat niet. Zoals gezegd had Khoi namelijk verloren, en dus had ik met remise ook een ongedeelde toernooizege. Bovendien zat ik er in alle eerlijkheid helemaal doorheen (deze partij duurde ook meer dan 4 uur), en vond ik wat extra ratingpunten niet meer de moeite waard. Daarnaast had mijn tegenstander door de remise ook nog een prijsje, waardoor we allebei tevreden de stukken weer in de beginopstelling zetten.

Het gevoel van een (eerste) toernooiwinst is onbeschrijflijk. Ik werd door veel mensen gefeliciteerd, waarvan ik de meesten niet eens kende, en iedereen was vol bewondering dat ik er met een rating van 2061 met de eerste plaats vandoor ging. Ook voor aanvang van de laatste ronde hoorde ik van veel mensen dat ze hoopten dat ik het zou redden, dus het werd me ook echt gegund. Mijn spel was niet altijd goed, denk aan de partijen tegen Alisha (ronde 5) en Gilian (ronde 8), maar ook in moeilijke situaties wist ik toch nog tegenkansen te creëren en uiteindelijk te winnen. Blijkbaar ben ik toch veel weerbaarder geworden. Mijn overwinningen waren gevarieerd; zo heb ik een toreneindspel uitgeschoven, een stuk cadeau gehad, een pion in de opening gewonnen en het rustig afgemaakt, een verloren stelling toch nog goed genoeg verdedigd, een spektakeloverwinning en een frommeloverwinning geboekt. Op mijn nederlaag in ronde 4 en remise in ronde 7 viel niets af te dingen, en de laatste wedstrijd had ik op twee momenten (Pf4 en de slotstelling) ook kunnen winnen. Bovendien heb ik van de negen partijen zes(!) keer op bord 1 gespeeld, en stond ik alleen na ronde 4 niet in ieder geval gedeeld eerste. Hoewel ik dus af en toe geluk heb gehad (moet ook wel natuurlijk), vind ik mijn zege niet onverdiend. De €750 was ook wel mooi meegenomen, zo vlak voor vakantie.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 2) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 2) (door Renzo Finkenflugel)

In ronde vier moest ik met wit tegen FM Tom de Jong (2163), die me verraste met een obscuur variantje dat hij goed kende.

Ik had een vrij grondige voorbereiding gedraaid, maar deze stellingsopzet was onder de radar gebleven. Het beste is hier 7. Le3, maar omdat je in dit soort stellingen vaak 'gewoon' d5 moest spelen, deed ik dat. De complicaties die hier uit voortvloeien zijn echter allemaal in zwarts voordeel, wat ik aan het bord moest ondervinden. Na afloop vertelde mijn tegenstander dat hij het allemaal al weleens op het bord had gehad. Een paar zetten later stond het zo:

Zwart staat beter. Wit kan het paard niet echt slaan, maar ook niet echt laten staan. Ik hoopte van twee kwaden het minste te kiezen en speelde 10. Pxd4 exd4 11. Lxd4 (11. Dxd4 Pd5! leek me niks, maar is iets beter) 11. ... Pxe4! 12. Lxg7 Dh4+ 13. g3 Pxg3 waarna ik ongeveer vijftig minuten spendeerde aan de volgende complicaties.

14. Lf6 De beste kans, maar ook dit is niet voldoende. 14. ... Te8+ 15 Le2? (15 Pe4 Txe4+ 16 fxe4 Dxe4+ 17 Kf2 Lg4! verliest ook) en hier is 15. ... Dxf6! meteen winnend. Mijn tegenstander speelde echter 15. ... Pxe2+? 16. Lxh4 Pxc3+ 17. Kf2 Pxd1+ 18. Thxd1 wat nog een technische klus was, maar uiteindelijk wist zwart toch te winnen. Met nagenoeg perfect spel zit ik misschien nog in de remisemarge door de ongelijke lopers, maar in de praktijk bleek het met een pion minder en een gefragmenteerde koningsvleugel niet te houden. Helaas een nederlaag dus. Het zou uiteindelijk mijn enige verlies blijken.

Wat er in ronde vijf gebeurde sloeg echt alles. Ik speelde tegen de talentvolle Alisha Warnaar (1846), die behoorlijk underrated was en met 3 uit 4 dik in de plus stond. Het werd een Taimanov met 7. Df3, tegenwoordig all the rage, maar wat ik desondanks toch niet heel goed kende. Na onnauwkeurig spel van mij (ik had tussendoor b4 moeten spelen, bijvoorbeeld) kwam het thematische offer Lxb5, wat misschien objectief niet heel goed was maar toch zeer goede kansen bood. Al helemaal toen ik het verkeerd verdedigde.

Mijn laatste zet was al de zoveelste fout in deze partij, en 17 Txd6! wint makkelijk. Er volgde echter 17. Pxd6+? Lxd6 18. Txd6 Db8

Waarna wit nog steeds beter staat. Een goede zet is bijvoorbeeld 19. Ld4!. Er volgde echter 19. e5?? Pxf5 waarna ik een volle toren voor kwam te staan, en dat wel nauwkeurig uitverdedigde. Zeer goed weggekomen dus, misschien winnaarsgeluk?

Met 4 uit 5 stond ik samen met vier anderen aan kop. Er volgde een vermoedelijk zware wedstrijd, met zwart tegen Khoi Pham (2121), Nederlands kampioen tot 14, en net terug was van een redelijk succesvol verlopen jeugd WK (7 uit 11) in India. Een paar dagen voordat hij naar India vertrok speelde hij met VAS tegen Zukertort 2, waar ook PP en ondergetekende in spelen. Nu wil het toeval dat PP ook Nimzo speelt, en dat die middag helaas zonder succes tegen Khoi had gespeeld. Zodoende vroeg ik PP om raad bij de voorbereiding. Succes kwam er, maar niet daardoor.

Ik sta goed. De dame is enigszins verdwaald, en daardoor was 12...f5! mogelijk. Na 13. exf5 Lxf5 14. g4? kan ik dan 14. ... Ld7 spelen. 13. exf5 werd gespeeld, en na 13. ... Lxf5 14. Pg3 Dh4 15. Lf2 Pxg3 16. Lxg3 Dd4 stond ik zeer goed.

Deze stelling werd ook op de toernooisite gezet. Na 17. Db3?! e4! sta ik gewonnen.

Het beste is nu nog 18. f4 om de e-lijn gesloten te houden, maar ook dat is al zo goed als hopeloos. Na 18. Le2 exf3 19. gxf3 Te8 20. Lf2 kon ik het niet laten:

20. ... Txe2+! 21. Kxe2 Dd3+ 22. Ke1 Pc6!

Alle stukken moeten meedoen in de aanval; het paard is toch onaantastbaar door de dreiging Te8+. 23. Lg3 Te8+ 24. Kf2 en hier beging ik helaas het schoonheidsfoutje 24. ... De3+?! wat nog steeds gewonnen is, maar als ik meteen 24. ... Dd2+ had gespeeld hadden we de partijvoortzetting gehad terwijl een extra mogelijkheid voor wit werd voorkomen. Na 25. Kg2 Dd2+

In deze stelling kan wit namelijk nog 26. Lf2 spelen, wat ook -6 is volgens de evaluatie na 26. ... Pd4. Na 26. Kg1 Lh3 hadden we echter de stelling die we geforceerd gehad zouden hebben als ik direct 24. ... Dd2+ had gespeeld. Het liep mat na 27. Lf2 Pd4 28. Dd1 Dxd1+ 29. Txd1 Pxf3#.

Khoi was zo sportief om mij het mat te laten uitvoeren. Met 5 uit 6 was ik voor de tweede keer dit toernooi ongedeeld koploper.

Einde van deel 2

Z2 wint ook tweede wedstrijd (29-10-2019)

Z2 wint op het nippertje

Dat de wedstrijd tegen Caissa 4 waarschijnlijk een stuk spannender zou worden dan de vrij soepele overwinning in de eerste ronde leek vooraf wel zeker. Dat A2 pas om kwart voor twaalf op voorsprong zou komen was niet direct voorzien.

Het begin zat niet mee. Rugved speelde nogal snel, maar dat bleek geen garantie voor hoge kwaliteit. Er ging een stuk af en vanaf dat moment kwam het punt voor Caissa niet meer in gevaar.

Probleem voor Z2 was dat het lang niet duidelijk was waar aan onze kant gescoord zou kunnen worden. Nico, een vrij vlakke partij, wat afruilen, een eindspel met ongelijke lopers zat er aan te komen - remise. Henk Boot, ook hier werd wat geruild en ook hier rolde er een gelijk eindspel uit - remise.

Jan Helsloot dan. Stond eerst slecht, maar dan gewonnen - maar zwart tructe zich er uit en wat overbleef was een eindspel met ongelijke lopers en alle pionnen op één vleugel. Tja, wat moet je dan anders dan remise aannemen?

Dan Marcel - blij dat hij weer terug is. Nog een beetje roestig, zo dacht hij zelf. Maar richting tijdnood zag hij scherp dat er een tijdelijk dameoffer inzat - waarna het materiaal met rente terugkwam. Eindelijk dan de gelijkmaker.

Nog drie te gaan. Michel had al eens remise aangeboden, maar wit verklaarde na afloop dat hij een hekel had aan remise. Toen alle stukken verdwenen waren en alle pionnen tegen elkaar aan geschoven waren zat er toch echt niets anders meer op dan een puntendeling. Henri had eerst een minnetje, uiteindelijk een plusje, maar weinig tijd - de vijfde remise.

En dus bleef Eric over. Een initiatief, dat wel. Maar Eric miste eerst een winst in het middenspel, en later nog eentje over de zevende rij. In plaats daarvan won hij wel twee pionnen en bleef hij bovendien steeds op tijdsvoorsprong. Toen zwart in zijn laatste minuut zat groeiden de problemen hem boven het hoofd en ging hij door zijn vlag.

Een krappe zege, maar ook die tellen. Vier punten uit twee wedstrijden, dat kon slechter.

Renzo Finkenflugel wint Haarlemse meesters! (Deel 1) (27-10-2019)

Renzo boekt fantastische zege in Haarlem (deel 1) (door Renzo Finkenflugel)

Van 19 t/m 27 oktober 2019 werd het Haarlemse Meesters toernooi gespeeld. Het toernooi stond al heel lang in mijn agenda, maar naarmate de startdatum dichterbij kwam begon ik te twijfelen. Ik had één keer eerder meegedaan, in 2014 (toen heette het nog BDO Chess Tournament) en toen eindigde ik met twee remises, vijf nederlagen en twee reglementaire nullen met het schaamrood op de kaken op de laatste plaats. Een legendarische afgang, die helaas nog in mijn achterhoofd zat. Bovendien verloor ik op de club, de vrijdagavond voor het toernooi, op genant slechte wijze van Stan van Gisbergen, maar goed, daar kan je van verliezen natuurlijk. Toch was ik niet erg hoopvol gestemd toen ik op zaterdagmorgen de zaal binnenstapte, die in die vijf jaar geen spat veranderd was.

De eerste ronde, zwart tegen 1882. Ik kreeg het vleugelgambiet van de Siciliaan te bespelen, en ik wist dat ik na 2. b4 axb4 3 a3 d5! moest spelen. Ik besloot het verder solide op te zetten en te genieten van mijn extra pion, en na 11 zetten was de volgende stelling bereikt:

Wit heeft amper compensatie voor de pion en na zetten als Lb7, Tfd8, Tac8 en a5 sta ik heel goed. Misschien dat wit zich daardoor geroepen voelde iets actiefs te doen, maar na 12 Pg5?? Dxg5 konden de stukken weer in de beginopstelling.

Na deze onverwachte maar welkome meevaller was ik meteen van het trauma van vijf jaar geleden af, toen ik zoals gezegd geen enkele partij winnend af wist te sluiten. In de tweede ronde speelde ik tegen veteraan John Raymond Markus (1961), tegen wie ik in Dieren ooit al eens gespeeld had. Toen won ik na zes(!) uur uiteindelijk een toreneindspel, dus ik wist dat het niet makkelijk zou worden.

De 2. Lg5 variant tegen het Hollands is erg boeiend en zorgt vaak voor spektakel. In de varianten met 2. ... g6 kan wit vaak h4 spelen, en in de variant met 2. ... h6 kan wit zijn loper laten insluiten voor aanvalskansen. In het diagram heb ik zojuist 4. e4!? gespeeld; normaal is 4. e3, hetgeen wat veiliger is, maar 4. e4 is ook speelbaar. Er was alleen één probleem. Ik wist niet meer precies hoe het allemaal moest want ik had het ooit eens bekeken, vond het toen interessant genoeg om in mijn repertoire te stoppen en keek er niet meer naar om. Na 4. ... Lg7 moest ik lang nadenken, maar vond ik uiteindelijk hoe het moest.

Na 5. Lg3 f4 6 Lxf4 gxf4 7 Dh5+ Kf8 8 Df5+ hebben we de diagramstelling bereikt. Na het gespeelde 8. ... Pf6 9 e5 d6 10 Dxf4 had ik een pion meer en zeer goede stelling, die ik uiteindelijk zonder veel problemen won. 8. ... Ke8 helpt overigens niet veel, want na 9. Le2 moet zwart eigenlijk toch 9...Pf6 spelen, aangezien 9...h5 10 Lxh5+ Txh5 11 Dxh5+ Kf8 12 Df5+ Ke8 13 Dg4 niet speelbaar is.

Op 2 uit 2 dus, een mooi begin. In ronde 3 mocht ik voor het eerst op bord 1, waar ik uiteindelijk zes van de negen partijen zou spelen. Tegenstander was Jan Boekelman (2118), die met wit Catalaans speelde. Ik wist dus dat met zwart deze wedstrijd winnen een zware opgave zou worden.

Nadat ik op voor mij onbekend terrein en tegen een tegenstander die alle zetten a tempo speelde toch de meeste problemen had opgelost, vond ik het wel een mooi moment voor een remiseaanbod. Het dubbele toreneindspel zou ik immers nooit moeten verliezen. Een paar zetten later stond het zo:

In deze stelling valt voor beide partijen niet veel te halen. Wit speelde echter 26 Tc8+? waarna ik met 26. ...Txc8 27 bxa4 Tc4! 28 Ta1 risicoloos kon doorspelen. Ik wist uiteindelijk met f5 en een koningswandeling via g7, f6, e5 en d5 de a-pion te veroveren en daarna te winnen (wat nog niet makkelijk was, zoals zelden in een toreneindspel).

Op 3 uit 3 dus, waarmee ik ongedeeld koploper was. Vijf spelers stonden op 2½.

Einde van deel 1

Z1 begint met monsterscore (10-10-2019)

Z1 veel te sterk voor promovendus Oosten-Toren

Het was allemaal even wennen, vorig jaar. Spelers met 2200 en meer in de SGA, dat was vroeger een zeldzaamheid. Na de splitsing is dit met name in de Hoofdklasse SGA gebruikelijk. Vorig jaar deed (toen nog) A3 het sterk, en zoiets smaakt naar meer. Vandaar dat ook dit seizoen weer een aantal sterke spelers klaar staat om doordeweeks te spelen,

De eerste wedstrijd was tegen Oosten-Toren. Vorig jaar gepromoveerd naar de hoofdklasse. Geen echte KNSB-spelers daar, gemiddelde rating 1868, en de wedstrijd werd dan ook erg eenzijdig. Zeven van de acht spelers bij Amstelveen hadden bijna 2100 of meer, en zoiets merk je. De sterkste speler van de gasten zat op bord 2, en die wist Renzo te vloeren. Het was het enige succesje voor de thuisploeg.

De zwakste speler (op papier) bij Amstelveen was nog altijd sterker dan zijn tegenstander op bord 1 (en won dus), en op de borden 3 tot en met 8 scoorden PP, Joël, Jeroen, Gijs, Florian en David allemaal het volle punt.

Een klinkende 7-1 zege dus, maar Z1 gaat nog sterkere oppositie krijgen. In de volgende wedstrijd, een verplaatste thuiswedstrijd die uit tegen Caissa 2 wordt gespeeld, zal de tegenstand van een ander kaliber zijn.

Z2 begint met overwinning (4-10-2019)

Start tweede team in de SGA bemoedigend

Z2? U kent die term wellicht nog niet. Welnu, aangezien er veel overlap tussen KNSB-teams en SGA-teams is tegenwoordig lijkt het weinig zinvol om het hoogste team in de SGA als 'Amstelveen 4' te betitelen. Vanaf dit seizoen worden de teams in de SGA dus ook vanaf 1 genummerd. En in de wandelgangen gebruiken we dan niet de 'A' van Amstelveen (want dan zouden we twee teams met de naam 'A1' hebben) maar de 'Z' van Zukertort. En het tweede team in de SGA van onze vereniging wordt dus vanaf nu in afgekorte vorm aangeduid met Z2. Ook weer opgehelderd.

Z2 dus, speelde thuis tegen VAS 3. En won, met 5½-2½. En als u zich nu afvraagt waarom dit verslag de spanning er meteen uithaalt, dan is de verklaring dat de wedstrijd zelf ook nooit spannend werd. Z2 is best een solide team, en de bovenste borden (Michiel, Henk, Eric, Nico, Henri) moeten op dit niveau aardig kunnen scoren. De onderste vier borden werden ditmaal bezet door Harold, Hugo, Timothy en Rugved. Solide. Dus Z2 moet op zijn minst in de subtop van de eerste klasse kunnen meedraaien. En tegen VAS 3 was de strijd na een dik uur al bijna beslist. Rugved won een stuk, Eric won een stuk, Henri won een pion. En toen Timothy ook nog eens won waren de matchpunten al zowat binnen.

Natuurlijk liep het allemaal niet zo soepel als gehoopt. Rugved was wat pionnen kwijtgeraakt voor het stuk, en zwart probeerde alle witte pionnen af te ruilen. Henri kreeg een eindspel dat maar moeizaam te winnen was en Eric kreeg zijn stukken niet goed uit de knoop - dat krijg je als je er te veel hebt. Ondertussen vielen er wat normale remises: Hugo, Henk en Harold om precies te zijn. Een fraaie alliteratie. En Michiel combineerde zijn tegenstander er uit en zette dus een tweede winstpunt op het scorebord. Rugved stond inmiddels zo ongeveer verloren in een eindspel van toren en loper tegen toren en drie verbonden vrijpionnen, maar wist er op magische wijze nog een halfje uit te slepen.

Bij 4-2 gaf Henri ook maar remise, zodat de winst zeker was en alle vier de H's in het team dus remise speelden. Eric kreeg tenslotte de reorganisatie van zijn stelling rond waarna het extra stuk uiteraard de doorslag gaf.

Drie zeges, vijf remises, mooie start voor Z2.

A1 start met zege (28-9-2019)

Zukertort Amstelveen wint nipt in Wageningen (door Piet Peelen)

A1 mocht op bezoek bij Wageningen, sinds een aantal jaren 'de club van Timman'. Gijs IJzermans speelde vooruit, en speelde tegen een aanvallend ingestelde speler. Gijs besloot tot verdedigen, maar dat bleek achteraf geen goede keuze. De druk werd snel verhoogd en een ouderwetse 'kurzpartie' betekende de openingstreffer voor Wageningen.

Fitzgerald Krudde offerde een pion. Wit had het daar moeilijk mee, maar deed het goed. Met ongelijke lopers moest hij de enige zet vinden om remise te maken en dat lukte niet. U vindt het fragment hiernaast.
Stan van Gisbergen had een interessante gelijkopgaande partij tegen Afek. Hij had met Tf4-f5 een inval op h7 moeten verhinderen maar koos met weinig tijd op de klok voor Kg7-f8? Daarop volgde een zeer fraaie zet. Ook dit fragment staat hiernaast.

Florian Jacobs meldde: 'Ik speelde de opening als een boek, het middenspel als een amateurgoochelaar en het eindspel als een hangende grammafoonplaat. Met als logisch resultaat: eeuwig schaak'.

Onno Elgersma kreeg een manoeuvreerstelling en de opponent was daar tevreden mee. Maar hij had Onno's loper, die op bezoek kwam, echter weer weg moeten jagen. Toen hij dat naliet gaf hij de complimenten aan Onno, die hiermee de FM-titel haalde!
Sybolt Strating had wat ruimteoverwicht. Zwart trok flink tijd uit voor de keuze welke paardzet hij moest doen. Verdedigen of een pion offeren? Verdedigen bleek niet de goede keuze. Sybolt vond een fraaie afwikkeling waarna het direct uit was.
Daniël Kutchoukov speelde een populaire opening met een AlphaZero idee. De ons zeer bekende tegenstander ( Tjerk Sminia, oud-lid en broer van) etaleerde zijn uitstekende vorm door zijn pionnenmeerderheid naar voren te bregen. Dat was dreigend en werd beantwoord met een pionoffer. Dat werd geaccepteerd en de pluspion was in het eindspel beslissend.

Sybolt in actie voor A1 tegen Wageningen
Sybolt in actie tegen Wageningen. Hij zou de partij met een fraaie manoeuvre beslissen. Scherpe kijkers kunnen links ook nog A1's mascotte, Wouter Simonis, ontdekken. ( foto van de site van Wageningen)

Piet Peelen mocht bij zijn herintreding in A1 zijn eerste klassieke partij tegen Jan Timman spelen, die iets prettiger kwam te staan. Behalve dat hij eindspelstudies componeert schotelt hij ze je ook op het bord voor! Ook dit opmerkelijke fragment vindt u hiernaast.
Marc Overeem was met zwaar duw- en trekwerk bezig. Marc probeerde de zwarte verdediging te ontregelen maar wit vond er steeds wat op. Achteraf vond Marc dat hij de druk vast had moeten houden in plaats van voor pionwinst te kiezen. Marc had waarschijnlijk voldoende compensatie in het eindspel, maar na een foutje won wit.
Jelmer Sminia was blij dat hij niet tegen zijn broer speelde. Lange tijd stonden alle stukken op het bord en was de stelling dichtgeschoven. Ondanks tijdnood kwam zwart twee pionnen voor. Dat lijkt veel, maar eenvoudig was het allerminst, en toen zwart een slechte deed was Jelmer er als de kippen bij om hard toe te slaan en een cruciaal winstpunt te scoren.

Daarmee won A1 dus met 6-4, een fijne start.

A2 verliest van VAS (28-9-2019)

A2 niet opgewassen tegen VAS

A2 ging 'om de hoek' op bezoek bij VAS. Bijna waren we incompleet geweest, want Jan Helsloot moest op het laatste moment (zaterdagmiddag om 12 uur!) afzeggen. In allerijl werd Laurens Schilstra uit zijn bed gebeld - die kwam met de slaap nog in de ogen achter het bord en speelde soepel remise. Je moet het maar kunnen Dank Laurens!

Het scoreverloop was curieus: al na een paar uur waren er vier borden klaar. Op het kopbord kreeg Renzo Finkenflugel zo maar een stuk cadeau toen zwart twee zetten omwisselde. De partij van Paul-Peter Theulings duurde ook al niet lang. In een scherpe openingsvariant speelde PP één enkel zetje te passief - en daarmee was het eigenlijk al mis, aldus PP.

Op de staartborden iets soortgelijks. Debutant Marcel Mol stond na een zet of tien al zeer goed. een te passief zetje en zwart stond zeer goed. Maar die deed ook weer iets niet optimaal en toen was het maar meteen mat ook. En dat alles binnen zeventien zetjes. Michel Hoetmer had een vrij kalme stand, maar een ongelukige manoeuvre leidde tot dameverlies. En dat was dat. Vier borden gespeeld, 4-0 voor wit, 2-2 qua wedstrijd. Dat kon slechter.

Maar dit patroon herhaalde zich niet, want de overige borden kenden alle de nodige problemen. Laurens had een ernstige zwakte op f2 - wist zich uit de nesten te wurmen en maakte een lastig toreneindspel behendig remise, zoals u al eerder hoorde. Esther de Kleuver had minder geluk. In een prettige stand verloor ze ineens een stuk. Jeroen Schoonackers leek een remise-eindspel te krijgen, maar wit speelde het lopereindspel zeer actief en Jeroen kon het niet houden. Daarmee was de wedstrijd dus verloren.

Het allerlaatste klaar van de hele middag (en er waren drie wedstrijden) was Eric Roosendaal. Die overzag een witte aanvalswending compleet en stond meteen verloren. Wit won een stuk voor een paar pionnen. Eric probeerde nog wat trucs tegen de witte koning, die al zijn beschermende pionnen had moeten opofferen voor de aanval, maar toen wit de tijdnood voorbij was en de witte stelling richting plus zes ging was het wel klaar. Zou je denken tenminste. Wit dacht echter wat onhandig lang na over een mogelijke directe winst, vond die niet en speelde vanaf zet 45 vrijwel op increment. Eric bleef staan, deed pielzetjes en wit kwam amper verder en had geen tijd meer om een goed plan te vinden. Toen de witte dame dan toch eindelijk eens naar voren trok om de zaak hardhandig te beslissen riposteerde de zwarte dame met eeuwig schaak. Een onwaarschijnlijke remise dus, na meer dan zeventig zetten en in een inmiddels vrijwel lege zaal.

Tja, 5-3 verlies. Daar was niet veel op aan te merken. VAS was deze middag gewoon net wat sterker...